Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрия композиторы Иосиф Леопольд Эйблер (8 ақпан 1765 – 24 шілде 1846) – австриялық композитор және Вольфганг Амадей Моцарттың құрдасы.
Austrian composer
Joseph Leopold Eybler (8 February 1765 – 24 July 1846) was an Austrian composer and contemporary of Wolfgang Amadeus Mozart.
Өмір
Айблер Венаға жақын Швехат қаласында музыкалық отбасында дүниеге келді. Оның әкесі мұғалім, хор жетекшісі және Хайдн отбасының досы болған. Жозеф Эйблер Венадағы Стефансдомға (Святого Стефананың ұлдар колледжінің кафедралық мектебі) оқуға түсуден бұрын әкесінен музыка сабақтарын алды. Ол Иоганн Георг Альбрехтсбергерден композицияны оқыды, ол оны Моцарттан басқа Венаның ең ұлы музыкалық генийі деп жариялады. Ол сондай-ақ досы, алыс туысы және демеушісі болған Гайдннан да мақтау алды. 1792 жылы Венадағы Кармелитер шіркеуінің хор жетекшісі болды. Екі жылдан кейін ол Шоттенклостерге көшіп, онда келесі тридцать жыл (1794–1824) бойы қызмет етті. Айблер сонымен қатар сарайдағы лауазымдарды да атқарды, оның ішінде сарай капельмейстері (1824–1833). Императрица Мария Тереза оған көптеген шығармалар тапсырды, соның ішінде до-минор тонындағы Реквием (1803).
Eybler was born into a musical family in Schwechat near Vienna. His father was a teacher, choir director and friend of the Haydn family. Joseph Eybler studied music with his father before attending Stephansdom (the cathedral school of St. Stephen's Boys College) in Vienna. He studied composition under Johann Georg Albrechtsberger, who declared him to be the greatest musical genius in Vienna apart from Mozart. He also received praise from Haydn who was his friend, distant cousin and patron. In 1792 he became choir director at the Karmeliterkirche (Carmelite Church) in Vienna. Two years later he moved to the Schottenkloster, where he remained for the next thirty years (1794–1824). Eybler also held court posts, including that of court Kapellmeister (chapel master) (1824–33). The Empress Marie Therese commissioned many works from him, including the Requiem in C minor (1803).
Моцартпен достық
Джозеф Хайдн арқылы Эйблер Моцартпен танысты, ол оған бірнеше сабақ берді және өзінің «Così fan tutte» операсының репетициясын тапсырды. Эйблер «Così fan tutte» операсының бірнеше қойылымын да жүргізді. 1790 жылдың 30 мамырында Моцарт жас Эйблер туралы мынадай куәлік берді: «Мен, төменде қол қойған адам, осы хаттың иесі, мырза Джозеф Эйблердің, өзінің әйгілі ұстазы Альбрехтсбергердің лайықты шәкірті, жақсы білімді композитор, камералық музыкада да, шіркеу стилінде де бірдей шебер, ән өнерінде толық тәжірибелі, сондай-ақ шебер органшы және клавирші екенін куәландырамын; қысқасы, оның теңдесі өте сирек кездесетін, өкінішке орай, мұндай жас музыкант». Моцарт пен Эйблер өмірінің соңына дейін дос болып қалды. Эйблер былай деп жазды: «Мен оның қайтыс болғанға дейін достығын еш қамсыздықсыз сақтап, оны көтеріп, төсекте жатқанда және соңғы ауыртпалық ауруында күтім жасауға көмектескен бақытты болдым». Моцарт қайтыс болғаннан кейін Констанца Моцарт Эйблерден күйеуінің «Реквиемін» аяқтауды сұрады. Эйблер бұл тапсырманы орындауға тырысты, бірақ оны аяқтамады, мүмкін, ол досы Моцарттың музыкасына деген үлкен құрметінен болды. (Франц Ксавер Зюссмайр тапсырманы орындады).
Through Joseph Haydn, Eybler met Mozart, who gave him some lessons and entrusted him with the rehearsal of his opera Così fan tutte. Eybler also conducted some performances of Così fan tutte. On May 30, 1790, Mozart wrote a testimonial for the young Eybler: "I, the undersigned, attest herewith that I have found the bearer of this, Herr Joseph Eybler, to be a worthy pupil of his famous master Albrechtsberger, a well grounded composer, equally skilled at chamber music and the church style, fully experienced in the art of the song, also an accomplished organ and clavier player; in short a young musician such, one can only regret, as so seldom has his equal." Mozart and Eybler remained friends to the end. As Eybler wrote: "I had the good fortune to keep his friendship without reservation until he died, and carried him, put him to bed and helped to nurse him during his last painful illness." After Mozart's death, Constanze Mozart asked Eybler to complete her husband's Requiem. Eybler tried but could not complete the commission perhaps, it is thought, because of his great respect for the music of his friend Mozart. (Franz Xaver Süßmayr completed the task).
Соңғы жылдар
1833 жылы Моцарттың "Реквиемін" дирижерлік етіп тұрғанда Айблерге инсульт осып, одан кейін сарайдағы қызметтік міндеттерін атқара алмады. Сарайға қызметі үшін 1835 жылы Айблер дворян титулына ие болды және одан әрі оны Жозеф Леопольд, Эдлер фон Айблер деп атады. Ол 1846 жылғы 24 шілдеде Венада қайтыс болды.
In 1833 Eybler had a stroke while conducting Mozart's Requiem and thereafter could not fulfill his duties at the Court. For his service to the Court, Eybler was raised to the nobility in 1835 and was known henceforth as Joseph Leopold, Edler von Eybler. He died in Vienna on 24 July 1846.