Кіріспе

Маратхи тіліндегі газет – "Кесари" (санскрит тілінде "арыстан" деген мағына береді) – 1881 жылдың 4 қаңтарында Үндістан тәуелсіздік қозғалысының көрнекті қайраткері Локманья Бал Гангадар Тилак құрған маратхи тіліндегі газет. Газет Үндістанның ұлттық азаттық күресінің үнқұбылысы ретінде пайдаланылды және бүгінде "Кесари Маратха" қоры мен Тилақтың ұрпақтары тарапынан жариялануда. Бал Гангадар Тилак өзінің екі газетін – маратхи тіліндегі "Кесари" және ағылшын тіліндегі "Маратта" (басқарушысы – "Кесари Маратха" қоры) газеттерін Пуна қаласының Нараян-Петх ауданындағы "Кесари-Вада" ғимаратынан шығарған. Газеттер бастапқыда Чиплункар, Агаркар және Тилактардың кооперативтік кәсіпорны ретінде құрылған.

Бастапқы жылдары, редакторлар мен жазушылар

"Кесәри" басылымының редакторларының қатарында азаттық күрескерлері мен әлеуметтік белсенділер / реформаторлар болды, олардың ішінде Агаркар (оның тұңғыш редакторы), Чиплункар және Тилак есімдері бар. Агаркар 1887 жылы "Кесәриден" шығып, өз газетін – "Судхарак" ("Реформатор") газетін шығарды, содан кейін Тилак газетті өз күшімен жүргізуді жалғастырды. Тилақтың жақын досы Нарасимха Чинтаман Келкар, Тилақ 1897 және 1908 жылдары түрмеге қамалғанда екі рет редактор міндетін атқарды.

1897 жылғы Кесары қудалау

Бал Гангадар Тилак 1897 жылғы Кесари сот ісі аяқталғаннан кейін Свами Вивекананнан алған хаты көптеген басқа хаттармен бірге жойылған болуы керек екенін айтады.

Қазіргі күн

Локманья Балғанғадар Тилк әулетінен тараған шөбересі Дипак Тилк редакциялап шығаратын «The Daily Kesari» атты маратхи тіліндегі онлайн мерзімді басылым қазірге дейін жарияланып келеді.

Кесари вада және Тилак мұражайы

Бастапқыда бұл вада Гайквадвада деп аталатын, және Барода князьдығының махараджасы Саяжирао Гайквад III-ге тиесілі болған. 1905 жылы махараджа оны Тилаққа әділ бағаға сатты. Тилақ газетін шығарған алғашқы вадада бүгінгі күнге дейін Кесари кеңсесі орналасқан. Кесари кеңселерімен бірге аулада Тилақ мұражайы және Кесари Маратха кітапханасы бар. Бұл жерлерде Тилақтың естеліктері, оның ішінде оның жазу үстелі, көптеген түпнұсқа құжаттар және 1907 жылы Штутгартта мадам Кама көтерген алғашқы Үндістан ұлттық туы сақталады. Ганапати мерекесінде вадаға көптеген адамдар келеді.