Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дін қызметкері Николас Сандерс (сонымен қатар Сандер деп те жазылады; шамамен 1530 – 1581) – ағылшын католик дін қызметкері және poleмист.
British priest
Nicholas Sanders (also spelled Sander; c. 1530 – 1581) was an English Catholic priest and polemicist.
Ерте өмір
Сандерс Суррейдегі Шарлвудқа жақын жердегі Сандерс Плейсте дүниеге келді. Ол бір кезде Суррей шерифі болған Уильям Сандерстің он екі баласының бірі және Сандерстедтің Сандерстерінен тараған. Он жасында Николай Хайд аббаттығында оқушы болды. Сандерс Винчестер колледжінде және Оксфордтың Нью-колледжінде білім алды, онда 1548 жылы стипендиат болып сайланды және 1551 жылы B. C. L. дәрежесін алды. Отбасының діни көзқарастары Рим-католик дініне жақын болды, ал оның екі үлкен қарындасы Сион монастыры жабылу алдында монах болды. Сандерс 1557 жылы университетте кардинал Поулдың келушілерін қарсы алу кезінде сөз сөйлеуге таңдалды. Елизавета I таққа отырғаннан кейін Сандерс 1559 жылдың мамыр айында Франсис Энглфилдтің жетекшілігімен және қаржылық көмегімен шетелге кетті.
Sanders was born at Sander Place near Charlwood, Surrey, one of twelve children of William Sanders, once sheriff of Surrey, who was descended from the Sanders of Sanderstead. At the age of ten, Nicholas became a student at Hyde Abbey. Sanders was educated at Winchester College and New College, Oxford, where he was elected fellow in 1548 and graduated B. C. L. in 1551. The family had strong Roman Catholic leanings, and two of his elder sisters became nuns of Sion convent before its dissolution. Sanders was selected to deliver the oration at the reception of Cardinal Pole's visitors by the university in 1557. With the accession of Elizabeth I, Sanders went abroad around May 1559, with the guidance and financial support of Francis Englefield.
Діни қызмет
Сандерс Римде дін қызметкері болып тағайындалды, сосын діни ғылым докторы дәрежесін алды. 1550 жылдың соңына дейін оның кардинал болатыны айтылып жүрді. 1560 жылы ол кардинал Моронға "Англияның жағдайы туралы есеп" жазды. Ол кардинал Хозиустың теологы ретінде Трент соборында қатысты, кейін оны және кардинал Коммендонеді Польшаға, Пруссияға және Литваға жіберді. Сандерс пен Фицморис 600-ға жуық испан және итальяндық жалдама әскерін 4000 көтерілісшіге қару-жарақпен, сондай-ақ Папаның құпия қолдауымен Ирландияның Смервик портына түсіріп, Екінші Десмонд көтерілісін бастады. Сандерс жергілікті ирланд тайпаларын қаруландыруға тырысқанға дейін Динглде Папаның туын көрсетіп, Джеральд Фицджеральд, Десмондтың 15-ші графы және олардың қолдауын іздеген басқалармен байланысуға әрекеттенді, бірақ олар табысқа жете алмады. Шабуылшылар флотын Сэр Уильям Винтер дереу басып алды, ал 1580 жылдың қараша айында Смервик қоршауынан кейін Артур Грей, 14-ші барон Грей де Уилтон басқаратын Ирландия корольдік армиясы Смервикке келген әскерлерді таңқыбасты етті. Испания мен Папалық Англиямен ресми түрде соғыс жарияламағандықтан, әке Сандерс және оның серіктері заңнан тыс деп жарияланды. Әке Сандерс өзі тауларға қашып кетті. Грейдің Смервиктен жіберген есебінде Сандерстің қатысы айтылды: Доктор Сандерске қызмет еткен ағылшын және тағы екі адамның өлімі, олардың қол-аяқтары азаптау үшін сындырылды. Сандерс Ирландияның оңтүстік-батысында бірнеше ай қашып жүріп, 1581 жылдың көктемінде суықтан және аштықтан қайтыс болды деп есептеледі.
Sanders was ordained a priest in Rome, and afterwards received the degree of Doctor of Divinity. Even before the end of 1550 had been mentioned as a likely cardinal. In 1560 he wrote a "Report on the State of England" for Cardinal Morone. He attended the Council of Trent as a theologian of Cardinal Hosius and afterwards accompanied him and Cardinal Commendone in legations to Poland, Prussia, and Lithuania. Sanders and Fitzmaurice landed a force of some 600 Spanish and Italian freelance troops with arms for 4,000 rebels and covert Papal support at Smerwick harbour in Ireland, launching the Second Desmond Rebellion. Sanders paraded the papal banner at Dingle before trying to arm local Irish clans and Gerald FitzGerald, 15th Earl of Desmond and others seeking their backing, but they never linked up. The invasion fleet was immediately captured by Sir William Winter, and in November 1580 the troops already at Smerwick were massacred by the Irish Royal Army under Arthur Grey, 14th Baron Grey de Wilton, after the 3 day Siege of Smerwick. As Spain and the Papacy were not formally at war with England, Fr. Sanders and his men were declared outlaws. Fr. Sanders himself escaped into the hills. Grey's report from Smerwick mentioned Sanders' involvement: Execution of the Englishman who served Dr. Sanders, and two others, whose arms and legs were broken for torture. After spending months as a fugitive in the south west of Ireland, Sanders is believed to have died of cold and starvation in the spring of 1581.
Шығармалары
De origine et progressu schismatis Anglicani, 1585 жыл.
De origine et progressu schismatis Anglicani, 1585.