Кіріспе

Американдық актриса, Жаңа Зеландиялық педагог Хелен Гибсон (туған Роза Август Венгер; 27 тамыз 1892 - 10 қазан 1977) - американдық киноактриса, водевиль орындаушысы, радио орындаушысы, кино продюсері, трюк-айтқыш және родео орындаушысы; және алғашқы американдық кәсіби каскадер әйел болып саналады.

Родео саяхаттары

Ол Роза Август Венгер ретінде Огайо штатының Кливленд қаласында Швейцариялық неміс ата-анасы Фред пен Энни Венгердің бес қыздарының бірі болып дүниеге келді. Әкесі ұлды болуды армандап, оны еркек бала болуға талпындырды. Хелен өзінің алғашқы "Дикий батыстың" шоуын 1909 жылдың жазында Кливлендте көрді және "Билборд" журналында "Миллер бауырлары 101 ранчо" атты қыздар үшін жарнамаға жауап берді. Олар оған атпен жүруге үйретті, ол 1910 жылы сәуірде Сент-Луисте өзінің алғашқы 101 ранчолық шынайы жабайы батыс шоуында өнер көрсетті. Ол былай деген: "Мен қазірдің өзінде жерден қолжазғышты толық жылдамдықпен көтеруді жаттықтырып жүрдім. Ақырында, менде үлкен күштер бар еді. Мұндай нәрселер басқаларға да болуы мүмкін, бірақ маған ешқашан болмайды деп сендім. Біз бүкіл АҚШ-ты аралап шықтық, ал маусым тым ерте аяқталды. Мен үйге қайтып оралған кезде қатты өкініп, 1911 жылдың көктемінде Бостонда ашылуды асыға күттім".

Ковбойлық қосымша

1911 жылы Миллер Арлингтон шоуы кенеттен жабылып, көптеген орындаушылар Калифорнияның Венеция қаласында қалды. Нью-Йорк кинокомпаниясының продюсері Томас Х. Инс барлық актерлерді қыста аптасына 2500 долларға жалдаған. Орындаушыларға аптасына 8 доллар төлеп, жылқылар қорасында тұратын Венецияда қонақ беретін. Олар фильмдер түсірілетін Топанга каньонына жұмыс істеуге күн сайын бес шақырым жол жүрді. 1912 жылы ол "Ранч қыздары" фильміндегі Рут Роландың әпкесі рөлінде аптасына 15 доллар табады. Көптеген ковбой экстралар сияқты, Хелен суреттер арасында родеоларда өнер көрсетуді жалғастырды. 1913 жылы екінші Лос-Анджелес родеосында ол "Жұмысшы әйелдер жарысында" көрінді және инвесторлардың біреуіне қатты әсер етті, ол оған родео турнирін қаржыландыруды ұсынды, барлық шығындарды төледі және ұтыстарды бөлісті. Орегон штатының Пендлтон қаласының сыртындағы инвестордың фермасында Хелен күн сайын оның жылқыларымен жұмыс істеп, аттанудың жаңа түрлерін үйренді. 1913 жылы маусымда Пендлтон қаласында ол Эдмунд Ричард "Хут" Гибсонмен (1892-1962) кездесті. Олар бірге жұмыс істей бастады, Солт-Лейк-Ситидегі родеода олар эстафета жарысында, әйелдер жарысында және ақылы атпен жүгіруде барлық нәрсеге ие болды, сонымен қатар Хут пони экспресс жарысында жеңіске жетті, бірақ родеоның промоутері қаладан қашып кетті және олар ақшалай сыйлықтан бір цент те алмады.

Хеленнің қауіптері

Тарихтағы ең ұзақ сериал деп саналатын "Хеленнің қауіптері" сериясының 119 эпизоды тараулардың орнына жеке-жеке оқиғалар болып табылады. Өте табысты серия алғашқы 49 эпизодтың басты рөлінде Хелен Холмспен басталды, бірақ Хелен Гибсонға Холмс ауырып қалған кезде екі фильмге алмастыру мүмкіндігі берілді және А Test of Courage және A Mile a Minute фильмдерінде аптасына 35 доллар төледі. Калем Нью-Йорк кеңсесінің қызметкерлері оның жұмысына қатты таң қалды, олар Глендейлге Хелен Холмс пен оның күйеуі, Хеленнің Hazards директоры Дж. П. МакГоуэн өз компаниясын құру үшін кеткен кезде оны ұстап тұруды тапсырды. Студияның "Гелен" деген атауын алған ол өзінің қабілетті актриса екенін дәлелдеді және тағы бірнеше фильм түсіргеннен кейін ол тәуекелге толы трюкқа негізделген бір роликке сюжет жазды. Ол қашып бара жатқан пойызға жету үшін, бір топ жылқыны бөліп алып, "аяқ тіккен әйел" ретінде оларға мініп, көпірден ілінген арқанды ұстап, онымен жылқылардан шығып, көпірдің астынан өтіп бара жатқан пойызға секіріп отыратын. Кейлем оған аптасына 50 долларға дейін жалақы көтереді. Оның ең жақсы трюктерінің бірі осы сериалда пайда болды: Гиссон жүгіріп бара жатқан жүк пойызының артынан қуып келе жатқан мотоциклмен толық жылдамдықпен жүріп, ағаш қақпадан өтіп, оны толығымен жарып, станцияның платформасына дейін және борттық вагондардың ашық есіктерінен өтіп, машинасы ауаға ұшып, өтіп бара жатқан пойыздың flatcar-ына қонғанға дейін. Ең бастысы, камераны төменге бұрып, уақытты дұрыс пайдалану керек еді. Сол кезде Калем, бір катушкалы фильмдердің продюсері, құлдырап кетті, және ұзақметражды фильмдер шығаруда қаржылық сәтсіздікке ұшыраудың орнына, 1917 жылы өндірісті тоқтатып, Витаграфқа сатылды. Universal оған үш жылдық келісімшарт ұсынды аптасына $125 екі катушка үшін және 1919 жылға дейін бес катушкалы суреттер; олардың арасында 1919 жылы Джон Фордтың екі фильмі, "Рустлер" және "Пушкалар туралы заң" болды. Оның Universal-пен келісімшарты 1919 жылдың қысында аяқталды және ол Capital Film Company-мен аптасына 300 доллар төлеп келісімшартқа отырды, бірақ Capital қазірдің өзінде ақша жоғалтып, 1920 жылдың мамырында істен шықты. 1918 жылы Рождествода армияның танк корпусына қосылған Хут Гибсон қайтып келді және Universal оған екі роликті вестерн фильмдерінде ойнауға келісім берді. Ол әйелі өзінің жоқтығында өте табысты кино жұлдызына айналғандығын, бірақ оның эгосы оны ұстай алмағанын және жұп 1920 жылы бөлініп кеткенін анықтады. 1920 жылғы санақ деректері олардың бөлек өмір сүргенін көрсетеді; Хут Гибсон өзін үйленген деп, ал Хелен өзін жесір деп жазды.

Өндіруші

1920 жылы Гибсон өзінің басты рөлді атқаратын көліктерін шығару үшін Хелен Гибсон Продакшнс компаниясын құрды. Біріншісі "Ешкімнің әйелі" болды, ол батыс мелодрамасы, мейірімді би залы үй шаруасының баласын құтқаратын мейірімді үй шаруасы. Фильм аяқталғанға дейін ақша бөлініп, Гибсонның жеке басын банкротқа ұшыратты. Бір жылдан кейін фильмді басқа студия жаңа атаумен, Заңның тоғыз нүктесімен шығарды. 1921 жылдың наурыз айында Спенсер продюсерлік компаниясы Гибсонды "The Wolverine" (1921) фильмінде ойнауға жалдады. Олар оның өнерінен қатты қуанып, аптасына 450 доллар жалақысын төледі. Алайда екінші фильмнің түсірілімі басталғанға дейін оның кілегейі жарылып, перитонитпен күресіп ауруханаға түседі. Студия оны алмастырды.

Зейнеткерлік

Гибсон 1954 жылға дейін кейіпкерлердің рөлдерін және қосымша жұмыстарды алуды жалғастырды, содан кейін ерлі-зайыптылар денсаулық себептерімен Тахо көліне көшіп барды. Олар үйлерін сатуға тырысқаннан кейін, Сан-Фернандо аңғарындағы Панорама-Сити қаласында үй сатып алды. Гибсон 1957 жылы жеңіл инсульт алды, бірақ бұл оған кино мен теледидарда қосымша ретінде жұмыс істеуге кедергі болмады. Соңғы рөлі 1961 жылы Джон Фордтың "Либерти Валэнске атқан адам" ролі болды, ол үшін оған 35 доллар төленді; ол 69 жаста еді. 1962 жылы қаңтарда ол ай сайын 200 доллар және әлеуметтік қамсыздандыруға байланысты кино индустриясының зейнетақысымен зейнеткерлікке шықты. Ерлі-зайыптылар Розбургке (Орегон штаты) көшіп барды, ол соңғы жылдары балық аулап, кейде сұхбат берді. Хелен Гибсон 1977 жылы 85 жасында инсульттан кейін жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.