Дилонға қарсы Глосс ісі: Конституциялық түзетулерді ратификациялау мерзімі
Dillon v. Gloss
Діллон против Глосс ісі (1921): АҚШ Конституциясына түзетулерді ратификациялау мерзімі, 18-ші түзету және Volstead заңы туралы маңызды сот шешімі. Конституциялық құқық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Диллон Глоссқа қарсы, 256 U. S. 368 (1921) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты Конституцияның V бабында берілген өкілеттіктер шегінде конституциялық түзетуді ұсынатын Конгресс оны ратификациялау үшін белгілі бір мерзімді анықтай алады деген шешім қабылдады. Бұдан әрі, Конгресс он сегізінші түзетуді ұсынған қаулысында белгілеген жеті жылдық мерзімнің дұрыстығы күмән тудырмайды. Сонымен қатар, Сот он сегізінші түзетудің 1919 жылғы 16 қаңтарда штат заңнамалық жиналыстарында ратификацияланғаннан кейін Конституцияның бір бөлігіне айналғанын сотқа мәлімдеп, «Волстед заңы» ретінде белгілі Ұлттық тыйым салу заңының 1920 жылғы 16 қаңтарда күшіне енгенін анықтады.
Dillon v. Gloss, 256 U. S. 368 (1921), was a case in which the Supreme Court of the United States held that Congress, when proposing a constitutional amendment under the authority given to it by Article V of the Constitution, may fix a definite period for its ratification, and further, that the reasonableness of the seven year period, fixed by Congress in the resolution proposing the Eighteenth Amendment is beyond question. Additionally, the Court, upon taking judicial notice that the Eighteenth Amendment became a part of the Constitution on January 16, 1919, when its ratification in the state legislatures was consummated, held that the National Prohibition Act, known informally as the Volstead Act, entered into force on January 16, 1920.
Өмірбаян
Диллон Ұлттық тыйым салу туралы заңтың 2-тарауының 3-тармағы бойынша тұтқындалып, 26-бап бойынша қамауға алынған еді. Оның habeas corpus туралы өтініші қабылданбады, және ол бас тартуға шағымданды. Диллон он сегізінші түзетудің, оны іске асыру үшін қабылданған заңның 2-тарауының жарамсыз екенін мәлімдеді, себебі Конгресс жеті жыл ішінде ратификацияланбаған жағдайда күшін жоятынын жариялап, конституциялық өкілеттігінен асып кеткен; сондай-ақ, екіншіден, оған тағылған айып бойынша және тұтқындалған заң, күшін жойған кезде де, 1920 жылғы 17 қаңтарда тұтқындалған кезде де күшіне енбегенін айтты.
Dillon had been arrested pursuant to the National Prohibition Act, title 2, § 3, and was in custody under § 26. He was denied his petition for a writ of habeas corpus, and appealed the denial. Dillon claimed that the Eighteenth Amendment, which Title 2 of the act was adopted to enforce, was invalid, because the Congress, in declaring that it should be inoperative unless ratified within seven years, had acted outside its constitutional authority; and, secondly, that, in any event, the law he was charged with violating, and under which he was arrested, had not gone into effect at the time of the asserted violation nor at the time of his arrest on January 17, 1920.
Сабақ жоспары
Конституцияның V бабында, егер осы бап бойынша ұсынылған түзетулер ратификациялануы тиіс болса, олар ұсынылғаннан кейін белгілі бір уақыт ішінде ратификациялануы керек екені көзделген. Бұл ереже 1939 жылы «Коулман Миллер» ісі бойынша өзгертілді, онда мерзімі көрсетілмеген ұсынылған түзетулер ратификация күтіп, штаттар алдында белгісіз мерзімге дейін күшіне енбейтіні шешілді. Конституцияның V бабына сәйкес, Конгресс түзетуді ұсынатын кезде оны ратификациялау үшін орынды мерзім белгілей алады. Конгресс он сегізінші түзетуді ұсынған қаулыда белгілеген жеті жылдық мерзім ақылға қонымды деп танылды. Он сегізінші түзету 1919 жылғы 16 қаңтарда Конституцияның бір бөлігіне айналды, себебі сот мәлімдегендей, оның ратификациясы штат заң шығарушы органдарында 1919 жылғы 29 қаңтарда Мемлекеттік хатшы жариялаған кезде емес, аяқталды. Он сегізінші түзету өз шарттары бойынша ратификацияланғаннан кейін бір жыл өткен соң күшіне енуге тиіс болғандықтан, Ұлттық тыйым салу туралы заңның II тарауының 3 және 26-баптары, III тарауының 21-бабына сәйкес, түзету күшіне енген күнінен бастап күшіне енді, яғни 1920 жылғы 16 қаңтарда күшіне енді. P. 256 U. S. 376. Төменгі соттың шешімі күшінде қалды.
Article V of the Constitution implies that amendments submitted thereunder must be ratified, if at all, within some reasonable time after their proposal. This was modified in 1939 by Coleman v. Miller, which ruled that proposed amendments with no specified expiration pend ratification before the States indefinitely. Under Article V, Congress, in proposing an amendment, may fix a reasonable time for its ratification. The period of seven years, fixed by Congress in the resolution proposing the Eighteenth Amendment was reasonable. The Eighteenth Amendment became a part of the Constitution on January 16, 1919, when, as the Court notices judicially, its ratification in the state legislatures was consummated, not on January 29, 1919, when the ratification was proclaimed by the Secretary of State. As the Eighteenth Amendment, by its own terms, was to go into effect one year after being ratified, §§ 3 and 26, Title II, of the National Prohibition Act, which, by § 21, Title III, were to be in force from and after the effective date of the Amendment, were in force on January 16, 1920. P. 256 U. S. 376. The lower court's ruling was upheld.