Мюриель Лестер: Әлеуметтік реформатор және бейбітшілік жақтасының өмірі мен қызметі
Muriel Lester
Мюриэль Лестер (1883-1968) – британдық әлеуметтік реформатор, бейбітшіл, қайырымдылықпен айналысқан. Шығыс Лондон балалары үшін демалыс үйін ұйымдастырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мюриэл Лестер (9 желтоқсан 1883 – 11 ақпан 1968) Лейтонстоун қаласында (қазіргі шығыс Лондон, бірақ сол кезде Эссекс маңындағы өркендеген шалғай елді мекен) дүниеге келді және Лоутон қаласында өсті, онда ол Одақ шіркеуінің мүшесі болды. Ол әлеуметтік реформатор, бейбітшіл және бағынбайтын адам болды.
Muriel Lester (9 December 1883 – 11 February 1968) was born in Leytonstone (now in east London, but then a prosperous Essex suburb) and grew up at Loughton, where she was a member of the Union Church. She was a social reformer, pacifist and nonconformist.
Өмірбаян
Мюриэл Лестер – баптист кәсіпкері, Эссекс баптист одағының президенті және Вест Хэм мектеп кеңесінің төрағасы Генри Лестердің қызы болды. Ол 1898 жылы 15 жасында крещениеден өтті. Лаутон қаласында ол ата-анасымен бірге The Grange-де тұрды, кейіннен ағаштан жасалған Rose Cottage үйін сатып алып, оны Рейчел Коттедж деп атады және Шығыс аймағының балалары үшін демалыс үйі ретінде пайдаланды. Ол әпкесі Дорис Лестермен бірге Кингсли Холлды құруға жауапты болды, ол жас кезінде қайтыс болған ағасының құрметіне аталды. 1934 жылы ол Халықаралық келісім қоғамының елшісі, кейіннен саяхатшы хатшысы болды. Лестер 1934 жылы Махатма Гандидің Бихардағы жер сілкінісінен зардап шеккен аймақтарды аралауында және «бір емес» науқанында бірге болды. Ол Боудағы Лестерлердің қоры – Кингсли Холлда тұрды. Лаугтондағы 49-номерлі Болдуинс Хилл коттеджінде Лестер әпкелеріне арналған ескерткіш тақта орнатылған, оны олар The Grange және Рейчел Коттедж пәтерлерге сатылғаннан кейін сатып алған. Бұл екінші коттеджге бұрын сэр Джейкоб Эпштейн қоныстанған. Испания азамат соғысы кезінде Мюриэл Лестер белсенді бейбітшіл болды. Ол 1936 жылғы бейбітшілдер конференциясының суретінде, фотосуреттің сол жағынан төртінші болып тұр, бұл суреттің өзі Хосе Брокка туралы Wikipedia мақаласында келтірілген. Америкалық жазушы Аллан А. Хантер «Еуропадағы аққан денешіктер» (1939) кітабында Испания азамат соғысының аяқталуын және Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуын Атлант мұхитының арғы жағынан қарастырып, Еуропадағы күңкей көрініске қарамастан, Мюриэл Лестер сияқты гуманитарлардың жұмысында оптимизмге орын бар екенін айтты. Мюриэл Лестер 1958 жылы толық жұмыстан зейнеткерлікке шықты және 1963 жылы 80 жасқа толған күні Поплар қаласының құрметті азаматы атанды. Ол әлемдегі жетекші бейбітшілдердің бірі ретінде танылды және Нобель сыйлығы комитеті оның Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Нобель бейбітшілік сыйлығына ұсынылған болуы мүмкін деп санайды. (1939 жылға дейін үміткерлер туралы тізімдер сақталмаған.) Қазіргі кезде Мичиган университетіндегі Мюриэл Лестер кооператив үйі оның құрметіне аталды.
Muriel Lester was a daughter of Henry Lester, a Baptist businessman, president of the Essex Baptist Union and chairman of West Ham school board. She was baptized in 1898, at 15. In Loughton, she lived with her parents at The Grange, and afterwards acquired a wooden house, Rose Cottage, which she renamed Rachel Cottage, and used as a holiday home for East end children. She was responsible, along with her sister Doris Lester, for Kingsley Hall, named after her brother who died young, aged 26. In 1934 she became Ambassador At Large and afterwards Traveling Secretary for the International Fellowship of Reconciliation. Lester accompanied Mahatma Gandhi on his tour of earthquake shaken regions in Bihar on his anti untouchability tour during 1934. He stayed at Kingsley Hall, the Lesters' foundation at Bow. There is a blue plaque to the Lester sisters on the cottage, no.49 Baldwins Hill, Loughton, which they acquired after The Grange and Rachel Cottage were sold for flats. This second cottage had previously been occupied by Sir Jacob Epstein. During the Spanish Civil War Muriel Lester was an active pacifist. She is pictured at a pacifist conference in 1936, standing fourth from the left of the photograph, in the Wikipedia entry for José Brocca. In his book White Corpuscles in Europe (1939) the American writer Allan A. Hunter viewed the close of the Spanish Civil War and the opening of World War II from across the Atlantic, and despite the desolate outlook in Europe saw some grounds for optimism in the work of humanitarians including Muriel Lester. Muriel Lester retired from full time work in 1958 and in 1963 she became a Freeman of the Borough of Poplar on her eightieth birthday. She was recognized as one of the world's leading pacifists and The Nobel Prize organisation believes she may have been nominated for the Nobel Peace Prize at some point prior to the Second World War. (Records of nominees were not kept prior to 1939.) The since renamed Muriel Lester Cooperative House at the University of Michigan was named after her.
Отбасы
Лестер – Джордж Хогтың тәтесі. Олар 1937 жылы Жапонияға бірге саяхаттады, содан Хогг Шанхайға, ал кейін Қытайдың ішкі аймақтарына жол тартты; ол кейіннен 60 жетім баланың өмірін сақтап, оларды 1100 шақырым қашықтыққа қауіпсіз жерге жеткізгенімен әйгілі болды.
Lester is the aunt of George Hogg. They travelled together to Japan in 1937, from where Hogg continued to Shanghai and later the Chinese hinterlands; he subsequently became famous for saving 60 orphaned boys, marching them 1,100 km to safety.