Вильгельм Гензель: Неміс суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Вильгельм Хензель (6 шілде 1794 – 26 қараша 1861) – неміс суретшісі, Луиза Хензельдің інісі, Фанни Мендельсонның күйеуі және Феликс Мендельсонның әйелінің інісі.

Өмір және мансап

Вильгельм Хенсель 1794 жылғы 6 шілдеде Германияның Треббин қаласында, қазіргі Бранденбург штатында, протестант пасторының отбасында дүниеге келген. Ол патшалық сәулет мектебінде оқыған, бірақ көп ұзамай сурет салуға деген құштарлығын табады. Әскери қызметке қатысқандықтан оқуы үзіліске ұшырады. Осы арқылы ол Париждегі екі сапарда сурет салу техникасын үйренуге мүмкіндік алады. Бірақ ол сонымен қатар жазу және поэзиямен айналысып, жетістікке жетіп, бір кезде сурет салудан бас тартуды да ойлады. Хенсельдің көптеген туыстарының өзі де белгілі болғандықтан, және суретші ретінде өркендеуіне кедері келтіруі мүмкін болғандықтан, Хенсель портреттерді салуға немесе суреттеуге көбірек бейімделді, әйтсе де ол альманахтар үшін бірнеше суреттер жасады, сондай-ақ Берлиндегі маңызды театр – Шауспильхаустың залдарында кездесетін көркем туындылардың авторы болды. 1825 жылы ол корольдің қолдауымен Италияға сапар шегіп, Рафаэльдің кейбір туындыларының көшірмелерін салумен айналысты. 1828 жылы Хенсель Берлинге оралды, онда патша сарайының суретшісі, сонымен қатар профессор және Академиялық кеңестің мүшесі болды. Ол Фанни Мендельсонға үйленді; олар студент кезінен бері таныс еді, ал ол он алты жаста болған. 1848 жылы Германияның барлық аймақтарында төңкеріс болғанда, оның суретшілік қызметі тоқтап, Хенсель сол кездегі консервативті саяси партиялардың жақтаушысына айналды. Соңынан ол қайтадан суретшілікке оралып, 1861 жылғы 26 қарашада Берлинде қайтыс болды. Немец жазушысы Теодор Фонтане Хенсель туралы "Бранденбург маркасымен саяхаттар" (Wanderungen durch die Mark Brandenburg) атты еңбегінің соңғы тарауында естелік жазды. Оның ең танымал туындыларының қатарында «Шөлдегі Христос» (Christus in der Wüste), «Кайзер Венцель», «Ежелгі бұлақтың жанындағы итальяндық шаруалар» (Italienische Landleute am antiken Brunnen) және неміс романтизмінің белгілі тұлғаларының 1000-нан астам суреттері бар. Оның әйелі Фанни Мендельсон және қайнағасы Феликс Мендельсон – көрнекті пианисттер мен композиторлар болды, бірақ Хенсельдің өзі мүлдем музыкаға бейім емес еді: 1826 жылы Мендельсон ата-анасының күміс тойына арналған жеке қойылымда Феликс жазған «Ұл мен жатжұрттық» операсының тұсаукесеріне қатысқанда, ол мэрдің партиясын орындай алмады, тіпті ол бірнеше тактіден тұратын, тек F нотасынан ғана құралған партия болса да. Хенсельдің әпкесі Луиза Хенсель – кеңінен танымал діни ақын болды. Ол мен Фанни Мендельсонның бір ұлы болды – Себастьян Людвиг Феликс Хенсель (1830–1898). Хенсельдің немерелерінің қатарында философ Пол Хенсель (1860–1930) және математик Курт Хенсель (1861–1941) бар.

Wilhelm Hensel was born on 6 July 1794 in the German town of Trebbin, in the present day state of Brandenburg, to a Protestant preacher. He was a pupil at the royal school of architecture, but soon discovered his true passion, painting. His studies were interrupted when he joined the military. Through this, he took advantage of two deployments in Paris to learn painting techniques. However, he experimented with writing and poetry, and enjoyed enough success that he once considered giving up painting. Because many of Hensel's family members were famous themselves, and perhaps sacrificing his development as a painter, Hensel painted or drew portraits almost exclusively, although he produced some drawings for almanacs, and produced artwork found in some of the halls of the Schauspielhaus, an important theater in Berlin. In 1825 he went, with the support of the king, to Italy, where he was employed in painting copies of some of Raphael's works. In 1828, Hensel moved back to Berlin, where he became the royal court painter, and both a professor and member of the Academic Senate. He also married Fanny Mendelssohn; they had known each other since he was a student and she was 16. His activities as an artist were interrupted in 1848, when revolutions broke out all over Germany, and Hensel became an avid advocate of the conservative political parties of the time. Afterwards, he settled back into being an artist, and died on 26 November 1861 in Berlin. The German author Theodor Fontane memorialized Hensel in the last chapter of his work Wanderungen durch die Mark Brandenburg (Walks through the March of Brandenburg). Among his best known works are Christus in der Wüste (Christ in the Desert), Kaiser Wenzel, Italienische Landleute am antiken Brunnen (Italian Peasants by an Ancient Fountain), and over 1000 drawings of well known people of the German romantic period. His wife, Fanny Mendelssohn, and his brother in law, Felix Mendelssohn, were both important pianists and composers, but Hensel himself apparently was entirely unmusical: when he participated in the premiere of Felix's Son and Stranger at a private performance honoring the silver anniversary of the Mendelssohn parents in 1826, despite determined prompting he was unable to sing his part of the mayor, even though it comprised only a few bars of the single note F.

Hensel's sister, Luise Hensel, was a widely read religious poet. He and Fanny Mendelssohn had one child, Sebastian Ludwig Felix Hensel (1830–1898). Hensel's grandchildren include the philosopher Paul Hensel (1860–1930) and the mathematician Kurt Hensel (1861–1941).