Кіріспе

Дуар соғысы (немесе Англо-Бхутан соғысы) – 1864–1865 жылдары Британдық Үндістан мен Бутан арасында жүрген соғыс. Бұл 1774 жылдан бергі екі мемлекет арасындағы жалғыз әскери қақтығыс болып табылады.

Өмірбаян

Тоғызыншы ғасырда Британдық Үндістан Бутанға бірнеше миссия жіберді. Ресми құжаттарда Бутанның шекара маңындағы шабуылдары немесе қарсыластарды баптауы әрқашан тікелей себеп ретінде көрсетілді; алайда, қазіргі тарихшылар бұл аймақтағы Британияның империалистік мүдделерінің нақты сылтау болғанын айтады. Пунханың дзонгпоны жеңіске жеткен соң орталық үкіметпен байланысын үзді және қарсылас Друк Дези құрды, ал заңды Друк Дези Пароның пенлопынан қорғау іздеп, кейіннен тақтан түсірілді. Британдық миссия Паро мен Тронгсаның қарсыласы пенлоптарымен (соңғысы Друк Деси атынан әрекет етті) кезектесіп байланыс жасады.

Шайқас

Ұлыбритания 1864 жылдың қараша айында соғыс жариялады. Бутанның тұрақты әскері болған жоқ, ал бар күштері – мылтықтар, садақ-жебелер, қылыштар, пышақтар және сырғалармен қаруланған дзонг күзетшілерінен құралған еді. Осы дзонг күзетшілерінің кейбіреулері қалқандармен және тізбекті қару-жарақтармен жақсы жабдықталған британдық әскермен шайқасты. Деотангтағы сол кезде Девангири деп аталған бекініс 1865 жылы британдықтар тарапынан бұзылды. Британдықтар бастапқыда Деотангта жеңіліске ұшырады, ал Девангириді қайта басып алғаннан кейін, Бутандық күштерге оны пайдалану мүмкіндігін жоқ ету үшін бекіністі бұзды. Дуар соғысы бес ай ғана сарқылып, Бутандық күштердің майданда бірнеше жеңістеріне қарамастан, оның ішінде екі гаубицаны басып алуына қарамастан, Бутанның 20% аумағын жоғалтуға және бұрын басып алынған аймақтарды беруге мәжбүр болды. 1865 жылдың 11 қарашасында қол қойылған Синчула шартының талаптарына сәйкес, Бутан Ассам және Бенгал Дуарларындағы аумақтарды, сондай-ақ Бутанның оңтүстік-шығысындағы Девангиридің 83 шаршы километрін жыл сайынғы 50 000 рупиялық субсидияға алмастырды. Синчула шарты 1910 жылға дейін күшінде болды, содан кейін Бутан мен Британдық Үндістан Пунаха шартына қол қойды, ол 1947 жылға дейін қолданылды.