Кіріспе
Silvio Berlusconi (1936–2023) қатысты сот процестері мен айыптаулар өте кең ауқымды болды және оларға лауазымды өкіметтің теріс пайдалануы, полиция қызметкерлерінің, судьялар мен саясаткерлердің пара алуы және сыбайлас жемқорлығы, сөз байласу, ар-намысқа тиісу, қаражатты жымқыру, қорқыту, жалған есеп беру, мафиялық қызмет, ақшаны жымқыру, жалған куәлік беру, салықтан қашу, кәмелетке толмағандарды жыныстық қызметке тартуға ықпал ету және куәлерге қысым көрсету сияқты құқық бұзушылықтар кірді.
Trials and allegations involving Silvio Berlusconi (1936 2023) have been extensive and include abuse of office, bribery and corruption of police officers, judges and politicians, collusion, defamation, embezzlement, extortion, false accounting, mafia, money laundering, perjury, tax fraud, underage prostitution influence and witness tampering.
Пропагандалық айып (P2) соты: Жалған куәлік (1989)
1981 жылы Лицио Геллидің құпия квази-масондық (масондық) ложасы «Пропаганда 2» (P2) полициямен ашылғаннан кейін дау туды, оның мақсаты Италияның саяси жүйесін авторитарлық режимге өзгерту болды. P2-ге қатысы бар адамдардың тізіміне құпия қызметтердің қызметкерлері, сондай-ақ саяси аренадағы, бизнес, әскери және бұқаралық ақпарат құралдарындағы белгілі тұлғалар кірді. Сол кезде «Canale 5» телеарнасының негізін қалаушы және иесі ретінде танымал бола бастаған Сильвио Берлускони P2 мүшесі ретінде тіркелді. P2 ложасы 1981 жылдың желтоқсанында Италия Парламентімен таратылды және осы сияқты ұйымдарды заңсыз деп жариялайтын заң қабылданды, бірақ P2 ложасының жекелеген мүшелеріне қарсы нақты қылмыстар тағылмады. Италия Конституциясы 1948 жылдан бері құпия қоғамдарға тыйым салған болатын. Кейіннен (1989 жылы) Берлускони үш журналисті қаржылық қылмыстарға қатысы бар деген қысқа мақалалар жазды деп жала жабуға сотқа берді. Сотта ол P2 ложасына «дау туғанға дейін қысқа ғана уақыт бұрын» қосылғанын және «тіпті кіру ақысын төлемегенін» мәлімдеді. Бұл мәлімдемелер ложаның қызметін тергеуге тағайындалған парламенттік комиссияның қорытындыларына, материалдық дәлелдерге және тіпті Берлусконидің бұрынғы куәліктеріне қайшы келді. Олардың барлығы оның 1978 жылдан бері P2 мүшесі болғанын және 100 000 итальян лирасын (қазіргі шақта шамамен 300 евро) кіру ақысы ретінде төлегенін көрсетті. 1990 жылы Венеция апелляциялық соты Берлускониді Верона соты алдында жалған куәлік бергені үшін кінәлі деп тапты, бірақ сот 1989 жылы қабылданған кешірімге байланысты үкім шығара алмады.
Berlusconi later (in 1989) sued three journalists for libel for writing articles hinting at his involvement in financial crimes. In court, he declared that he had joined the P2 lodge "only for a very short time before the scandal broke" and "he had not even paid the entry fee". Such statements conflicted with the findings of the parliamentary inquiry commission appointed to investigate the lodge's activity, with material evidence, and even with previous testimony of Berlusconi, all of which proved that he had actually been a member of P2 since 1978 and had indeed paid 100,000 Italian liras (approximately equivalent to €300 today) as an entry fee. In 1990, the court of appeal of Venice found Berlusconi guilty of false testimony in front of the Court of Verona, however the court could not pass sentence as the offense had been pardoned by an amnesty passed in 1989.
Адвокат Дэвид Миллстің параға түскені (1999)
Дэвид Миллс, бұрынғы британдық министр Тесса Джоуэллдің заңгер күйеуі, 1990-шы жылдардың басында Берлусконидің ісін қорғады, кейін итальяндық прокурорлар оны ақша жылу және Берлускониге жағымды куәлік беру үшін Берлускониден сыйлық алғандығы айыбымен күдікке салды. Миллс аталған ақшаның Берлускониден емес, басқа клиенттен келгенін мәлімдеді. Содан кейін Тесса Джоуэлл Миллспен ажырасатынын хабарлады, бұл кейбір Ұлыбритания БАҚ-тарының пікірінше, ықтимал даудан қашып тырысу болды. Ол сондай-ақ күйеуімен ақша мәселесін талқылағанын жоққа шығарды; Private Eye журналы Джоуэллдің сатирикалық мұқабасында «Мен күйеуіммен ешқашан кездеспедім» деген сөздері бар тілдік белгіні жариялады. 2010 жылдың желтоқсанында Wikileaks сайты арқылы алынған мәліметтерге сәйкес, Берлускони Джоуэллге қатты әуестенген, оны жеке кездесулерде «piccolo puntaspilli» (кішкентай инелік) деп атаған. 2009 жылдың 17 ақпанында Миллс Сильвио Берлускониден шамамен 400,000 фунт стерлинг көлемінде пара алды деген айып тағылып, төрт жарым жылға бас бостандығынан айырылды. 2010 жылдың 25 ақпанында Кассациялық сот Дэвид Миллстің кінәсіздігіне үкім шығарды, себебі қылмыстық іс бойынша мерзім бітті. 2012 жылдың 25 ақпанында апелляциялық сот Сильвио Берлускониге қатысты жеке іс бойынша, пара беру фактісі 1999 жылдың қараша айында болған, ал 2000 жылы көрсетілген қарсы қызмет емес, сол күні қылмыс жасалған деп шешті. Бұрын прокурорлар осылай мәлімдеген болатын. Осы негізде Берлускониге де мерзімі өткендіктен ақталу шешімі шығарылды. Іс тергеу мерзімі бітіп, жеткіліксіз дәлелдер табылғандықтан архивке берілді.
Medusa Film компаниясының сатып алуы
1995 жылдың қазан айында Берлускони прокурор Маргарита Таддеиден “тергеу туралы хабарлама” алды, оған 1988 жылы Reteitalia (Fininvest компаниясының еншілес компаниясы және Canale 5 холдинг компаниясы) Medusa Film компаниясын сатып алуына байланысты жалған есеп беру және қаражатты жымқыру айыптары тағылды. Reteitalia компаниясының қаржылық есептеріне сәйкес, сатып алу 28 миллиард лираға бағаланған, бірақ Medusa Film иелері сатудан тек 18 миллиард лира алғанын мәлімдеді. 10 миллиард лиралық (5,2 миллион еуроға тең) айырмашылық Reteitalia компаниясы тарапынан Сильвио Берлускониге тиесілі бес жеке банк шотына ай сайын 100 немесе 200 миллион лирадан жасырын түрде аударылды. Берлусконидің 1995 жылдың 5 қазанында телеарнада жасаған алғашқы мәлімдемесі: “Мен Reteitalia компаниясының жүз пайыз иесі болғандықтан, мені қаражатты жымқыруда айыптау абсурд”. Прокурор Италияда акционерлерге жасырын (есепке алынбаған) төлемдер жасау қылмыс екенін атап өтті. Кейін Берлускони прокурордың шақыруына қатысудан бас тартып, өзінің бес жеке банк шотына ақша аударылғаны туралы ештеңе білмейтінін, соманың өте шағын болғандықтан және оның өзі бұл қосымша сомалардың неге аударылғанын байқамағанын немесе сұрамағанын мәлімдеді. Прокурор бұдан кейін Reteitalia компаниясының тағы төрт қызметкерін тексерді және 1995 жылдың қараша айында Сильвио Берлускониді қоса алған барлық бес адамға жалған есеп беру және қаражатты жымқыру бойынша айыптау туралы өтініш берді. Егер сот қаражатты жымқыру айыбын дәлелдесе, 1988 жылғы кешірімге байланысты бұл айыптан босатылар еді. Бұл заң сот процесі басталғаннан кейін Берлусконидің парламенттік көпшілігі тарапынан қабылданып, оппозиция оны жеке заң деп атады, яғни Берлускониді ақтау мақсатында қабылданған заң деп мәлімдеді.
Fininvest Media Group Consolidated-тің жалған есептері: мерзімінің өтуі
Айыптау: Fininvest компаниясы 64 офшорлық компанияда 750 миллион еуро көлеміндегі заңсыз (қоңыр нарықтағы) қаражат сақтаған. Шекті мерзім.
Mediaset теледидар және кино құқықтары бойынша жалған есеп, талау және салықтық алаяқтық: дәлелденген жоқ
Сильвио Берлускони Берлускони отбасының медиа компаниясы Mediaset-тің 1990-шы жылдары жасаған мәмілелеріне қатысты сотта болды. Прокурорлар Берлускони отбасының холдингі Fininvest басқаратын екі офшорлық фирманың АҚШ фирмасынан теледидар және кино құқықтарын сатып алғанын болжады. Айтуынша, бұл компаниялар кейіннен құқықтарды Fininvest бақылауындағы Mediaset компаниясына көтеріңкі бағамен сатқан, бұл итальяндық салықтан қашу және қаражат жинау қоры құру мақсатында жасалған. Сот процесі 2006 жылдың 21 қарашасында басталды. Сот Берлускониді ақтады, күмәнді жағдайды оның пайдасына қарастырды (дәлелденбеген).
Telecinco телеарнасының транзакциялары арқылы монополияға қарсы заңнаманы бұзу, ақшаны адалдандыру және салықтық алаяқтық (Испания ісі): дәлелденген жоқ
Испанияда Сильвио Берлускони және басқа Fininvest басшылары монополияға қарсы заңды бұзу, ақша жылыну және 100 миллиард лира көлемінде салықтан қашу жасады деген айып тағылды, осыған байланысты иммунитет туралы заң конституцияға қайшы деп жарияланды және сот процесі қайта басталды. 12 жылдық сот отырысынан кейін, 27 сәуірде 2007 жылы Сильвио Берлускони 530-баптың 2-тармағы бойынша ("қылмыс жасаған жоқ", яғни толық ақталды) ақталды.
"Telecinco" компаниясына қатысты салықтық алаяқтық: кінәсіз
Сильвио Берлускони Испанияда салық алаяқтығы және Telecinco жеке телеарнасына қатысты монополияға қарсы заңдарды бұзу айыптарымен сотқа тартылды. Барлық айыпталушылар 2008 жылдың шілдесінде Испанияның "Corte de Casación" сотымен ақталды.
Елдік рейстер
2009 жылдың 3 маусымында Сильвио Берлускони Рим прокуроры Джованни Феррарамен қызметтік лауазымын жеке мақсаттар үшін пайдаланғаны үшін, мемлекеттік қаржы есебінен ұшқандарды жеке пайдалануы үшін билікті злоу пайдалану айыбы тағылды.
Трани оқиғасы
Берлускони кейбір телефон сөйлесулерінің тыңшылықтарына байланысты күдіктілер тізіміне енгізілді, судья Микеле Руджиероның айтуынша, ол "бір телеарна директорын Annozero саяси бағдарламасын тоқтатуға мәжбүр еткен".
Милан туралы тергеу
2010 жылдың қазан айында Сильвио Берлускони және оның ұлы Пирсильвио жалған қаржылық мәлімдемелермен байланысты тергеуге алынды.
Unipol ісі бойынша өкілеттігін теріс пайдалану (2005)
2012 жылдың ақпан айында Милан прокурорлары Берлускониді 2005 жылы оның ағасы Паоло Берлускониге тиесілі итальяндық Il Giornale газетінде жарияланған телефоннан тыңдалған әңгімелерге байланысты қызметтік өкілеттігін теріс пайдалануда айыптады. Италия Банкінің сол кездегі басшысы Антонио Фацио, Unipol басшылығы және итальяндық солшыл саясаткер Пьеро Фассино арасындағы әңгімелердің жариялануы құпиялылық ережелерін бұзу болып саналды және сол кезде Берлусконидің саяси қарсыластарын жамандау әрекеті ретінде қарастырылды. Бұл жарияланымдар Unipol компаниясының Banca Nazionale del Lavoro банкін сатып алу жоспарының сәтсіз аяқталуына және Фационың отставкасына әкелді. Екі айыптау да Mediaset пен салықтан жалтару үшін шетелдегі фиктивті компаниялар арасындағы киноқұқықтарының заңсыз саудасымен байланысты болды, нәтижесінде Mediaset үшін фиктивті шығындар туды, ал саудадан түскен табыс айыпталушы салық алаяқтарына тиесілі шетелдік компанияларға жиналды, олар Италияда салық төлемей жеке пайда ретінде төленді. 2007 жылы бірінші инстанциядағы сот ісі басталған жоқ, прокурорлар Берлускониге қарсы (А) айыптауларды мерзімнің өтуіне байланысты жойды, ал (Б) айыптаулар 1994-1998 жылдар аралығына дейін шектелді, онда прокурор Берлускониді 7,3 миллион еуро көлемінде жеке салықтан жалтаруға айыптады. 2012 жылдың 26 қазанында Берлускони салықтан жалтару ісі бойынша итальян сотында төрт жылға сотталды. Айыптаулар офшорлық компаниялар арқылы шетелдегі киноқұқықтарын көтеріңкі бағамен сатып алу схемасына қатысты. Төрт жылдық мерзім прокурорлар сұраған үш жыл сегіз айдан ұзақ болды, бірақ 2006 жылғы амнистия заңына сәйкес түрмедегі толықтыруды азайту мақсатында бір жылға қысқартылды. Берлускони мен оның айыпталушыларына 10 миллион еуро айыппұл салынды және үш жылға мемлекеттік қызметке орналасуға тыйым салынды. 2013 жылдың 8 мамырында Милан апелляциялық соты төрт жылдық бас бостандығынан айыру жазасын растады және мемлекеттік қызметке тыйым салу мерзімін бес жылға ұзартты. 2013 жылдың 1 тамызында Кассациялық сот (соңғы апелляциялық инстанциясы) 4 жылдық жазаны растады, оның соңғы үш жылы автоматты түрде кешірілді. Бұл шешім Берлускониге соңғы 25 жылда шамамен 30 рет сотқа қаралуына қарамастан, алғашқы рет нақты жаза тағайындалды. Мемлекеттік қызметке тыйым салу мерзімін есептеу мәселесі бойынша Кассациялық сот төменгі соттан осы мәселені қайта қарауды сұрады, өйткені прокурорлар тыйым салу мерзімін бес жылдан үш жылға дейін қысқарту үшін жаңа құқықтық аргументтер ұсынды. 2012 жылдың соңында қабылданған жаңа сыбайлас жемқорлыққа қарсы заң, Северино заңы деп аталады, Берлускониге сайлауға қатысуға алты жылға тыйым салады, бұл соттың мемлекеттік лауазымды атқаруға тыйым салу шешіміне тәуелсіз. Мемлекеттік қызметке тыйым салудың салдары оның мемлекеттік лауазымды атқаруға құқығын жойды, бірақ техникалық тұрғыдан оған үміткер емес ретінде партиясын және оңшыл коалициясын сайлау кампанияларында басқаруға рұқсат етілді. 2013 жылдың наурызында ұқсас жағдай орын алды, сол кезде Бес Жұлдыз қозғалысының жетекшісі Беппе Грилло, 1988 жылғы жол апатына байланысты сотталған, оның қозғалысының ішкі ережелеріне байланысты мемлекеттік лауазымға орналаса алмады, бірақ 2013 жылғы сайлау кампаниясын жүргізді. 70 жастан асқан Берлускони тікелей түрмеге жіберілмеді, бірақ ол бір жылдық түрме жазасын жеке резиденциясында үй қамауында немесе қоғамдық жұмыстар арқылы өтеуге болатынын шеше алатын. Жалпы түрме мерзімі екі жылдан асып кеткендіктен, Северино заңы Сенатты Берлускониді дереу сенаттан кетуге мәжбүр етуі керек пе, әлде соттың мемлекеттік лауазымды атқаруға тыйым салуы оның ағымдағы заң шығару мерзімінің соңында күшіне енуіне рұқсат беруі керек пе деген мәселе бойынша дауыс беруге итермеледі. Сенаттағы дауыс беру Берлусконидің сотталуына байланысты наразылықпен (халықтың 42% оны сот төрешілері әділетсіз қудалады деп санайды) әлсіз үкіметтік коалиция үшін үлкен саяси қиындық тудырды. Келесі күні мыңдаған жақтастар оның үйінің алдына жиналып, үкімге наразылық білдірді. Сенат комитетінде бірнеше апталық талқылаудан кейін шешім қабылданды. 2012 жылдың желтоқсанында Монти үкіметі қабылдаған Северино заңына сәйкес, екі жылдан астам мерзімге бас бостандығынан айырылған адам алты жыл бойы мемлекеттік қызмет атқаруға жарамсыз деп есептеледі, ал билікті теріс пайдалану үшін сотталған жағдайда – сегіз жыл. Берлускони Северино заңының 2012 жылдың желтоқсанына дейін жасалған қылмыстар үшін сотталған адамдарды шығару үшін қолданылмауы керек екенін мәлімдеді және Еуропалық адам құқықтары соты немесе Италия Конституциялық соты заңның оның түсіндіруі дұрыс па, жоқ па, шешім қабылдағанша сот процесін кейінге қалдыруды сұрады. Берлускони сондай-ақ, сот шешімінен өзіне қарсы Еуропалық адам құқықтары сотына шағымдануға ниеттенгенін мәлімдеді, өйткені ол бұл шешімді саяси және әділетсіз әрекет деп санайды, оның мақсаты оның саяси билігінен айыру. Премьер-министр Энрико Леттаның орталық-солшыл Демократиялық партиясы Берлусконидің өтінішін қабылдаудан бас тартып, оны уақытты кешіктіру маневрлері жасауда айыптады. Берлусконидің PDL партиясы Сенат комитеті Берлускониді сенатор ретінде шығарса, үкіметке қолдауын кері тарту туралы мәлімдеме жасады. Демократиялық партия PDL-ға қысым көрсетуге тырыспайтынын ескертіп, Сенат комитетінде итальян заңының нормаларына сәйкес дауыс беретінін мәлімдеді. Сенат комитетінің дауыс беруі алдында Северино заңын жасауға көмектескен жетекші қылмыстық адвокат Паола Северино la Repubblica газетіне бұл заңның оның кәсіби пікірінше, 2012 жылдың желтоқсанына дейін жасалған қылмыстарға да қолданылатынын мәлімдеді. 10 қыркүйекте Сенаттағы талқылаудың екінші күнінде Демократиялық партия PDL ұсынған Сенаттағы талқылауды кейінге қалдыру бойынша барлық үш ұсынысқа қарсы дауыс беретінін мәлімдеді және PDL-ды Сенат комитетінің жұмысына кешіктіру тактикасын қолдану арқылы бөгет қоюда айыптады. PDL-дың төменгі палатадағы фракция жетекшісі Ренато Брунетта былай деді: "Егер Демократиялық партия және Гриллоның жақтастары кешке ұсыныстарға қарсы дауыс берсе, Демократиялық партия Летта үкіметін құлатады". Екінші күнгі отырыс PDL комитет мүшелерінің әрқайсысы мәселенің мәнісін кеңінен талқылауда сөз сөйлеуіне мүмкіндік беру туралы келісімге келгеннен кейін, PDL техникалық наразылықтарын тоқтатуға келісті. 18 қыркүйекте Берлускони ұлттық тікелей эфирде сөз сөйлеп, жаңартылған Forza Italia партиясының жетекшісі ретінде қалуға уәде берді, егер Сенат оны шығару туралы шешім қабылдаса да. 25 қыркүйекте PDL парламенттік тобы Берлускони шығарылса, барлық PDL парламентарийлері өздерінің сенаттағы мандаттарынан бас тарту мүмкіндігін қарастыратыны туралы резолюцияны мақұлдады. Сенат комитеті 4 қазан күні Берлускониді шығару жөніндегі ұсынысты 15:8 дауысымен мақұлдады және жағдайды қарашаның басында толық Сенаттағы соңғы дауыс беруге жіберу үшін он күннен кейін соңғы есепті ұсынды. Тәртіп ережелері комитеті 30 қазан күнгі отырысында 7:6 дауысымен Берлускониді шығаруға қатысты дауыс беру жасырын емес, ашық түрде өтетінін шешті. 27 қараша 2013 жылы Сенат Берлусконидің дереу шығарылуын және алты жылға тыйым салуды 192:113 дауысымен бекітті.
Проди үкіметін қолдаған сенаторларға пара беру (2006)
2013 жылдың ақпан айында Сильвио Берлускониді Неаполь прокуроры Винченцо Писсителли, Генри Джон Вудкок, Франческо Курсио, Алессандро Милита және Фабрицио Ванрио саяси партияларды жемқорлық және заңсыз қаржыландыру бойынша тергеді. Ол 2006 жылы 3 миллион евро (оның ішінде 1 миллион декларацияланған, ал 2 миллионы салық органдарына жарияланбаған) пара беруде айыпталды. Бұл пара сенатор Серджио Де Грегориоға (Дүниежүзіндегі итальяндықтар партиясының бұрынғы жетекшісі) Берлускони басқаратын «Еркіндіктер үйі» коалициясына өтуіне көмектесу үшін берілген. Берлусконимен бірге «Аванти!» газетінің бас редакторы, журналист Вальтер Лавитола да тергелді, ал Серджио Де Грегорио пара алғанын мойындады. 2013 жылдың 23 қазанында Сильвио Берлускони мен Вальтер Лавитолаға алдын ала сот отырысын өткізген судья Амелия Примавера айып тақты. Сенатор Де Грегорио ісі алдын ала сот отырысында жабылды, өйткені ол өздігінен кінәсін мойындады және қылмысы үшін 20 ай түрме жазасын алуға келісім жасады. Айыпталушы Сильвио Берлускони ісі бойынша бірінші инстанциядағы сот отырысы 2014 жылдың 11 ақпанында басталуға жоспарланған. Оның адвокаты, профессор Коппи парламенттік қызметтің конституциялық негізін еске салғанда, прокурор Вудкок ақша аударудың заңсыздығына назар салып, бұл сенаторларды сатып алуға әкеп соқтырды. Неаполь соты екінші тезисті қолдады. 2017 жылдың 20 сәуірінде Неаполь апелляциялық соты Берлускониге қарсы айыптаулардың рас екенін, бірақ қылмыстық іс бойынша мерзімнің өтуіне байланысты іс жабылуға тиіс деп шешті, яғни іс «мерзімі бітті». Берлускониге қарсы айғақтардың күштілігіне қарамастан, ол жазаланбады, ал пара алған адам түрме жазасын қабылдады. Бұл Берлускони үкіметінің (2011 жылы) қылмыстық істің табысты аяқталу мерзімін қысқартқандығына байланысты болды, бұл оның адвокатына уақытты созуға мүмкіндік берді.
Антонио Ди Пьетроға қарсы жамандау (2008)
Берлускони бұрынғы «Таза қолдар» операциясының судьясы және «Италияның құндылықтары» партиясының жетекшісі Антонио Ди Пьетроның білім дәрежесінің заңдылығын бірнеше рет сұраққа алды. Ол 2008 жылғы сайлау митингісінде және 2008 жылдың наурыз айында «Porta a Porta» ток-шоуының бір эпизодында Ди Пьетроның магистр дәрежесін емтихан тапсыру арқылы емес, құпия қызметтердің көмегімен алғандығын бірнеше рет мәлімдеді, оның мақсаты – «Бірінші Республика» деп аталатын партияларды құлату үшін жүйеге судьяны орналастыру болған. Ди Пьетро кейіннен 2008 жылдың маусым айында Берлускониді ауыр жаламен айыптады. Прокурор 2009 жылдың 13 қарашасында алдын ала тергеуді аяқтады және Берлускониге Қылмыстық кодекстің 595-бабының 2-тармағында қарастырылған жамандау қылмысы бойынша айыптау қойды. Содан кейін Италияның депутаттар палатасы 2010 жылдың 22 қыркүйегінде барлық итальяндық парламентарийлерге сайланған кезде айтқан сөздері үшін «абсолютті иммунитет» беру туралы қаулы қабылдады. 2013 жылдың 10 қаңтарында Витербо соты істі тікелей Конституциялық сотқа қарауға беру туралы шешім қабылдады. 2014 жылдың қаңтар айында Сильвио Берлускони сот үкімін толық ақтауды сұрап, шағым түсірді. Апелляциялық процесс 20 маусымда басталды. 2014 жылдың 18 шілдесінде Италияның апелляциялық соты шағым қанағаттандырылғанын және Берлускониге қатысты барлық айыптаулар алынып тасталғанын жариялады. Соттың жарияланған қорытындысына сәйкес, Берлускони «факт жоқ» деген себеппен қорқыту (өкілеттіктің теріс пайдалануы) айыбынан және «бұл факт қылмыс емес» деген себеппен балаларды жезөкшелікке салу айыбынан босатылды. Ақтау туралы толық негіздеме 90 күн ішінде жарияланады, ал прокурор бұл шешімге Кассациялық сотқа шағымдануы мүмкін екенін мәлімдеді.