Америкалық әйелдің қанымен жасалған кісі өлтіруі

Кіріспе

Америкалық кісі өлтіру құрбаны

Осеана Уордлоу Мартин Снид (1885 жылдың қыркүйегі - 1909 жылдың 29 қарашасы), сондай-ақ Осей Снид деп танылған, американдық әйел. Ол өз отбасы тарапынан New Jersey штатының East Orange қаласында 32 000 доллар (1909 жылы 32000.0 доллар қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең) сақтандыру ақшасын алу мақсатымен уланған және суға батырылған.

Тууы және отбасы

Океана 1885 жылдың қыркүйегінде, мүмкін Нью-Йорк қаласында, Каролина Белл Уордлоу (1848–1913) мен Америка Азамат соғысында Конфедерация үшін шайқасқан полковник Роберт Максвелл Мартиннің отбасында дүниеге келді. Оның анасы білім беру саласында мансап құрған, бір кезде тұрақсыз мінез-құлқы үшін қызметінен алынған. Осей – сол кезде Океананың қабылданған жалпы лақап аты еді. Каролина Белл Уордлоудың үш әпкесі болды. Мэри Элизабет Лонг Уордлоу (1849–1937) Флетчер Тиллман Снидке (1829–1891) үйленді. Олардың ұлы – Флетчер Уордлоу Снид (1875–1955), Осейдің бірінші туысы және болашақ күйеуі. Екінші әпкесі – Вирджиния Осиана Уордлоу (1852–1910), ол ешқашан үйленбеді. Екі әпке де білім беру саласында жұмыс істеген және Осейдің өліміне қатысты деп күдіктелді. Үшінші әпкесі, өлімге қатысы жоқ, Бесси Гертруда Уордлоу (1867–1954) Ричард Спинделге (1855–1928) үйленді. Екі ағасы да болды. Джон Бэнкс Уордлоу (1854–1881) журналист болған, сондай-ақ әпкесі және әпкелерімен бірге Кристиансбург мектебінде сабақ берген. Ол Мэри Элизабет "Лиззи" Дэвидсонға (1857–1880) үйленді. Джон да, Лиззи де Кристиансбургте қайтыс болды, Джон мектепте ағылшын тілінің профессоры болып жұмыс істеген кезде. Екінші ағасы – Альберт Гудолл Уордлоу (1856–1936), Харриетт Ли Филдке үйленген дін қызметкері; ол мектеппен байланысы болмады. Аға-інілерінің ата-анасы – Марта Элизабет Уордлоу (құрметті аты Гудолл, 1828–1910) және Джон Баптист Уордлоу (1817–1896), дін қызметкері және Оңтүстік Каролина Жоғарғы сотының судьясы. Каролина, Мэри және Вирджиния қара киім киіп, құпиялылық сақтауларымен белгілі болды. Кейінгі өмірлерінде олардың төңірегінде бірнеше түсініксіз өлім оқиғалары болды.

Неке

Оси 1906 жылы Кентукки штатының Луисвилл қаласында өзінің бірінші туысы Флетчер Уордлоу Снидке тұрмысқа шықты. Той құпия түрде өтті, себебі отбасы бастапқыда осы одаққа қарсы болған. 1908 жылдың 13 қаңтарында Джерси-Ситиде (Нью-Джерси штаты) екінші рәсім өтті, бұл апалы-сіңлілердің алғашқы баласының тууына аз уақыт қалғанда, оларды "сендіріп" алғаннан кейін болды. Ол үйіне қайтып, біраз уақыттан соң ажырасып кетті. Содан кейін Флетчер колледжге келіп, Осиге тұрмысқа шықты. Бұл үш әйел Кристиансбург және айналасындағы аудандарда бірнеше адалсыздыққа толы мәмілелер жасады, бұл аймақ тұрғындарының оларға деген сенімін жойып, олардың әдеттері туралы көптеген болжамдарға себеп болды. Қала бойынша үш әйелдің Кристиансбургтің Сансет зиратында, ағалары Джон мен оның әйелі Лиззидің қабірлерінің маңында жасырын ритуалдар жасап жатыр деген қауесет тарады. Мектепке келушілер саны азайды, сыныптарда тәртіпсіздік орнады. 1904 жылы Монтгомери ерлер академиясы жабылып, енді Монтгомери әйелдер академиясына, қазір Монтгомери Холл деп аталатын, ер балалар да қабылдана бастады. Вандалдар мектепке көптеген зиян келтірді, ал 1908 жылы үш әйел бауырлас, Флетчер және Оси Снид Кристиансбургтен Нью-Йорк пен Нью-Джерсиге кетіп қалды.

Емдеу және өлім

Белгісіз себептермен, олардың бірінші баласының өлімінен кейін, Оси екінші балаға жүктіліктің басында, Флетчер Снид Канадаға жалған атпен көшіп барды және әйелімен қайтадан байланыспады, бірақ оны осы әйелдердің қамқорлығына қалдырды. Оси әрқашан анасы мен әпкелерінің жеккөрінішіне ұшыраған, олар оны туған күннен бастап қас-қағым аштықтан өлтіруге тырысқан. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін Осидің денсаулығы нашарлай бастады. Дәрігер Уильям Петтит жүкті әйелді тексеруге шақырылды. Ол оның күйзелістен, "жалпы әлсіздіктен" және дұрыс тамақтанудан зардап шегіп жатқанын байқады. "Ол күйзеліске ұшырап, айналасындағылардан қорқатын көрінді", - деді ол кейін полицияға. Петит Уордлоулар үйіне бірнеше рет барып, Осиді күтіп-ұстау жөніндегі нұсқаулары орындалмай жатқанын байқайды. Бірақ олар онымен қызметтесіп, ақысын төлемей жүргендіктен, ол оларға баруды тоқтатты. Апалы-сіңлілілер басқа бір дәрігерді шақырды, ол Осидің жағдайын көріп, оған тамақ әкелді. Осейдің баласы дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай, ол терезеден кіріп, қызын тексеруге кірісті, бірақ Вирджиния оны сыртқа шығарып жіберді. Кейіннен оған заңгер ештеңе істей алмайтынын айтты. Бірнеше айдан кейін Петтитті тағы да шақырды және Оси бұрынғыдан да әлсіреп, жүкті емес екенін тапты. Ол ауруханаға жеткізілген болатын. Кейіннен оны бауырлары жетімдер үйіне орналастырды; алайда ол 9 айлық болған кезде қайтыс болды және анасының қасына жерленді. Вирджиния Петитке Осиге өліп бара жатқанын хабарлап, өсиет жазуды тапсырды. Оның орнына Петт Осейге күтім жасау үшін медбике әкелді; медбике әйел бауырлар оны алып кетер алдында бір күн ғана қалды. Дәрігер ұсынған 100 долларлық шотты төлеудің орнына, бауырластар Осидің өсиетінде оған 1000 доллар береміз деп ұсынды. Ол бұдан бас тартып, Осидің "көптеген гипноз әсерімен" болғанын ойлап, отбасыға қарсы әрекет етуді шешті. Ол Осидің анасы мен әпкелері оған босанғаннан кейінгі ауырсынуларына байланысты тұрақты, бірақ қажетсіз дозада морфин беретінін білмеді. Петит полицияға хабарламай тұрып, Осидің жағдайын тексеру үшін қайтып келгенде, үйдің бос қалғанын, ал қыз бауырларының жоғалғанын көрді. 1909 жылдың қыркүйегінде отбасы Бруклиндегі басқа бір ауданда пайда болды, Вирджиния қалың қара шапанды киіп, Нью-Йорк адвокаты Джулиус Караббаға барып, өлім аузында жатқан әйелге өсиет дайындауға көмектесуін сұрады. Осейдің анасы мен әпкелері оның жанына келіп, дұға оқыды. Дұғадан кейін Вирджиния Осиден жаңа өсиет жасағысы келетінін сұрады, Оси келісті. Кэрабба әйелдерге Осиге дәрігер мен тамақ керектігін айтты. Олар екеуінің де ақшасы жоқ екенін айтты. Кэрабба оларға чек жазуды ұсынды және әйел бауырластар бөлмеден қалам іздеп шыққан кезде Осимен сөйлесті. Ол оған өліп бара жатқанын айтты, төсенішінің астына қолын қойып, оған өсиет қалдырды, онда ол бәрін әжесіне қалдырды және өзін орындаушы етіп қоюын сұрады. Апалар Карабоға өздерін пайда алушы етіп алу үшін 7000 доллар ұсынды (1909 жылы 7000.0 доллар соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). Карабба бас тартқан соң, әйел бауырластар оны өздерінің адвокаты ретінде қалдырды. 1909 жылдың қазан айында Вирджиния жаңа фортепианоның бағасын төлемегені үшін сотқа берілді. Оның талапкерге берген жауабы "өлімізді жерлегенше күте тұрыңыз" болды. Бұл кезде Оси тамақ пен медициналық көмек жетіспеушілігінен өлімге жақын болды және оны Нью-Джерсидің Шығыс Оранж қаласында, 14 -ші көшеде орналасқан 89-шы пәтерге көшірді. Үйде жылыту мен газ жоқ еді, тек екі кереует, кілем, орындық, үстелге арналған баррель ғана болды. 1909 жылы 29 қарашада отбасы полицияға хабарласып, "қақтығыс" болғанын айтады. Полиция дәрігерді үйлеріне жіберді. Вирджиния дәрігердің көмекшісі Герберт М. Симмонсты жоғары қабаттағы ваннаға алып барды. Оның киімдеріне байланған суицид жазбасы ваннаның жанында қалды. Онда былай деп жазылған еді: "Өткен жылы кішкентай қызым қайтыс болды. Ал басқа жақын туыстарымыз да көкке көтерілді. Мен де сонда барғым келеді. Мен көптен бері ауырып, әлсізмін. Өлім менің азаптарымның құдіретімен жеңілдеп береді. Сіз бұл хатты оқыған кезде мен өз-өзіме қол жұмсаймын. Менің қайғы-қасіретім мен осы дүниедегі ауырсынуым мен көтере алмайтындай үлкен. Оусей В. М. Снейд Оси 1909 жылы 7 желтоқсанда Маунт Хоуп қорымында, оның әкесі, 7 жасар ағасы және 2 күндік қызы Мэри Альбертаның қасында, Хадсондағы Хейстингсте, Нью-Йорк штатының Вестчестер округіне жерленді. Оның сәби ұлы Дэвид Поллок Снид, туғанна�...

For some unknown reason, after the death of their first child, and while Ocey was early in her pregnancy with their second, Fletcher Snead moved to Canada under an assumed name, and never contacted his wife again, but left her in the care of these women. Ocey had apparently always been the object of scorn from her mother and aunts, who deliberately tried to starve her to death virtually from the day she was born. Subsequent to the departure of her husband, Ocey's health began to fail. Dr. William Pettit was called in to look at the sickly pregnant woman. He found her suffering from depression, "general weakness", and malnutrition. "She seemed depressed and indeed afraid of those about her," he told police later. Pettit visited the Wardlaw household several times and repeatedly found that his instructions for Ocey's care were not being followed. Because the sisters were not cooperating, nor were they paying him, he stopped visiting. The sisters called another doctor, who smuggled food to Ocey when he saw her condition. Not long after Ocey's baby was born, he sneaked through a window to check on her, but Virginia threw him out. A lawyer subsequently told him there was nothing that could be done. Several months later, Pettit was once again summoned and found Ocey to be even weaker than before, and no longer pregnant. The baby, named David, had been taken to a hospital, where he was in poor health. He was later placed in an orphanage by the sisters; however, he died when just 9 months old and is buried next to his mother. Virginia told Pettit to inform Ocey that she was dying and to tell her to make a will. Instead, Pettit had a nurse brought in to care for Ocey; the nurse stayed just one day before being removed by the sisters. Rather than pay the $100 bill presented by the doctor, the sisters offered to make him a $1,000 beneficiary in Ocey's will. He declined and decided to take steps against the family, believing that Ocey was "under some hypnotic influence." What he did not know was that Ocey was being given regular but unnecessary doses of morphine for her post partum pain by her mother and aunts. When Pettit returned to check on Ocey before he reported the strange case to police, he found the place abandoned and the sisters gone. The family next surfaced in another Brooklyn neighborhood in September 1909, when Virginia, wearing a thick layer of black veils, visited Julius Carabba, a New York attorney, and asked him to help a dying woman prepare a will. Carabba came to Ocey's bedside while her mother and aunts chanted prayers over her. After the prayers, Virginia asked Ocey if she wanted to make a new will, to which Ocey agreed. Carabba told the women that Ocey needed a doctor and some food. The sisters said they could afford neither. Carabba offered to write them a check and, while the sisters left the room in search of a pen, talked to Ocey. She told him that she was dying, reached under her pillow and gave him her will, in which she left everything to her grandmother and asked him to make himself executor. The sisters offered Carabba $7,000 (7000.0 in 1909 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) to make them the beneficiaries. Carabba refused and the sisters dropped him as their attorney. In October 1909, Virginia was served as defendant in a lawsuit for nonpayment of the price of a new piano. Her response to the plaintiff was "wait until we bury our dead." At this time, Ocey was near death from lack of food and medical care and was moved to an apartment at 89 East 14th Street, East Orange, New Jersey. There was no heat or gas for cooking and the place was furnished with just two cots, a rug, a chair, and a barrel for a table. The police were called by the family on November 29, 1909, and told there was an "accident". The police then sent a physician to their home. Virginia led Dr. Herbert M. Simmons, the Assistant County Physician, to an upstairs bathroom where Ocey's naked body was sitting in a tub of water with her head tilted under the faucet. A suicide note pinned to her clothes was beside the bathtub. It read as follows:

Last year my little daughter died. Other near and dear kindred too have gone to Heaven. I long to go there too. I have been ill and weak a very long time now. Death will be a blessed relief to me in my sufferings. When you read this I will have committed suicide. My sorrow and pain in this world are greater than I can endure.|Ocey W. M. Snead

Ocey was buried on December 7, 1909, at Mount Hope Cemetery, beside her father, 7 year old brother, and 2 day old infant daughter Mary Alberta, in Hastings on Hudson in Westchester County, New York. Her infant son, David Pollock Snead, who had been taken by the sisters shortly after birth and placed in an orphange, died July 18, 1910, at the age of 9 months, and is buried with his family.

Тергеу және сот

Симмонс Вирджинияның Осидің өлімі туралы сұрақтарына берген жауаптарын күмәнді деп тапты, сондықтан ол тергеу үшін полицияны шақырды. Осейдің өлімі суға батып, аштықтан қайтыс болғаны анықталды. Оның өліміне күдік туыстарына, әсіресе анасы мен екі әпкесіне қатысты. Алғашында үйге келген тергеуші үйдің суық екенін және бос тұрған көрінгені, сонымен қатар, құрбанның кем дегенде 24 сағаттан бері өліп қалғанын атап өтті, бұл тергеушілерді денені табудың неге кешіктірілгені туралы ойлануға мәжбүр етті. Апаларға қарсы дәлелдер жас әйелдің өмірін сақтандыру полистерінен, Осейдің анасының қолында табылған бірнеше өзін-өзі өлтіру жазбаларынан тұрады. Олар Осейдің өзін-өзі өлтіру жазбасы деп саналатын жазбамен бірдей қолмен және ұқсас стильмен жазылған. Үшеуі де ұсталып, кісі өлтіргені үшін айыпталды. Вирджиния Уордлоу 1910 жылы сотқа күтіп тұрып, түрмеде аштықтан өліп қалды. Каролина Мартин соттың соңына таман адам өлтіргені үшін кінәсін мойындады, түрмеге қамалды, содан кейін психикалық ауруханаға ауыстырылды, ол 1913 жылы қайтыс болды. Мэри Снид техникалық себеппен босатылды, өйткені адам өлтіруге кінәлі деп айып тақпайды және Колорадоға кіші ұлы Альберт Чарльз Снидпен бірге тұруға кетті. Кейін олар Калифорнияға көшіп барды, ол 1937 жылы қайтыс болды.

Күдіктілер

Флетчер Уордлоу Снид (18751955), Осидің күйеуі, "Джон Лукас" деген атпен Канаданың Онтарио штатының Сент-Катаринес қаласындағы Нью-Мюррей қонақ үйінде тамақ пісіру кезінде табылды және жауапқа тартылды. Оған қарсы ешқандай айыптау дәлелі табылмады және ол әйеліне қатысты айып тақпады. 1955 жылы 12 қаңтарда Лос-Анджелесте өз атымен қайтыс болды. Вирджиния Осеана Уордлоу (18521910), Осейдің үйленбеген анасының әпкесі, Велсли колледжінде оқыған және ешқашан үйленбеген. Ол Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Прайс мектебінде сабақ берді, содан кейін 1892 жылы Теннесси штатының Мурфрисборо қаласындағы Суль әйелдер колледжінің басшысы болды. Сол кезде ол Кристиансбургтегі Монтгомери әйелдер академиясына ауысты. Ол сот басталуын күтіп тұрған кезде 1910 жылы 12 тамызда өздігінен аштықтан қайтыс болды. Оның денесі Кристиансбургке жіберіліп, Сансет қорымына жерленді. Каролина Белл Уордлоу Мартин (18451913), Осидің анасы, білім беру саласында мансап жасады, бір кезде тұрақсыз мінез-құлқынан кейін қызметінен шығарылды. Ол өз қызының өлтірілуіне себепші болған деп саналады. Ол адам өлтірудің кішігірім айыбын мойындады. Ол жеті жылға бас бостандығынан айырылып, Трентондағы Нью-Джерси мемлекеттік түрмесіне жіберілді. 1912 жылы 18 мамырда ақыл-ойы тұрақсыз деп танылды, содан кейін ол Трентондағы Нью-Джерсидің мемлекеттік психикалық ауруханасына ауыстырылды, ол 1913 жылы 20 маусымда қайтыс болды. Бірнеше жылдан кейін оның күйеуін улантып, өмірді сақтандыру полисін алу үшін 10 000 доллар (10000 доллар 1901 жылы шамамен соңғы жылдары есептелген сомаға тең) жинағаны туралы дәлелдер пайда болды. Ол сондай-ақ 7 жасар ұлы Хью Ходж Мартинді (1881-1888) баспалдақтан құлатуда күдікті деп танылды, ол үшін 22 000 доллар өмірді сақтандыру полисі жиналды. Мэри Элизабет Лонг Уордлоу Снид (18491937), Осидің аналық әпкесі және қайын анасы, техникалық себептермен барлық айыптардан босатылды. Оның үлкен әпкесі адам өлтіргені үшін кінәлі деп мойындады; Мэриге көмекші ретінде айып тағылмады. Ол ұлының Колорадодағы ранчосына көшіп барды және 1937 жылдың қазан айында қайтыс болғанда Калифорнияда ұлымен бірге өмір сүріп жүрді.

Fletcher Wardlaw Snead (1875–1955), Ocey's husband, was located under the name "John Lucas" cooking at the New Murray hotel in St. Catharines, Ontario, Canada and questioned. No incriminating evidence was found against him and he was never charged in connection with his wife's murder. He died in Los Angeles, California, on January 12, 1955, under his own name. Virginia Oceana Wardlaw (1852–1910), Ocey's unmarried maternal aunt, had attended Wellesley College and had never married. She taught at the Price School in Nashville, Tennessee, then, in 1892, became the head of the Soule Female College in Murfreesboro, Tennessee. Around, she moved to the Montgomery Female Academy in Christiansburg, Virginia. She died of self induced starvation on August 12, 1910, while waiting for the trial to begin. Her body was sent to Christiansburg for burial in Sunset Cemetery. Caroline Belle Wardlaw Martin (1845–1913), Ocey's mother, had a career in education, at one point being removed from a position due to unstable behavior. She was considered to have been the instigator of her daughter's murder. She pleaded guilty to a lesser charge of manslaughter as part of a plea bargain. She was sentenced to seven years in prison and sent to the New Jersey State Prison in Trenton. She was declared mentally unstable on May 18, 1912, and then transferred to the New Jersey State Lunatic Asylum in Trenton, where she died on June 20, 1913. Years later, evidence emerged that suggested she had poisoned her husband to collect on a $10,000 (10000.0 in 1901 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) life insurance policy. She was also suspected of pushing her 7 year old son, Hugh Hodge Martin (1881–1888) down a flight of stairs, for which she collected on a $22,000 life insurance policy. Mary Elizabeth Long Wardlaw Snead (1849–1937), Ocey's maternal aunt and mother in law, was cleared of all charges on a technicality. Her oldest sister had pleaded guilty to manslaughter; Mary could not be charged as an accessory. She moved to her son's ranch in Colorado and was living with her son in California when she died October 1937.

Басқа да ықтимал құрбандар

Хью Мартин (1881–1888), Осейдің інісі. Ол баспалдақтан итеріліп түсіп, бірнеше күннен кейін қайтыс болған болуы мүмкін.

Мұрағат

Нью-Джерси Медицина және Стоматология университеті кітапханасы, "Осей Снидтің қазасына қатысты фототүсірілімдер жинағы", Харрисон С. Мартланд, MD құжаттары.