Кіріспе
Неміс теноры Рене Колло (20 қараша 1937 жылы туған) – неміс опера әншісі, тенор, әсіресе Вагнер операларындағы батырлық тенор рөлдерімен танымал. Ол сонымен қатар көптеген опералар мен оперетталарды орындаған және көптеген жазбалар жасаған.
René Kollo (born 20 November 1937) is a German operatic tenor, especially known for his Wagnerian Heldentenor roles. He also performed a wide variety of operas and operettas, and made several recordings.
Өмірбаян
Берлинде дүниеге келген Рене Коллодеиски Вик-ауф-Фёр қаласында өсті. Ол Гамбургте фотосурет мектебінде оқыды, бірақ музыкаға, әсіресе дирижерлік өнерге қызығушылық танытты. Ол 50-ші жылдардың ортасына дейін (өздігінен үйренген барабаншы ретінде) сахнаға шығуды бастаған жоқ. Джаз клубтарында ойнап, Берлинде Эльзе Бонгерстен актерлік шеберлікті оқыды. Музыкалық рөлдерге дайындалу үшін Эльза Варенамен оқыды, ол оның ерекше қабілеті бар екенін тез байқады. 20 жасында алғашқы жазу шартына қол қойып, танымал хиттерді жазды. 1965 жылы Брауншвейгте Стравинскийдің үш бір актілі операсында – «Мавра», «Ренар» және «Эдип Рекс» – опералық дебютін жасады. Брауншвейгте екі жыл бойы лирикалық тенор репертуарының көп бөлігін орындады. 1967 жылы Дюссельдорф қаласындағы Deutsche Oper am Rhein театрына келді, онда да лирикалық рөлдерді орындады. Мюнхен, Франкфурт, Милан (1970 жылы «Арабеллада» La Scala; 1973 жылы «Das Rheingold»; 1978 жылы «Fidelio»; және 1981 жылы «Lohengrin») және Лиссабонда қонақ солист болды. 1969 жылы Байройт фестивалінде Вагнермен және оның Heldentenor рөлдерімен байланысын бастады, онда «Der fliegende Holländer» операсында рульшіні орындады. Вагнердің маңызды рөлдері осыдан кейін тез арада келе жатыр: 1970 жылы Эрик, 1971 жылы Лоэнгрин, 1973 жылы Вальтер, 1975 жылы Парсифаль, 1976 жылы Зигфрид, 1981 жылы Тристан және Таннгейзер. Содан бері ол осы рөлдерді әлемнің ірі опера театрларында орындады, соның ішінде Метрополитен операсында, онда ол Джеймс Левиннің жетекшілігімен «Lohengrin» (1976) және «Ariadne auf Naxos» (1979) операларында қатысты. Сонымен қатар, ол 1986 жылы Дармштадтта «Парсифаль» операсын, ал 1991 жылы Ульмде Эуген д’Альберттің «Tiefland» операсын қойды. Ол Вагнер емес рөлдерді де орындады, соның ішінде Чайковскийдің «Пик дамы» операсындағы Герман, «Fidelio» операсындағы Флорестан, Бриттеннің «Питер Граймс» және Вердидің «Отелло» рөлдері. Шындығында, ол Heldentenor үшін ерекше кең репертуарға ие. Ол орындаған басқа тенор рөлдері: Герберт фон Караянның 1972–1973 жылғы Франц Лехардың «Күлкілі жесір» опереттасы, Элизабет Харвуд пен Тереза Стратаспен бірге, және 1971 жылғы Эммерих Кальманның «Csárdásfürstin» опереттасының фильміндегі Эдвин ханзадасы, Анна Моффо мен Дагмар Коллермен бірге. Колло тек классикалық операмен ғана шектеліп қоймады, сонымен қатар көптеген телешоуларға қатысып, жеңіл репертуарды орындады, соның ішінде өзі жазған опереттаны да. Ол әкесі мен атасының ізімен, опера композиторларының дәстүрін жалғастыра отырып, көптеген әндердің мәтінін өзі жазды. 75 жасқа толғанда 2013 жылы ән айтудан қол үзді.
Жеке өмір
1967 жылы ол поп әншісі Дорте Ларсенге үйленді; олардың Натали есімді қызы болды. 1982 жылдан бері Беатрис Буке (биші) әйелі және олардың Флоренс, Магали және Оливер Уолтер деген үш баласы бар.
Жазбалар
Колло көптеген жазбалар жасады, соның ішінде «Таннхаузер» (дирижері сэр Георг Солти, 1970), «Das Lied von der Erde» (Караян, 1973), «Die Meistersinger von Nürnberg» (Караян, 1970, кейіннен Сольти, 1975–76), «Parsifal» (Солти, 1971–72, кейіннен Герберт Кегель, 1975), «Die tote Stadt» (Кэрол Неблетпен, Эрих Лейнсдорф жетекшілігінде, 1975), «The Bartered Bride» (Стратаспен, Ярослав Кромбхольц жетекшілігінде, 1975), «Rienzi» (Хенрих Холлрейзер жетекшілігінде, 1974–76), «Der fliegende Holländer» (Солти, 1976), «Ariadne auf Naxos» (Солти, 1977), «Fidelio» (дирижері Леонард Бернштейн, 1978), «Der Freischütz» (дирижері Рафаэль Кубелик, 1979), «Lohengrin» (Ортруд рөлінде Дуня Вейзовичпен, Караян жетекшілігінде, 1975–81), «Siegfried» (дирижері Марек Яновски, 1982), «Tristan und Isolde» (Дейм Маргарет Прайсбен, дирижері Карлос Клейбер, 1980–82), «Götterdämmerung» (Яновски, 1983), «Die Frau ohne Schatten» (Императрица (Kaiserin) рөлінде Шеріл Студермен, дирижері Вольфганг Заваллиш, 1987) және «Die Dreigroschenoper» (Хельге Дернешпен, Джон Маучери жетекшілігінде, 1988). Колло сондай-ақ «Wesendonck Lieder» (дирижері Кристиан Тилеманн, 1992) жазды. Видеода оның «Тристанның» екі қойылымын табуға болады: 1983 жылы Жан-Пьер Поннельдің Байройт фестивалінде сахналанған (Изольда рөлінде Йоханна Мейермен) және 1993 жылы Берлиннен шыққан, режиссер Гёц Фридрихтің (Ирландия ханшайымы рөлінде Дам Гвинет Джонспен) қойылымы.