Кіріспе
Александр Гамильтонның атқарушы биліктің мерзімі мен шектеулері туралы "Федералист" мақаласы. "Федералист" №71 – Александр Гамильтонның "Федералист" мақалалары жинағының жетпіс бірінші мақаласы. Ол 1788 жылдың 18 наурызында Publius псевдонимімен жарияланды, осы атпен барлық "Федералист" мақалалары жарық көрді. Мақаланың тақырыбы – "Атқарушы биліктің қызмет мерзімі", және ол атқарушы биліктің өкілеттіктері мен шектеулерін талқылайтын 11 мақалалық серияның бесіншісі. Ол Нью-Йорк Packet газетінде жарияланып, Нью-Йорк халқын жаңа Конституцияны ратификациялауға көндіру мақсатында жазылған. Осы мақалалар Нью-Йорк және басқа штаттарды ұсынылып отырған Конституцияны ратификациялауға шақыру үшін жазылды, бұл әрекет соңында сәтті аяқталды. Бұл федералист мақаласында үкіметтің қоғамның мүддесіне қызмет етуі керек екені айтылған. Заң шығарушы билік сот және атқарушы билікті бақылайды, осылайша туындаған дауларды реттей алады. Мақала президенттік мерзімнің ұзақтығын және оның президент үшін қандай артықшылықтары мен кемшіліктері бар екенін анықтау туралы болды. Белгілі бір мерзімге сайлану президенттің конституциялық өкілеттіктерді пайдаланудағы нығайып тұратын бекінісін қалыптастырады. Сондай-ақ, ол оның қолдауымен қабылданған тұрақты басқару жүйесін құрады.
Federalist No. 71 is an essay by Alexander Hamilton, the seventy first of The Federalist Papers. It was published on March 18, 1788, under the pseudonym Publius, the name under which all The Federalist papers were published. Its title is "The Duration in Office of the Executive", and it is the fifth in a series of 11 essays discussing the powers and limitations of the executive branch. It was published in the New York Packet in an effort to convince the people of New York to ratify the new Constitution. The papers were meant to urge New York and other states to ratify the proposed Constitution, which was a success at the end. This specific federalist paper stated that the government should serve the public good. The legislature would control the judicial and executive, so they can all come to agreements with any conflicts that may be argued. It was about deciding the duration of the presidential term in office and the advantages and disadvantages it had for the president. Having a certain duration develops personal firmness in the employment in his or her constitutional powers. It also sets up a stable system of administration adopted under his sponsorship.
Александр Гамильтонның пікірі
Гамильтон конституцияның президенттік мерзімге төрт жылдық ережесін қорғады. Бұл мерзім тым ұзақ және президентке тым көп билік жинақтау қаупін тудырады деген пікірге қарсы, Гамильтон төрт жылдық мерзімді президентке қажетті күш-қуатпен байланыстырды. Оның ойынша, белсенді басшы – күшті одақ құру кезінде айқын білінетін, нағыз билік пен зиялылыққа ие адам. Гамильтон төрт жылдық мерзім президентке американдық халықты және Конгресстегі өкілдерін уақыт-уақыт қоздыратын, уақытша құштарлықтар мен фракциялық ықпалдарға қарсы тұруға мүмкіндік береді деп мәлімдеді. Гамильтонның сөзіне қарағанда, атқарушы биліктің міндеті – «халықтың мүддесін және ұлттың жалпы игілігін қорғау, тіпті халық алданып немесе манипуляцияланып, кемшін саясатты қабылдауды талап еткен жағдайда да» (Gradesaver). Ол төрт жылдық мерзім мен қайта сайлану мүмкіндігі президентті өзінің ең үлкен әсерін тигізетініне сенетін саясатты жүзеге асыруға бекітеді деп атап өтті. Оның ойынша, төрт жылдық мерзім президентке американдық халыққа және Конгресс өкілдеріне әсер етуге мүмкіндік береді. Гамильтонның айтуынша, халық кемшін саясатты қабылдауды талап еткен жағдайда да, елдің жалпы игілігін сақтау – атқарушы биліктің міндеті. Сонымен қатар, төрт жыл президентке Конгресс мақұлдағаннан кейін, ең дұрыс деп санайтын саясатты іске асыруға мүмкіндік береді. Бұл сондай-ақ, олар өз позицияларына адақталып, бастапқы мақсаттарын ұмытпау үшін жеткілікті уақыт.
Басқа ұсыныстар
Мақала жасылған кезде, қарастыру үшін үстелге басқа да ұсыныстар қойылды. Кейбір адамдар екі жылдық немесе сегіз жылдық мерзімді қарастырды. Бірақ екі жылдық мерзім президентке өзгеріс енгізуге немесе маңызды қадам жасауға жеткіліксіз болды, себебі президенттіктің алғашқы жылы президенттік лауазымға сай екенін анықтау үшін қадағаланады; алғашқы жыл елді басқарудың қалай жүзеге асырылатынын түсінуге және жайғасуға кетіп жатыр. Сондықтан екі жыл президентті асықтырып, ойсыз шешімдер қабылдауына себеп болар еді. Президент бұл лауазымды жеңіл қабылдауы немесе елге әсер ете алмайтынын сезінуі мүмкін. Ал сегіз жылдық мерзім, әсіресе президент қайта сайланса, тым ұзақ. Президент елдің қажеттілігінен гөрі өзінің мүддесін ойлауға бейім болуы мүмкін.
Ғалымдар жоғалып кетті деп ойлаған нәрсе
Федералист No. 71-дегі жоғалған мәтін – "заң шығарушы орган мен жұртшылықтың тікелей қатысуы реттеу процесінде қауіпсіздікті қамтамасыз ететін, белсенді мемлекеттік қызметке қол жеткізудегі маңызды рөл" (Федералист No. 71: Қызметте болу мерзімі реттеу процесінде сақтық автономиясын қамтамасыз ете ме?). Гамильтон билікте болу мерзімі атқарушы билікті заңнамалық биліктен тәуелсіздікке ие етеді деп мәлімдеді. Төрт жылдың ішінде, немесе белгілі бір реттеу мерзімінде, сараптамалық білім қалыптасады, процестер орнатылады және белгілі бір дәрежеде тәуелсіздікке қол жеткізіледі. Гамильтонның пікірінше, осы тәуелсіздік халықтың құмарлықтары мен ақылсыз пікірлеріне қарсы тежеу ретінде қызмет етеді. Тұрақты және берік атқарушы билік жұртшылықпен үндес, мейірімді, бірақ "уақытша жаңылысқандыққа төтеп бере алады". Жалпы алғанда, жоғалған мәтін үкіметте атқарушы және заңнамалық биліктің басымдығы туралы пікірталастарды болдырмайды және талқылауды үстемдік дәлелдерінен мемлекеттік қызметті дамытудағы әкімшілік рөлге қайта бағыттайды. Бұл федералистік мақала сонымен қатар атқарушы биліктің қызметте болу мерзімінің жеткіліктілігі мен реттеу арқылы осы мемлекеттік қызметті дамыту үшін әкімшілік тұрақтылығын талқылайды.