Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Украин раввині (1834–1904)
Ukrainian rabbi (1834–1904)
Хаим Езекия Медини (Иерусалим, 1834 – Хеброн, 1904), сонымен қатар өзінің басты халахикалық еңбегінің атауымен, «Седе Хемед» деп белгілі болған, он тоғызыншы ғасырдың раввиндік ғалымы.
Haim Hezekiah Medini (Jerusalem 1834 – Hebron, 1904), also known by the title of his chief halakhic work, Sede Hemed, was a nineteenth century rabbinical scholar.
Өмірбаян
Езекия Медини (кейін Хаим Езекия Меидини) Иерусалимде дүниеге келді. "Хаим" есімі, "өмір" деген мағынаны білдіретін сөз, ауыр науқас кезінде қосылды. Бұл оның әріптері "Chacham" деген сөзді құрауына себеп болды, бұл сөз әрі ойын-қалжың, әрі "дана" деген мағынаны білдіреді. Оның ата-анасы раввин Рафаэль Ашер Елияху Медини және Калу Вида болды. Медини он сегіз жасында Ривкаға үйленді және Ришон ЛеЦион (Сефард бас раввині) Ицхак Кубо мен Иерусалим раввиндік сотының төрағасы раввин Иосиф Ниссим Бурладан Тораны оқыды. Ол 19 жасында діни санға (семиха) ие болды. 1853 жылы әкесінің күрт қайтысынан кейін Константинопольге көшіп, онда ол мен оның отбасы бай туыстарының көмегімен қамтамасыз етілді. Ол сондай-ақ күніне бірнеше сағат балаларға сабақ берді. Ол ғалым ретінде танылып, қалалық раввиндер сотында қызмет етуге шақырылса да, оқу мен жазуға уақытын арнауды жөн көрді. Константинопольде ол 1865 жылы өзінің алғашқы еңбегін – "Михтав Лехизкияху" жариялады.
Hezekiah Medini (later Haim Hezekiah Meidini) was born in Jerusalem. The name "Haim," lit. life" was added during a period of serious illness. This led to his initials spelling Chacham, appropriately a play on words that also means a sage. His parents were Rabbi Raphael Asher Eliyahu Medini and Kalu Vida. Medini married Rivka at the age of eighteen and studied Torah under the Rishon LeTzion (Sephardic Chief Rabbi) Yitzchak Kubo and Rabbi Joseph Nissim Burla, head of the Jerusalem rabbinical court. He received his ordination (semichah) at the age of 19. In the wake of his father's sudden death in 1853, he moved to Constantinople where he and his family were supported by wealthy cousins. He also tutored children for a number of hours a day. Although recognized as a scholar and offered a position on the city's rabbinical court, he preferred to devote his time to study and writing. It was in Constantinople that he published his first work, Michtav Lehizkiyahu in 1865.
Раббилік мансап
Крымнан келген еврей саудагерлері оған бас раввин қызметін ұсынғанда, ол оны қабылдап, Крымдағы Кара Су Базарға (қазіргі Билохирск) көшіп барды. Ол 1867 жылдан 1899 жылға дейін қызмет етіп, ешива құрып, көп жылдар бойы раввинсіз болған қауымның діни сауаттылығын арттырды. Оның бір ұлы мен үш қызы болды. Оның жалғыз ұлы 1868 жылы (5628) қайтыс болды, және Хаим Езекия ұлының есіміне арнап бір кітап жазды, оны «Маған Нұр» (Or Li) деп атады, және 5634 жылы (1874) Смирнада жариялады. Автор кішіпейілділікпен кітапты авторлық атын жазбай шығарды. Онда жауаптар мен Талмудқа қатысты түсіндірмелер бар. Сондай-ақ, ол «Пакуот Саде» (Иерусалим, 1900) және «Сефер Бакашот» (Одесса, 1879) атты халахикалық еңбектер жазды. Соңғысы «Рахатты әндер» (Ne'im Zemirot) деген атпен кеңейтілген басылымда қайта басылды (Варшава, 1886). Ол сонымен қатар, басқа авторлардың әртүрлі кітаптарында жарияланған бірнеше жауаптар жинағының авторы. Қара Су Базарда өткен 33 жылында ол өзінің басты еңбегі «Седе Хемедтің» көп бөлігін жазды, заңдарды нақтылау үшін әлемнің әртүрлі аймарындағы ғалымдармен хат алмасты. Бұл еңбек жауаптардың энциклопедиясы болып табылады және Исаак Лампронтидің «Пхад Ицхак» еңбегімен бірге, Талмуд энциклопедиясы мен «Отар ха-Поским» дерекқоры сияқты қазіргі заманғы ресурстар пайда болғанға дейін жауаптарды іздеудегі негізгі көз болды. 1899 жылы Медини қасиетті жерге оралып, алдымен Иерусалимде екі жыл тұрды. Ол Сефардтардың бас раввині, Ришон Лецион болып тағайындалғанын естігенде, 1901 жылы тыныштықта оқуға мүмкіндік алады деп үміттеніп, Хебронға көшіп барды. Бірақ, ол келгеннен кейін көп ұзамай Хебронның екі ірі Тора ғалымы, Хахам Элияху Мани және Хахам Йосеф Франко қайтыс болды, және Хебронның жаңа бас раввинін іздеу басталды. Бастапқыда Медини барлық ұсыныстарды қабылдамады, бірақ ақырында мойынсұнып, 1904 жылы қайтыс болғанға дейін бас раввин қызметін атқарды. Аңыз бойынша, ол қаладағы еврей және араб қауымдарында өте құрметті болған, сондықтан ол қайтыс болғаннан кейін араб қауымы оның денесін ұрлап, оны мұсылман зиратына қайта жерлеуге тырысты. Ол Бейт-Романо ғимаратында тұрды, онда оның кабинетінің көшірмесі бар. Көшеге оның құрметіне ат қойылды. 2018 жылы оның есімімен аталатын Езекия ауданына жер учаскелерін бөлуге рұқсат берілді. Оның Хеброн қаласындағы ежелгі еврей зиратындағы жерлеу орны бүгін де көрілуге болады. «Седе Хемед» еврей тілінен аударғанда «әдемі өрістер» деген мағынаны білдіреді, сонымен қатар Израильдің орталық бөлігіндегі Кфар-Саба маңындағы мошавтың және Маале Адумимдегі бастауыш мектептің аты.
When traveling Jewish merchants from the Crimea offered him the rabbinate there, he accepted and moved to Kara Su Bazar (modern day Bilohirsk), in Crimea, where he served from 1867 until 1899, establishing a yeshiva and raising the level of observance of the community that had been without a rabbi for many years. He had one son and three daughters. His only son died in 1868 (5628) and Haim Hizkiyahu wrote a sefer in memory of his son and called it Or Li ("Light Unto Me"), and published it in Smyrna in 5634 (1874). In humility the author published the book anonymously. It contains responsa and Talmudic interpretations. He also wrote a halachic work entitled Paku'ot Sadeh (Jerusalem, 1900) and Sefer Bakashot (Odessa, 1879) containing piyutim (liturgical poems) which Oriental Jewish communities included in their services on Shabbat and festivals. The latter was republished in an enlarged edition under the name Ne'im Zemirot (Warsaw, 1886). He is also the author of several collections of responsa which appeared in various books by other authors. During his 33 years in Kara Su Bazar he wrote the greater part of his chief work, the Sede Hemed, corresponding with sages around the world to clarify the laws as stated. This work is in form an encyclopedia of responsa, and was, together with Isaac Lampronti's Pahad Yitzchak, the main indexing resource for responsa until the emergence of modern resources such as the Talmudic Encyclopedia and the Otzar ha Poskim database. In 1899, Medini returned to the holy land, staying at first in Jerusalem for two years. Upon hearing that he was suggested as Rishon Letzion, Sepharadi Chief Rabbi, he moved to Hebron in 1901, hoping to be allowed to study in peace. However, shortly after his arrival Hebron's two major Torah scholars, Hakham Eliyahu Mani and Hakham Yosef Franco, died and a search for a new chief rabbi of Hebron had begun. At first, Medini rejected all offers but eventually relented and served as chief rabbi there until his death in 1904. According to legend, he was greatly respected by both the Jewish and Arab communities in the city, so much so that after his passing, the Arab community attempted to steal his body and have it re interred in a Muslim burial site instead. He lived in the Beit Romano building which today has a recreation of his study. The street has been named in his honor. In 2018 the Hezekiah neighborhood was issued final zoning permits named after him. His burial site in the ancient Jewish cemetery of Hebron can be viewed today. Sde Hemed, translated from Hebrew means "fields of grace", and is also the name of a moshav in central Israel near Kfar Saba and an elementary school in Maale Adumim.