Кіріспе

Басқа нәрсенің орнын басатын белгілер Өкілдік дегеніміз - басқа нәрсенің орнын басатын белгілерді қолдану. Адамдар әлемді және шындықты элементтерін атау арқылы бейнелеу арқылы ұйымдастырады. Өкілдік туралы ойлау Платон мен Аристотельдің идеяларындағы әдебиет теориясының алғашқы кезеңдерінен басталып, тіл, Сауссуриан және коммуникациялық зерттеулердің маңызды компонентіне айналды. Мысалы, Аристотель бейнелеудің әр түрін, ауызша, бейнелеу немесе музыкалық, адам баласына табиғи деп қарастырды. Сондықтан адамдарды басқа жануарлардан ерекшелендіретін нәрсе - олардың белгілерді жасау және пайдалану қабілеті. Аристотель мимезисті адамға табиғи деп санады, сондықтан бейнелеуді адамдардың білім алуы мен әлемде болуы үшін қажетті деп санады. Платонның пікірінше, бейнелеуді бақылау керек, өйткені бұл антиәлеуметтік сезімдерді дамытудың немесе зұлымдықты еліктеудің мүмкін қауіптері бар. Соның салдарынан адамзаттың мәдениет тарихы бойы адамдар тілдің шындықты білдіру қабілетіне қанағаттанбай, нәтижесінде бейнелеудің жаңа тәсілдерін дамытты. Адамдар шындықты тек бейнелеу арқылы ғана білетіндіктен, шындықты көрудің жаңа жолдарын құру қажет. және бейнелеулер тек "бейнелеуші объектілер" деген көзқарастан алыстап, бейнелеулер өндірілетін, бағаланатын, қаралатын және алмасатын қарым-қатынастар мен процестерге назар аударуды ұсынады.

Пирс және бейнелеу

Чарльз Сандерс Пирс (18391914) - инновациялық және жемісті логик, математик және ғалым, философиялық прагматизмнің негізін қалаушы. Пирстің негізгі идеялары логика мен бейнелеуге бағытталған.