Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Еңбекші Эдвард" – Роальд Даль жазған қысқа әңгіме. Ол алғаш рет 1953 жылғы 31 қазанда "Нью-Йоркер" журналының санында жарияланды.
"Edward the Conqueror" is a short story written by Roald Dahl and first published in the 31 October 1953 issue of The New Yorker.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Ұзын түкті күміс мысық Эдуардтың күзгі жапырақтарды жағу үшін қойған отта жартылай өртеліп кете жаздады, бірақ оның әйелі Луиза оны құтқарып алады. Ерлі-зайыптылар мысықты үйіне қайтаруға тырысып, сәтсіз аяқтағаннан кейін, Эдуард мысық түстен кейін кетпесе, оны үйіне қайтару үшін полициядан көмек сұрайтынын айтады. Луиза мысықтың түсіне таңданып отырғанда, оның бетінде қыл бар екенін көреді. Луиза күнделікті концерттерінің бірін орындауға кіріседі, бұл оның жеке қуанышы, сонымен қатар ең үлкен құмарлықтарының бірі, және Вивальди, Шуман, Лист және Брамстың шығармаларын таңдайды. Мысық бірден күшті реакция жасайды, тіпті "туынды бағалап" жатқандай көрінеді. Луиза Листтің Петрарка сонеттерін және "Рождестволық ағаш" шығармасын орындағанда мысық ерекше қызығушылық танытады, бірақ Шуманның "Балалар көріністері" шығармасы оған онша әсер етпейді. Луиза мысықтың Листтің қайта тууы екеніне көз жеткізеді және күйеуіне хабарлайды. Эдуард әйелі оған пианино музыкасына мысықтың реакциясын көрсеткеніне қарамастан, оған сенбейді. Эдуард реакцияның оған үйретілген әрекет екенін айтады және әйелінің қуанышына қатысудан бас тартады (ол Луиза сияқты музыканы ұнатпайды). Луиза Лист және реинкарнация туралы көбірек білу үшін кітапханаға барады. Ол қараған кітапта реинкарнацияның уақыты, әлеуметтік статусың жоғары болса, оның ұзаққа созылатыны айтылған. Кітапта сондай-ақ жануардың төменгі түріне қайта оралу мүмкін емес екені де жазылған, бірақ Луиза оған мән бермейді. Соңында, кітап бір-бірінің реинкарнациясы болған тарихи тұлғаларды атайды: (мысалы, Эпиктет Ральф Уолдо Эмерсон ретінде қайта туған). Луиза оқығандарына сенгендей көрінеді, тіпті оған сенбесе де. Эдуард жұмыстан келгенде ол: "Тыңдаңыз, жаным, сіз Теодор Рузвельт бір кезде Цезарьдің әйелі болғанын білесіз бе?" деп қарсы алады. Кітапханадан келген соң, ол Листті шақырып, оны тексеріп шығады. Ол мысықтың бетіндегі қылшықтардың Листтің бетіне ұқсас орналасқанын байқайды. Ол тіпті мысықтың Шопеннің бір шерцосын ұнатпайтынын да көреді, бұл Шопеннің Лист өзі ұнатпаған жалғыз шығармасы еді. Осы уақытқа дейін Эдуард әйелінің сеніміне қарсылық білдіріп, қызғанышпен толғандай көрінеді. Оның жоспары - бұл туралы әлемге хабарлау, содан кейін әлемнің барлық музыканттары оның мысығымен кездесуге келеді деп ойлайды. Эдуард оның жоспарлары екеуін де ақымаққа айналдырады деп санайды. Луиза мысыққа әсем кешкі ас дайындауға шешім қабылдайды және күйеуінің оны көндіруіне жол бермейді. Асүйден келгенде, ол Эдуардтың бақшадан қара түтінмен, суға малған шалбар манжеттерімен және білегінен саусағына дейін созылған ұзын сызықтармен келе жатқанын көреді - бұл оның мысықты отқа лақтырғанын көрсетеді. Луиза қорқып, Эдуард оны тыныштандыруға тырысқанда, есінен шығып, жылай бастайды.
A long haired silver cat is nearly burnt in the bonfire Edward has set up for the autumn leaves, but his wife Louisa rescues it. After the couple unsuccessfully attempt to send the cat back to its home, Edward decides that if the cat does not leave by the afternoon, he will ask the police to make sure it is returned home. While Louisa is admiring the cat's colour, she notices it has warts on his face. Louisa begins to play one of her daily concerts, a solitary pleasure that also seems to be one of her greatest passions, and chooses pieces by Vivaldi, Schumann, Liszt and Brahms. Immediately, the cat reacts strongly, and it even appears to be "appreciating the work". The cat seems to be especially enthralled when Louisa plays Liszt's Petrarch Sonnets and Der Weihnachtsbaum, but less impressed with Schumann's Kinderszenen. Louisa becomes convinced the cat is the reincarnation of Liszt, and informs her husband. Edward isn't convinced, even when his wife shows him the cat's reaction to the piano music. Edward believes the reactions to simply be a trick it was trained to perform, and refuses to take part in his wife's excitement (it is implied he is not as fond of music as Louisa). Louisa decides to go to the library to find out more about both Liszt and reincarnation. The book she checks out on reincarnation is assertive about how long it takes one to be reincarnated, stating it takes longer if your social status is higher. The book also says you can't come back as a lower form of animal — a fact Louisa chooses to ignore. Finally, it mentions historical figures who were, it suggests, reincarnations of one another: (Epictetus, for instance, is said to have come back as Ralph Waldo Emerson). Despite her incredulity, Louisa appears to believe what she is reading. She greets Edward returning from his work by saying, "Listen, my dear, did you know that Theodore Roosevelt was once Caesar's wife?" When she gets back from the library she calls for Liszt and examines him. She notices the cat's warts are positioned on its face in exactly the same positions as those on Liszt's face. She even notices the cat seems to dislike one particular Chopin scherzo, the only piece of Chopin's which Liszt himself didn't love. By this time, Edward has become noticeably antagonistic to his wife's belief, perhaps spurred on by jealousy. Her plans are to tell the world, after which, she believes, all the world's musicians will want to come and meet her cat. Edward thinks her plans will make the two of them look like fools. Louisa decides to cook a fancy dinner for the cat, and refuses to let her husband sway her. When she returns from the kitchen, she sees Edward coming in from the garden with black smoke, wet trouser cuffs, and long scratches from his wrist to his knuckle — the implication being he has thrown the cat on the fire. Louisa is horrified and falls into hysterics as Edward tries to calm her down.
Теледидарлық бейімдеу
Бұл әңгіме 1979 жылы "Таулес оф тэппед" (1-маусым, 7-шы серия) телешоуында бейімделген кезде, соңы сәл өзгертілді. Луиза күйеуінің мысықты отқа лақтырғанын түсінгенде, пышақ алып, оған шабуылдайтыны сезіледі. Бірақ, соңғы сахнада мысық терезеден үйге кіріп, ешқандай зардап көрмегенін көрсетеді.
When this story was adapted for television in a 1979 episode of Tales of the Unexpected (Season 1, Episode 7), the ending was slightly changed. As Louisa deduces her husband has thrown the cat on the fire, she grabs a knife and it is implied she attacks him. However, in the final scene, the cat enters the house through a window, fine after all.