Милли Смолл: Ямайкалық әншінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Ямайкалық әнші (1947–2020)

Милисент Долли Мэй Смолл (6 қазан 1947 – 5 мамыр 2020) – 1964 жылы шыққан «My Boy Lollipop» хитімен танымал ямайкалық әнші. Ән Ұлыбритания мен АҚШ хит-парадтарында екінші орынға ие болды және бүкіл әлемде жеті миллионнан астам данасы сатылды. Бұл Island Records үшін алғашқы маңызды хит болды және лейблдің кең танылуына көмектесті. Ол Кариб теңізінің алғашқы халықаралық жұлдызы және ең табысты әйел орындаушысы болды. Грей жеке карьерасын жаңартқанда, Смолл Сэмюэл Август «Рой» Пантонмен бірге жазуды бастады. Продюсер Рой Робинсонмен жұмыс істеген Рой мен Милли дуэті «We'll Meet» сияқты бірнеше жергілікті хиттерді жасады. Олар Доддпен, сондай-ақ продюсер Линдон Поттингермен жұмыс істегеннен кейін, 1963 жылы «Marie» әнімен тағы да сәттілікке жетті. Оның танымалдығы оны ағылшын-ямайкалық кәсіпкер Крис Блэкуэллдің назарына іліктірді, ол оның халықаралық әлеуетіне сеніп, оның менеджері және заңды қамқоршысы болды. 1963 жылдың соңында ол оны Лондонның Форрест-Хилл қаласына алып барды, онда оған би және дикция бойынша қарқынды оқыту берілді. Ән АҚШ Billboard Hot 100 және Канада хит-парадтарына енді. Ол сондай-ақ Австралияда көшбасшы болды. Бастапқыда ол Ұлыбританияда 600 000-нан астам данада сатылды. Синглдер сатылымын, альбомдарды пайдалануды және жинақтарға енгізуді есептегенде, ән бүкіл әлемде жеті миллионнан астам дана сатылды және Смолл 17 жасында халықаралық жұлдызға айналды. «My Boy Lollipop» британдық поп тарихында ерекше маңызға ие болды. Бұл Island Records үшін алғашқы маңызды хит болды (бірақ ол шындығында Fontana лейблінде шығарылды, өйткені Island иесі Крис Блэкуэлл сол кездегі шектеулі ресурстарын асыра пайдалануды қаламады; АҚШ-та ән Mercury Records-тың Smash Records еншілес компаниясында пайда болды). Смолл – bluebeat стилінде жазылған хитке ие болған алғашқы орындаушы, бұл стиль реггидің тікелей алдағысы болды. АҚШ-тағы синглдің қаптамасында ол «The Blue Beat Girl» деп аталды. Ол халықаралық деңгейде танымал болды. Оған Нью-Йоркте алтын диск табысталды және ол Кингстонға оралғанда ашық шатыры бар машинада саяхаттады, онда ол бірнеше ірі концерттерде өнер көрсетті, бірде Отис Реддинг, Пэтти Лабелл және Инез және Чарли Фокстың өнерін басып өтті. Ол 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесінде Ska Spectacular шоуында өнер көрсетті. 1965 жылдың басында ол «Ready, Steady, Go!» арнайы бағдарламасында, «Millie in Jamaica» атты эпизодта өнер көрсетті, содан кейін Жаңа Зеландия, Австралия, Гонконг, Сингапур, Жапония, АҚШ, Бразилия және Аргентинада концерттер беріп, әлемдік турға шықты. Ол 1965 жылы Джеки Эдвардспен бірнеше дуэт жазды, сондай-ақ жеке материалдарды жазды, бірақ сатулар көңіл көншітпейді. Ол өзінің екінші LP-жазбасын, «Millie Sings Fats Domino» шығарды, бірақ ол хит-парадқа ілесе алмады. Ұлыбританиядағы оның сегізінші синглі, Уайнони Харристің «Bloodshot Eyes» әнінің нұсқасы, 1965 жылдың соңында 48-орынға жетіп, Ұлыбританиядағы соңғы хит-парадтағы табысы болды, бірақ ол Австралия мен Африкада сәтті гастрольдік турларын жалғастырды. Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол Джеки Эдвардспен бірге қосымша жазбалар жасады, соның ішінде «Pledging My Love» альбомын шығарды, сондай-ақ «Ska at the Jamaica Playboy Club» жинақ альбомында пайда болды, онда ол сол кездегі белгісіз Джимми Клиффпен бірге бір тректе ән шырқады. Алайда, оның Ұлыбританиядағы танымалдылығы төмендеген сияқты, өйткені ол шетелде гастрольдік турларда көбірек уақыт өткізді. 1968 жылы «The Best of Jackie & Millie» екі альбомынан кейін оның Island және Fontana компанияларымен жаздыру келісімшарттары аяқталды. Ол Symarip тобының қолдауымен жазбалар жасады. Содан кейін ол Trojan лейбліне жазды, оның алғашқы синглі Ник Дрейктің «Mayfair» әнінің нұсқасын өзінің «Enoch Power» әнімен біріктірді, бұл ән саяси шабыттанған және қарсылық білдіретін болды, ол радиода тыйым салынды, бірақ британдық Кариб қауымдастығында оның беделін қайта орнатты. Алайда, President Records компаниясымен қысқа мерзім жұмыс істегеннен кейін, ол көп ұзамай өзінің жаздыру мансабын аяқтады.

Millicent Dolly May Small CD (6 October 1947 – 5 May 2020) was a Jamaican singer who is best known for her 1964 hit "My Boy Lollipop". The song reached number two in both the UK and US charts and sold over seven million copies worldwide. It was also the first major hit for Island Records and helped to achieve the label its mainstream success. She was the Caribbean's first international recording star and its most successful female performer. When Gray resumed his solo career, Small began recording with another singer, Samuel Augustus "Roy" Panton. Working with producer Roy Robinson, the duo of Roy & Millie had a run of local hits, including "We'll Meet". They had further successes working with Dodd, as well with producer Lindon Pottinger, including the local hit "Marie" in 1963; and then with Prince Buster. Her popularity brought her to the attention of Anglo Jamaican entrepreneur Chris Blackwell, who was convinced of her wider international potential, and became her manager and legal guardian. In late 1963 he took her to Forest Hill, London, where she was given intensive training in dancing and diction. in the US Billboard Hot 100, and in Canada. It also topped the chart in Australia. Initially it sold over 600,000 copies in the United Kingdom. Including singles sales, album usage, and compilation inclusions, the song has since sold more than seven million copies worldwide and made Small an international star at the age of 17. "My Boy Lollipop" was doubly significant in British pop history. It was the first major hit for Island Records (although it was actually released on the Fontana label because Chris Blackwell, Island's owner, did not want to overextend its then meagre resources; in the US, the record appeared on the Smash Records subsidiary of Mercury Records). Small was the first artist to have a hit that was recorded in the bluebeat style, a music genre that was a direct ancestor of reggae. She was billed as "The Blue Beat Girl" on the single's label in the US. she had become an international celebrity. She was given a gold disc in New York, and was driven in an open top car on her return to Kingston where she performed in several major shows, on one occasion topping the bill over Otis Redding, Patti LaBelle, and Inez and Charlie Foxx. She also performed in a Ska Spectacular show at the 1964 New York World's Fair. In early 1965, she featured in a Ready, Steady, Go! special, Millie in Jamaica, and soon afterwards she embarked on a world tour, with concerts in New Zealand, Australia, Hong Kong, Singapore, Japan, the US, Brazil and Argentina. She recorded several duets with Jackie Edwards in 1965, as well as solo material, but sales were disappointing. She also released her second LP record, Millie Sings Fats Domino, but it failed to reach the charts. Her eighth single in Britain, a version of Wynonie Harris' "Bloodshot Eyes", was her last UK chart success, reaching number 48 in late 1965, but she continued to tour successfully in Australia and Africa. After returning to Britain she made further recordings with Jackie Edwards, including the album Pledging My Love, and also appeared on the compilation album Ska at the Jamaica Playboy Club, singing on one track with the then unknown Jimmy Cliff. However, her popularity in Britain appeared to dwindle as she spent more time touring abroad. In 1968, after two albums of The Best of Jackie & Millie, her recording contracts with Island and Fontana ended. on which she was backed by the band Symarip. She then recorded for the Trojan label, her first single combining a version of Nick Drake's "Mayfair" with her own song, the politically inspired and defiant "Enoch Power", which faced a radio ban but re established her profile among the British Caribbean community. However, after a short period with President Records, she ended her recording career soon afterwards.

Кейінгі өмірі

1987 жылы Thames News телеарнасына берген сирек сұхбатында Смоллдың мүсірленгенін және шағын қызы Жалимен бірге жатақханада тұрғаны мәлім болды. 1987 жылдың қараша айында ол Ямайкада сирек кездесетін қоғамдық шараға қатысып, премьер-министр Эдвард Сеагадан Алғыс медалін алды. 2006 жылы бірнеше жыл бойы жазу, сурет салу және қызын тәрбиелеумен айналысқаннан кейін ол жаңа жазбалар жасап бастағаны хабарланды. Сыйлықты оның атынан Сеага қабылдады. Шамамен қырық жыл бойын назардан тыс қалғаннан және көптеген сұхбат сұрауларын қабылдамай келгеннен кейін, Смолл 2016 жылдың тамыз айындағы Goldmine журналында АҚШ журналисі Том Грейвске ең терең сұхбатын берді.

Жеке өмір

Ол 1960 жылдардағы Питер & Гордон дуэтінің мүшесі Питер Ашермен қысқа ғана қарым-қатынаста болды. 2016 жылдың тамызында АҚШ журналисі Том Грейвске берген сұхбатында ол бұл қарым-қатынастың тек достық болғанын айтты. Ол 1971 жылдан 1973 жылға дейін Сингапурда тұрды, содан кейін Ұлыбританияға оралды және өмірінің соңына дейін онда өмір сүрді. 72 жасында инсульттан көз жұмды. Оның қазасы туралы алғаш рет "Jamaica Observer" газетіне "Island Records" компаниясының негізін қалаушы Крис Блэкуэлл хабарлады.