Мексикалық тыңшы Леона Викарио

Кіріспе

Мексикалық тыңшы Мария де ла Соледад Леона Камила Викарио Фернандес де Сан-Сальвадор, Леона Викарио деп кеңінен танылған (10 сәуір 1789 – 21 тамыз 1842), Мексика Тәуелсіздік соғысының ең белгілі тұлғаларының бірі болды. Ол өз үйі Мексіко қаласындағы басқыншылардың қимылдары туралы ақпарат берумен айналысты, бұл вице-корольдіктің астанасы еді. Ол Жаңа Испаниядағы тәуелсіздік қозғалыстарының бірі – Лос Гвадалупес мүшесі болды. Ол көтерілістің қаржысын өз байлығымен қамтамасыз етті. Ол Мексикадағы алғашқы әйел журналистердің бірі еді. Мықты феминистік нанымдарымен жетелеу арқылы, ол азаттық жолында көп тәуекелге барып, көп байлықтан бас тартты. Викариоға Одақ Конгресі "Отанның қадірлі және сүйікті анасы" деген құрметті атақ берді. Оның есімі Мексика Конгресінің төменгі палатасындағы Құрмет тақтасына алтынмен жазылған. 2020 жыл "Леона Викарио, Бенемерита (Құрметті) Мадре (Ана) де ла Патрия (Отан Анасы) жылы" деп жарияланды.

Өмірбаян

Леона Викарио Кастилья-ла-Вьежа қаласынан шыққан бай кәсіпкердің жалғыз қызы еді. Оның анасы Камила Фернандес де Сан-Сальвадор, Толукадан шыққан. Леона ғылым, көркем өнер, сурет салу, ән салу және әдебиет салаларында жан-жақты білім алды. 1807 жылы ата-анасы қайтыс болғаннан кейін, ол өзінің ағасы және заңды қамқоршысы Агустин Помпосо Фернандес де Сан-Сальвадордың қамқорлығында қалды. Ағасы оған жеке тұруға рұқсат берді, бірақ сол кездегі әдет-ғұрыпқа қайшы келіп, оның үйіне іргелес жерді сатып алды. Оның ағасы заңгер және полковник Октавиано Обрегонмен никелесуді ұйымдастырды, бірақ ол Кадис кортесінің өкілі ретінде Испанияға жіберілді. Либералдық саяси көзқарастарына сүйене отырып, және оның тәрбиешісінің монархиялық көзқарасына қарамастан, Леона көп ұзамай Мексиканың тәуелсіздігі үшін күрескен топтармен байланыс жасады. 1809 жылы Леона Андрес Кинтана Роомен танысты, кейін 1815 жылы оған тұрмысқа шықты. Кинтана Роо да Мексиканың тәуелсіздік процесінде маңызды рөл атқарды. Ол "Лос Гвадалупес" деп аталатын құпия қоғаммен жұмыс істеді, тәуелсіздік қозғалысы үшін көтерілісшілердің хат-хабарларын қабылдап, таратты. Ол хабаршы қызметін атқарды, қашқындарға көмектесті, ақша және дәрі-дәрмек жіберіп, бар күшімен қолдады. Леона көтерілісшіл идеяларды насихаттаушы ретінде де маңызды рөл атқарды. 1812 жылы ол Визкаяның кейбір қару жасаушыларын көтерілісшілердің жағына көндірді. Леона Викарио және оның күйеуі Мексикадағы Тәуелсіздік бағанасында бірге жерленген. Ол 1842 жылдың тамызында, қайтыс болғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, сол кездегі президент Антонио Лопес де Санта-Аннаның бұйрығымен құрылған арнайы комиссия тарапынан "Отанның Ұлы және Ыстық Анасы" (Benemerita y Dulcisima Madre de la Patria) деп аталып, құрметтелді. Ол Мехико қаласында жерленген және мемлекеттік салтанатпен жерленген жалғыз азаматтық әйел. 1910 жылы Леона Викарио мен Жозефа Ортис де Домингуес мексикалық пошта маркаларында бейнеленген алғашқы әйелдер болды және Латын Америкасында маркаларда бейнеленген екінші әйелдер атанды. 2010 жылдың ақпан айында, Мексика тәуелсіздігінің 200 жылдығына жеті ай қалғанда, мексикалық жазушы Карлос Паскуал "La Insurgenta" романын жариялады. Бұл романда тарихи фактілер мен ойдан шығарылған оқиғаларды пайдалана отырып, Паскуаль Леона Викарионың және испан империясынан Мексиканың тәуелсіздігі үшін және оған қарсы соғысқа қатысқан көптеген адамдардың тарихын баяндайды. Викарио, Леона (1789–1842)

Leona Vicario was an only child, the daughter of a wealthy businessman from Castilla la Vieja, Spain. Her mother was Camila Fernandez de San Salvador, from Toluca. Leona acquired an extensive education in the sciences, fine arts, painting, singing, and literature. Upon the death of her parents in 1807, she remained in the custody of her uncle and legal guardian Agustín Pomposo Fernández de San Salvador, a well known lawyer from Mexico City and an enthusiastic supporter of the Spanish crown. Her uncle allowed her to live alone but bought a property adjacent to hers, something scandalous in the custom of the time. Her uncle arranged an engagement to Octaviano Obregon, a lawyer and colonel, but he was sent to Spain as a deputy to the Cortes of Cádiz. Following her liberal political ideas—and despite her tutor's pro royalist leanings—Leona soon began to be in contact with groups that advocated—and eventually began to fight for—Mexico's independence. In 1809 Leona met Andrés Quintana Roo, whom she would later marry in 1815. Quintana Roo was also an important figure in the Mexican independence process. She worked with a secret society called Los Guadalupes to receive and distribute insurgent correspondence for the independence movement. She served as a messenger, helped fugitives, sent money and medicine, and helped in all she could. Leona also had an important role as a propagandist of insurgent ideas. In 1812 she persuaded some of the armourers of Vizcaya to take the side of the rebels. Leona Vicario and her husband are buried together at Independence Column in Mexico City. She was named the "Sweet Mother of the Fatherland" (Benemerita y Dulcisima Madre de la Patria) by a special commission ordered by then President Antonio López de Santa Anna in August 1842, only days after her death. She was buried in Mexico City and is the only civilian woman to have received a State Funeral. In 1910, Leona Vicario and Josefa Ortiz de Domínguez were the first women to be depicted on Mexican stamps and the second women to be depicted on stamps in Latin America. In February 2010, seven months before Mexico celebrated its 200 years of independence, Mexican writer Carlos Pascual published the novel "La Insurgenta." In this novel, in which he uses historical facts and fictional events, Pascual tells the story of Leona Vicario as well as the story of many others who participated in the war for and against Mexican independence from the Spanish Empire. Vicario, Leona (1789–1842)

Оның суреті мексикалық 5 песолық монетаның бір жағында бейнеленген, ал оның айналасында "BICENTARIO DE LA INDEPENDENCIA" деген сөздер жазылған, яғни "Тәуелсіздіктің екі жүз жылдық мерейтойы".