Кіріспе

Кириак Анхорит (кейде Кириак Шөлгешін деп те аталады) (грекше: Ὅσιος Κυριακός ὁ Ἀναχωρητής, Hosios Kyriakos ho Anachōrētēs) 448 жылы Коринф қаласында дүниеге келген.

Ерте өмір

Оның әкесі Жүніс дін қызметкері болса, анасының аты Эвдоксия еді. Кириакостың туысы Коринф епископы Петр оны шіркеуде оқырман қызметіне тағайындады. Киелі кітаптарды оқығаннан кейін Кириакос қоғамның таза және қасиетті өмір сүру деп санайтын нәрсені қалауға ұмтылды. 18 жасқа толмас бұрын Кириак Матай 16:24 («Кім Менің соңымнан келе жатса, өзін тастасын, айқышын көтеріп, Менің соңымнан ерсін») деген мәтінмен айналысқан шіркеу қызметіне қатысып, оның әсерімен дереу портына барып, үйіне қайтпай, тікелей Иерусалимге аттанды. Киелі христиандық орындарына саяхаттағаннан кейін Кириакос Сионнан алшақ емес жердегі монастырда бірнеше ай тұрды. Бұл оны Егумен Абба Евсторгийге бағынуға міндеттеді. Оның қолдауымен ол Евфимий Ұлының лаврасына (20 қаңтар) барды. Евфимий оған әсер етіп, оны монахтыққа қабылдап, Герасимның (4 наурыз) басшылығына қойды. Содан кейін ол Теоктист монастырында Иорданияда аскеттік өмір салтын жалғастырды. Герасим Кириакостың әлі жас екенін көріп, оған бауырластармен бірге монастырь қауымында тұруға бұйырды. Герасим жас жігіттің рухани кеңесшісі болды және әр жексенбіде шәкіртіне өзінің сенімінің қасиетті сырларын үйретті. Жас монах монахтық міндеттерін орындады: ыстық дұға етті, аз ұйықтады, екі күнде бір рет тамақтанды және нан мен сумен күш алды. Герасим қайтыс болғаннан кейін 27 жастағы Кириакос Евфимий лаврасына қайта оралуды жоспарлады, бірақ ол бұл дүниеден озған еді. Сондықтан Кириакос жеке тұруға арналған келдірме сұрады және аскеттік өмір салтын үнсіздікте жалғастырды. Осы кезеңде ол тек Томас монахымен ғана байланыс жасады. Бірақ бұл да аяқталды, өйткені Томас Александрияға жіберілді, онда ол епископ болып тағайындалды. Осылайша Кириакос он жыл бойы үнсіздікте өмір сүрді. 37 жасында ол диакондыққа бекітілді. Евфимий мен Теоктист монастырлары арасында дау туғанда, Кириакос Шаритонның Сука монастырына (28 қыркүйек) көшті. Бұл монастырда монахтарды да жаңадан келгендер ретінде қабылдады, соның ішінде Кириакосты да. Ол монахтық міндеттерін адал орындады. Бірнеше жылдан кейін Кириакос дін қызметкері болып тағайындалды және он сегіз жыл бойы канонарх қызметін атқарды. Ол Шаритон монастырында отыз жыл өмір сүрді. Кириакос қатаң ораза ұстап, құдайға берілгендігімен Лавраның аскеттерінен де ерекшеленді. Ол әр түнде келдірмесінде Забурларды оқыды, тек түн ортасында шіркеуге бару үшін тоқтататын. Аскет өте аз ұйықтады. Жетпіс жасқа келгенде ол шәкірті Жоханмен бірге Натуфа шөліне барды.