Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көне Римдегі қалалық әскери полиция
Urban military police in ancient Rome
Көне Римде Август қалалық гвардияның (cohortes urbanae, лат.) зор билігін тепе-теңдету және полиция қызметін атқару мақсатымен құрылды. Оларды қалалық префект басқарды.
The cohortes urbanae (Latin meaning urban cohorts) of ancient Rome were created by Augustus to counterbalance the enormous power of the Praetorian Guard in the city of Rome and serve as a police service. They were led by the urban prefect.
Міндеттер
Республика кезінде бәсекелес саясаткерлер қолданған Тит Анний Мило, Публий Клодий және басқалардың бандалары негізінен Помпей Магнустың күш-жігерінің нәтижесінде жойылды. Тиімді билік енді Рим сенатының бәсекелес топтарында және сайланған шенеуніктерде болмағандықтан, саяси бандалар өткеннің қасіреті болды, бірақ қоғамдық тәртіпті сақтау және азаматтық тәртіпсіздіктерді болдырмау үшін полиция күшінің бір түрі қажет еді. Осы мақсатты орындау үшін Август қалада жаңадан тағайындалған префект бағынында үш қалалық когорт (cohortes urbanae) құрды. Олардың басты міндеті – Римді күзету және Республика кезінде көшелерде жиі кездесетін топтар мен бандаларға қарсы тұру болды. Осылайша, қалалық когорталар ауыр полиция күші ретінде әрекет етті, тәртіпсіздіктерді басуға қабілетті болды, ал олардың замандастары, Vigiles, көшелерді күзетіп, өрттермен күресті. Жақсы жаттықтырылған жарымәскери ұйым ретінде, қалалық когорталар қажет болған жағдайда, сирек жағдайларда шайқасқа да қатыса алатын. Алайда, бұл рөл тек өте қиын жағдайларда ғана қолданылды. Vigiles көбінесе түнде өрт сөндірушілер мен күзетшілер ретінде жұмыс істегенімен, қалалық когорта мүшелері легионерлер саналды, бірақ тұрақты легиондарға қарағанда жалақысы жоғарырақ болды – әрине, преториандық гвардия сияқты емес – және преториандарға қарағанда сәл көбірек сыйлық алуға құштар еді.
The gangs of Titus Annius Milo, Publius Clodius and others which were used by rival politicians during the Republic had been eliminated mostly due to the efforts of Pompeius Magnus. Although political gangs were a thing of the past since effective power no longer resided in the competing factions of the Roman Senate and elected officials, some kind of police force was necessary to maintain public order and prevent civil disturbances. To fulfill this purpose Augustus established three urban cohorts (cohortes urbanae) under a newly appointed prefect of the city. Their primary role was to police Rome and counteract roaming mobs and gangs that often haunted its streets during the Republic. The urban cohorts thus acted as a heavy duty police force, capable of riot control duties, while their contemporaries, the Vigiles, policed the streets and fought fires. As a trained paramilitary organization, the urban cohorts could, on rare occasions, go to battle if necessary. This role, however, was only called upon in dire situations. Unlike the Vigiles, who mostly operated at night as firefighters and watchmen, members of the urban cohorts were considered legionaries, though with higher pay than the regular legions—if not quite as much as the Praetorian Guards—and tended to receive slightly higher donatives, though not as much as the Praetorians.
Ұйым
Алғашында урбаналық когорталар үш когортаға бөлінді, әр когортаны бір трибун және алты жүзбасы басқарды. Флавийлер дәуірінде бұл саны төрт когортаға дейін артты. Әр когортада шамамен бес жүз адам болды. Олардың қатарында қызмет етуге тек еркін азаматтар ғана құқылы болды. Преториандықтар сияқты, урбаналық когорталардың да көп бөлігі итальяндықтардан тұрды. Римдік емес қалаларда "қала когорталары" деп аталатын урбаналық когорталар кейінірек Римнің Солтүстік Африкадағы Карфаген қаласында және Римнің Галлиясындағы Лугдунум қаласында (қазіргі Лион) құрылды.
Originally the cohortes urbanae were divided into three cohorts, each cohort being commanded by one tribune and six centurions. In the time of the Flavians this was increased to four cohorts. Each cohort contained around five hundred men. Only free citizens were eligible to serve in their ranks. As with the Praetorians, the men of the urban cohorts were predominantly of Italian stock. Urban cohorts, (known as city cohorts in non Roman cities) were later created in both the Roman North African city of Carthage and the city of Lugdunum in Roman Gaul (modern Lyon).