Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эрнст Циннер (2 ақпан 1886, Голдберг, Силезия – 30 тамыз 1970) – неміс астрономы және астрономия тарихының көрнекті маманы. Мюнхен мен Йенада оқығаннан кейін 1907 жылы Йена университетінде докторлық диссертациясын қорғады, содан кейін Лунд университетінде, Париж университетінде және Гейдельбергтегі Кенигстуль обсерваториясында тағылымдамадан өтті. 1910 жылдың 1 ақпанынан бастап Циннер Бамбергтегі Ремейс обсерваториясында ассистент болып жұмыс істеді. Осы жерде 1913 жылдың 23 қазанында ол 1900 жылы Мишель Джакобини ашқан Джакобини-Циннер кометасын қайта ашты. Осы кезеңдегі оның негізгі жұмысы өзгермелі жұлдыздарды зерттеу болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде метеоролог болып жұмыс істегеннен кейін Циннер Бамбергке оралды, бірақ кейін геодезия саласында жұмыс істеу үшін Мюнхенге көшті. 1924 жылы Циннер Мюнхен университетінен профессор атағын алды. 1926 жылы Бамбергтегі Ремейс обсерваториясының директоры болып тағайындалды және 1956 жылы зейнетке шықты. Осы жылдары оның астрономиялық жұмысының басты бағыты жұлдыздық астрономия болды. Дегенмен, оның негізгі мамандығы мен қызығушылығы Ренессанс астрономиясы және астрономиялық құралдардың тарихы еді, ол бұл саламен 1925 жылдан бастап айналысты. 1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Циннер Коперник теориясының пайда болуы мен таралуы туралы «Entstehung und Ausbreitung der coppernicanischen Lehre» атты кітабын жариялады. Оның некрологында осы тақырыпта 9000 беттен астам материал басылғаны айтылады, оның ең маңыздылары өмірбаяндық еңбектерге және ерте астрономиялық жұмыстар мен құралдардың каталогтарына арналған. Ол ғылым тарихындағы неміс үлесін жүйелі түрде асыра көрсеткен (Westman, Robert S. 1997. “Циннер, Коперник және нацистер”. Астрономия тарихы журналы 28:259–270).
Ernst Zinner (2 February 1886 in Goldberg, Silesia – 30 August 1970) was a German astronomer and noted historian of astronomy. After studies in Munich and Jena he obtained his PhD in 1907 at the University of Jena, followed by stays at the University of Lund, the University of Paris, and the Königstuhl Observatory in Heidelberg. From 1 February 1910, Zinner worked as an assistant at Remeis Observatory, Bamberg. Here, on 23 October 1913 he rediscovered the Comet Giacobini Zinner, which had been previously discovered by Michel Giacobini in 1900. His main work during this time was on variable stars. After working as a meteorologist during World War I, Zinner returned to Bamberg, but then moved to Munich to work in geodesy. In 1924 Zinner received the professor's title from the University of Munich. He was appointed director of Remeis Observatory in Bamberg, Germany, in 1926 and retired in 1956. During this time his main astronomical work centered on stellar astronomy. His main speciality and interest, however, was Renaissance Astronomy and the history of astronomical instruments, an area in which he started working in 1925. In 1943, during the World War II, Zinner published the book Entstehung und Ausbreitung der coppernicanischen Lehre on the genesis and diffusion of the Copernican theory. His obituaries quote a total of 9000 printed pages on this subject, with the most significant ones focusing on biographies and cataloguing early astronomical works and instruments. He systematically exaggerated German contributions to the history of science (Westman, Robert S. 1997. “Zinner, Copernicus, and the Nazis”. Journal for the History of Astronomy 28:259–270. ).
Шығармалары
Зиннер, Эрнст: "Йохан Мюллер фон Кенигсбергтің, Региомонтанус аталған, өмірі мен қызметі"; Езра А. Браун аударған ағылшын тіліне "Региомонтанус: өмірі мен еңбектері"
Zinner, Ernst : "Leben und Wirken des Joh. Müller von Königsberg, genannt Regiomontanus"; Translated into English by Ezra A. Brown as "Regiomontanus: His Life and Work"