Кіріспе

Леонид Абрамович Бунимович (1 тамыз 1947 жылы туған) – динамикалық жүйелер теориясы, статистикалық физика және түрлі салалардағы қолданысқа маңызды үлес қосып, совет және американдық математик. Бунимович 1967 жылы бакалавр, 1969 жылы магистр және 1973 жылы Мәскеу университетінен доктор ғылымын аяқтады. Оның магистрлік және докторлық диссертациясын Яков Г. Синай басқарды. 1986 жылы (Перестройка басталғаннан кейін) ол «Теориялық және математикалық физика» мамандығы бойынша ғылым докторы ғылыми дәрежесін алды. Бунимович – Грузия Технологиялық институтының математика профессоры. Бунимович Физика институтының мүшесі және физика саласындағы Гумбольдт сыйлығының иегері.

Өмірбаян

Оның шебері интервалдың кейбір квадраттық карталарының кластары абсолютті үздіксіз инвариант өлшемі және күшті стохастикалық қасиеттерге ие екенін дәлелдеді. Бунимович динамикалық жүйелердегі хаостың негізгі механизмін ашумен танымал. Бұл жаңалық математикаға ғана емес, физика қауымдастығына да үлкен тосынсый болды. Физиктер мұндай (физикалық!) құбылыс мүмкін екеніне (қатаң математикалық дәлел келтірілгеніне қарамастан) көз жеткізбеді, сандық эксперименттер жүргізгенге дейін. Бұл типтегі хаотикалық динамикалық жүйелердің ең танымал класы – динамикалық бильярдтар, Бунимович стадионы сияқты хаотикалық бильярдтар ("Бунимович гүлдері", эллиптік гүлдер және т.б.). Кейін Бунимович өзінің дифокус механизмі астигматизм құбылысына қарамастан, барлық өлшемдерде жұмыс істейтінін дәлелдеді. Бунимович геометриялық оптикада жаңа ұғым – абсолютті фокус айналарды енгізді және осындай айналар ғана хаотикалық бильярдтың бөліктерін фокус ете алатынын дәлелдеді. Ол сондай-ақ Бунимович саңырауқұлақтарын жасады, олар бильярдтың аралас тұрақты және хаотикалық динамикасының көрнекі мысалдары. Бунимович стадионының физикалық реализациялары классикалық және кванттық зерттеулер үшін де жасалды. Дефокус механизмін ашу Бунимовичтің докторлық диссертациясының бір бөлігі болғанымен, ол аспирантураны бітіргеннен кейін Кеңес Одағының антисемит саясатының салдарынан жұмыс таба алмады. Бунимович Кеңес Одағында математик ретінде жұмыс істей алмады. Сонымен қатар, жұмыс орнын тапқан кезде оған математикалық еңбектерін жариялауға рұқсат берілмеді, себебі ол жұмыс істеген жерлерде билік оның математикалық еңбектерінде мемлекеттік құпиялар жоқ екенін растаудан бас тартты. Сол сияқты ол ұзақ уақыт бойы тіпті Кеңес Одағындағы математикалық конференцияларға қатыса алмады. Алайда, таза математик ретінде оқығанмен, Бунимович биомедициналық зерттеулер мен океанологияда жұмыс істей алды. Атап айтқанда, Бунимович тұқым қуалайтын аурулардың таралу заңдылықтарын түсіндіруге және дамыған елдердің өнеркәсіптік аймақтарындағы көші-қон туралы деректерді түсіндіруге мүмкіндік беретін адам популяцияларының иерархиялық модельдерін енгізді және зерттеді. Ол шизофрениядағы ремиссия ұзақтығының Марков процесін құрайтынын, яғни ремиссия ұзақтығының тек алдыңғы ремиссия ұзақтығына байланысты екенін түсіндірді және көрсетті. Сонымен қатар, ол шизофрениядағы шабуылдардың арасында кейбір шабуылдардың басқа шабуылдардан кейін пайда болуы ықтимал (немесе аз) екенін көрсетті. Бұрын шабуылдардың бір түрі әрқашан болатыны белгілі болған. Бунимович біртекті емес қабатталған сұйықтықтардағы ішкі толқындар тұзақтарын тапты және олардың динамикасын талдады, бұл мұхиттардағы ішкі толқындар туралы кейбір таңғаларлық байқауларды түсіндіруге мүмкіндік берді. Статистикалық физикадағы ең негізгі мәселелердің бірі – детерминистік уақытқа қайтарымсыз макродинамиканы детерминистік уақытқа қайтарымсыз Ньютон микродинамикасынан алу. Бұрын математикалық тұрғыдан шешілмейтін деп есептелген бұл мәселе Бунимович пен Я.Г. Синайдың мерзімді Лоренц газындағы массаның диффузиясы туралы еңбегінде шешілді. Олардың бұрынғы еңбегінде сингулярлықтары бар хаотикалық жүйелер үшін бірінші шексіз Марков бөлшегі құрылды, бұл детерминистік мәселені ықтималдыққа айналдыруға мүмкіндік берді. Содан кейін Бунимович пен Х. Спонның бірлескен еңбегінде детерминистік мерзімді сұйықтықтағы қиып-сүйгіш және көлемдік тұтқырлықтың диффузиясы қатаң түрде шығарылды. Бунимович пен Я.Г. Синайдың еңбегі кеңістік-уақыт хаосының қатаң зерттеулеріне бастама берді. Эксперименттерде кеңінен байқалатын осы құбылыстың нақты анықтамасы да болмады. Осы еңбекте осындай анықтама берілді және кеңістік-уақыт хаосының әлсіз өзара әрекеттесетін уақыт-хаостық жүйелерде жүзеге асатыны дәлелденді. Бен Веббпен бірге Бунимович көп өлшемді жүйелер мен желілерді талдау үшін изоспектрлік түрлендірулер теориясын енгізді және дамытты. Бұл тәсіл желілерді түрлі визуализациялау түрлерін алуға, сондай-ақ олардың иерархиялық құрылымын және жасырын симметрияларын анықтауға мүмкіндік береді. Бунимович шекті уақыт динамикасының және қатты хаотикалық және кездейсоқ жүйелер үшін шекті уақыт болжамдарының қатаң теориясын ұсынды. Скумс пен Худяковпен бірге Бунимович жергілікті иммунодефицит құбылысын анықтады, бұл вирустардың адам ағзасының иммундық реакциясын жеңу үшін қалай ынтымақтаса алатынын көрсетеді. Бұл гепатит С эволюциясындағы көптеген түсіндірілмейтін құбылыстарды түсіндіруге мүмкіндік берді және кез келген ауруды зерттеу үшін жаңа құрал болып табылады.