Кіріспе

Хамовники ауданы - Ресей Федерациясының Мәскеу федералды қаласының Орталық әкімшілік округінің ауданы. Тұрғындар саны: Аудан Большевой Каменный көпірінен Москва өзенінің Лужники бұрылысына дейін созылады; Арбат ауданымен солтүстік шекарасы Знаменка көшесі, Гоголевский бульвары, Сивцев Вражек және Бородинский көпірімен жалғасады. Ауданның аумағында Пушкин мұражайы, Құтқарушы Мәсіх соборы, Девичье Поле медициналық кампусы, Новодевичье монастыры және мемориалдық зират, Лужники стадионы бар. Хамовники бульварлық сақина мен бақ сақинасы арасындағы "Алтын миля" деп аталатын жер, Мәскеудің ең қымбат тұрғын үй ауданы.

Бульварлар ішінде: Волхонка көшесі

Хамовникидің орталық бөлігінде Құтқарушы Мәсіх соборы басым, ол Константин Тонның XIX ғасырдағы собордың 2000-шы жылдардағы көшірмесі, ол 1931 жылы қираған. Волхонка мен Знаменка көшелерінің тарихы XIV ғасырдағы ханзада Василий І-нің әйелі және оның өлімінен кейін Мәскеу регенті болған Литваның Софияның сарайына барып такалады. Бұл үй Пашков үйінің (Ресей мемлекеттік кітапханасы) орнында тұрды және кейіннен Шуйскийлер отбасына орын берді. Пушкин мұражайының орнын патшалық коляскалар сарайы (Колымажный двор, Колымажный Двор) алып, ол Колымажный аллеясына атау берді. Қазіргі Гоголь бульвары орналасқан жерде жойылған Черторий өзенімен белгіленген орталық ауданның батыс шекарасы 1504 және 1580 жылдары нығайтылған. Бұл жерде 1930 жылдары табылған қабір тасына сәйкес, Иван Грозныйдың жақын серіктесі Малюта Скуратов өмір сүрген және жерленген деп есептеледі. 1690 жылдары Болшой Каменный көпірінің салынып бітірілуімен аудан маңыздылыққа ие болды. XVIII ғасыр бойы ол Голицын, Долгоруков және Волконский сияқты асыл тұқымдық тұрғындарға ие болды. Волконскийдің меншігіндегі мемлекеттік бара Волхонка көшесіне есім берді. Тарихи Волхонканың көп бөлігі 1838 жылы және 1880 жылдары қиратылды, Құтқарушы Мәсіхтің және ат үстінде жүретін мектептің алаңдарын тазартты, соңғысын 1912 жылы Пушкин мұражайы алмастырды. Знаменка көшесі 20 ғасырда қиратылған және қазір қорғаныс министрлігінің мекемелері орналасқан.

"Алтын миля" бульварлары

Белый Город қабырғасынан тыс аумақтарды қалаландыру Иван Грозныйға тиесілі. Иван бұл жерлерді өзінің жеке иелігіне Опричнинаға бөлді. Көп ұзамай Иванның адал серіктері опричнина жерлеріне қоныс аударды, сондықтан қазіргі Остоженка, Пречистенка және Сивцев Вражек көшелері бастапқыда жоғарғы сыныптық аудандар ретінде дамыды және осы уақыттан бері осы мәртебені сақтады. Осы аудандардағы жолақтар (Мансуровский, Хрушёвский және т.б.) жер иелерінің есімдерімен аталады. Иванның баласы, баласыз Федор I, Остоженка мен Москва өзені арасында, Мәскеудегі өртте (1547) жойылған ескі Алексей шіркеуінің орнында, қазіргі Концепция монастырын құрды. 1830-жылдарға дейін жиі су тасқыны өзен маңындағы құрылысты тоқтатты, ал тұрғындар мекендеген аумақтардың шекарасы қазіргі бөгеттің солтүстігінде 100 - 200 метр болды (толық ақпарат үшін Водоотводный каналын қараңыз). XVI ғасыр мұрасы құтқарушы Мәсіхтің үстіне орналасқан тарихи қызыл және ақ камераларда сақталған, олар (көрінетін) бастапқы пішініне қалпына келтірілді. Жоғарғы таптық халық Мәскеудегі өрттен (1812) кейін күшейе түсті, онда басты көшелер Матьвей Казаковтың шәкірттері неоклассикалық сәулетімен қайта салынған. Пречистенкада үлкен 23 сарайлар, Остоженка көшесіндегі кішігірім бір қабатты ғимараттар кең тараған; олардың кейбіреулері күні бүгінге дейін сақталған. Алайда Остоженканың қасбеттері мен жағалауы арасындағы аумақ ағаш шатырлар, шағын фабрикалар және т.б. лабиринттері болды. Бұл айырмашылық 1990 жылға дейін жалғасты, ал қазірдің өзінде көптеген ағаш үйлер қирап, құрып қалған. 19 ғасырдың аяғында ауыл стиліне тән үйлер 34 қабатты жалға берілетін ғимараттармен біртіндеп алмастырылды. Архитектуралық әртүрлілік модерн (Лев Кекушев пен Уильям Уолкоттың особняктері, 1900-1903), орыс қайта өрлеуі (Перцова ғимараты, 1906-1910 және Цветков үйі, 1901), голланд стилі (Пречистенская, 3) және неоклассикалық қайта өрлеу (Никита Лазаревтің Миндовский үйі) болып кеңейді. 1990 жылдан бастап ескі Остоженка аумағы құрылыс алабына айналды. Ескі үйлер бірінен соң бірі қиратылып, орнына заманауи көрінетін орта деңгейдегі пәтерлер мен кеңселер салынады. Бұл аудан қазір Мәскеудегі ең қымбат жылжымайтын мүлік болып табылады, оны "Алтын миля" деп атайды. 2007 жылдың наурыз айында әлі салынбаған мүліктердің бастапқы бағасы шаршы метрге 12000-20000 АҚШ доллары аралығында болды.

Бақ шағынаудан тыс: Хамовники

Хамовники - Остоженка көшесінен (Бақ шеңберінен) тікелей артта орналасқан аумақ. Қам - жергілікті "Слобода" қолөнер шеберлері жасаған матаның атауы. Тверьден шыққан бұл шеберлер 1624 жылы Мәскеуге қоныстанды. Слободаның орталығы Хамовникидегі Киелі Николай шіркеуі 1679 жылы салынған. 1708 жылы Петр I кенеп фабрикасын қосты. Тоқыма дәстүрі өнеркәсіптік дәуірге дейін жалғасты; 19-ғасырдың аяғында тоқыма фабрикалары қазір кеңселерге айналдырылды. Бұл аймақ екі ірі тарихи әскери мекемемен белгіленеді: Астық қоймалары (Провиантские склады, 1827) және 1807-1809 жылдары Матвей Казаков кенеп фабрикасының орнында салынған Хамовники казармасы, кейіннен кеңейтілген. Казармалардың алдындағы үлкен парад алаңы қазір Комсомольский проспекті бөлігін құрайды. Сонымен қатар, Лев Толстойдың ескерткіш үйі (Лва Тостого көшесі, 21) бар. Комсомольский проспектисі мен Москва өзені арасындағы сталиндік пәтерлер Москвадағы ең қымбат жылжымайтын мүліктердің біріне жатады.

Лужники

Лужники ауданы қазіргі кезде Москва өзені мен 20-ғасырда салынған Мәскеу дөңгелек темір жолының арасында орналасқан. Атауы стадионды салу үшін жермен-жексен етілген Лужники ауылының атын білдіреді. Лужникидің урбанизациясы І дүниежүзілік соғыс кезінде басталды. 1914-1916 жылдары Николай Второв компаниясы қазіргі Лужники метро көпірінен оңтүстік-шығысқа қарай үшбұрышты жер телімінде әлі де бар оқ-дәрі фабрикасын салды. 1928 жылы қала қазіргі негізгі аренаның орнында алғашқы ағаштан жасалған Лужники стадионын (Химияшылар стадионы, 15 000 орын) салды. Бұл стадион мен Лужники ауылы 1950 жылдары қиратылған. 1980 жылғы Олимпиада ойындарының ашылуы Лужники стадионында өтті.