Кіріспе

Лебус (Lubusz) - Германия Федеративтік Республикасының Бранденбург жерінде орналасқан тарихи қала. Ол Лебус әкімшілік орталығы. Польшамен шекарадағы Одер өзенінің батыс жағалауында орналасқан қала, қазіргі Польшаның Любуш воеводалығы деп аталатын Любуш жері деп аталатын тарихи аймақтың орталығы болды.

География

Лебус Märkisch Oderland округінің оңтүстік-шығысында, Орто Одер өзенінің сол жағалауындағы жотада орналасқан, ол 1945 жылы Одер-Нейссе сызығын іске асырудан кейін Шығыс Германияның Польшамен шекарасын белгілейді. Қала орталығы Франкфурттан (Одер) солтүстікке қарай орналасқан. Муниципальттік аймаққа Лебус, Маллоу, Шонфлау және Вулков елді мекендері кіреді. Schönfließ Dorf станциясы - Нидербарнимер темір жолының Эберсвальде-Франкфурт (Одер) темір жолының аялдамасы.

Тарих

Лебус аймағындағы қоныстану 3000 жыл бұрыннан басталған. Бұл тау жоталары табиғи қорғаныс болды және олардың үстінде бекіністердің салынуына себеп болды. Бұл аймақта біздің заманымыздан бұрын германдық ломбардтар мен семенондар өмір сүрген деп есептеледі. Көші-қон кезеңінен кейін, шамамен біздің заманымыздың 7-ші ғасырынан бастап, бұл аймақта Батыс славян Велеттер федерациясының бөлігі болған славяндық Леубуцци тайпалары өмір сүрді, олар кейіннен саксондық дереккөздерде Лутичи деп аталды. Олар шығысқа қоныстанған поляк және поляк славяндары арасындағы ауыспалы кезең деп саналды. Одер өзенінің екі жағындағы олардың жерлері Terra Lebusana ("Леубуцци жері" латын тілінде, поляк тілінде: Ziemia Lubuska) деп аталды. 966 жылы аймақ поляк бақылауында болды. Елді мекеннің өзі мерзебургтік сакс епископы және хроникашы Титмардің 1012 - 1018 жылдары (Болеслав билігі кезінде) жазған Thietmari merseburgiensis episcopi chronicon жылнамасында Liubusua және Libusua urbs қалалары ретінде аталады. Польша билеушілері өзенді бақылау үшін өзен жағасында кастелия салдырды. Герцог Болеслав император Отто III-мен 1000 жылы Гнезненьо съезінде бекітілген Полаб лутици тайпаларына қарсы күресу үшін одақтасты. Екінші жағынан, XIII ғасырдағы жылнамаларда Лебус "Польша Корольдігінің кілті" және неміс шабуылына қарсы поляк бекінісі ретінде аталды. Лебус епархиясы 1124 жылы, Польша герцогы Болеслав III Вирумут билік құрған кезде, Лиутизи федерациясының қарсылық білдірген тайпаларына қарсы тұру және оларды қайтару үшін құрылған. Прагалық әулие Адальбертке арналған бұл ғимарат Одер аймағында уағыздаған және оны дамытқан христиан миссионерлерінің маңызды орталығы болды. Ғасырлар бойы Любуш жері көршілес мемлекеттердің шайқас алаңы болып келді. Оған әсіресе оңтүстік-шығыста Одер өзенінен жоғары қарай созылған поляк Силезия провинциясының герцогтары Силезия пиастары ықпал етті. Любуш жері 1138 жылы герцог Болеслав қайтыс болғаннан кейін және Польшаның бөлініп-бөлініп кетуінен кейін Силезия герцогтігінің құрамына кірді. 1163 жылы Гогенштауфен императоры Фредерик Барбаросса Силезияға шабуыл жасап, Владыслав II-нің ұлдарын олардың пьяст туыстарына қарсы қолдаған кезде, ол Одер өзенінің екі жағындағы Любуш жерін силезиялық пьясттарға феода ретінде берді. Облысты неміс отарлауы 13 ғасырда жалғасты, ал қоныстар негізінен Лебус деп аталды. 1226 жылы Силезияның герцогы Генрих Бородатый қала тұрғындарына қала мәртебесін берді. Генрихтің ұлы Генрих II 1241 жылы Легница шайқасында қайтыс болғаннан кейін, Силезия пиастары өздерінің басымдықты ұстанымын сақтай алмады. Қысқа уақыт бойы Любуш жері Генрих II-нің кіші ұлы герцог Миешконың билігінде болды, ол шамамен бір жылдан кейін қайтыс болып, Любуштегі Киелі Петр шіркеуінде жерленді. 1248/49 жылы Силезия герцогы Болеслав II Рогатка қала мен жерді 1230 жылдан бері Любуш жеріне шабуыл жасаған Бранденбургтің Аскания маркграфтары мен Магдебург архиепискобы Вильбрандқа кепілдікке берді. Бранденбург маркграфтары ақырында бақылауға алды және орта ғасырдың аяғында Лебус Балтық жағалауынан Италияға және Познаньдегі Ұлы поляк резиденциясынан Фландрияға дейінгі сауда жолдарының маңызды аялдамасы болды. Алайда, 1373 жылы император Карл IV әскерлері қаладағы соборды жойғаннан кейін, Виттельсбах және Люксембург Люксембург императорлық үйлері арасындағы Бранденбург мұрасы үшін күрес кезінде епископтық орын Лебустан Фюрстенвальдке ауыстырылды. Протестанттық реформация кезінде халық лютерандыққа айналды, ал 1555 жылы соңғы католик епискобы Георг фон Блюменталь қайтыс болғаннан кейін епископтық ақыры секулярланды. XVI ғасырдан кейін өрттер мен саяси өзгерістер бекіністерді әлсіретті; 1713 жылы сарайды найзағай соққысымен қатты зақымдады. Лебус біртіндеп оқшауланған жерге айналды. 1701 жылдан бастап Лебус Пруссия Корольдігінің құрамына кірді. 1815 жылы Наполеон соғыстарынан кейін ол жаңадан құрылған Пруссияның Бранденбург провинциясында басқаруға берілді. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде Лебус, оның ішінде ортағасырлық орталығы, Селоу биіктіктеріндегі шайқаста толығымен жойылған. Қаланың өзі Шығыс Германияның құрамында болғанмен, Одер өзенінің шығыс жағындағы аумақ 1945 жылы Потсдам келісімі бойынша Польша Республикасына өтті. Лебус шіркеуі 1954 жылы қалпына келтірілді. Польшаның соңғы әкімшілік реформасынан бері Польшаның 16 провинциясының бірі Любуш воеводиясы немесе Лебус провинциясы деп аталады.

Геральдика

Лебус гербінде аузында қой ұстап жүрген қасқыр бейнеленген.

Құрылымы

Лебус үйінде қаланың тарихы мен туристік жерлері туралы ақпарат бар.

Табиғи

Қаланы мың жылдан астам уақыт бойы қорғайтын таулар мен жоталар бар. Турмберг таудан Одер өзені аңғарына көз жеткізіледі.