Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1726 жылы Джордж Фридерик Гендельдің операсы Гендельдің операсы Сципионе (HWV 20), сонымен қатар Публио Корнелио Сципионе деп аталады, ол 1726 жылы Корольдік музыка академиясы үшін Джордж Фридерик Гендельдің музыкасы жазылған үш актідегі опера сериясы. Либреттист Паоло Антонио Ролли болды. Гендель "Сципионды" "Алесандро" шығармасын жазып жатқанда жазған. Бұл роман римдік генерал Сципион Африканның өміріне негізделген. Оның баяу жүрісі - бұл Гренадерлік гвардияның полктік жүрісі және Лондонның метрополитен полициясының рәсімдерінде ойналуымен танымал.
1726 opera by George Frideric Handel
the opera by Handel
Scipione (HWV 20), also called Publio Cornelio Scipione, is an opera seria in three acts, with music composed by George Frideric Handel for the Royal Academy of Music in 1726. The librettist was Paolo Antonio Rolli. Handel composed Scipione whilst in the middle of writing Alessandro. It is based on the life of the Roman general Scipio Africanus. Its slow march is the regimental march of the Grenadier Guards and is known for being played at London Metropolitan Police passing out ceremonies.
Өнер тарихы
Сципионда премьерасы 1726 жылы 12 наурызда Король театрында, Хеймаркетте өтті. Гендель операны 1730 жылы қайта жаңғыртты, бірақ ол 1967 жылдың қазанында ғана Гендель опера қоғамымен Ұлыбританияда қайта қойылды. Германияда 1937 жылы Геттингендегі халықаралық Гендель фестивалінде және 1965 жылы Галледегі жыл сайынғы Гендель фестивалінде "Сципионе" қайта жаңғыртылды. Барокко музыкасына қызығушылықтың қайта жандануымен және 1960 жылдан бастап тарихи ақпаратқа негізделген музыкалық орындаушылықпен, Сципион, барлық Гендель опералары сияқты, бүгінгі күні фестивальдар мен опера үйлерінде қойылымдар алады.
Scipione had its premiere on 12 March 1726 at The King's Theatre, Haymarket. Handel revived the opera in 1730, but it did not receive another UK production until October 1967, by the Handel Opera Society. In Germany, Scipione was revived at the Göttingen International Handel Festival in 1937 and at the annual Handel Festival in Halle in 1965. With the revival of interest in Baroque music and historically informed musical performance since the 1960s, Scipione, like all Handel operas, receives performances at festivals and opera houses today.
Алдын ала сөз
Оқиға жаңа Карфагенде (Картагена) б.з.д. 210 жылы Сципион басқарған Рим армиясы қаланы карфагендіктер мен олардың испандық одақтастарынан басып алғаннан кейін орын алады.
The setting is New Carthage (Cartagena), 210 BCE, after the Roman army, led by Scipione has captured the city from the Carthaginians and their Spanish allies.
1-ші акті
Сципиона тұтқындардың жүргінін бастап, триумф аркасы арқылы қалаға кіреді. Ол болашақтағы жаулап алуларды күтеді және өз офицерлеріне сәлем береді, әсіресе Лелиоға лавр. Лилио, керісінше, тұтқын Берениканы Сципионаға ұсынады. Сципиона бірден Берениске қызығады, бірақ оның ар-намысын құрметтеуге уәде береді. Береника Рим армиясының жасырын бөлімінде жүрген испан ханзадасы Лучехоға ғашық. Ол қызды құтқаруға ант береді. Лелионың өзі басқа тұтқынға, Армираға қызығады, бірақ ол тұтқын болған кезде оған қайтарымсыз сүйіспеншілік көрсетеді. Бұл Лелионы әйел тұтқындарға жанашырлық танытуға бастайды, бірақ ол Берениске Сципионяның сүйіспеншілігін қабылдауға кеңес береді. Әйел тұтқындар бақшасы бар сарайда қамалады, бірақ Сципиона бейтаныс адамдарға кіруге тыйым салады. Әлі де маскировкаланған Люсехо бақты бұзады, бірақ Сципиононың жақындағанын естігенде жасырынады. Сципион Берениске деген махаббатын білдіріп, оны өзіне тартып алуға тырысады. Лусехо бұған төзбейді, және өзінің бар екендігін айқайлап көрсетеді. Береника Лусехоны қорғауға тырысады, оны ақылдан адасқан деп атайды және мейірімділік сұрайды. Ақырында Лусехо Беренистің ниетіне күмәнданады және қызғанышқа бой алдырады.
Scipione leads a procession of captives into the city through the triumphal arch. He anticipates future conquests and salutes his officers, with a particular laurel for Lelio. Lelio, in return, offers the prisoner Berenice to Scipione. Scipione is immediately attracted to Berenice, but vows to respect her honour. Berenice is in love with the Spanish prince Lucejo, who is among the Roman army incognito. He vows to rescue her. Lelio himself is attracted to another prisoner, Armira, but she will not return the affection whilst a prisoner. This begins to draw Lelio in sympathy with the female prisoners, although he does advise Berenice to accept Scipione's affection. The female prisoners are confined in a palace with a garden, but Scipione has forbidden strangers to enter. Still disguised, Lucejo breaches the garden, but hides when he hears Scipione approaching. Scipione tries to win over Berenice and proclaims his love for her. Lucejo cannot tolerate this, and betrays his presence by his exclamation. Berenice tries to protect Lucejo by calling him a madman and begging for mercy. Alone at the end of the act, Lucejo is unsure of Berenice's motives and begins to become jealous.
2-ші акті
Береницаның әкесі Эрнандо қызы үшін төлем төлеп, Сципионамен дос болуды ұсынды. Сципион Берениске тағы да жақындауға тырысады, бірақ ол оның ұсыныстарын қайтадан қабылдамайды. Сципионе кеткеннен кейін Люцехо қайта пайда болады, бірақ ол оны жұмыстан шығарады. Бұл Лусехоның қызғанышпен күдіктенгенін растайды, бірақ Беренисаның сезімі екіге бөлініп кетеді. Қызғаныш сезімдерімен бірге Люсехо Берениске мүлдем жоламайды, бірақ ол Армираға сүйіспеншілік білдіреді деп ойлайды, өйткені Беренис мұны естіп қалады деп күтеді. Беренице де, Армира да жағдайдан қатты қапаланды, ал Сципионе Лусехоны бақта көріп, ашуланып келеді. Лучехо өзінің кім екенін және жоспарларын мойындайды және Сципионеге дуэльге шығады. Сципион Лусехоны тұтқындауға бұйрық береді. Береника, егер басқа біреуге уәде бермеген болса, римдік адамды жақсы көретінін мойындайды.
Ernando, father to Berenice, has arrived to offer a ransom for his daughter and also friendship to Scipione. Scipione tries again to woo Berenice, but she again rejects his advances. After Scipione has left, Lucejo reappears, but she dismisses him. This confirms Lucejo's initial jealous suspicions, but Berenice feels emotionally torn. Even with his jealous feelings, Lucejo does not completely break with Berenice, but he does pretend to express affection for Armira, in the expectation that Berenice will overhear this. Both Berenice and Armira are distressed at the situation, and Scipione arrives, angry to see Lucejo in the garden. Lucejo now confesses his identity and his plans, and challenges Scipione to a duel. Scipione orders the arrest of Lucejo. Berenice then admits that she could love a Roman, if she had not promised herself to another.
3-ші акт
Сципиона Берениске Ернандоға ерлі-зайыпты болу шартымен еріктілік береді. Эрнандо өзінің өмірі мен патшалығын ерікті түрде беремін деп жауап береді, бірақ ол Лучехо Берениске берген бұрынғы уәдесін бұза алмайды. Бұл абырой Сципионеге қатты әсер етеді, ол Лусехоны тұтқын ретінде Римге жіберуді жоспарлайды. Ол жағдайды терең ойлайды және басқалардың бақыты үшін өз қалауларын құрбан етуге шешім қабылдайды. Ол Берениске өзінің жүрегі мен ойының өзгергенін айтады. Ол Эрнандоның төлем ұсынысын қабыл алып, Берениске Лучехоға үйленуге рұқсат бере отырып, оны босатады. Сондай-ақ, ол төлемді ерлі-зайыптыларға сый ретінде береді. Барлығы Сципионияның жомарттығын мақтады, ал Люксео өзінің және оның азаматтарының Римге адал болуына ант берді.
Scipione offers Ernando freedom for Berenice, on condition that he may marry her. Ernando replies that he would willingly give up his life and kingdom, but that he cannot break his earlier promise to Lucejo of Berenice in marriage. This nobility impresses Scipione, who then plans to send Lucejo to Rome as a prisoner. He further ponders the situation, and resolves to sacrifice his own personal desires for the greater happiness of the others. He tells Berenice of his change of mind and heart. He accepts the ransom offer from Ernando and frees Berenice, saying that she may marry Lucejo. Furthermore, he gives the ransom to the couple as a wedding present. All present praise Scipione's generosity, and Lucejo vows loyalty to Rome for himself and his subjects.