Кіріспе
1677 жылғы франко-голланд соғысындағы шайқас
other battles
The Battle of Cassel, also known as the Battle of Peene, took place on 11 April 1677 during the Franco Dutch War, near Cassel, west of Saint Omer. A French army commanded by the duc de Luxembourg defeated a combined Dutch–Spanish force under William of Orange. At the start of 1677, peace negotiations opened at Nijmegen; France already held most of the positions in the Spanish Netherlands that Louis XIV of France considered necessary for a defensible border. This would be completed by taking St Omer and Cambrai, which he wanted to capture as soon as possible, allowing him to negotiate from a position of strength. While William could not save St Omer, he was determined to fight for Cambrai, leading to the battle outside Cassel. After initial cavalry attacks by both sides were repulsed, a fierce struggle began between the two sets of infantry. The French infantry on the right drove back the Dutch left, which was then scattered by a French cavalry assault. Meanwhile, an Allied attack launched from their own right was fended off by the French left. In the centre, the Dutch nearly broke through the French lines, before being thrown back by a cavalry charge led by Philippe of Orléans. His flanks crumbling, in late afternoon William ordered a retreat. Although the French missed an opportunity for a rout by delaying their pursuit to plunder the Allies' abandoned baggage, Cassel was one of the most comprehensive victories of the war. Saint Omer and Cambrai surrendered shortly afterwards, followed by a number of other towns.
басқа шайқастар
other battles
The Battle of Cassel, also known as the Battle of Peene, took place on 11 April 1677 during the Franco Dutch War, near Cassel, west of Saint Omer. A French army commanded by the duc de Luxembourg defeated a combined Dutch–Spanish force under William of Orange. At the start of 1677, peace negotiations opened at Nijmegen; France already held most of the positions in the Spanish Netherlands that Louis XIV of France considered necessary for a defensible border. This would be completed by taking St Omer and Cambrai, which he wanted to capture as soon as possible, allowing him to negotiate from a position of strength. While William could not save St Omer, he was determined to fight for Cambrai, leading to the battle outside Cassel. After initial cavalry attacks by both sides were repulsed, a fierce struggle began between the two sets of infantry. The French infantry on the right drove back the Dutch left, which was then scattered by a French cavalry assault. Meanwhile, an Allied attack launched from their own right was fended off by the French left. In the centre, the Dutch nearly broke through the French lines, before being thrown back by a cavalry charge led by Philippe of Orléans. His flanks crumbling, in late afternoon William ordered a retreat. Although the French missed an opportunity for a rout by delaying their pursuit to plunder the Allies' abandoned baggage, Cassel was one of the most comprehensive victories of the war. Saint Omer and Cambrai surrendered shortly afterwards, followed by a number of other towns.
Кассель шайқасы, сондай-ақ Пейн шайқасы деп те аталады, 1677 жылдың 11 сәуірінде франко-голланд соғысы барысында Кассель қаласының жанында, Сент-Омерден батысқа қарай өтті. Люксембург герцогы басқарған француз армиясы Оранье Вильгельмнің басқаруымен келген голланд-испандық біріккен әскерін жеңді. 1677 жылдың басында Нимвегенде бейбіт келіссөздер басталды; Франция корольі Людовик XIV қорғанысқа қабілетті шекара үшін қажет деп есептеген Испаниялық Нидерландтағы көптеген бекіністерді басып алған болатын. Сент-Омер мен Камбрейді жаулап алу арқылы бұл толықтырылатын еді, ол оларды мүмкіндігінше тезірек басып алып, күшті ұстанымнан келіссөздер жүргізуді жоспарлады. Вильгельм Сент-Омерді сақтап қала алмаса да, Камбрей үшін күресуге бекінді, нәтижесінде Кассельден тыс шайқас болды. Екі тараптың да алғашқы атқыштар шабуылдары сүрінбей кеткеннен кейін, екі жаяу әскер тобы арасында қатыгез күрес басталды. Оң жақтағы француз жаяу әскері голландтардың сол жағын кері шегіндірді, содан кейін француз атқыштар шабуылымен шашыратылды. Ал одақтастардың оң жақтан жасаған шабуылы француздың сол жағымен тойтарылды. Орталықта голландтар француз шебін бұзуға жақын келді, бірақ Орлеандық Филипп бастаған атқыштар шабуылымен кері қайтарылды. Фланкі құлап, Вильгельм түстен кейін шегінуге бұйрық берді. Француздар одақтастардың тастап кеткен мүліктерін тонау үшін қуып жете алмағандықтан, жеңіске жету мүмкіндігін жіберіп алды, бірақ Кассель соғыстың ең маңызды жеңістерінің бірі болды. Сент-Омер мен Камбрей көп ұзамай берілді, одан кейін тағы да бірнеше қалалар түсті.
other battles
The Battle of Cassel, also known as the Battle of Peene, took place on 11 April 1677 during the Franco Dutch War, near Cassel, west of Saint Omer. A French army commanded by the duc de Luxembourg defeated a combined Dutch–Spanish force under William of Orange. At the start of 1677, peace negotiations opened at Nijmegen; France already held most of the positions in the Spanish Netherlands that Louis XIV of France considered necessary for a defensible border. This would be completed by taking St Omer and Cambrai, which he wanted to capture as soon as possible, allowing him to negotiate from a position of strength. While William could not save St Omer, he was determined to fight for Cambrai, leading to the battle outside Cassel. After initial cavalry attacks by both sides were repulsed, a fierce struggle began between the two sets of infantry. The French infantry on the right drove back the Dutch left, which was then scattered by a French cavalry assault. Meanwhile, an Allied attack launched from their own right was fended off by the French left. In the centre, the Dutch nearly broke through the French lines, before being thrown back by a cavalry charge led by Philippe of Orléans. His flanks crumbling, in late afternoon William ordered a retreat. Although the French missed an opportunity for a rout by delaying their pursuit to plunder the Allies' abandoned baggage, Cassel was one of the most comprehensive victories of the war. Saint Omer and Cambrai surrendered shortly afterwards, followed by a number of other towns.
Өмірбаян
1667–1668 жылдардағы Деволюция соғысында Франция Испаниялық Нидерландтың және Франш-Конте аймағының көп бөлігін басып алды, бірақ Экс-ла-Шапель шартында көп бөлігінен бас тартты. Бұл Голландия Республикасы, Англия және Швецияның Үштік одағының арқасында мүмкін болды. Одақты бұзу үшін Франция королі XIV Людовик Швецияға бейтарап болу үшін төлем жасады, ал Англия королі II Карл 1670 жылғы Дувр шартында голландтарға қарсы одаққа келісті. 1672 жылдың мамыр айында Франция Голландия Республикасына шабуыл жасағанда, Франко-голланд соғысы басталды және бастапқыда үлкен жеңіске жеткендей көрінді. Алайда, голландтардың жағдайы тұрақтап, француздық табыстарға байланысты алаңдаушылық Бранденбург курфюрсі Фридрих Вильгельм, император Леопольд және Габсбург Испаниясының қолдауын әкелді. Рейн және Пиреней бойында жаңа майдандар ашылған кезде Людовик әскерлеріне Нидерландтан шығуға бұйрық берді, бірақ Маастрихт голланд бекінісін сақтап қалды. 1674 жылдың қаңтарында Дания-Норвегия одаққа қосылды, ал үшінші ағылшын-голланд соғысы ақпан айындағы Вестминстер шартымен аяқталды. Осыған қарамастан, Франция Франш-Контені қайта басып алды және Эльзаста маңызды табыстарға қол жеткізді. 1675 жылдан кейін олар өздерінің табыстарын консолидациялауға және қорғаныс шекараларын құруға күш салды. Фландриядағы одақтың тиімді жауабына Мадридтегі билік үшін күрес кедергі келтірді, ал Испаниялық Нидерландқа испандықтардың бақылауы көбінесе формалды ғана болды. 1676 жылдың жазында Нимвегенде бейбіт келіссөздер басталды, бірақ Людовик шарттарға келісуден бұрын күш көрсету арқылы келіссөздерде үстемдік етуді көздеді. Фландриядағы жағдайын жақсарту үшін француздар 1676 жылы Конде-сюр-л’Эско, Бушен, Мобёж және Баведі басып алды және Маастрихтті қайтаруға жасалған әрекеттің алдын алды. 1677 жылға жоспарланған мақсат – Валенсиен, Камбре және Сен-Омерді алып, француздың «темір шекарасын» аяқтау болды. Людовик бұл голландтарды соғысты жалғастырудан бас тартуға мәжбүрлейтініне сенді. Соғыс бойында француздардың жоғары деңгейдегі логистикасы оларға үлкен армияларды ұстап тұруға және қарсыластары қыстаудан шықпаған кезде операцияларды бастауға мүмкіндік берді. Ақпан айының соңында, науқан маусымының әдеттегіден бір ай бұрын, Люксембург басқаратын 35 000 сарбаздық негізгі армия Валенсиенді қоршауға алды. Сен-Омерді басып алу үшін тағы 12 000 әскер жіберілді, оларға Людовик ағасы I Филипп, Орлеан герцогы және Луи де Креван, Юмьер герцогы басшылық етті. 17 наурызда Валенсиен капитуляциялағаннан кейін Люксембург Камбреге бет бұрды. Оранье Вильгельм Русендальда 30 000 сарбаз жинады, оның ішінде 4 000 испандық сарбаз болды. Ол Камбрені құтқара алмады, бірақ Сен-Омер үшін күресуге бекінді. Ақша мен жабдықтың жетіспеушілігіне байланысты голланд-испандық әскері 9 сәуірде Сен-Омердің батысында орналасқан француздық Кассель қаласына жақын Мон-Касселге жетті. Сен-Омер мен Камбрені қоршауды сақтап тұру үшін минималды күштерді қалдырып, біріктірілген француз әскерлері 10 сәуірде Буйшеурде кездесті.
Шайқас
Екі әскерді Зюйтпеен ауылынан өтетін кішкентай өзен – Пин Бекке бөліп тұрды. Бұл үлкен кедергі болмаса да, голландтар оны анықтап алмады және 1677 жылдың 10 сәуірінде күтпеген шабуылдан бас тартуға мәжбүр болды. Бұл француздарға өздерінің қатарларын ұйымдастыруға уақыт берді, сонымен қатар олар Сент-Омерден қосымша 38 жаяу әскер батальоны мен 80 атты әскер эскадрильясын күшейте алды. Нәтижесінде Люксембургтегі әскер саны Вильгельмдікінен 5000-нан асып түсті. 11 сәуірдің таңында голланд-испан әскері Пин Бекке өзенін кесіп өтті, бірақ олар мен француздар арасында өзеннің тағы бір саласы табылғанда тоқтады. Люксембург пен Юмиер сол және оң жақтағы жаяу әскер мен атты әскердің аралас күштеріне басшылық етті, ал Орлеанның басқаруындағы жаяу әскер мен артиллерияның көп бөлігі орталықта орналасты. Юмиер өз жаяу әскерінің келуін күтпей, атты әскері өткелді кезде шабуылға шықты, бірақ бекініп алған голланд жаяу әскері тарапынан тойтарыс берді. Нассау ханзадасы бастаған шабуыл француздарды өзеннен кері шегіндірді; голланд атты әскері ауыр артиллерия отына түсіп, Мон Кассельдің алыс жағына қайтарылды және бұдан әрі шайқасқа қатыспады. Әскерін қайта ұйымдастырғаннан кейін Люксембург шамамен түске қарай екінші шабуыл жасады. Оның жаяу әскері голландтармен бірнеше шаруа қожалықтары маңында қанды шайқасқа түсті; ақырында олар басып алынды, ал одан кейін жасалған атты әскер шабуылы шегініп келе жатқан голланд жаяу әскерін шашыратты. Юмиердің оң жақтан жасаған бір мезгілдегі шабуылы да сәтті аяқталды, бірақ француз орталығын принц Георг Фридрих Вальдек басқарған жаяу әскер басып алды және қатар тек Орлеанның жеке басқаруымен жасалған шабуылдан кейін ғана қалпына келтірілді. Флангтары құлап, шамамен сағат 16:00-де Вильгельм Нассаудың атты әскерімен қамтамасыз етілген Ипрге қарай жалпы шегінуге бұйрық берді. Кассель – француздардың керемет жеңісі болды; 3200-ден 4400-ға дейін өлгендер мен жараланғандарға, олар шамамен 7000-ден 8000-ға дейін қарсыластарына шығын келтірді. Олар сондай-ақ 2500-ден 3000-ға дейін тұтқынға алды және голландтық жүк пойызын басып алды, бірақ тонау салдарынан болған кешігу олардың жеңісін толыққанды пайдалануларына кедерес келтірді.
Салдары
Камбре 17 сәуірде 1677 жылы, одан кейін 20 сәуірде Сент-Омер капитуляциялады, бірақ голландтарды бейбіт келісімдерге келісуге мәжбүр ету мақсаты орындалмады. Француз күштері Рейн аймағындағы императорлық шабуылға аударылды, ал тамыз айына қарай Вильям мен испан губернаторы Карлос де Арагон де Гурреа, Виллаермозаның 9-шы герцогы, 60 000-нан астам әскерге ие болды. Люксембург шайқастан жалтарды, Вильямды Шарлеруа қаласын қоршауға мәжбүр етті; бұл әрекет сәтсіз аяқталды, ал француздар желтоқсанда Сент-Гислейнды басып алды, бірақ голландтардың соғысуға қабілетті екенін көрсетті. Англиялық қоғамдық пікір француздарға қарсы болды және Кассель парламенттің голландтардың пайдасына араласуына ықпал етті, бұл Луиді осы жетістігін мойындамауға мәжбүрледі. Голландтар соғысты жалғастыруға құлшынбады, бірақ 1672 жылғы апаттардан кейін испандық Нидерландыны буферлік аймақ ретінде қайта құру одан да маңызды болды, ал Вильямның 1677 жылғы қарашада Карл II-нің немересі Мэриге үйленуі олардың жағдайын жақсартты. Кассель – Орлеанның майдан желісінде соғысқа қатысқан тұңғыш және соңғы реті, бұл Луидің оның сол кездегі ықпалы мен танымалдылығына наразылығынан туды делінеді. 1678 жылғы Нимвеген шарттары Францияның солтүстік шекарасын қайта белгіледі, Испания Сент-Омер, Кассель, Эйр, Ипр, Камбре, Валенсиен және Мобежді Францияға өткізді. 1697 жылы қайтарылған Ипрден басқа, бұл шекараны қазіргі күнгі орналасқан жеріне жақын бекітті.