Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гвитиан – Корнуолл округінде, Англияның батыс Корнуолл аймағындағы жағалау ауылы және бұрынғы азаматтық приход, қазір Гвинейр Гвитиан приходының құрамында. Ол Хейл қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 5 шақырым, ал Сент-Айвс шығанағы арқылы Сент-Айвс қаласынан шығысқа қарай 6,5 шақырым жерде орналасқан. 1931 жылы приходтың халқы 634 адамды құрады. 1934 жылдың 1 сәуірінде приход таратылып, "Гвинейр Гвитиан" приходтық округі құрылды. Гвитианда бұрын Пендарвс Армз деп аталған Red River Inn пабы бар. Паб атын жақын жердегі Қызыл өзеннен алған, ал өзен өз атын тау-кен қалдықтарынан болған түс өзгерісінен иеленген. Бұл өзеннің бұрынғы атауы Доур Конер еді.
Gwithian is a coastal village and former civil parish, now in the parish of Gwinear Gwithian, in the Cornwall district, in west Cornwall, England. It is three miles (5 km) north east of Hayle and four miles (6.5 km) east of St Ives, Cornwall across St Ives Bay. In 1931 the parish had a population of 634. On 1 April 1934 the parish was abolished to form "Gwinear Gwithian". Gwithian has a pub, the Red River Inn, which was formerly named the Pendarves Arms. The pub takes its name from the nearby Red River which, in turn, got its name from the discolouration caused by mining effluent. The river's earlier name was Dowr Coner.
Тарих
Гвитиан қалалары Қола дәуіріне жататын шаруашылықтың орнын қамтиды, бірақ ол қазба жұмыстарынан кейін табылған, алайда қалдықтары көрінбейді. 490 жылы салынған шіркеу және әулие Гвитиан немесе Гокианның реликвиялары 19 ғасырдың басында жағажай мен құм төбелерден табылды, бірақ кейін жылжымалы құмдармен көміліп қалды. Гвитиан теңізде жол ашатын адамдардың қасиетті қамқоршысы саналады. Чарльз Хендерсон 1925 жылы: «Оратория Перрандағы ораториядан жақсы сақталған, оған аз қол тигізілген, бірақ ол, мүмкін, соншалық ескі емес» деп жазды. Х. О'Нилл Хенкеннің сөзіне сәйкес, «құмға көмілген, ерте заманғы шіркеудің қалдықтары» бар. Дәстүр бойынша, ауыл мен теңіз арасындағы құмды далаларда Коннор қаласы болған. Норман дәуірінен бастап, бұл жерде Коннертон деп аталатын поместье болды, ол Пенвит жүзінің ең маңызды поместьесі еді. Поместье иелері жүздің сот кеңсесінде жұмыс істеді, соттарды өткізді және кемінде 1580 жылға дейін Порттауан мен Пруссия Коув арасындағы жағалаудағы кеме апаттарынан пайда түсірді. Бұл поместье маңыздылығының себебі ерте заманда кельт князінің резиденциясы болған болуы мүмкін. Қазіргі шіркеу 15 ғасырда құрылды, бірақ ғимараттың аз бөлігі ғана 1866 жылы Эдмунд Сединг салған шіркеудің кіреберіс қақпасына енгізілген (бірақ мұнара 15 ғасырдың түпнұсқасы). Пенвит жүзінің ежелгі орталығы Коннертон болды, қазір ол Гвитиан қалаларының құмының астында қалған. (Жүз – бұл кельттердің «кеверанг» әкімшілік бірлігі, ол кішірек бөлімдерге – «титтингтерге» бөлінген). 1083 жылғы Гелд сауалында Корнуоллде тек жеті жүз табылған, олар әрқайсысының бас поместьелерінің аттарымен анықталған: Коннертон, Винниантон, Паутон, Тибеста, Страттон, Фотон және Риллатон (сәйкесінше Пенвит, Керриер, Пайдар, Паудер, Тригг, Батыс Вивел және Шығыс Вивел). Коннертонды Domesday Survey кезінде король Уильям басқарды, одан бұрын Бриктрик және королева Матильда басқарған. 1086 жылы 40 жыртын жерге егіс салынатын болды, сондай-ақ 30 шаруа, 20 шағын шаруа және 30 жеміс жинаушы тіркелді. Мұнда диірмен, 300 қой, 40 жабайы бие және тағы 21 бас мал болды. Жүздің мекемелері 1771 жылы (немесе одан ертерек) құмның көптеген су тасқындарынан кейін Пензансқа көшірілді. Коннор Даунс поместьесінің бір бөлігі 1883 жылы аукционда сатылды, бірақ жермен бірге минералдық және поместьелік құқықтар сатылмады. Шіркеу ауласында Корнуолл кресі бар. 1676 жылы Гвитианда қайтыс болған Честен Марчант соңғы моноглот корн тілінде сөйлейтін адам болды деп есептеледі (Полдың Долли Пентреаты сияқты емес, ол ағылшын тілін де білген).
Gwithian Towans cover the site of a Bronze Age farm which has been excavated although no remains are visible. The church and relics of St Gwithian or Gocianus, built in 490, were uncovered from the beach and dunes during the early part of the 19th century, but were then allowed to be reclaimed by the shifting sands. Gwithian is the patron saint of good fortune on the sea. Charles Henderson wrote in 1925 that the "oratory is more perfect than the Oratory at Perran, having been less meddled with, though it is probably not so ancient". According to H. O'Neill Hencken there is the "remains of church, possibly early, buried in sand". According to tradition there was in the sandy waste between the village and the sea a city of Connor. From Norman times there was a manor here called Connerton which was the paramount manor of the hundred of Penwith. The lords of the manor were bailiffs of the hundred and they held courts and enjoyed the rights of wreck for the coast between Porthtowan and Prussia Cove at least so late as 1580. The importance of this manor may have derived from it being the seat of a Celtic prince in early times. The current church was established further inland in the 15th century but only a few fragments of this building remain incorporated in the lychgate of Edmund Sedding's church of 1866 (the tower however is the original one of the 15th century.) The Hundred of Penwith had its ancient centre at Connerton, now buried beneath the sands of Gwithian Towans. (A hundred was a former Celtic 'keverang', an administrative unit which was sub divided into tithings.) In the Geld Inquest of 1083, only seven hundreds are found in Cornwall, identified by the names of the chief manors of each: Connerton, Winnianton, Pawton, Tybesta, Stratton, Fawton and Rillaton (corresponding to Penwith, Kerrier, Pydar, Powder, Trigg, West Wivel and East Wivel). Connerton was held at the time of the Domesday Survey by King William and had been held by Brictric and then by Queen Matilda before him. In 1086 there was land for 40 ploughs and 30 villagers, 20 smallholders and 30 serfs are recorded. There was a mill, 300 sheep, 40 wild mares and 21 other animals. The institutions of the hundred were moved to Penzance in 1771 (or earlier) following large successive inundations of blown sand. A portion of the manor at Connor Downs was sold by auction in 1883; the mineral and manorial rights were not sold with the land. There is a Cornish cross in the churchyard. Chesten Marchant, who died in 1676 at Gwithian, is believed to have been the last monoglot Cornish speaker (as opposed to Dolly Pentreath of Paul who could speak English as well).
Медиа
Жергілікті радиостанция – Coast FM (бұрын Penwith Radio), ол 96.5 және 97.2 FM жиіліктерінде хабар таратады.
The local community radio station is Coast FM (formerly Penwith Radio), which broadcasts on 96.5 and 97.2 FM.
Туризм
Ауылдың шығысына қарай қысқа қашықтықта Гвитиан Таунс (уэльс тіліндегі 'tywyn' сөзі 'құмдық' мағынасын білдіреді) орналасқан, ол Таунстың бір бөлігін құрайтын жағалау құмды алқабы. Гвитиан жағажайы Хейл өзенінің сағасынан Годревидегі Қызыл өзеннің сағасына дейін үш мильге созылады. Жағажай жыл бойы серфингшілер, желкендемешілер және басқа да жағажай спортының жанкүйерлеріне танымал. Гвитиан жағажайын Пасхадан қыркүйекке дейін RNLI құтқарушылары бақылайды, ал серфинг жабдықтарын жақын жердегі серфинг дүкенінен сатып алуға немесе жалға алуға болады.
A short distance to the east of the village is Gwithian Towans (compare Welsh 'tywyn' meaning a sand dune), which is an area of coastal duneland that forms part of The Towans. Gwithian Beach stretches three miles from the Hayle River mouth to the Red River mouth at Godrevy. The beach is popular throughout the year with surfers, windsurfers, and other beachsport enthusiasts. Gwithian beach is patrolled by RNLI lifeguards from Easter to September and surfing equipment can be purchased or hired from the nearby surf shop.