Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қамұвникидегі Николай Кереметшісінің шіркеуі (Церковь Cвятителя Николая Чудотворца в Хамовниках) - 17 ғасырдың аяғында салынған, Мәскеудің Хамовники ауданындағы бұрынғы тоқымашылар слободасының шіркеуі.
Church in Moscow, Russia
Church of Saint Nicholas in Khamovniki (Церковь Cвятителя Николая Чудотворца в Хамовниках) is a late 17th century parish church of a former weavers sloboda in Khamovniki District of Moscow.
Орналасқан жері
Шіркеу қазіргі Комсомольский проспектісі мен Лев Толстой көшесі бұрышында, Бақ шеңберінен екі блок қашықтықта орналасқан. Шіркеу ауласы Лев Толстой мен Тимур Фрунзе көшелерінің арасында орналасқан.
The church marks the corner of present day Komsomolsky Prospect and Leo Tolstoy Street, two blocks outside the Garden Ring. The church yard occupies a whole block between Leo Tolstoy and Timur Frunze streets and includes a row of small old houses.
Тарих
Бұл жерде ағаштан салынған шіркеу болғаны туралы алғашқы деректер 1625 жылы жазылған. Негізгі бес күмбезді шіркеу 1679 жылы салынған; сағана мұнарасы мен асхана 1694 жылы аяқталды. Қазіргі кездегі шіркеу дереккөздері Хамовникидегі қоңырау мұнарасы Мәскеу өңіріндегі шатыр стиліндегi ең биік қоңырау мұнараларының бірі деп мәлімдейді. 1757 жылы құрылысшылар Ростовтың Дмитрияға арналған қосалқы ғимаратты қосты. Ғимарат 1690-шы жылдардағы қысқа өмір сүретін Нарышкин бароккосының алдындағы кеш москвалық барокконың үлгісі болып табылады. Ол отты ғибадатханалардың (огненные храмы) көптеген класына жатады. шіркеу ғимараттары үш ішкі жүк көтергіш бағанасыз, шағын дөңгелек кокошник типті қақпақтармен тәжтелген. Әрбір қақпақ - көктегі оттың символы (библиялық тақтар періштелер немесе серафимдер); тығыз жиналған қақпақтар тобы - Құдайдың Тағына арналған архитектуралық метафора. Төменгі қабаттағы қақпақтарды "мемлекетін" қолдап тұрған шағын сәндік бағаналар әдеттегі жергілікті ғимараттың батыс ықпалының көрсеткіші болып табылады. 1812 жылғы өрттен шіркеу қатты зақымдалды және тек 1849 жылы қайта ашылды. Осыдан біраз бұрын, 1848 жылы шіркеу өзінің негізгі монументін - Дмитрий Донческул сыйлаған Одрин монастырындағы Тьома Богородицаның күнәкарларды қорғаушы иконасының көшірмесін сатып алды; икона бұрынғы Дмитрий қасиетті қосымшаға тұрақты түрде орналастырылды. Сонымен қатар, онда 17 ғасырдағы Смоленск қаласының әулиелері Алексей мен Ходегетрияның иконалары бар. 2002 жылы шіркеу өзінің Михайл бас періштесінің иконасын Девичье Поледегі Михайл бас періштесінің қайта ашылған шіркеуіне сыйлады. 1849 жылдан бері шіркеу үздіксіз жұмыс істейді. Кеңес дәуірінде ол ешқашан жабылған жоқ, бірақ оның негізгі қоңырауы жоғалған (1992 жылы қалпына келтірілген). Оның сыртқы көрінісі 1949 және 1972 жылдары екі рет қалпына келтірілді. Бұл жерде 1915 жылдан 1960 жылға дейін - 20 ғасырдағы православиедегі ең ұзақ мерзімге қызмет еткен - отец Павел Лепехин. 1972 жылы Хамовникиде қызмет ету ұсынысы берілген митрополит Питирим Нечаев (1926-2003) бұл ұсыныстан бас тартты: Питиримнің айтуынша, қауым әрқашан шіркеуді өзінен артық толтырады, бұл жас діни қызметкерлерге де қызмет көрсетуді өте қиын етеді. Лев Толстой солтүстікке қарай екі блокқа созылып, қазіргі күні оның есімімен аталатын көшеде орналасқан шіркеудің еншісінде тұратын.
First records of a presumably wooden church on this site are dated 1625. The main five domed church was built in 1679 1682; bell tower and refectory were completed around 1694. Present day church sources claim that the bell tower in Khamovniki is one of the highest tent style bell towers in Moscow region. In 1757 the builders added a side annex dedicated to Saint Dmitry of Rostov. The church is an example of late Muscovite Baroque that preceded short lived Naryshkin Baroque of the 1690s. It belongs to a numerous class of bonfire temples (огненные храмы) – church buildings without three internal load bearing columns, crowned with layers of small circular kokoshnik type gables. Each gable is a symbol of a heavenly fire (biblical thrones – angels or seraphs); a tightly packed group of gables is an architectural metaphor for the Throne of God. Small decorative columns "supporting" the lower level gables are an indicator of a Western influence in a typically vernacular building. The church was severely damaged by the fire of 1812 and reopened only in 1849. Shortly before that, in 1848, the church acquired its principal relic a copy of Defender of the sinners icon of Theotokos from Odrin convent, donated by Dmitry Doncheskul; the icon was permanently placed in the former Saint Dmitry annex. It also possesses 17th century icons of Saint Alexis and Hodegetria of Smolensk. In 2002 the church donated its icon of Archangel Michael to the reopened church of Archangel Michael in Devichye Pole. The church operates continuously since 1849. It was never closed in the Soviet period although it lost its main bell (restored in 1992). It was restored externally twice, in 1949 and 1972. Father Pavel Lepekhin served here one of the longest continuous tenures in the 20th century Orthodoxy – from 1915 to 1960. Metropolitan Pitirim Nechaev (1926–2003), who was offered the tenure in Khamovniki in 1972, declined the offer: according to Pitirim, the congregation always filled the church beyond its capacity, making service extremely difficult physically even for young priests. Leo Tolstoy lived in the church parish, two blocks to the north on the street now bearing his name.