Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форт-Шарлотта шайқасы, сондай-ақ Форт-Шарлотта қоршауы деп те аталады, 1779-1783 жылдардағы ағылшын-испан соғысы кезінде испандық генерал Бернардо де Гальвес жүргізген, Мобиль портын қорғаған британдық бекіністерге қарсы екі апталық қоршау болды (бұл аймақ сол кезде Ұлыбританияның Батыс Флорида провинциясының құрамында болған, қазір Алабама штатында). Форт-Шарлотта – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына қауіп төндіретін соңғы британдық шекаралық бекеті еді. Оның құлауы британдықтарды Батыс Флориданың батыс бөлігінен ығыстырып, Батыс Флоридадағы британдық әскери күшін оның астанасы – Пенсаколаға дейін азайтты. Гальвес армиясы 1780 жылғы 28 қаңтарда Нью-Орлеаннан шағын көлік флотымен теңізге шықты. 25 ақпанда испандықтар Форт-Шарлоттаға жақын жерге қонды. Сан жағынан кем болған британдық гарнизон испандықтардың бомбалауымен қабырғалар бұзылғанға дейін батыл түрде қарсылық көрсетті. Гарнизон командирі капитан Элиас Дурнфорд Пенсаколадан көмек күткенімен, берілуге мәжбүр болды. Олардың капитуляциясы Мобил шығанағының батыс жағалауын бақылауға алды және Пенсаколаға қарсы испандық әрекеттерге жол ашты.
The Battle of Fort Charlotte, also known as the Siege of Fort Charlotte, was a two week siege conducted by Spanish general Bernardo de Gálvez against the British fortifications guarding the port of Mobile, (which was then in the British province of West Florida, and now in Alabama) during the Anglo Spanish War of 1779 1783. Fort Charlotte was the last remaining British frontier post capable of threatening New Orleans, Louisiana. Its fall drove the British from the western reaches of West Florida and reduced the British military presence in West Florida to its capital, Pensacola. Gálvez's army sailed from New Orleans aboard a small fleet of transports on January 28, 1780. On February 25, the Spaniards landed near Fort Charlotte. The outnumbered British garrison resisted stubbornly until Spanish bombardment breached the walls. The garrison commander, Captain Elias Durnford, had waited in vain for relief from Pensacola, but was forced to surrender. Their capitulation secured the western shore of Mobile Bay and opened the way for Spanish operations against Pensacola.
Өмірбаян
1779 жылы Испания Америка Тәуелсіздік соғысына қатысқанда, Луизиананың белсенді губернаторы Бернардо де Гальвес дереу шабуылдық операцияларды бастады. 1779 жылдың қыркүйегінде ол Бьют бекінісін басып алып, Миссисипи өзенінің төменгі ағысында толық бақылауға ие болды, содан кейін Батон-Руж шайқасынан кейін өзендегі қалған британдық күштердің тапсырылуын алды. Осы жетістіктерден кейін ол Батыс Флорида провинциясындағы қалған британдықтардың орналасқан жерлері – Мобайл және Пенсаколаға қарсы операцияларды жоспарлай бастады.
When Spain entered the American Revolutionary War in 1779, Bernardo de Gálvez, the energetic governor of Louisiana, immediately began offensive operations. In September 1779 he gained complete control over the lower Mississippi River by capturing Fort Bute and then shortly thereafter obtaining the surrender of the remaining British forces on the river following the Battle of Baton Rouge. Following these successes, he began planning operations against Mobile and Pensacola, the remaining British presence in the province of West Florida.
Испания әскерлері
Гальвес испандық тұрақты әскерлер мен жасақтан аралас күшін Нью-Орлеанда жинады. Ол 1779 жылы Мобил мен Пенсаколаға қарсы операциялар үшін Гаванадан қосымша әскерлер сұраған болатын, бірақ оның өтініші қабылданбады. Нью-Орлеаннан аттанғанға дейін ол Гаванаға бір лейтенантын соңғы рет өтініш білдіру үшін жіберді. 1780 жылдың 11 қаңтарында 754 сарбаз тасыған он екі кемеден тұратын флот теңізге шықты және 18 қаңтарда Миссисипи өзенінің сағасына жетті. 20 қаңтарда капитан Уильям Пиклс басқаратын және 58 адамнан тұратын экипажы бар «Гальвезтаун» (бриг-слоп) кемесі оларға қосылды. 6 ақпанда болған дауыл флотты таратып жіберді. Дегенмен, барлық кемелер 9 ақпанға дейін Мобил шығанағына жетті. Флот шығанаққа кіруде елеулі қиындықтарға тап болды. Бірнеше кеме құмға шағылысып, ал кем дегенде біреуі – «Воланте» кемесі қирады. Гальвес кемеден қаруларын құтқарып алып, шығанақ кіреберісін күзету үшін Мобил Пойнтке орналастырды. 20 ақпанда Гаванадан күшейтеру келді, соның арқасында әскер саны шамамен 1200 адамға жетті. 25 ақпанға қарай испандықтар өз әскерін Форт-Шарлоттадан 16 шақырымдай қашықтықтағы Дог өзенінің жағалауына түсірді. Бір дезертир оларға фортта 300 сарбаздық гарнизон барын хабарлады.
Gálvez assembled a mixed force of Spanish regulars and militia in New Orleans. While he had requested additional troops from Havana for operations against Mobile and Pensacola in 1779, his requests had been rejected. Before departing New Orleans, he dispatched one of his lieutenants to Havana to make one last request. On January 11, 1780, a fleet of twelve ships carrying 754 men set sail, reaching the mouth of the Mississippi on January 18. They were joined on January 20 by the Gálveztown (brig sloop), under the command of Captain William Pickles and with a crew of 58. On February 6, a storm scattered the fleet. In spite of this, all ships arrived outside Mobile Bay by February 9. The fleet encountered significant problems actually getting into the bay. Several ships ran aground on sand bars, and at least one, the Volante, was wrecked as a result. Gálvez salvaged guns from the wreck and set them up on Mobile Point to guard the bay entrance. On February 20, reinforcements arrived from Havana, bringing the force to about 1,200 men. By February 25, the Spanish had landed their army on the shores of the Dog River, about 10 mile (16 km) from Fort Charlotte. They were informed by a deserter that the fort was garrisoned by 300 men.
Британдық қорғаныс
Форт Шарлотта 1717 жылы француздар Мобиль Луизиананың (Жаңа Франция) француз провинциясының бір бөлігі болған кезде Форт Конде ретінде салынды. 1763 жылы, француздар мен үндістер соғысынан кейін британдықтар билікті алғанда, форт қираған халде болды. Сол кезде жөндеу жұмыстары жасалғанмен, 1779 жылы Испаниямен қарым-қатынас ушыққанда, ол қайтадан тозығы жетті. Гарнизонның негізгі әскерлері 60-шы полктен болды, және оларға Мэриленд пен Пенсильваниядан келген лоялистер, сондай-ақ жергілікті еріктілер қосылды, барлығы шамамен 300 адамды құрады. Гальвес жемістері туралы жаңалық Мобильге жеткеннен бері Дурнфорд форттың қорғанысын күшейтуге тырысты.
Fort Charlotte was built in 1717 by the French as Fort Condé when Mobile was part of the French province of Louisiana (New France). By 1763, when the British took over following the French and Indian War, the fort was in ruins. While it was repaired at that time, by the time hostilities with Spain neared in 1779, it was again in disrepair. The garrison's regulars were primarily from the 60th regiment, and were augmented by Loyalists from Maryland and Pennsylvania, as well as local volunteers, in total about 300 men. Ever since news of Gálvez' successes had reached Mobile, Durnford had been directing improvements to the fort's defenses.
Қоршау
1 наурызда Гальвес подполковник Франсиско Булиньиді Дурнфордқа хат жеткізу үшін жіберді, ол оның капитуляциясын қабылдауды ұсынды, бірақ Дурнфорд одан әдептілікпен бас тартты. Гальвес келесі күні форт төңірегіне артиллериялық батареяларды орнатуға кірісті. Дурнфорд Пенсаколадағы генерал Джон Кэмпбеллге күштерді күшейту туралы өтінішпен хат жазды. 5 және 6 наурызда Пенсакола гарнизонының көп бөлігі Мобилге қарай жорыққа шықты. Қиын өткелдерден кешіккендіктен, бұл күштер Форт-Шарлотта гарнизонына көмектесе алмады. Испандықтар қамау операцияларын жүргізіп, қаруларын фортқа жақындатқанда, Гальвес пен Дурнфорд әдепті жазбаша диалогке түсті. Мысалы, Гальвес Дурнфордты испандарға тығылған үйлерді өртеп, оларға қорғаныш беруге мүмкіндік бермегені үшін сыпайы түрде сынға алды. Дурнфорд жауап ретінде форттың екінші жағының (қаланың көп бөлігінен алыс) шабуылға көбірек мүмкіндік беретінін атап көрсетті. Осы уақыт аралығында испандықтар бекіністер қазып, фортты бомбалауды жалғастырды. 13 наурызда Форт-Шарлоттаның қабырғалары бұзылып, Дурнфорд келесі күні гарнизонын тапсырып, капитуляциялады.
On March 1, Gálvez sent Lt. Col. Francisco Bouligny to deliver a letter to Durnford offering to accept his surrender, which was politely rejected. Gálvez began setting up gun batteries around the fort the next day. Durnford wrote to General John Campbell at Pensacola requesting reinforcements. On March 5 and 6, most of the Pensacola garrison left on a march toward Mobile. Delayed by difficult river crossings, this force was unable to assist the Fort Charlotte garrison. While the Spanish engaged in siege operations to move their guns nearer the fort, Gálvez and Durnford engaged in a courteous written dialogue. For example, Gálvez politely criticized Durnford for burning some houses in order to deny the cover they provided to the Spaniards. Durnford responded by pointing out that the other side of the fort (away from most of the town) offered a better vantage point for attack. All the while, the Spanish continued to dig trenches and bombard the fort. On March 13, the walls of Fort Charlotte were breached, and Durnford capitulated the next day, surrendering his garrison.
Салдары
Гальвес Форт-Шарлоттадағы жеңісінен кейін Пенсаколаға қарсы дереу әрекет етпеді, бірақ Мобильді қолдауға жасалған тыраштан туындаған британдықтардың дезорганизациясын пайдалануды қалады. Дегенмен, Пенсаколаның мықты қорғалғанын және қуатты зеңбіректермен жабдықталғанын білген соң, ол Гаванадан қайтадан кең ауқымды теңіз күшінің көмегін сұрады. Сәуір айында ол Пенсаколаға қосымша күштер мен жарақтар, соның ішінде британдық Корольдік теңіз күштерінің кемелері келгенін білді. Көмек келмей, ол Мобильде гарнизон қалдырып, Пенсаколаға шабуыл үшін қажетті әскерлер мен жабдықтарды жинау үшін Гаванаға аттанды. Гальвес 1781 жылға дейін Пенсаколаға сәтті шабуыл жасаған жоқ, және ол Мобильдегі гарнизон 1781 жылдың қаңтарында британдықтардың қарсы шабуылына тойтарыс бергеннен кейін ғана мүмкін болды. Форт-Шарлотта 19 ғасырда қиратылған. 20 ғасырдың соңында оның негізі қайта табылып, сол жерде кішірейтілген көшірмесі салынды. Форт тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енгізілген.
Gálvez did not immediately move against Pensacola after his victory at Fort Charlotte, although he wanted to take advantage of the British disorganization caused by the attempt to support Mobile. However, since he knew that Pensacola was strongly defended, and armed with powerful cannons, he again requested large scale naval support from Havana. He learned in April that additional reinforcements, including British Royal Navy vessels, had arrived at Pensacola. Without reinforcements, he left a garrison in Mobile, and left for Havana to raise the troops and equipment needed for an attack on Pensacola. Gálvez did not actually launch his successful attack on Pensacola until 1781, and then only after the garrison at Mobile fended off a counterattack by the British in January 1781. Fort Charlotte was razed in the 19th century. In the late 20th century its foundations were rediscovered and a reduced size replica was constructed on its site. The fort is listed on the National Register of Historic Places.