Кіріспе

Александр Гамильтонның «Федералист» қағазы

«Федералист» № 28, «Соңғы тақырыптың жалғасы: Жалпы қорғанысқа қатысты заң шығарушы билікті шектеу туралы идея» деп аталатын бұл саяси мақала Александр Гамильтонның туындысы және «Федералист» қағаздарының жиырма сегізіншісі. Мақала 1787 жылдың 28 желтоқсанында «Публий» псевдонимімен жарияланды, осы атпен барлық «Федералист» қағаздары жарық көрген. Бұл федералды үкіметтің тұрақты армияға қатысты өкілеттіктерін талқылайтын үш мақаланың соңғысы, тікелей «Федералист» № 26 және «Федералист» № 27 мақалаларын жалғастырады. Қорғаныс тақырыбы «Федералист» № 29 мақаласында тағы бір рет жалғасады. «Федералист» № 28 федералды үкіметтің әскери күшін ішкі деңгейде қолдануға болатын жағдайларды қарастырады, Гамильтон бұл тек төңкеріс болғанда және федералдық араласу қажет болғанда ғана қажет деп санайды. Ол федералды армияның репрессивті болады деген ойға қарсы шығып, оның өкілдік үкіметтің табиғатымен шектелетінін дәлелдеді. Егер бұл орындалмаса, штаттық үкіметтер мен халық өзін-өзі қорғаудың табиғи құқығын пайдаланатын кезде федералды армиядан артықшылыққа ие болады деп сенді. «Федералист» № 28 көптеген «Федералист» қағаздарына қарағанда штаттық үкіметтерді көбірек жақтады, оларды федералды үкіметке бақылау ретінде сипаттады. Осы мақала жазылғаннан бері әскери күштің мәні түбірінен өзгерді, федералды, штаттық және азаматтық әскери технологиялар туралы оның ойлары ескірді.

Қорытынды

Гамильтон басқару барысында әскери күш кейде қажет болатындығы туралы пікірдің дұрыстығын мойындайды, бірақ заңды күшімен жүзеге асырудың стандартты тәсілі болады деген ойды қабылдамайды. Ол федералдық үкіметтің күш қолдануы тек штаттық үкіметтің өздігінен бақылай алмайтын көтерілісті басу үшін қажет екенін көрсетеді, мысал ретінде Пенсильвания көтерілісі мен Шейс көтерілісін, сондай-ақ Нью-Йорк пен Вермонт Республикасы арасындағы болуы мүмкін қақтығысты келтіреді. Ол өкілдік үкіметі бар ел үшін әскери қажеттілігін немесе бұрынғы республикаларға әсер еткен тұрақсыздыққа ұшырау мүмкіндігін айтады. Гамильтон кейін бірнеше штаттардың конфедерациясын ұсынады, бұл мәселе әлі де болады және федералдық әскерлер әлі де қажет болады деп дәлелдейді. Ол осыны әскери күштерден бөлек жауынгерлік дайындық әрқашан қажет екенін, тіпті ол барлық штаттардың біртұтас үкіметі түрінде болмаса да, көрсету үшін пайдаланады. Гамильтон содан кейін федералдық үкімет тирандыққа ұшырамайды, себебі оның құрамында халықтың еркіне бағынатын өкілдік үкімет болады, бұл халыққа қарсы әскери қуғын-сүргінді өте қиын етеді деп мәлімдейді. Егер мұндай басқыншылық орын алса, Гамильтон өзін-өзі қорғау құқығы басым болады деп санайды. Оның пікірінше, штаттық үкіметтер мен бүкіл халықтың қолдауы федералдық үкіметке қарсы қорғануды жеңілдетеді, ал бір штаттың халқы өз штатының үкіметінен қорғана алмайды. Ол федералдық және штаттық үкіметтердің қарым-қатынасын бір-бірін тексеру механизмі ретінде сипаттайды. Гамильтон федералдық үкімет тарапынан әскери қуғын-сүргіннің іс жүзіндегі аспектілері мұндай алаңдаушылықты негізсіз етеді деген қорытындыға келеді.

Бастапқы және жарияланым

Федералистік №28-ді Александр Гамильтон жазған. Барлық Федералистік мақалалары сияқты, Федералистік №28 да Нью-Йорк газеттерінде Публиус псевдонімімен жарияланды, мақсаты – АҚШ Конституциясының қағидаларын түсіндіру және Нью-Йоркті оны бекітуге көндіру. Ол 1787 жылдың 28 желтоқсанында «Independent Journal», «Daily Advertiser» және «New York Packet» газеттерінде жарияланды, ал 1788 жылдың 2 қаңтарында «New York Journal» газетінде басылды. Федералистік №28 үкімет тарапынан күш қолдану туралы дәлелдерді Федералистік №24-те басталған күйінде жалғастырады және федералды заңды күштеп орындау үшін әскери күш қолданылады деген антифедералисттердің пікірін жоққа шығаруда Федералистік №27-ге тікелей байланысты. Бұл мақала сондай-ақ Джеймс Мэдисонның Федералистік №10-да айтқан пікірін қолдайды, яғни «билікті басып алуға кедергілер» мемлекет аумағының кеңеюімен бірге артады. Гамильтонның билік жүргізуге қатысты күш қолдану туралы көзқарасына тирандық үкіметтердің мысалдары мен оларға қарсы қарсылық көрсету, соның ішінде Американдық революциялық соғыс әсер еткен болуы мүмкін.

Федералды үкімет күш қолдануы

Федералистік №28-де Гамильтон федералдық заңды орындау үшін әскери күш қолданылатыны туралы антифедералистердің айтқан аргументін мойындайды. Ол мұндай жағдайлардың нағыз көтеріліс болып табылатын сирек кездесетін жағдайлар болатынын және осы жағдайларда әскери күш қолданудың қажетті екенін айтады. Гамильтон сонымен қатар, өкілдік билік жүйесін үкіметке қатысты немесе оған қарсы күш қолдануды шектеуден гөрі, ішкі қауіпсіздіктің басты құралы ретінде қолдайтынын қайталайды.

Федералды үкіметке қарсы күш қолдану

Гамильтон азаматтардың федералды үкіметке қатысты соңғы билігі бар екенін, ал егер бұл билік жоғалса, азаматтардың әскери қақтығыс арқылы федералды үкіметке қарсы тұрып, өзін-өзі қорғауға құқығы бар екенін мәлімдейді. Бұл аргумент бір ғасыр бұрын саяси философ Джон Локк ұсынған пікірлермен салыстырылды. Бұл әсіресе АҚШ үшін маңызды, себебі үлкен халқы мен аумағы қорғануды кішкентай елге қарағанда әлдеқайда жеңіл етеді. Гамильтон сондай-ақ, мұндай жағдайда штаттық үкіметтер қосымша артықшылықтар береді деп санайды, олар жекелеген жергілікті үкіметтерге мүмкін емес үйлестіру негізі ретінде қызмет етеді. Гамильтонның күш қолдану жөніндегі аргументтері 20-шы ғасырдағы заманауи әскерилер мен жаппай қырып-жою қаруларының дамуынан кейін қайта қарастырылуы мүмкін. Әсіресе 21-шы ғасырға қатысты емес – Гамильтонның штаттық милициялар мен жеке азаматтардың федералды армиямен тең әскери ресурстарға ие болатыны туралы пікірі. Гамильтонның өкілдік үкіметке шақыруы Федералисттік №28-нің қазіргі күнге дейін қолданылып келе жатқан басты элементіне айналды.