Кіріспе

АҚШ еңбек одағының түрі – тікелей байланысты жергілікті кәсіподақ (DALU) немесе федералды еңбек одағы – Америка Еңбек және Өнеркәсіптік Ұйымдар Конгресінің (AFL–CIO) құрамына кіретін, бірақ ұлттық одақ емес және Федерация ішінде ұлттық филиалдармен салыстырылатын құқықтар мен жеңілдіктерге ие емес АҚШ еңбек одағы. Заң бойынша AFL–CIO әр DALU-дың бас одағы болып табылады және федералды және штаттық органдарға қаржылық есеп беру формаларын ұсынуға, сондай-ақ келіссөздерді қолдауға жауапты. AFL–CIO жергілікті ұйымның қаржылық жауапкершілігін де өз мойнына алады. Көптеген DALU-лардың мүшелері 1000-нан аз, және олар тек бір жұмыс орнындағы жұмыскерлерді өкілдейді. DALU мәртебесі әдетте кәсіподақ кеңсесіндегі табелькамен немесе веб-парақшаның тақырыбымен көрсетіледі, мысалы, "DALU Local 2002, AFL–CIO". Нөмірлеу жүйесінің бастауы белгісіз; бір DALU-дың "Local 2002" деп аталуы, қазіргі немесе бұрынғы 2001 басқа DALU-дың бар екенін көрsetпейді. 2006 жылдың 3 наурызына дейін AFL–CIO құрамында барлығы алты DALU қалды.

Тарих және құрылымы

AFL–CIO конституциясының XV бабы федерацияға «тікелей қатысты жергілікті кәсіби одақтарға» жарғы беруге рұқсат береді, бірақ AFL–CIO-ның көптеген сауда бөлімдері олай істемейді. AFL конституциясы DALU, яғни федералдық кәсіби одақтар құруға мүмкіндік берді. Бірақ DALU-лар 1930 жылдардың басына дейін аз санда болды, ол кезде Өнеркәсіптік ұйымдар конгресі (CIO) AFL-дің шеберлік кәсіби одақтар саясатына қарсы шықты. AFL өндірістік кәсіби одақтарды ресми түрде қабылдамаса да, CIO кәсіби одақтарының жетістіктеріне қарсылық таныта алмады. Дегенмен, 1933 жылы AFL сәтсіздікті мойндағаннан гөрі, DALU-ды өндірістік негізде жұмысшыларды ұйымдастыру үшін пайдалануды ұсынды. AFL DALU-ға белгісіз мерзімге жеке ерекшелігін сақтап қалуға рұқсат беруге уәде бермеді. Шындығында, AFL 1934 жылдың соңында және 1935 жылдың басында жүздеген федералдық кәсіби одақтарды таратып, мүшелерін басқа да әртүрлі кәсіби одақтарға бөліп берді. AFL (кейіннен CIO-мен бірігіп AFL–CIO болды) DALU-ға жарғы беруді жалғастырды, бірақ оны сирек және өте аз санда жасады. 1970 жылдардың басында AFL–CIO DALU-ды ұлттық филиалдармен біріктіруді ұсынатын ресми саясатты қабылдады. 1995 жылы Джон Суини AFL–CIO президенті болып сайланғаннан кейін, AFL–CIO атқару кеңесі жаңа DALU-ларға жарғы беруге тыйым салатын саясатты қабылдады.

DALU және ынтымақтастық хартиясы

2005 жылы бірнеше ірі кәсіподақтың бөлінуі AFL–CIO-ны DALU-ны пайдалануды қайта қарауға мәжбүр етті. Бөлінген көптеген кәсіподақтар AFL–CIO мемлекеттік федерациялары мен орталық еңбек кеңестеріне мүшелерінің, қызметкерлерінің және қаржының басым бөлігін ұсынды. Бұл ресурстардың жоғалуы тек осы аймақтардағы AFL–CIO-ның беделін ғана емес, сонымен қатар еңбек қозғалысын да әлсіретіп жіберуі мүмкін еді. AFL–CIO-ның бірқатар сауда бөлімдері, әсіресе Құрылыс және Құрылыс Саудасы және Металл Саудасы, осы жағдайдан қатты зардап шегуі мүмкін еді. Бұл сауда бөлімдері өз салаларында өте күрделі танылу, жұмысқа орналастыру және юрисдикциялық келісімдерге қол жеткізген. Тіпті бір ірі кәсіподақтың AFL–CIO-дан бөлінуі осы келісімдерді күштен шығаруы мүмкін еді. 2005 жылдың тамызында AFL–CIO атқарушы кеңесі «бірлік харталарын» құруды бекітті. Бұл харталар Change to Win Federation (CTW) федерациясының жергілікті ұйымдарына ұсынылатын болады. CTW және AFL–CIO арасындағы қаржыландыру механизмі туралы соңғы келісім 2005 жылдың 17 қазанында жасалды. Суини бірлік харталарын тікелей DALU-мен теңестірді. CTW жергілікті ұйымдары бірлік харталарымен AFL–CIO органдарында толық дауыс беру құқығына ие болады, ал CTW мүшелері мен лауазымды тұлғалары осы органдарда сайлануға және қызмет етуге құқылы. CTW жергілікті ұйымы AFL–CIO-ның Ынтымақтастық қорына адам басына шаққан «бірлік жарнасын» төлейді, бұл мемлекеттік және жергілікті органдарды ұстаудың әкімшілік шығындарын жабуға, сондай-ақ олардың бағдарламаларын қолдауға жұмсалады. Бірлік хартасын алу үшін CTW жергілікті ұйымы AFL–CIO-ның қолданыстағы филиалына шабуыл жасауға немесе AFL–CIO-ның ұйымдастыру науқанына кедергі келтірмеуге келісуі керек. Кейіннен 1600-нан астам CTW жергілікті ұйымы бірлік харталарын алды. 2006 жылдың 27 ақпанында AFL–CIO және Ұлттық Білім беру қауымдастығы (NEA) NEA жергілікті кәсіподақтарына AFL–CIO мемлекеттік және жергілікті органдарына «тікелей байланысты NEA жергілікті ұйымы» (DANL) ретінде қосылуға рұқсат беруге келісті. Келісімде DANL-дің кез келген DALU сияқты бірдей құқықтары мен міндеттері бар екендігі нақты көрсетілген. Бұл өкілдік және дауыс беру құқығын, сондай-ақ AFL–CIO конституциясының XX және XXI баптарындағы «шабуылға тыйым салу» ережелерімен қамтылуын қамтиды. 2005 жылдың желтоқсанында Металл Саудасы департаменті өз конституциясы мен ережелерін CTW кәсіподақтарына да бірлік харталарын алуға мүмкіндік беру үшін өзгертті. Құрылыс және Құрылыс Саудасы департаменті (BCTD) 2006 жылдың наурыз айында осы қадамды жасады. Басқа AFL–CIO сауда бөлімдері де осылай істеуі күтілуде. Кейіннен бірқатар CTW халықаралық кәсіподақтары Металл Саудасы және BCTD-ден бірлік харталарын алды.

DLA-лар

2006 жылдың 1 наурызында AFL–CIO атқарушы кеңесі ұлттық жарғыға сәйкес келмейтін тәуелсіз кәсіподақтарға DALU-ға ұқсас «тікелей жергілікті филиал» (DLA) ретінде тікелей қосылуға мүмкіндік беретін «Бірлік әріптестігі» деп аталатын бағдарламаны қабылдады. 2001 жылдың мамыр айында Американың медбикелер қауымдастығының еңбек ұйымы – United American Nurses (UAN) 100 000 мүшесі AFL–CIO-ға қосылуға өтініш білдірді. 200 000 мүшесі бар Калифорния мектеп қызметкерлерінің қауымдастығы (CSEA), мектептегі қосалқы қызметкерлердің тәуелсіз кәсіподағы, сондай-ақ AFL–CIO-ға қосылуға тырысты. Алайда, екі кәсіподақтың да өздерін қамтамасыз етуге қажетті ресурстары, келіссөздерді қолдау және басқа да негізгі кәсіподақ қызметтері жеткіліксіз болды. AFL–CIO мүшелігінің азаюына және оның президенттік қызметіне сынға ұшыраған Джон Суини AFL–CIO атқарушы кеңесін екі мүшелікті де мақұлдауға мәжбүрледі. Суини сондай-ақ екі кәсіподақ президентіне AFL–CIO атқарушы кеңесінде орын беруге қол жеткізді. Бұл кейбір ірі кәсіподақтардың наразылығын тудырды, олардың көпшілігі кеңесте бір орынға ие болса да, 10 есе үлкен болды. Басқа кәсіподақтар UAN және CSEA-ның тәуелсіз ұйымдар ретінде емес, қолданыстағы кәсіподаққа мүшелік ету арқылы AFL–CIO-ға кіруі керек деп мәлімдеді. Осы сынға жауап ретінде AFL–CIO атқарушы кеңесі тәуелсіз ұйымдарға жарғы беруді қарастыру кезінде қолданылатын жаңа критерийлерді қабылдады. Жаңа ережелер көлем, табыс және басқа да талаптарды белгіледі, сондай-ақ мүшелікке үміткер кәсіподақтарды тікелей жарғы алудың орнына, AFL–CIO-мен ұқсас идеологиялық бағыттағы кәсіподақтармен бірігуге шақырды. Бірақ CTW кәсіподақтарының мүшелігінен айырылуына байланысты бірнеше миллион мүше жоғалғаннан кейін AFL–CIO 2001 жылғы мүшелік критерийлерін өзгертуге тырысты. Жаңа «Бірлік әріптестігі» келісімі бойынша AFL–CIO DLA-ның бас ұйымы болмайды. DLA федерацияның рейдсіз қорғанысына ие болады, AFL–CIO мемлекеттік және жергілікті еңбек ұйымдарының жұмысына қатыса алады және федерациядан ұлттық кәсіподақтар алатын барлық артықшылықтар мен қызметтерге құқылы болады. Алайда, DLA-лар AFL–CIO-ға жан басына шаққандағы жарна төлеуі керек, ал AFL–CIO бұл қаражатты тиісті мемлекеттік, аймақтық және жергілікті еңбек ұйымдарына бөледі. «Бірлік әріптестігінің» жарналары, әдетте, толық мүшелігі бар AFL–CIO кәсіподақтары төлейтін ұлттық, мемлекеттік, аймақтық және жергілікті жарналардың жиынтығынан сәл жоғары. Кәсіподақ DLA мәртебесін алуға өтініш берген кезде, AFL–CIO өтінішті сол юрисдикциядағы қызметкерлері бар қолданыстағы мүше кәсіподақтармен келіседі және қарсылықтар бар-жоғын тексереді. Егер қарсылық болмаса, DLA мәртебесі үш жылға дейін беріледі, содан кейін сертификат тұрақты болып бекітілуі, жарамдылығы толуы немесе ұзартылуы мүмкін. 2006 жылдың 3 сәуірінен бастап 11 000 мүшесі бар Миннесота кәсіби қызметкерлерінің қауымдастығы (MAPE) DLA мәртебесін алуға тырысты.