Давид Хендрик Шассе: Голланд аскери қолбасшысының өмірі мен қызметі
David Hendrik Chassé
Давид Хендрик Шассе (1765-1849) – голландтық әскери шенді, Наполеонға қарсы күрескен, Ватерлоо шайқасындағы маңызды тұлға. Бельгия революциясы кезінде Антверпенді бомбалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландия армиясының офицері (1765–1849)
Dutch army officer (1765–1849)
Дэвид Хендрик, Барон Чассе (Тиль, 18 наурыз 1765 – Бреда, 2 мамыр 1849) – Наполеон үшін де, оған қарсы да соғысқан голландиялық әскери қызметкер. Ол Ватерлоо шайқасының шешуші сәтінде араласқан үшінші голландиялық дивизиясына қолбасшылық етті. 1830 жылы Бельгия революциясы кезінде Антверпен цитаделінің қолбасшысы ретінде Антверпен қаласын бомбалады.
David Hendrik, Baron Chassé (Tiel, 18 March 1765 – Breda, 2 May 1849) was a Dutch soldier who fought both for and against Napoleon. He commanded the Third Netherlands Division that intervened at a crucial moment in the Battle of Waterloo. In 1830 he bombarded the city of Antwerp as commander of Antwerp Citadel during the Belgian Revolution.
Отбасылық өмір
Шасе – Голландия Республикасы армиясында майор болған, ескі гугенот отбасының ұрпағы Карел Йохан Шасе мен Мария Йоханна Хелена Шульдің ұлы, Петрус Теодор Шасенің кіші інісі. Ол 1786 жылдың 10 қарашасында Йоханна Адриана ван Ньювенховенге үйленді және 1795 жылы ажырасты. Екінші рет 1796 жылдың 12 сәуірінде ағылшын тоқал Элизабет Айришпен тұрмысқа шықты. Олардың бір ұлы болды. Бұл неке де 1816 жылы ажырасып кетті.
Chassé was the son of Carel Johan Chassé, a scion of an old Huguenot family, who was a major in the army of the Dutch Republic, and of Maria Johanna Helena Schull, and the younger brother of Petrus Theodorus Chassé. He married Johanna Adriana van Nieuwenhoven on 10 November 1786 and divorced her in 1795. His second marriage was to the English widow Elisabeth Irish on 12 April 1796. They had one son. This marriage also ended in divorce in 1816.
Ерте мансап
1775 жылы ол 10 жасында әкесінің Нидерланд мемлекеттік армиясындағы полкіне кадет болып кірді. 1781 жылы екінші лейтенант, ал 1787 жылы капитан болды. 1787 жылы ол Стадхолдер Уильям V, Оранж принсінің автократиялық режиміне қарсы шыққан Патриоттарға деген көзқарасынан қызметтен кетті. Оның орнына ол Патриоттардың еркін корпусында капитан болып, 1787 жылы Вильямды билікке қайта орнату үшін келген прус басқыншыларына қарсы Мюден және Веесп қалаларын қорғады. Осы рөлі үшін ол көптеген Патриоттар сияқты Францияға жер аударылды. Шетелге кетуінің тағы бір себебі – ол дуэльде адам өлтіргені. 1793 жылғы ақпанда Думориезбен бірге Нидерланд Республикасына басып кіруге қатысты. 1794 жылғы қарашада Чассе подполковник болып тағайындалды және Даендель бригадасының құрамындағы 3-ші батальонның командирі болды.
Chassé entered the Dutch army as a ten year old cadet in his father's regiment in the Dutch States Army in 1775. He was promoted to second lieutenant in 1781 and in 1787 to captain. He resigned his commission in 1787 because of his sympathy for the Patriots in their opposition to the autocratic regime of stadtholder William V, Prince of Orange. Instead he became a captain in a Patriot Free Corps, defending Muiden and Weesp against the Prussian invaders that restored William to power in 1787. Because of this role in the revolt he had to go into exile in France, as many other Patriots. Another reason for going abroad was that he had killed a man in a duel. He took part in the invasion of the Dutch Republic with Dumouriez in February 1793. Chassé was promoted to lieutenant colonel in November, 1794, and made commander of the 3rd battalion chasseurs, which was part of the Brigade Daendels.
Батавия Республикасы мен Голландия Корольдігі
Шасси 1795 жылғы 8 шілдеде Батавия Республикасының қызметіне полковник дәрежесімен, 2-ші батальонның командирі ретінде кірді. Осылайша ол 1796 жылы Даендельс басшылығымен Клеберді қолдау мақсатында Рейн жорығына қатысты. Осы ерлігі үшін ол Легион-д'онёр орденінің офицері атанды және д'Эрлон оны император армиясында генерал-лейтенант қызметіне ұсынды. Үшінші дивизия оң қанаттың артында, Брэйн-л-Альлеуд қаласының маңында орналасты. Бірақ, Чассе көп ұзамай дивизиясын орталыққа көшіруге шақырылды, себебі сол бағытта одан әрі шабуылдар күтілмеді. Кешкі сағат 7:30 шамасында, шайқастың соңғы кезеңінде, Чассе өзінің алдындағы артиллерия отының әлсірегенін байқады. Оған жауап ретінде ол майор Ван дер Смиссенге капитан Карел Фредерик Крахмер де Бичин басқаратын атты артиллерия батареясын атыс шебіне жіберуді бұйырды. Осы сәтте Наполеон өзінің императорлық гвардиясын орталыққа шабуылға жіберді. Екінші қарсы шабуылға дайындық ретінде Чассе Детерс бригадасына (дивизия құрамындағы бөлімше) Ван дер Смиссеннің артына орналасуға бұйрық берді. Оның қарсы шабуылы штыкпен шабуыл түрінде болуы керек еді, өйткені Чассе осы маневрді ұнататын (соның нәтижесінде Наполеон оған "генерал штык" деген лақап ат берген), және ол шешуші рөл атқарды.
Chassé now entered the service of the Batavian Republic on 8 July 1795, with the rank of lieutenant colonel as commander of the 2nd battalion Jagers. As such he took part in the Rhine campaign of 1796, under Daendels to support Kléber. For this feat he was made an officer in the Légion d'honneur and nominated by d'Erlon for promotion to lieutenant general in the imperial army. the third division was placed in and around the town of Braine l'Alleud, behind the right wing. However, Chassé was soon called up to move his division behind the center, as no further attacks were expected in that sector. Around 7:30pm, in the final part of the battle, Chassé noticed that the fire of the artillery in front of him slackened. In response he ordered Major Van der Smissen to send the Horse artillery battery commanded by Captain Carel Frederik Krahmer de Bichin into the firing line. It was at this moment that Napoleon sent his Imperial Guards to attack the center. In preparation for the second counterattack Chassé ordered the Detmers brigade (part of the division) to take position behind Van der Smissen. His counterattack was to be a bayonet charge, as Chassé had a predilection for this type of manoeuvre (that had earned him the nickname of "général baionette" from Napoleon), and it proved to be decisive.
Бельгиялық революция
Ватерлоодан кейін Чассеге бірнеше жоғары лауазымдар берілді. Бельгия революциясы басталғаннан кейін, 17 қазан 1830 жылы ол Нидерландының принці Фредерикты Бельгиядағы голланд әскерлерінің бас қолбасшысы қызметінен ауыстырды. Келесі күні ол Антверпен маңындағы бекінілген аймаққа шегінуге бұйрық берді. Антверпен цитаделінің қолбасшысы ретінде, ол 27 қазан 1830 жылы болған жағдайдан кейін қаланың бомбалануын бұйырды, оның нақты себебі әлі де даулы. Болған себеп қандай болмасын, осы бомбалаудан көптеген бейбіт азаматтар қаза тапқан, оны ақтау қиын. Бұл оқиға Антверпен тұрғындары арасында наразылық тудырып, голландтардың Антверпенді жоғалтуына себеп болды. Дегенмен, цитадель голландтардың бақылауында қалды және Чассе оның қолбасшысы болды. 1832 жылы (қазір толық генерал) ол 5000 голланд сарбазынан тұратын гарнизонға басшылық етті, олар маршал Жерар басқаратын француз әскерімен қоршауға алынды, француз әскері голланд гарнизонынан он есе көп болды. Осындай басымдыққа және француздардың цитадельді күндіз-түні бомбалау фактісіне қарамастан, гарнизон жиырма төрт күн бойы тұрып берді, содан кейін Чассе ақыры бағынуға мәжбүр болды. Бұл оған Әскери Вильгельм орденінің үлкен крестімен марапаттануына және француздардың құрметіне ие болуына себеп болды, олар Сент-Омердегі оның тұтқындығын мүмкіндігінше жағымды етуге тырысты. 1833 жылдың маусымында ол соғыс тұтқыны ретінде босатылып, сол айда Бреда бекінісінің губернаторы болып тағайындалды. 1839 жылы Бельгиямен бейбіт келісімге қол жеткізгеннен кейін Чассе зейнетке шықты. Бастапқыда оған генерал ретінде өмір бойы толық жалақы алуға уәде берілген, бірақ 1841 жылы үкіметтік үнемдеу шараларынан кейін ол әдеттегі зейнетақыға ие болды. Король Вильгельм I оны 1839 жылы Штаттар Генералының Бірінші палатасының өмірлік мүшесі етіп тағайындады (бұл оның кірісін біраз уақытқа толықтырды), бірақ 1848 жылғы конституциялық реформадан кейін Сенаттың өмірлік мүшелігі жойылғаннан кейін ол осы кірісінен де айрылды. Сондықтан ол өзінің сүйікті жылқыларын сатуға мәжбүр болды. Чассе бірнеше айдан кейін 84 жасында қайтыс болды. Ол қайтыс болғанда дерлік жалғыз болды, өйткені оның жалғыз ұлы одан бұрын қайтыс болған. Оның туыстары оның тілегі бойынша мемлекеттік жерлеу рәсімінен бас тартты. Ол Гиннекенде (қазір Бреданың бір бөлігі) өте қарапайым жерлеу рәсімімен жерленді.
After Waterloo Chassé was given several high commands. After the beginning of the Belgian Revolution he replaced Prince Frederick of the Netherlands as commander in chief of Dutch forces in Belgium on 17 October 1830. The next day he ordered the retreat to the fortified area around Antwerp. As commander of the citadel of Antwerp he ordered the bombardment of that city after an incident, the exact cause of which is still in dispute, on 27 October 1830. Whatever the provocation, the large loss of civilian life this bombardment caused seems hard to justify. The resentment it caused among Antwerp civilians helped lose Antwerp for the Dutch cause. Nevertheless, the citadel remained in Dutch hands, and Chassé its commander. In 1832 (by now a full general) he commanded a garrison of 5,000 Dutch troops that was besieged by a French army under Marshal Gérard ten times that number. Despite this superiority, and the fact that the citadel was bombarded day and night by the French, the garrison held out for twenty four days, before Chassé was finally forced to surrender. This earned him a knight's grand cross in the Military William Order by promotion, and the admiration of the French, who made his imprisonment in Saint Omer as pleasant as feasible. He was released as a prisoner of war in June 1833 and appointed governor of the fortress of Breda that same month. After the peace with Belgium in 1839 Chassé finally retired. He was at first promised his full salary as a general for life, but this was reduced to the usual pension after government economies in 1841. King William I had appointed him a member for life of the First Chamber of the States General in 1839 (which supplemented his income for a while), but after life memberships of that Senate were abolished by the constitutional reform of 1848 he lost that income also. He therefore had to sell his beloved horses. Chassé died a few months later, aged 84. He was almost alone at his death, because his only son had predeceased him. His relatives declined a state funeral at his wish. He was laid to rest in Ginneken, now part of Breda, in a very simple burial.