Кіріспе

Ағаш шайырларында кездесетін қышқылдардың қоспасы. Шайыр қышқылы – ағаш шайырларында табиғатта кездесетін бірнеше ұқсас карбон қышқылының, негізінен абетикалық қышқылдың қоспасы. Көптеген шайыр қышқылдарының дерлік бірдей негізгі құрылымы бар: C19H29COOH эмпирикалық формуласы бар үш біріктірілген сақина. Шайыр қышқылдары – жабысқақ, сары түсті, суда ерімейтін заттар. Олар түрлі салаларда қолданылатын сабын жасауға пайдаланылады, бірақ олардың орнына 2-этилгексано қышқылы немесе мұнайдан алынған нафтеник қышқылдары сияқты синтетикалық қышқылдар көбірек қолданылуда.

Ботаникалық талдау

Шайыр қышқылы – орташа белдеудегі қоныс жайтын қылқан жапырақты ормандардағы ағаштардың шайыр өзекшелерін қоршап тұратын паренхималық эпителий клеткаларымен өндірілетін қорғаушы және ағаш сақтаушы заттар. Шайыр қышқылы екі және үш көміртек молекулалары изопрен құраушы элементтерімен бірігіп, монотерпендер (ұшпалы), сесквитерпендер (ұшпалы) және дитерпендер (ұшпалы емес) құрылымдарын қалыптастырғанда пайда болады. Қайын ағаштарында бүкіл ағашқа шашыраңқы тік және радиалды шайыр өзекшелері көптеп кездеседі. Жүрек ағашы мен шайыр өзекшелерінде шайырдың жиналуы ескі ағаштардың түбінде ең жоғары концентрацияны тудырады. Дегенмен, ағаш түбіндегі шайыр мөлшері азайып, биіктікке қарай артады. 2005 жылы Таулық соқыр қоңызының (Dendroctonus ponderosae) және көк дақты саңырауқұлақтың (blue stain fungus) шабуылы Канаданың Британ Колумбиясының солтүстік аймағындағы Lodgepole Pine ормандарын қиратқанда, зардап шеккен ағаштарда, өлімге ұшырамас бұрын, қалыпты деңгейден үш-төрт есе жоғары шайыр қышқылы деңгейі анықталды. Бұл жоғары деңгейлер ағаштың шайырды қорғаныс механизмі ретінде пайдаланатынын көрсетеді. Шайыр қоңыз бен саңырауқұлаққа улы болып табылады, сонымен қатар қоңызды секрециядан қалған дитерпендерге көміп тастауы мүмкін. Шайыр өндірісін арттыру "қызыл аймақта" немесе қалалық жабайы табиғат аймағында қоңыздың таралуын баяулатудың бір жолы ретінде ұсынылған.

Талл майынан өндіріс (химиялық целлюлозадан жасалған қосалқы өнім)

Ағаш целлюлозасы сапалы химиялық целлюлозаны коммерциялық түрде өндіру кезінде, крафт химиялық целлюлоза процестерін қолдану арқылы шайыр қышқылдары бөлінеді. Крафт процесі күшті сілтілік жағдайда – натрий гидроксиді, натрий сульфиді және натрий гидросульфиді қолданылып жүргізіледі, бұл шайыр қышқылдарын бейтараптандырып, тиісті натрий тұздарына айналдырады: натрий абиетаты ((CH3)4C15H17COONa), натрий пимараты ((CH3)3(CH2)C15H23COONa) және т.б. Бұл күйде натрий тұздары ерімейді және крафт процесінің қалдық сұйықтығынан төмен тығыздыққа ие болғандықтан, концентрациялану процесінде сақтау ыдыстарының бетіне көтеріліп, құйма тәрізді, сәл желе тәрізді сұйықтық түзеді, бұл крафт сабыны немесе шайыр сабыны деп аталады. Крафт сабынын күкірт қышқылымен қайта бейтараптандыру арқылы абеит қышқылы, пальмитин қышқылы және оларға ұқсас шайыр қышқыл компоненттерінің қышқыл түрлерін қалпына келтіруге болады. Бұл тазартылған қоспа тал майы деп аталады. Басқа маңызды компоненттерге май қышқылдары және сабынталмайтын стерольдер жатады. Шайыр қышқылдары, олардың шыққан ағаштарында қорғаныш рөлін атқаратындықтан, целлюлоза өндіру зауыттарындағы сарқынды суларды тазарту қондырғыларына да зиянды әсер етеді. Сонымен қатар, тазалау қондырғыларынан өткен қалдық шайыр қышқылдары су қабылдағыштарына құйылатын ағысқа қосымша уыттылық әкеледі.

Түрлер мен биогеоклиматтық аймақтарға байланысты өзгерісі

Талл майының химиялық құрамы целлюлоза өндірісінде қолданылатын ағаш түрлеріне және географиялық орналасуына байланысты өзгереді. Мысалы, АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы жағалау аймақтарында Слэш-пин (Pinus elliottii) көптеп өседі, ал сол аймақтың ішкі бөлігінде Лоблли-пин (Pinus taeda) басым. Слэш-пин, әдетте, Лоблли-пинге қарағанда жоғары концентрациялы шайыр қышқылдарына ие. Жалпы алғанда, АҚШ-тың оңтүстік-шығыс жағалауында өндірілетін талл майында 40%-дан астам, кейде 50% немесе одан да көп шайыр қышқылдары болады. Май қышқылдарының үлесі көбінесе шайыр қышқылдарынан төмен, ал сірпілмейтін заттардың мөлшері 6-8% құрайды. Солтүстік Вирджинияда, Пич-пин (Pinus rigida) және Қысқа жапырақты пин (Pinus echinata) басым болғандықтан, шайыр қышқылының мөлшері 30-35%-ға дейін төмендейді, ал май қышқылдарының мөлшері сәйкесінше артады. Канадада, Британдық Колумбия мен Альбертаның ішкі аймақтарында Lodgepole Pine (Pinus contorta) өңдеу орындарында, Альбертадан Квебекке дейін Jack Pine (Pinus banksiana), ал Онтариодан Нью-Брансуикке дейін Шығыс ақ қарағай (Pinus strobus) және Қызыл қарағай (Pinus resinosa) өңделеді, онда шайыр қышқылының деңгейі 25% болып келеді, ал сірпілмейтін заттардың мөлшері 12-25% аралығында. АҚШ-тың басқа аймақтарында және басқа елдерде де ұқсас өзгерістер кездесуі мүмкін. Мысалы, Финляндияда, Швецияда және Ресейде Scots Pine (Pinus sylvestris) шайыр қышқылдарының мөлшері 20-дан 50%-ға дейін, май қышқылдары 35-тен 70%-ға дейін, ал сірпілмейтін заттар 6-дан 30%-ға дейін ауыспалы болуы мүмкін.