Мальдив Республикасының Мемлекеттік Басшысы

Кіріспе

Мальдив Республикасының мемлекет басшысы

Мальдив Республикасының президенті – Мальдив Республикасының мемлекет басшысы және үкімет басшысы, сондай-ақ Мальдив Ұлттық қорғаныс күштерінің бас қолбасшысы. Қазіргі президент – 2023 жылы 54,05% дауыспен сайланған Мохамед Муиззу, ол бұрынғы президент Ибрагим Мохамед Солихты жеңді.

Сұлтандық пен Бірінші республика

Мальдивтердің алғашқы жазбаша конституциясы 1932 жылы сұлтан Мұхаммед Шамсудин III тарапынан қабылданып, күшіне енді. Бұл конституция негізінен көп ғасырлар бойы сақталған әдет-ғұрыптарға, келісімдерге және басқа да дәстүрлі әкімшілік тәжірибелерге негізделген. Бұл конституция 1930 жылы Цейлонның сол кездегі губернаторы Бернард Бурдиллдің кеңесі бойынша жазылды. Одан көп ұзамай, 1934 жылы екінші конституция жазылып, күшіне енді. Сол жылы сұлтан Мұхаммед Шамсудин III өз конституциясын бұзғаны үшін тақтан алынды. Сұлтан Хасан Нураддин II билігі кезінде үшінші конституция жазылып, күшіне енді. 1940 жылдың 30 қаңтарында конституциялық жүйе қажетсіз деп танылып, жойылды, бірақ 1942 жылы қайтадан жаңартылды. (5-ші конституция) 1951 жылы тағы бір конституциялық өзгерістен кейін, 1953 жылы Мальдивтер республика деп жарияланды. Президент Мохамед Амин Диди билігі кезінде жаңа конституция (7-ші) күшіне енді. Бұл конституция тек 8 ай ғана сақталды, содан кейін республика жойылды және ел сұлтан Мұхаммед Фарид Диди билігімен қайтадан сұлтандыққа оралды. Бұл өзгеріс 1954 жылдың 7 наурызында күшіне енген тағы бір конституцияны енгізді. Одан кейін 1964 жылы 9-шы, ал 1967 жылы тағы бір конституция қабылданды.

Екінші республика

Екінші республика жарияланғаннан кейін жаңа президент Ибрагим Насыр 1968 жылғы 11 қарашада жаңа конституцияны бекітті. Бұл конституция 1970, 1972 және 1975 жылдары үш рет өзгертілді. Президент Маумун Абдул Гайюм билігі кезінде 1998 жылы 12-ші конституция енгізілді. Үкімет бұл өзгерістің мақсаты ел халқын достық, келісім және ынтымақтастыққа шақыру, жақсылықтар жасауға, бір-біріне құрметпен қарауға, әділ болуға, теңдік пен бауырластықта өмір сүруге ынталандыру екенін мәлімдеді. 2008 жылдың маусым айында "Арнайы Меджлис" деп аталған ассамблея жаңа конституцияны аяқтады. Ол президенттің 2008 жылғы 7 тамыздағы бекітуімен күшіне енді. Бұл конституция 2003 жылы басталған 4 жыл бойы дайындалды. 2003 жылғы Мальдивтегі азаматтық наразылықтар мен одан кейінгі оқиғалардан кейін президент Гайюм елде жаңа "заманауи, көп партиялық және демократиялық жүйе" құруға уәде берген болатын. Бұл жаңа конституция тәуелсіз комиссия басқаратын сот жүйесін, сайлауды қадағалау және жемқорлыққа қарсы күрес жүргізу үшін тәуелсіз комиссияларды қамтиды. Сонымен қатар, ол президентке берілген атқарушылық билікті шектеді және парламентті күшейтті. Басқа өзгерістердің қатарында, конституцияда "мұсылман емес адам Мальдив азаматы бола алмайды" делінген, нәтижесінде шамамен 3000 мальдив азаматынан (халықтың 0,85%) азаматтығы алынып тасталды.

Ерекшеліктері

Конституция кіріспеден, он төрт тараудан және үш қосымшадан тұрады. Әр тарау мен қосымша нақты бір мәселеге арналған. Келесіде тараулар мен қосымшалар тізімі және олардың мазмұны келтірілген.

Сайлаулар

Мальдивтердегі сайлау Мальдивтердегі сайлаулар мен сайлау қорытындылары туралы ақпарат береді. Мальдивтер ұлттық деңгейде мемлекет басшысын – президентті және заң шығарушы органы – парламентті сайлайды. Президент халықтың тікелей дауысымен бес жылдық мерзімге сайланады. Парламент (Меджлис) 88 мүшеден тұрады. Барлық мүшелер 88 бірмандатты сайлау округінен бес жылға тікелей сайланады.

Британдық әскери қатысу және Сувадивтің бөлінуі

1950 жылдардан бастап Мальдивтердегі саяси тарихқа аралдардағы британдық әскери присутствие зор ықпал етті. 1954 жылы солтандық қалпына келтіріліп, бұрынғы тәртіп сақталды. Екі жыл өткен соң Ұлыбритания соғыс кезіндегі RAF Ган әуежайын ең оңтүстіктегі Адду атолында қайта құруға рұқсат алды, онда жүздеген жергілікті тұрғындар жұмыс істеді. Мальдивтер британдықтарға Ганға 100 жылға жалға берді, оған жылына 2000 фунт стерлинг төлеу міндеттемесі қойылды, сондай-ақ Хитаддудағы радио орналымдары үшін 440 000 шаршы метрді берді. Бұл британдық әскери рейстердің Алыс Шығыс пен Австралияға қатынайтын бағытында, 1956 жылы қолданыстан шығарылған Пәкістандағы RAF Маурипурдың орнына пайда болды. Алайда 1957 жылы жаңа премьер-министр Ибрагим Насир келісімді қайта қарауды талап етті, мақсаты жалға мерзімін қысқарту және жылдық төлемді арттыру болды, сонымен қатар кемелерге жаңа салық енгізілді. Бірақ 1959 жылы Насирге үш оңтүстік атолдағы сепаратистік қозғалыс қарсы шықты, олар Гандағы британдық присутствиеден экономикалық пайда көріп отырды. Бұл топ Мальдив үкіметімен байланысты үзді және президенті Абдулла Афиф және астанасы Хитадду болатын Біріккен Сувадив Республикасын құрды. Қысқа ғұмырлы мемлекеттің (1959–1963) халқы Хуваду, Адду және Фуа Мулаку аралында шашырап орналасқан 20 000 адамды құрады. Афиф Ұлыбританиядан қолдау мен мойындау сұрады. Бірақ 1961 жылы британдықтар Афифті қатыстырмай Мальдив аралдарымен келісімге келген соң, кішкентай мемлекетке көрсетілген ықылассыз қолдау тоқтатылды. Осы келісімнен кейін Сувадивтерге экономикалық эмбарго салынды. 1962 жылы Насир Маледен үкіметтік полициясымен бірге канонерлік кемелерді жіберіп, өзінің билігіне қарсы шыққандарды таратып жіберді. Бір жылдан кейін Сувадив Республикасы таратылды, ал Абдулла Афиф Сейшель аралдарына жер аударылды, ол 1993 жылы қайтыс болды. Темдеу арада, 1960 жылы Мальдивтер Ұлыбританияға Ган мен Хитадду нысандарын 30 жылға пайдалануға рұқсат берді, 1960-1965 жылдар аралығында Мальдивтердің экономикалық дамуы үшін 750 000 фунт стерлинг төленді. База 1976 жылы Гарольд Уилсонның лейбористік үкіметі бастаған «Суэц шығысынан» әскерлерді шығару аясында жабылды. Алыс Шығыстағы Корольдік әуе күштерінің операциялары, 1941–1945 жж. CF619. jpg RAF лагері, 1944 жылы Үнді мұхитында ұшатын қайықтар үшін база ретінде Адду атолында құрылған. Алыс Шығыстағы Корольдік әуе күштерінің операциялары, 1941–1945 жж. CF620. jpg RAF Short Sunderland, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Адду атолының лагунасында тоқтаған. Мальдив аралдарындағы Келайдағы шағын RAF лагерін қорғайтын рациондық қораптардан жасалған желден қорғайтын қоршау, ол Үнді мұхитында жұмыс істейтін ұшақ қайықтары үшін жанармай құю базасы ретінде қызмет етеді. Абдулла Афиф. png Абдулла Афиф, сепаратистік Біріккен Сувадив Республикасының (1959–1963) көшбасшысы. SuvadiveCOA. png Сепаратистік Біріккен Сувадив Республикасының елтаңбасы.

Beginning in the 1950s, political history in the Maldives was largely influenced by the British military presence in the islands. In 1954 the restoration of the sultanate perpetuated the rule of the past. Two years later, the United Kingdom obtained permission to reestablish its wartime RAF Gan airfield in the southernmost Addu Atoll, employing hundreds of locals. Maldives granted the British a 100 year lease on Gan that required them to pay £2,000 a year, as well as some 440,000 square metres on Hitaddu for radio installations. This served as a staging post for British military flights to the Far East and Australia, replacing RAF Mauripur in Pakistan which had been relinquished in 1956. In 1957, however, the new prime minister, Ibrahim Nasir, called for a review of the agreement in the interest of shortening the lease and increasing the annual payment, and announced a new tax on boats. But Nasir was challenged in 1959 by a local secessionist movement in the three southernmost atolls that benefited economically from the British presence on Gan. This group cut ties with the Maldives government and formed an independent state, the United Suvadive Republic with Abdullah Afif as president and Hithadhoo as capital. The short lived state (1959–63) had a combined population of 20,000 inhabitants scattered over Huvadu, Addu and Fua Mulaku. Afeef pleaded for support and recognition from Britain. Instead the initial British measure of lukewarm support for the small breakaway nation was withdrawn in 1961, when the British signed a treaty with the Maldive Islands without involving Afeef. Following that treaty the Suvadives had to endure an economic embargo. In 1962, Nasir sent gunboats from Malé with government police on board to eliminate elements opposed to his rule. One year later the Suvadive republic was scrapped and Abdullah Afif went into exile to the Seychelles, where he died in 1993. Meanwhile, in 1960 the Maldives had allowed the United Kingdom to continue to use both the Gan and the Hitaddu facilities for a thirty year period, with the payment of £750,000 over the period of 1960 to 1965 for the purpose of Maldives' economic development. The base was closed in 1976 as part of the larger British withdrawal of permanently stationed forces 'East of Suez' initiated by Labour government of Harold Wilson. Royal Air Force Operations in the Far East, 1941 1945 CF619. jpg|RAF camp on Addu Atoll established in 1944 as a base for flying boats operating in the Indian Ocean
Royal Air Force Operations in the Far East, 1941 1945 CF620. jpg|RAF Short Sunderland moored in the lagoon at Addu Atoll, during WWII
File:Royal Air Force Operations in the Far East, 1941 1945 CF632. jpg|A wind break constructed from ration boxes protects the small RAF camp at Kelai, Maldive Islands, which serves as a refuelling base for flying boats operating in the Indian Ocean. Abdullah Afeef. png|Abdullah Afif, leader of the secessionist United Suvadive Republic (1959 1963)
SuvadiveCOA. png|Coat of arms of the secessionist United Suvadive Republic

Тәуелсіздік

1965 жылы 26 шілдеде Мальдивтер Ұлыбританиямен жасалған келісім бойынша тәуелсіздік алды. Тәуелсіз монархия Мальдивтердің Ұлттар Достастығына (Комонвеллге) қосылудан бас тартты. Британ үкіметі Ган мен Хитадду базаларын пайдалану құқығын сақтап қалды. 1968 жылдың наурызында өткен жалпыұлттық референдумда мальдив халқы сұлтанатты жойып, республика құруды шешті, ол 1968 жылдың 11 қарашасында жарияланды. Ұлыбританияның колониялық саясатының жалғасы ретінде 1965 жылы 26 шілдеде Мальдивтердің қорғанысы және сыртқы істері жөніндегі Ұлыбританияның жауапкершілігін аяқтау туралы келісімге Ұлыбритания атынан премьер-министр Ибрагим Насир Раннабандейри Килегефан, ал Ұлыбританияның Мальдив аралдарына тағайындалған елшісі сэр Майкл Уокер қол қойды. Осылайша аралдар толыққанды саяси тәуелсіздікке ие болды, салтанатты шара Британдық жоғары комиссарының Коломбодағы резиденциясында өтті. Одан кейін сұлтандық тағы үш жыл Мұхаммед Фарид Диди басшылығымен жалғасты, ол өзін сұлтан емес, король деп жариялады. 1967 жылдың 15 қарашасында парламентте Мальдивтер конституциялық монархия болып қалуы керек пе, әлде республика болуы керек пе деген мәселе бойынша дауыс беру өтті. Парламенттің 44 депутатының 40-ы республика құруға дауыс берді. 1968 жылдың 15 наурызында өткен ұлттық референдумда қатысушылардың 81,23 пайызы республика құруды қолдады. 1968 жылдың 11 қарашасында республика жарияланды, осылайша 853 жылдық монархия аяқталды және оның орнына бұрынғы премьер-министр Ибрагим Насирдің президенттігімен республика құрылды. Корольдің нақты билігі шамалы болғандықтан, бұл тек сыртқы өзгеріс ретінде қарастырылды және үкімет құрылымында көп өзгерістерді қажет етпеді.

Насырдың төрағалығы

1968 жылдың қараша айында саяси аренада үстемдік құрып келген Ибрагим Насир басшылығымен Екінші Республика жарияланды. Жаңа Конституция бойынша Насир төрт жылдық президенттік мерзімге Мәжіліс (заң шығарушы орган) арқылы жасырын сайланды, ал оның кандидатурасы кейін референдумда бекітілді. Ол Ахмет Закиді жаңа премьер-министр етіп тағайындады. 1973 жылы Насир 1972 жылы өзгертілген Конституция бойынша екінші мерзімге сайланды, бұл президенттік өкілеттікті бес жылға ұзартты және сонымен қатар премьер-министрді Мәжіліс сайлауын қарастырды. 1975 жылдың наурыз айында жаңа сайланған премьер-министр Заки қан төгілмейін төңкеріс салдарынан тұтқындалып, шалқары аралға жер аударылды. Көрермендер Закидің тым танымал болып бара жатқанын және осылайша Насир фракциясына қауіп төндіріп отырғанын айтты. 1970 жылдары Мальдивтер экономикасы Шри-Ланка нарығындағы Мальдивтердің негізгі экспорттық тауары – кептірілген балықтың құлдырауынан кейін қиындыққа тап болды. 1975 жылы британдықтардың Гандағы әуежайын жабу туралы шешімі проблемаларды одан әрі ушықтырды. 1976 жылдың наурыз айында Ганнан эвакуация жасалғаннан кейін коммерциялық құлдырау орын алды. Осының салдарынан Насир үкіметінің беделі төмендеді. 1978 жылы Насир Сингапурға қашып кеткенде Мальдивтердегі 20 жылдық авторитарлық билік кенеттен аяқталды. Кейінгі тергеулер оның мемлекеттік қазынадан миллиондаған доллар ұрлап кеткенін көрсетті. Алайда, бұл туралы нақты дәлелдер табылмады, сондықтан бұл жаңа үкіметтің азаматтар арасында қолдау табу үшін жасаған үгіт-насихат әрекеті деп саналды. Насир ұзақ уақыт оқшауланған және беймәлім Мальдивтерді жаңғыртуға және оларды әлемнің қалған бөлігімен байланыстыруға, соның ішінде алғашқы халықаралық әуежайды (Мале Халықаралық Әуежайы, 1966) салуға және Мальдивтерді Біріккен Ұлттар Ұйымына қабылдауға үлкен үлес қосты. Ол балық шаруашылығын механикаландырылған кемелермен жаңғырту және туризм индустриясын дамыту арқылы мемлекеттің негізін қалады – бүгінгі Мальдив экономикасының екі негізгі драйвері. Ол көптеген басқа да жақсартулармен де танымал болды, мысалы, мемлекеттік мектептерде ағылшын тіліндегі заманауи оқу бағдарламасын енгізу және 1964 жылы Мальдив әйелдеріне дауыс беру құқығын беру. Ол елге теледидар мен радио әкелді, сондай-ақ бүкіл ел бойынша радио сигналдарын тарату үшін «Телевизия Мальдивтер» және «Радио Мальдивтер» құрды. Ол Маледен тыс аралдарда тұратын адамдарға салынатын салықты – Вааруді жойды. Мальдивтерде туризм 1970 жылдардың басында дамуын бастады. Мальдивтердегі алғашқы курорт – «Курумба Мальдивтер» болды, ол 1972 жылдың 3 қазанында алғашқы қонақтарын қабылдады. Алғашқы нақты халық санауы 1977 жылдың желтоқсан айында өтті, нәтижесінде Мальдивтерде 142 832 адам тұратыны анықталды. Насир биліктен кеткен кезде Мальдивтер қарыздан босады және 40-тан астам кемесі бар ұлттық теңіз жүзу компаниясы ұлттық мақтанышқа айналды. Насир қарсыластарына қатысты авторитарлық әдістері және Адду аралдарының көтерілісін темір қолмен басуы, олар британдықтармен жақын байланысы бар, қысқа ғұмырлы оқшауланған үкімет – «Біріккен Сувадиве Республикасы» құрғандары үшін сынға ілікті. Насирдің 1976 жылы жергілікті Таана жазуының орнына латын әліпбиін (Мале Латині) асығыс енгізуі – жергілікті әкімшілікте телеграф машиналарын пайдалануға мүмкіндік беру үшін жасалған бұл әрекет кеңінен сынға түсті. Мальдивтердегі АҚШ антропологы Кларенс Малони «Дхивехи Латинінің» сәйкессіздіктеріне наразылық білдірді, ол Мальдив тіліндегі бұрынғы лингвистикалық зерттеулерді ескермеді және қазіргі стандартты Индик транслитерациясын ұстанбады. Кларенс Малони. Мальдив аралдарының халқы. Романизация кезінде әрбір аралдың лауазымды тұлғалары тек бір жазу түрін пайдалануға міндеттелді және олар бірден сауатсыз болып қалды. 1978 жылы билікті қолға алғаннан кейін президент Гаюм Тана жазуын қайта орнатқанда, шенеуніктер демалды. Алайда, Мале Латині кеңінен қолданылуда.

The Second Republic was proclaimed in November 1968 under the presidency of Ibrahim Nasir, who had increasingly dominated the political scene. Under the new constitution, Nasir was elected indirectly to a four year presidential term by the Majlis (legislature) and his candidacy later ratified by referendum. He appointed Ahmed Zaki as the new prime minister. In 1973, Nasir was elected to a second term under the constitution as amended in 1972, which extended the presidential term to five years and which also provided for the election of the prime minister by the Majlis. In March 1975, newly elected prime minister Zaki was arrested in a bloodless coup and was banished to a remote atoll. Observers suggested that Zaki was becoming too popular and hence posed a threat to the Nasir faction. During the 1970s, the economic situation in the Maldives suffered a setback when the Sri Lankan market for Maldives' main export of dried fish collapsed. Adding to the problems was the British decision in 1975 to close its airfield on Gan. A steep commercial decline followed the evacuation of Gan in March 1976. As a result, the popularity of Nasir's government suffered. Maldives' 20 year period of authoritarian rule under Nasir abruptly ended in 1978 when he fled to Singapore. A subsequent investigation claimed that he had absconded with millions of dollars from the state treasury. However, there has been no evidence so far and as a result it was believed that this was a propaganda act of the new government to get popularity and support among the citizens. Nasir was widely credited with modernising the long isolated and nearly unknown Maldives and opening them up to the rest of the world, including by building the first international airport (Malé International Airport, 1966) and bringing the Maldives to United Nations membership. He laid the foundations of the nation by modernising the fisheries industry with mechanized vessels and starting the tourism industry – the two prime drivers of today's Maldivian economy. He was credited with many other improvements such as introducing an English based modern curriculum to government run schools and granting vote to Maldivian women in 1964. He brought television and radio to the country with formation of Television Maldives and Radio Maldives for broadcasting radio signals nationwide. He abolished Vaaru, a tax on the people living on islands outside Malé. Tourism in the Maldives began to be developed by the beginning of the 1970s. The first resort in the Maldives was Kurumba Maldives which welcomed the first guests on 3 October 1972. The first accurate census was held in December 1977 and showed 142,832 persons residing in Maldives. When Nasir relinquished power Maldives was debt free and the national shipping line with more than 40 ships remained a source of national pride. Nasir was criticized for his authoritarian methods against opponents and for his iron fisted methods in handling an insurrection by the Addu islanders who formed a short lived breakaway government – United Suvadives Republic – with closer ties to the British. Nasir's hasty introduction of the Latin alphabet (Malé Latin) in 1976 instead of local Thaana script – reportedly to allow for the use of telex machines in the local administration – was widely criticised. Clarence Maloney, a Maldives based U. S. anthropologist, lamented the inconsistencies of the "Dhivehi Latin" which ignored all previous linguistic research on the Maldivian language and did not follow the modern Standard Indic transliteration. Clarence Maloney. People of the Maldive Islands At the time of the romanization every island's officials were required to use only one script and they became illiterate overnight. Officials were relieved when the Tāna script was reinstated by President Gayoom shortly after he took power in 1978. However, Malé Latin continues to be widely used.

Маумунның төрағалығы

Ибрагим Насирдің екінші өкілеттігі аяқталып бара жатқанда, ол қайта сайлануға түспеуді шешті және 1978 жылдың маусымында Мәжліске президенттікке кандидатты ұсыну жөнінде тапсырма берді. Насир 45 дауыс жинады (қайта сайлануға түспеу ниетіне қарамастан), ал қалған 3 дауыс бұрынғы университет оқытушысы және Мальдивтің БҰҰ-дағы елшісі Маумун Абдул Гаюмға берілді. 16 маусымда тағы да дауыс беру өтті. Маумун 27 дауыс алып, жалғыз кандидат ретінде ұсынылды. Бес айдан кейін ол 92,96% дауыспен Мальдивтің жаңа Президенті болып сайланды (кейіннен ол жалғыз кандидат ретінде бес рет қайта сайланды). Бұл бейбіт сайлау Маумунның кедей аралдарды дамытуға басымдық бергенін ескере отырып, саяси тұрақтылық пен экономикалық даму кезеңінің басталуы ретінде қабылданды. 1978 жылы Мальдивтер Халықаралық валюта қорына және Дүниежүзілік банкке қосылды. Туризм де жергілікті экономика үшін маңызды ақталды, 1985 жылы 120 000-нан астам келуші тіркелді. Жергілікті халық туризмнің өсуінен және түрлі даму жобаларына қатысты шетелдік байланыстардың артуынан пайда көрді. 1980 жылдары Насирдің жақтастары мен бизнес өкілдері Маумунның үкіметін құлатуға үш рет әрекеттенді – 1980, 1983 және 1988 жылдары. 1980 және 1983 жылдарғы Маумун президенттігіне қарсы төңкеріс әрекеттері елеусіз болса, 1988 жылдың қарашасындағы үшінші төңкеріс әрекеті халықаралық қауымдастықты алаңдатты, себебі PLOTE тамилдік ұлтшыл тобының 80 қарулы жалдамалысы таң атпай Малеге екі күндей кемемен жетіп келді және қаланың бақылауын алуға тырысты. Жоспар нашар дайындалғандықтан, түске дейін PLOTE жауынгерлері мен Мальдив одақтастары жеңілгенін түсініп, елден қашып кетті. Жауынгерлер кеткеннен кейін, президент Гайюмның өтініші бойынша Үндістан әскерлері келді, олардың соғыс кемелері PLOTE жауынгерлерінің қашқан кемелерін қуды. Соқтығыста 19 адам қаза тапты, сондай-ақ тұтқынға алынған бірнеше адам да Үндістанның соғыс кемелерінің атынан қаза тапты. Жалдамалылар, сондай-ақ төңкеріс әрекетін ұйымдастырған бас көшбасшы сотталып, өлім жазасына кесілді, бірақ кейіннен өмір бойы түрмеге жазасы ауыстырылды. Кейбіреулері кейіннен кешірілді. Төңкеріс әрекеттеріне қарамастан, Маумун тағы үш президенттік мерзімге сайланды. 1983, 1988 және 1993 жылғы сайлауларда Маумун 90% -дан астам дауыс алды. Үкімет заңды оппозицияға рұқсат бермегенімен, Маумунға 1990-шы жылдардың басында ислами радикализмнің күшеюі және кейбір ықпалды жергілікті бизнес лидерлері қарсылық көрсетті. Маумунның билік ету кезеңі сыбайлас жемқорлық, автократиялық билеу, адам құқықтарын бұзу және сыбайлас жемқорлық туралы көптеген айыптамалармен сипатталды. Маумунның қарсыластары мен халықаралық адам құқықтары жөніндегі ұйымдар оны диссиденттерге қарсы террорлық тактика қолданды деп айыптады, олар тұтқындау, сотсыз қамау, азаптау, мәжбүрлеп мойындау және саяси мақсаттағы өлтірулерге дейін барды.

As Ibrahim Nasir's second term was coming to an end, he decided not to seek re election and, in June 1978, the Majlis was called upon to nominate a presidential candidate. Nasir received 45 votes (despite his stated intention not to seek re election), with the remaining 3 votes for Maumoon Abdul Gayoom, a former university lecturer and Maldivian ambassador to the United Nations. Another ballot was called on 16 June. Maumoon received 27 votes, allowing his name to be put forward as the sole candidate. Five months later, he was elected the new President of the Maldives, with 92.96% of the votes (he would be later re elected five times as the sole candidate). The peaceful election was seen as ushering in a period of political stability and economic development in view of Maumoon's priority to develop the poorer islands. In 1978 Maldives joined the International Monetary Fund and the World Bank. Tourism also gained in importance to the local economy, reaching more than 120,000 visitors in 1985. The local populace appeared to benefit from increased tourism and the corresponding increase in foreign contacts involving various development projects. There were three attempts by Nasir supporters and business interests to overthrow Maumoon's government during the 1980s – in 1980, 1983 and 1988. Whereas the 1980 and 1983 coup attempts against Maumoon's presidency were not considered serious, the third coup attempt in November 1988 alarmed the international community, as about 80 armed mercenaries of the PLOTE Tamil militant group landed on Malé before dawn aboard used cargo vessels which had taken almost 2 days to arrive Male' and failed in controlling the capital city. The plan was ill prepared and by noon the PLOTE militants and the Maldivian allies fled the country realising they had already lost. soon after the militants had left the Indian Military arrived on the request of President Gayyoom, and their gun ships chased the ships that were being used as get away boats by the PLOTE militants. Nineteen people died in the fighting, and several taken hostage also died when the Indian Gunships fired on the Vessel carrying the hostages. Mercenaries, and later also the mastermind of the attempted coup, were tried and sentenced to death, later commuted to life in prison. Some were later pardoned. Despite coup attempts, Maumoon served three more presidential terms. In the 1983, 1988, and 1993 elections, Maumoon received more than 90% of the vote. Although the government did not allow any legal opposition, Maumoon was opposed in the early 1990s by the growth of Islamist radicalisation and by some powerful local business leaders. Maumoon's tenure was marked by several allegations of corruption as well as allegations of autocratic rule, human rights abuses and corruption. Maumoon's opponents and international human rights groups had accused him of employing terror tactics against dissidents, such as arbitrary arrests, detention without trial,employing torture, forced confessions, and politically motivated killings.