Кіріспе
Ежелгі Грекиядағы әйелдерге арналған үйдің бөлігі Ежелгі Грекияда гинацей (, gynaikeion, ежелгі грек тілінен женικεία, gynaikeia: "әйелдерге арналған үйдің бөлігі"; сөзбе-сөз "әйелдерге тиесілі немесе әйелдерге тиесілі") немесе гинаэконотис (γυναικωνῖτις, gynaikōnitis: "үйдегі әйелдер пәтері") әйелдер үшін арнайы бөлінген ғимарат немесе үйдің бөлігі, әдетте ең ішкі пәтер. Басқаша айтқанда, Оңтүстік Азияның антапурасы мен Исламның Оңтүстік Азияның зенасына ұқсас әйелдер бөлмесі. Гинецей - андронның немесе еркек бөлмелерінің теңеуі. Үй ішіндегі әйелдер күйеуіне қосылмай қалғанда, түнде үйдегі қыздар мен күңдерге қосылатын. Әйелдер күннің көп бөлігін үйдің осы бөлігінде өткізеді. Бұл бөлмелер көшелер мен үйдің көпшілік орындарынан алыстатылып, ерлерге арналған бөлмелерден алыс орналастырылды. Қонақтар қонаққа келгенде әйелдер жоқ еді, бірақ үйдің осы оқшау бөлігінде қалды. Грек Византия империясының кезінде Константинопольдің император сарайының бір бөлімі гинаиконит деп аталды және әйелдер үшін қалдырылды. Оның өз салтанатты рәсімдері мен шерулері, сондай-ақ саяси динамикасы болды.
In Ancient Greece, the gynaeceum (, gynaikeion, from Ancient Greek γυναικεία, gynaikeia: "part of the house reserved for the women"; literally "of or belonging to women, feminine") or the gynaeconitis (γυναικωνῖτις, gynaikōnitis: "women's apartments in a house") was a building or the portion of a house reserved for women, generally the innermost apartment. In other words, a women's quarters, similar to the South Asian antahpura and Islamic South Asian zenana. The gynaeceum is the counterpart to the andrōn, or male quarters. The married woman of the household would often join the unmarried women and the female slaves at night when she did not join her husband. The women spent most of their days in this area of the house. These rooms were more remote from those reserved for the men by placing them away from the streets and public areas of the house. When visitors were entertained the women were not present, but remained in this secluded portion of the house. A section of the imperial palace of Constantinople during the Greek Byzantine Empire reign was known as the gynaikonitis and was reserved to women. It had its own ceremonial rites and processions as well as political dynamics.
Ежелгі грек әйелдері
Келесі мәтінде жеке пікірлер бар және ол бірнеше бағдарланған дереккөздерге негізделген. Загора мен Олинтус сияқты жерлерден табылған тұрғын үй архитектуралық кешендердің қалдықтарын сұрыптау кезінде археологтар ежелгі грек қоғамының полиске немесе қала мемлекетіне айналған кездегі әлеуметтік динамикасын зерттей алды. Археологтар сәулет дизайнының негізінен әйелдер мен төменгі таптардың үстемдігіне әртүрлі кезеңдердегі тарих арқылы қалай қолданылғаны туралы әртүрлі көзқарастар қалыптастырды. Әйелдерді қоғамдық сферадан бөліну есіктерді қосу, бөлмелердің арасындағы көрініс сызықтарын шектеу, ауланың қосылуы, тіпті екінші қабаттың қосылуы арқылы қалалық мемлекеттің біртіндеп дамуына параллель. Кейбіреулер әйелдердің қоғамдық өмірде болуы белгілі бір уақытта киім киюдегі өзгерістер мен кейбір мұсылман қауымдастықтарында парда немесе хиджабты көбірек қолдану арқылы өсті деп айтады. Ежелгі заңдар мен суреттерден мұрагерлік пен мүліктік құқықтарының отбасы мүшелерінің еркек туыстарына, тіпті туысы жоқ еркектерге қарағанда әйелдерге артықшылық берілгені көрінеді. Жаңа туған қыз балаларды ашық көру әдеті еркек жыныстыларға артықшылық беретін қоғамның қалыптасқанын көрсетті. Археологтар үйдегі тұрмыстық өмірдің осы қалдықтарын зерттей отырып, әйелдердің әлеуметтік, экономикалық және саяси өмірін түсінуге қол жеткізді.
Археологиялық және мәтіндік дәлелдер
Көркемдік дереккөздер қоғамның аристократиялық элементтерінің діни, мәдени және экономикалық қызметіне біраз жарық түсіруі мүмкін. Әйелдердің мәртебесін зерттеудің кілті - қазылған тұрғын үй құрылыстарында табылған немесе айтылған археологиялық дәлелдер. Қазба орындарында табылған керамикалық вазалар, тоқыма, тостаған және металл ілгектер сияқты артефакттер әлеуметтік, мәдени және экономикалық сылтауларды ұсынады. Тұрғын үйлердегі қазба аймақтарында орналасқан тоқыма станоктары мен зәйтүн сығу машиналары әйелдердің үйдегі экономикалық рөлін көрсетеді. Тексттік деректер мата өндірісін және ерлердің мұндай өнімдерді саудалаудағы рөлін дәлелдейді, ал әйелдер мен олардың құлдары саудаға шығарылатын және сатылатын өнімдерді жасады. Ксенофонт жазбалары Сократтың аристократиялық әйелдердің рөлін үйдегі құлдарды тоқу және басқару ретінде қабылдағанын білдіреді, ал азаматтық құқығы бар ерлер қоғамдық сферада еркін жүріп-тұра алады. Көрініс желілері немесе көрініс желілерінің болмауы үйдегі бөлмелер арасында белгілі бір құпиялылықты қамтамасыз етеді. Сыртқа бір ғана кіреберісі бар ауланың қосылуы үй ішіндегілерге жеке өмірін сақтауға және туыстық қатынастан тыс адамдардан кіруді шектеуге мүмкіндік берді. Жаңа құрылым үй шаруашылығының мүшелеріне перделер мен есіктер сияқты қабырғалар арқылы өту құқығын бақылауға мүмкіндік берді, кейбіреулері құлыптармен. Алайда қазба жұмыстарынан белгілі болғандай, бірнеше бөлмелі үйлердің әр бөлмесі бір-бірімен байланысқан, яғни біреу басқа бөлмеге өту үшін бөлмеден өтуі керек және үйдің басқа мүшелерімен қарым-қатынастан аулақ болуы мүмкін. Өткен зерттеулерді қайталаудың, сондай-ақ археологиялық дәлелдер жетіспеген кезде "бос орындарды толтыру" әдісін қолданудың бейімділігі проблемалық болуы мүмкін. Алайда, басқалар жетіспейтін ақпаратты толтыру үшін қоғамның саяси, әлеуметтік және экономикалық бағыттарына мәдени талдау жасауды ұсынады.