Испаниядағы Санта Мария ла Реал монастыры – Ла Риоха аймағындағы тарихи орын, Сантьяго жолымен қажылық сапарындағы маңызды тоқталған жер. 11 ғасырда салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниядағы монастырь
Monastery in Spain
Санта-Мария-ла-Реал – Испанияның Ла-Риоха қауымындағы Нахера қалашығында орналасқан монастырь. Бастапқыда корольдік негіздеме болған, кейін Альфонсо VI оны Клюни орденіне тапсырған. Бұл Сантьяго жолындағы маңызды қажырлы саяхатшылардың тоқтау орны болған. Әсіресе шіркеудің хорындағы ағаш өнер туындыларымен әйгілі.
Santa María la Real is a monastery in the small town of Nájera in the La Rioja community, Spain. Originally a royal foundation, it was ceded by Alfonso VI to the Cluniac order. It was an important pilgrimage stop on the Camino de Santiago. It is particularly well known for the woodwork in the choir of the church.
Тарих
Бұл жердегі алғашқы құрылыс 11 ғасырға дейін барады. Санта-Мария-ла-Реал және оған жалғасқан патшалық пантеоны 1052 жылы Наварра королі Гарсия Санчес III құрған. Кейіннен ол епископтық орынға дейін көтеріліп, Папаның билігіне бағынды. 1076 жылы Наварра патшалығы Леон және Кастилияның Альфонсо VI-ның қолына өтті. Мозарабик рәсімі (кейде Исидорлік немесе испандық рәсім деп аталады) Латын рәсімімен алмастырылды. Силос миссалы – мозарабик миссалы, ол қағаздағы ең көне белгілі Батыс қолжазбасы болып табылады және 11 ғасырда монастырьда жазылған.
The first construction on the site dates back to the 11th century. Santa Maria la Real and the attached royal pantheon were founded by King García Sánchez III of Navarre in 1052. It was later elevated to an episcopal see and placed under Papal authority. In 1076 the kingdom of Navarre passed into the hands of Alfonso VI of León and Castile. The Mozarabic Rite (sometimes called the Isidorean or Spanish Rite) was replaced with the Latin Rite. The Missal of Silos, a Mozarabic missal which is the oldest known Western manuscript on paper, was created in the monastery in the 11th century.
Клюникалық тәртіп
1079 жылы кафедра мұсылмандық жаулап алудан бұрын епископтық орын болған Калахорраға көшірілді. Альфонсо Сент-Мария-ла-Реалды Клюни орденіне берді, ол Пиреней тауларының оңтүстігіндегі екі маңызды Клюни орталығының біріне айналды. Клюни билігінің орталығы ретінде, монастырь Кастилияға Клюни реформасын әкелумен байланысты. Бұл Альфонсоның Риоха аймағындағы билігін нығайтуға көмектескен сияқты. 1142 жылы Клуни аббаты Петр Қадірлі монастырға келді. Испанияда ол араб тілінен аударма жасаушылармен кездесіп, Құранның еуропа тіліне алғаш рет аударылуын тапсырды. Монастырь 15 ғасырға дейін Клюнидің қол астында болды, содан кейін Родриго Борджия (кейін Папа Александр VI) тұсында Папаның бұйрығымен тәуелсіз аббаттыққа айналдырылып, сол кезде толық қайта жаңартылудан өтті.
In 1079, the see was transferred to Calahorra, which had been the seat of a bishopric before the Muslim Conquest. Alfonso gave St María la Real to the Cluniac order and it became one of only two important Cluniac centres South of the Pyrenees. As a center of Cluniac power, the monastery is associated with the introduction of the Cluniac reform to Castile. It appears that this helped Alfonso assert his control over Riojan territory. In 1142, the Abbot of Cluny Peter the Venerable visited the monastery. While in Spain, he met with translators from the Arabic language and commissioned the first translation into a European language of the Qur'an. The monastery remained in Cluniac hands until the 15th century, when it was established through Papal mandate as an independent abbacy under Rodrigo Borgia (later Pope Alexander VI), at which time it underwent a major reconstruction.
Монастырдың кейінгі тарихы
Сатьяго жолының танымалдылығы төмендеген сайын, паломниктік саяхаттан түскен кірістен тәуелді болған монастырьдың да жағдайы нашарлады. Монастырь ұзақ жылдар бойы құлдырап, тозығы жетті. XIX ғасырда Испанияның Наполеон басып алуы мен 1830 жылдардағы дінге қарсы заңдар (Мендисабалдың шіркеу мүліктерін тәркілеуі) салдарынан қиындықтарға тап болды, содан кейін 1889 жылы ұлттық ескерткіш деп жарияланды. 19 ғасырдың соңында францискан монахтарының келуі монастырьдың жағдайын жақсартты.
As the popularity of the Camino de Santiago waned, so did the fortunes of the monastery, which depended on the wealth generated by traffic of pilgrims. The monastery fell into a long decay. In the nineteenth century it suffered under the Napoleonic occupation of Spain and anti monastic legislation in the 1830s (the Ecclesiastical confiscations of Mendizábal) before being declared a national monument in 1889. The fortunes of the monastery further revived with the arrival of Franciscans at the end of the 19th century.
Монастырь
Санта-Мария-ла-Реал-де-Нахера монастырының сыртқы пішіні оның ұзақ тарихының нәтижесінде қалыптасқан әртүрлі стильдердің үйлесімі. Қорғаныс қажеттілігінен қабырғалар биік салынды және бастиондар қызметін атқаратын тіреулер орнатылды. 17 ғасыр қабырғалардың, есіктердің және шаршы мұнараның әшекейлеуін қалдырды. Шіркеудің портигі 1621 және 1625 жылдар аралығында салынған. Монастырь ішінде екі негізгі бөлімді ажыратуға болады: Патшалық мавзолейі орналасқан шіркеу және рыцарьдар деп аталатын монастырь. Монастырьге кіру «Карл I қақпасы» арқылы жүзеге асырылады. Бұл қақпа сәнді стильде әсем безендірілген; оның үстінде екі басты бүркіт бейнеленген Карл I-нің үлкен гербі орналасқан. Бұл герб монастырь құрылысына жан-жақты көмек көрсеткен корольді құрметтеу мақсатында қолданылған. Жоғарғы монастырьға баруға арналған баспалдақ қақпаның жанында орналасқан. Бұл баспалдақ Ренессанс стилінде салынған және Trompe l'œil әдісімен боялған панельдермен әшекейленген жарты шар пішіндес күмбезбен жабылған. Әшекейлеудің орталық мотиві – құс: пеликан. Оның құрылысы 1594 жылы басталған, ол «Патшалық баспалдақ» деп аталады.
The exterior of the Monastery of Santa María la Real de Nájera is a mixture of different styles, fruit of its long story. Defensive needs led to high walls and buttress with the function of bastions. The 17th century left the decoration of the walls and the doors and the squared tower. The portico of the church was built between the years 1621 and 1625. Inside the monastery, two main areas can be discerned: the church with the Royal Mausoleum and the cloister, so called of the Knights. The access to the cloister is through the so called Gate of Charles I. This gate is of flamboyant style and is very decorated; a big coat of arms of Charles I can be found above it with a double headed eagle. This coat of arms was carried to honor the king, who generously contributed to the construction of the cloister. The stairs to access the upper cloister can be found next to the gate. This stairs are in Renaissance style and is covered with a hemispherical dome decorated with panels painted in Trompe l'œil. The central motif of the decoration is a bird: a pelican. The date of its construction is the year 1594 and it is called the Royal Stairs.
Шіркеу
Вирген де ла Кьюеваға (Үңгірдегі Құдай анаға) құрмет көрсететін алғашқы шіркеу 1052 жылы ашылды және алғашқы ғибадатхананы Үңгірдегі Құдай анаға бағыштады. Ғимараттың стилі роман стиліне тән, мосарабтық ықпалы бар. Қазіргі ғибадатхана 1422 және 1453 жылдар аралығында гүлді готика стилінде салынған, әсем әрі қарапайым формаларды ұсынады. Барлық күмбездер орталық апсиданы жабатын күмбезден басқа қарапайым қабырғалы; бүйірлік апсидалар шаршы, ал трифориумда үшбұрышты терезелер бар. Ішкі кеңістікте 10 бағанамен бөлінген үш бөлім бар. Хорының астында үңгірге кіреберіс орналасқан, онда Құдай ананың бейнесі табылған деп есептеледі, ол содан бері өзгеріссіз сақталған. Негізгі рередос 17 ғасырға жатады, барокко стилінде жасалған, жүзім мен жапырақтармен әшекейленген үлкен Соломон бағаналары бар. Құдай ананың киім ауыстыратын бөлмесі (Камарин) орталық бөлігінде орналасқан, ішінде бенедиктиндердің негізін қалаушылары – әйел (Сент-Сколастика) және еркек (Сент-Бенедикт) тармақтары, сондай-ақ негізін қалаушы патшалардың бейнесімен қоршалған түпнұсқа бейнесі бар. Құдай ананың бейнесімен бірге табылған деп есептелетін элементтердің бейнесі ерекше көзге түседі: Мадонна лилиялары бар құмыра (монастырдың символы), шам және қоңырау. Бұл элементтердің үстіндегі фриз патша Дон Гарсияның Құдай ананы тапқан оқиғасын баяндайды. Рередосты Кальвария аяқтайды. Сол жақ қанатта қазіргі ғибадатхана салынғанға дейін болған бұрынғы негізгі рередостың көшірмесі сақталған. Алғашқысының бір бөлігі 19 ғасырда сатылғаннан кейін Антверпен мұражайында орналасқан. Оның авторы Ханс Мемлинг.
The primitive church honoring the Virgen de la Cueva (Virgin of the Cave) was inaugurated in 1052 and consecrates the primitive temple to the Virgin of the Cave. The style of the building is romanesque with Mozarabic influences. The current temple was built between 1422 and 1453, in flowery Gothic style, presenting stylized and at the same time simple forms. All the vaults are simple ribbed except for the one covering of the central Apse; the side apses are squared and the triforium has almost triangular windows. The interior has three naves separated with 10 columns. Beneath the choir the entrance to the cave can be found, where the image of the Virgin is believed to have been discovered, a place which has remained unchanged since then. The main reredos dates back to the 17th century, of baroque style, and with big highly decorated Solomonic columns with vine grapes and leaves. The dressing room (Camarín) of the Virgin is located in the central part, with the original image, surrounded by the founders of the Benedictines, in its male (Saint Benedict) and female (Saint Scholastica) branches and a depiction of the founder kings. The depiction of the elements that are believed to have been found next the image of the Virgin is noteworthy: a jar with Madonna lilies (emblem of the monastery), a lamp and a bell. Above these elements, a frieze tells the story of the discovery of the Virgin by the king Don García. A Calvary concludes the reredos. In the left aisle, a replica of the former main reredos which existed before the construction of the current can be found. Part of the original is located in the Antwerp museum, where it arrived after being sold in the 19th century. Its author was Hans Memling.
Мәриямның бейнесі
Діни кешеннің құрылысына бастама берген бейне – ағаштан қашалған ортағасырлық полихромды (тек алдыңғы жағында боялған) мүсін. Онда бала Исаны қолында ұстап, оң қолымен батасын беріп, сол қолымен шар ұстап тұрған Құдай ана бейнеленген. Бейне 1948 жылы Принсип де Виана институтында қалпына келтірілді. Ұлыбританияның таж зергерлік бұйымдарына жататын Императорлық мемлекеттік тәж 1838 жылы королева Викторияның таж кию рәсімі үшін жасалған. Алдыңғы жағындағы айқыш ортасында Санта-Мария-ла-Реал-де-Нахера монастырынан алынған рубин табылады, ол Қара ханзада Петір қатыгездікпен соғысына көмектескеннен кейін, соғыс олжасы ретінде Англияға әкелінген.
The image which originally leads to the construction of the religious complex is a medieval polychrome (only in the front face) sculpture carved in wood. It depicts the Virgin holding baby Jesus, imparting the blessings with the right hand while holding a ball on the other. The image was restored in 1948 by the Institute Príncipe de Viana. The Imperial State Crown, which belongs to the Crown Jewels of the United Kingdom, was created in 1838 for the coronation of Queen Victoria. A ruby can be found on the center of the cross of the front face, coming from a Virgin of the Monastery of Santa María la Real de Nájera and which was taken to England as spoils of war by the Black Prince after assisting Peter the Cruel in his wars.
Үңгір
Нахера төңірегінде кездесетін, уақыт өте келе түрлі мақсаттарда қолданылған көптеген үңгірлердің бірі – бейне табылган, ғибадатханаға енген үңгір. Дәстүр бойынша, осы үңгірде бұл Қызға арналған шағын шіркеу алғаш орналасқан және оған табынылған. 1044 жылы, бүркітпен аң аулап жүрген король, бүркітінің ізімен осы үңгірде Мадонна гүлдерінің шоғы, шам мен қоңыраумен бірге Қасиетті Ананы тапқан. Король мұсылмандарға қарсы соғыстағы жеңістерін осы табылган бейнеге байланыстырған. Басты рередос салынғанға дейін Қыздың бейнесі осы жерде сақталған. Кейіннен ол Реал Альказары шіркеуінен келген басқа бейнемен ауыстырылды, ол 1845 жылдан бері көрініп тұр. Бұл мүсін 13 ғасырдың соңында жасалған. Ол 1998 жылы қалпына келтірілді. Бұл үңгір көптеген ақсүйектер мен дін қызметкерлерінің жерленуі үшін таңдалған орындардың бірі болды. 20 ғасырдың соңында жүргізілген қалпына келтіру жұмыстарына дейін бұл қабірлер ғимараттың ішінде орналасқан.
The cave where the image was discovered, integrated into the temple, is one of the many that can be found in the surroundings of Nájera and which have had different uses through time. According to the tradition, this is the cave where a small chapel honoring this Virgin originally was located and where it was worshiped. In 1044 the king, who was hunting with falconry, following its hawk found the Virgin with a bouquet of Madonna lilies, a lamp and a bell in this cave. The king attributed the victories which followed in the wars of conquest against the Muslims to the image found. Until the construction of the main reredos, the image if the Virgin was kept in this place. It was later replaced by other coming from the chapel of the Alcázar Real, which is the one that can be seen today since 1845. This carving dates back to the end of the 13th century. It was restored in 1998. The cave has been one of the places chosen by numbers of noblemen and religious leaders for their burial. Until the restoration works at the end of the 20th century, those tombs were located on the ground of the building.
Хор
Хорда готикалық стильдегі орындықтар жиынтығы ерекше көзге түседі. Ол 1493 және 1495 жылдар аралығында жасалған, жұмысты басқару Андрес және Николас Амутио ағайындыларына тапсырылды және аббат Пабло Мартинес де Урунуэла қаржыландырды (олар сол жақ төменгі екінші орындықтың арт жағында бейнеленген). Орындықтардың арқалықтарындағы мүсіндер, сондай-ақ мизерикордиялардың әрқайсысы бір-бірінен өзгеше және діни символдарды, күнделікті өмірден көріністерді және сол кездегі маңызды тұлғаларды көрсетеді. Нахера патшасы Гарсия бейнеленген аббаттық орындықтың мүсіні ерекше назар аударуға лайық. Орындықтар жиынтығы екі үлкен картинамен аяқталады. Олардың бірінде алты патша жұбы бейнеленген галереяны көруге болады. Жиынтықты рококо пейзажымен шеңберленген жұқа жоғары бағаналы фриз үстіндегі бенедиктин қауымының барокколық бейнесі толықтырады. 19 ғасырдың соңында монументалды кешен тасталып қалғаннан кейін ол көп зақымданды.
Noteworthy in the Choir is the set of chairs, of gothic style. It was created between the years 1493 and 1495, attributing the work management to the brothers Andrés and Nicolás Amutio, and funded by the abbot Pablo Martínez de Uruñuela (they are depicted on the back of the second lower left chair). The carvings of the backs, as well as of the misericords, are all different from each other and represent religious symbols, scenes of daily life and leading figures at the time. Noteworthy is the carving of the abbatial chair, where the king García of Nájera is depicted. The set of chairs is crowned by two big paintings. In one of them a gallery with six couples of kings properly identified can be observed. The set is concluded with a baroque depiction of a Benedictine congregation over a frieze with slender pillars which enclose a rococo landscape. It resulted very damaged after the abandonment period of the monumental complex at the end of the 19th century.
Патшалық кесене
Наварра Корольдігінің алғашқы бөлігі – Нахера-Памплона Корольдігінің патшаларының қабірлері үңгірге кіреберістің екі жағында, басты нефтің табанында орналасқан. Мұнда 918 жылдан 1076 жылға дейін тақты билеген Химена немесе Абарка әулетінің патшалары, содан кейін 1135 жылдан 1234 жылға дейін билік еткен Гарсия Рамирес жерленген. Бұл әулет Абаркадан шыққан. Қабірлік сандықтардан құралған мүсіндік өнер жұмысы, ішіндегі денелердің заманынан кейін жасалған. Олар Ренессанс стилінде, белгілі бір Платереск элементтерімен ерекшеленеді. Декорациясы қарапайым, әртүрлі тұлғалардың патшалық белгілерімен бедерленген жатқан фигуралары және эпитафиялық консольдер ақ тас қабірлердің үстіне орналасқан. Бұл мавзолей шамамен 1556 жылы салынған.
The tombs of the kings of the Kingdom Nájera Pamplona, the precursor of the Kingdom of Navarra, can be found at the feet of the main nave, on both sides of the entrance to the Cave. Here are buried the kings of the Jimena dynasty, or the Abarca dynasty, which hold the throne from 918 to 1076, and which was followed by García Ramírez who ruled from 1135 to 1234. This dynasty comes from the Abarcas. The sculptural work formed by the funerary coffers is later to the period of the bodies that can be found in them. They are of Renaissance style with certain a Plateresque look. The decoration is austere, the reclining figures of the different personalities with their king attributes and an epitaph corbel are placed above the white stone burial urns. This Mausoleum was built around 1556.
Инфант кесенесі
Инфанттардың кесенесі сол қанатта орналасқан, онда патша болмаған патшалық тұлғалардың қалдықтары сақталған. Барлық қабірлердің ішіндегі ең маңыздысы – Наварралық Бланка деп те аталатын Бланка Гарсестің қабірі. Наварралық Бланканың қабірі, оның тек қақпағы ғана сақталған, бұл жиынтықтағы жалғыз түпнұсқа. Ол 12 ғасырға жатады және романдық стильде жасалған туынды. Ол Евангелиядан алынған көріністермен және өте жас шағында қайтыс болған марқұмның өмірінен бейнелер салған барельефтермен әсемделген.
The mausoleum of the infantes can be found on the left aisle where the remains of those royal personalities who did not become kings are located. Among all the tombs the most relevant is the tomb of Blanca Garcés, also known as Blanca of Navarra. Blanca of Navarra's tomb, of which only the lid is preserved, is the only original of the set. It dates back to the 12th century and is a piece of Romanesque manufacture. It is decorated with bas reliefs which depict scenes of the Gospels and the life of the deceased, who died at a very early age.
Нахера герцогтарының кесенесі
Бас құрбандық үстелі 1482 жылы католик монархтары құрғаннан бері Манрике де Лараның Нахера герцогтары кесенесінің сол жағында орналасқан. Нахера герцогтары 1600 жылға дейін қаламен басқарды, бірақ олардан кейін ұрпақтары қалмады. Олардың арасында ең танымал тұлға – алғашқы герцог, «Күшті» Педро Манрике III де Лараның қабірі. Ол Фердинанд II Арагонның сарайында маңызды рөл атқарды, оныңмен бірге Гранада соғысына қатысып, 1512 жылы осы корольдік жаулап алынғаннан кейін Наварраның вице-королі болды. Сондай-ақ, онда 1521 жылы Наварраның вице-королі болған және Игнатий Лойоламен бірге Памплона қоршауында шайқасқан Хуан Эстебан Манрике де Лара да жерленген.
The high altar is located on the left side of the mausoleum of Manrique de Lara, duques of Nájera since its creation by the catholic Monarchs in 1482. The dukes of Nájera ruled the city until the year 1600 when they left no successors. The most relevant among them is the tomb of the first duke of, known as the Strong, Pedro Manrique III de Lara which played a relevant role in the court of Ferdinand II of Aragon, taking part with him in the Granada War and then as virrey of Navarra after the conquer of this kingdom in 1512. Also buried there is Juan Esteban Manrique de Lara, who was virrey of Navarra in 1521 and who fought by Ignatius of Loyola in the siege of Pamplona.
Жоғарғы сарай
1517 және 1528 жылдар аралығында гүлді готикалық стильдегі күмбездер мен бағаналармен, ал аркалардың ою-өрнегінде платереск стилімен үйлесім тапқан монастырь салынды. Мұндағы қабырғаға орналасқан қабірлердің көпшілігі де осы стильде жасалған. 24 арка әрқайсысы әртүрлі мотивтермен безендірілген тас торы бар. Бұл тас торы жұқа бағаналармен тіреліп тұр. 1578 жылы осы деңгейден жоғары жағында жоғарғы монастырь салынды. Монастырь "Рыцарьлер монастыры" деп аталуына себеп – осы жерді жерлеу орны ретінде көптеген ақсүйектер таңдауы. Осы қабірлердің ішінде тек қабырғалардағылары ғана сақталған, ал едендегілері нашар сақталғандықтан қалпына келтіру жұмыстары кезінде алынып тасталды. 19-шы ғасырда монументалды кешенге немқұрайлы қарау және тиімсіз пайдалану монастырдың күйреуіне себеп болды. Қазіргі таңда тек төменгі монастырь қалпына келтірілді.
Between the years 1517 and 1528 the cloister was built, which combines flowery Gothic in domes and pillars, with plateresque in the tracery of the arcs. Most gravestones of the mural tombs located there belong also to this style. The arcs, in the number of 24, are decorated with stone traceries, each one of different motifs. This stone latticework appears supported by slender pillars. The upper cloister was built in 1578 above this level. The name cloister of the Knights is because of the large number of noblemen who chose this place for their burial. Of those tombs, just those located in the walls remain, given that those on the floor were removed during the restoration given the bad conservation status they presented. Abandonment and misuse of the monumental complex during the 19th century deteriorated the cloister significantly. Right now only the lower cloister is restored.
Королева Менсия Лопес де Хароның шіркеуі
Португалия королевасы Менсия Лопес де Хароның қабіріне кіреберіс, монастырьдың батыс жағындағы бұрыштардың бірінде орналасқан. Бұл әйел Португалия королі Санчо II Каптандының екінші әйелі болған. Бұл король 1248 жылы қайтыс болғанда, Менсия Нахераға қайтып келді және 1272 жылы қайтыс болғанға дейін сонда өмір сүрді. Саркофаг 13 ғасырға жатады және Португалия гербімен, сондай-ақ Лопес де Харо гербімен әсемделген. Менсияның қабірінің жанында оның інісінің және 1367 жылы Нахера шайқасында қаза тапқан Гарси Лассо Руис де ла Веганың қабірлері де бар. Бұл шапелде зор құрметке ие болған Мәсіхтің бейнесі сақталған.
The entrance to the tomb of the queen of Portugal, Mencía López de Haro, is located on one of the west side corners of the cloister. This lady was the wife, married for the second time, of the Portuguese King Sancho II the Caped. When this king died in the year 1248 Mencía returned to Nájera, where she lived until her death in 1272. The sarcophagus dates back to the 13th century and it is decorated with the coat of arms of Portugal and the coat of arms of López de Haro. Next to Mencía's tomb her brother's and Garci Lasso Ruiz de la Vega's can be found, who died in the battle of Nájera in the year 1367. The chapel was the home of a Christ which was greatly venerated.
Диего Лопес де Хароның кесенесі
Лопес де Харо әулеті патша Санчо Ұлы оларды тағайындағаннан бастап 19 ғасырға дейін Нахера графы және Бискай иелері атағын сақтап келді. Бискайяның 10-шы мырзасы, «жақсы» Диего Лопес де Хароның (1170–1214) кесенесі шіркеудің кіреберісіне жақын, негізгі кемесінің аяғында, монастырдың оңтүстік қабырғасында орналасқан. 1216 жылы қайтыс болған оның екінші әйелі Тода Перес де Азаграның саркофагы Диего мырзаның саркофагының жанында. Мазарлар роман стилінде жасалған, бірақ кейіннен Ренессанс стиліндегі сыртқы әшекейлер қосылған. Барельефтерде 18 ғасыр киімдерімен жерленген адамдар мен жерлеу салтанаты бейнеленген.
The lineage of López de Haro hold the title of counts of Nájera and lords of Biscay since king Sancho the Great appointed them until the 19th century. The Mausoleum of Diego López de Haro, known as the good, 10th lord of Biscay (1170–1214) is located next to the entrance to the church and can be reached at the feet of the main nave, in the south wall of the cloister. At the feet of the sarcophagus of Don Diego her second wife's, Toda Pérez de Azagra, who died in 1216. The urns are Romanesque, but Renaissance external decoration elements were later added. The bas relieves depict scenes of burial and personalities in clothes of the 18th century.
Ғибадатханаға кіретін қақпа
Ғибадатханаға кіретін қақпа платереско стиліндегі кесу өнерінің көрнекті үлгісі. Ол 16 ғасырдың бірінші жартысында жасалған және төртбұрышты тікбұрыштарда жиналған медальондармен, өсімдік өрнектерімен және фантастикалық жануарлармен әшекейленген. Ол жаңғақ ағашынан қашалған.
The gate which grants access to the temple is an excellent example of plateresque carving. It dates back to the first half of the 16th century and is decorated with medallions, vegetal motives and fantasy animals grouped in rectangular panels. It is carved in walnut wood.