Кіріспе

Александр Гамильтонның «Федералист» еңбегі

«Федералист» №7, «Соңғы тақырыпты жалғастыру: Штаттар арасындағы келіспеушіліктерден туындайтын қауіптер туралы» деген тақырыппен, Александр Гамильтонның саяси мақаласы және «Федералист» еңбектерінің жетіншісі болып табылады. Алғаш рет 17 қараша 1787 жылы «Independent Journal» газетінде «Publius» псевдонимімен жарияланған. Бұл «Федералист» еңбектерінің барлығы бір атпен жарияланған. Гамильтонның штаттардың бір-бірімен соғысқа баруын болдырмау үшін саяси бірігуді қолдайтын екі мақаласының бірі. «Федералист» №7, «Федералист» №6-да дамытылған аргументті жалғастырады. «Федералист» №7 федералдық үкімет аясында бірікпеген жағдайда штаттар арасында соғыс тудыратын даулардың бірнеше мысалын келтіреді. Онда аумақтық даулар, сауда саясаты, мемлекеттік қарыз және жеке келісімшарттарды бұзудың штаттар арасындағы соғысқа себеп болатындығы туралы аргументтер ұсынылған. Мұндай соғыс 21-ші ғасырда маңызды мүмкіндік ретінде қарастырылмаса да, «Федералист» №7 штатаралық саудаға қатысты маңызды экономикалық мәселелерді сипаттайды.

Бастапқы және жарияланым

Федералистік №7-ні Александр Гамильтон жазған. Барлық Федералистік қағаздар сияқты, бұл да Публиус деген псевдониммен Нью-Йорк газеттерінде АҚШ Конституциясының қағидаларын түсіндіру және Нью-Йоркті оны бекітуге көндіру мақсатымен жарияланды. Алғаш рет ол 1787 жылдың 17 қарашасында «Independent Journal» газетінде, одан кейін 19 қарашада «Daily Advertiser» газетінде және 20 қарашада «New York Packet» газетінде жарияланды. Федералистік №7 мемлекеттер арасындағы соғыс мүмкіндігі туралы Федералистік №6-дағы пікірді тікелей жалғастырады.

Қорытынды

Гамильтон штаттар бірікпесе, соғыс басталады деген пікірін білдірумен кіріседі. Одан кейін ол мұндай соғыстарға себеп болатын жағдайларды мысалдармен түсіндіреді. Біріншіден, ол аумақтық дауларды соғыстың ең көп кездесетін себебі деп сипаттайды. Оның сөзіне қарағанда, батыстағы дамылмаған жерлер дау тудыруы мүмкін, ал штаттар арасындағы бұрынғы аумақтық шиеленістер штаттардың аумақ үшін бір-біріне қарсы тұруға дайын екенін көрсеткен. Екіншіден, Гамильтон сауданы соғысқа себеп болатын фактор деп санайды. Ол штаттардың экономикалық мүдделерінің қақтығысқа түсуі мүмкін екенін, сондай-ақ кейбір штаттардың басқаларына баж салығын салуға қолайлы жағдайлары бар екенін ескертеді. Үшіншіден, ол штаттардың жиынтық мемлекеттік қарызын дау тудыратын мәселе ретінде көрсетеді. Штаттар оны қалай бөлісу керектігіне немесе қарыздардың қаншалықты шұғыл екендігіне келісе алмайды, және Гамильтон кез келген келісімнің кейбір штаттар үшін әділетсіз болуы мүмкін деп болжайды. Соңында ол штаттардың жеке келісімдерді бұзатын заңдар қабылдауы арқылы да қақтығыс тудыруы мүмкін екенін айтады. Гамильтонның қорытындысы бойынша, егер одақ болмаса, штаттар еуропалық елдердің ықпалына түсіп, бір-бірімен соғысқа барады.

Талдау

Федералистік №7 штаттар арасындағы ықтимал қақтығыстардың себептерін сипаттап, федералды үкіметті қолдау үшін аргументтер келтірді. Бұл қауіп штаттар арасындағы дауларды шешу үшін күшті федералды үкімет құру қажеттігін көрсетті. Бұл федералды үкімет барлық штаттарға бірдей сауда ережелерінің қолданылуын қамтамасыз ететін еді. Гамильтон штаттар бірігуге үлгермесе, шетелдік елдер оларды бір-біріне қарсы қойып, ықпал етуге тырысады деген қауіп туралы ескертті. Гамильтон Конфедерация мақалаларының батыс аумақтарындағы дауларды шеше алмайтынына сенді. Бұл даулар сот арқылы шешілгенде, көбінесе бір штат екіншісіне артықшылық беріп, адіздік тудыратын еді. Ұсынылған конституцияда осы мәселелерді шешу үшін Сауда бабы енгізіліп, АҚШ Конгресіне штараралық және шетелдік саудаға билік берілді. Реттеуші саясатты жақтаушылар, мысалы, конституциялық құқық профессоры Майкл Грев және экономика профессоры Дэниел Л. Смит, федерализмнің азаматтардың мүддесі үшін штаттар арасындағы экономикалық бәсекелестікті ынталандыратынын ұсынды. Америка Құрама Штаттары революциялық соғыс кезінде айтарлықтай мемлекеттік қарыз жинақтады. Қарызды төлеуге кім жауапты екендігі туралы келіспеушілік болды, ал Конфедерация мақалаларында штаттардың төлем жасауын міндеттеу механизмі болмады. Ұсынылған конституция Конгреске қарыздарды төлеуге рұқсат берді және бұрын жинақталған қарыздардың жарамдылығын растайтын Міндеттемелер бабын қамтыды. Гамильтон сондай-ақ жеке штаттардың азаматтары арасындағы "жеке келісімшарттарды бұзуды" ықтимал қақтығыс көзі ретінде сипаттады. Гамильтон мемлекеттерді орталықтандырылған үкімет болмаса, табиғи түрде соғыс іздейтін жандар ретінде сипаттады; бұл сипаттама Томас Гоббстың идеяларына негізделген. Гоббс үкіметсіз адамзаттың табиғаттағы гипотетикалық жағдайда өмір сүретінін, онда әрбір адам басқа әрбір адамнан қауіп көретінін айтты. Гоббстың ұсынған шешімі – қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін қажетті кез келген билікті жүзеге асыра алатын "Левиафан мемлекеті" болды. Сол сияқты, Гамильтонның географиямен анықталатын штаттардың саяси қатынастарын сипаттауы Монтескьедің ұлттың тағдыры "география мен климат" арқылы анықталады деген сенімін еске түсіреді.

Салдары

Конституциямен жүзеге асырылған федерализм жүйесі, әсіресе Оныншы түзетуді ратификациялағаннан кейін, штаттарға ұлттық экономикамен қатар өздерінің тәуелсіз экономикаларын сақтауға мүмкіндік берді. АҚШ тарихы бойы штаттар арасындағы экономикалық бәсекелестік жалғасып келеді, бірақ назар аудару тарифтерден субсидияларға, федералдық үкіметтің шығыстарына және бизнеске берілетін жеңілдіктерге ауысты. Штаттар өзара тиімділікке қол жеткізу үшін сауда саясатын әзірлеуде жиі ынтымақтасады. Салық экспорты АҚШ-тың ішкі саудасында да кең таралған практикаға айналды. Америка шекарасы бойынша дау штаттар батыс аумақтарын федералдық үкіметке беруге келіскен кезде шешілді, бұл жаңа штаттар құрылуына әкелді. XXI ғасырда штаттар арасындағы соғыс енді ықтимал деп есептелмейді.