Кіріспе
"Humbug" – 1957-1958 жылдары жарық көрген әзіл-қалжың журналы. Харви Курцман бас редакторлық еткен журнал кино, теледидар, жарнама және халық мәдениетінің түрлі туындыларына – дәнді дақылдардың қораптарынан бастап сәнді фотосуреттерге дейін – сатирикалық сын бағыштады. Он бір санының тоғызы комикс форматында, қара-ақ түспен басылды. Курцман өзінің редакциялық қағидаларын бірінші санында өткір ирониямен жариялады: «Біз ақымақтар үшін жазбаймыз. Біз күлкі үшін ештеңе жасамаймыз. Біз ұятсыз болмаймыз. Біз дөңгелектеп айтпаймыз. Біз жаман талғам көрсетпейміз. Біз журнал сатпаймыз». Жобаға қатысқан бірнеше суретшілер бұрын Курцман Mad журналының редакторы болған кезде онымен жұмыс істеген, олардың ішінде Уоллес Вуд, Джек Дэвис, Аль Джаффи және Уилл Эльдер бар. 32 беттік алғашқы санының (1957 жылдың тамызы) мұқабасын Эльдер салған, онда заманауи өмірді бейнелейтін шекаралық дизайннің ішінде «Әлемнің соңы жақындап келеді» деген хабарлама жазылған. Ішкі безендірушілік жұмыстарды Эльдер, Курцман, Вуд, Дэвис, Джаффи және Арнольд Рот жасаған. Сыртқы авторлардың арасында романшы және сценарист Айра Уоллах болды. Эльдер Курцманның «Тырық бір» телешоуының масқаралық викторинасына сатиралық суреттерін салды, ал Дэвис Теннесси Уильямстың «Бейби-долл» (1956) фильмін Елиа Казан стилінде пароди жасады. Екінші сан 32 беттен 48 бетке дейін ұлғайтылды. Кейінгі сандарда Ларри Сигелдің мәтіндік материалдары жарияланды, ол көп ұзамай Mad журналымен 32 жылдық еңбек жолын бастады. Аль Джаффи Сигелдің тұңғыш рет жарияланған санымен бірге Mad журналына оралды және 99 жасқа толғанша жарты ғасырдан астам уақыт бойы журналда қызмет етті. Уоли Вуд – Mad және Курцманның Mad жобаларынан кейінгі жұмыстарында бірдей жұмыс істеген жалғыз суретші. "Humbug" жабылып қалғаннан кейін Вуд 1964 жылға дейін Mad журналының тұрақты авторы болды. Джек Дэвис Mad журналына қайта оралуға жеті жыл кетті, ал суретшінің Mad журналындағы екінші кезеңі 1965 жылдан 1996 жылға дейін созылды.
Humbug is a humor magazine published from 1957 to 1958. Edited by Harvey Kurtzman, the magazine took satirical jabs at movies, television, advertising and various artifacts of popular culture, from cereal boxes to fashion photographs. Nine of the eleven issues were published in a black and white comic book sized format. With fatally accurate irony, Kurtzman delivered his declaration of editorial principles in the first issue:
"We won't write for morons. We won't do anything just to get laughs. We won't be dirty. We won't be grotesque. We won't be in bad taste. We won't sell magazines." Several of the project's contributing artists had previously worked with Kurtzman when he was the editor of Mad, including Wallace Wood, Jack Davis, Al Jaffee and Will Elder. The 32 page first issue (August 1957) featured a front cover by Elder (with the announcement "The End of the World Is Coming" inside a border design depicting contemporary life). Interior artwork was by Elder, Kurtzman, Wood, Davis, Jaffee and Arnold Roth. Outside writer contributions included a piece by the novelist and screenwriter Ira Wallach. Elder illustrated Kurtzman's satire of television's rigged Twenty One quiz show, and Davis spoofed the Elia Kazan film of Tennessee Williams' Baby Doll (1956). The second issue expanded from 32 pages to 48 pages. Later issues included text pieces by Larry Siegel, who would soon move on to a 32 year stint with Mad. Al Jaffee returned to Mad in the same issue as Siegel's debut, and remained with the magazine for more than half a century until he retired at age 99. Wally Wood was the only artist to work simultaneously for Mad and Kurtzman's post Mad projects; after Humbug folded, Wood was a Mad regular until 1964. It took Jack Davis seven years to return to Mad; the artist's second run at Mad lasted from 1965 to 1996.
Шолу
Хумбуг күлкілі, сатирикалық комикстер мен прозалық туындылардан тұрды. Ол екі түсті қара-ақ түсте комикс форматында шығарылып, көптеген комикстер толық түсті 10 центтен сатылатын кезде 15 центке сатылды. Mad немесе Trump-пен салыстырғанда, Хумбуг саяси мазмұнымен көбірек ерекшеленді және студенттік юмор журналына жақын сезім тудырды.
Тарих
Трамп жабық қалғаннан кейін, көңілі қалған Харви Курцман жаңа юмор журналын шығаруға кірісті. Humbug, Inc. компаниясы Курцман, Арнольд Рот, Аль Джаффи, Уилл Эльдер және Гарри Честердің біріктірген 6500 долларымен құрылды. Серіктестер әртүрлі сомада капитал салғанмен, компаниядағы үлестері тең болды. Бірақ, операцияны Курцман басқаратыны айқын еді. Mad және Trump журналдарына тұрақты үлес қосып жүрген Джек Дэвис, Humbug журналына да көп үлес қосты, бірақ қаржылық серіктес болудан бас тартты. Ол жұмысы үшін жалақысын алуын жалғастырды, ал негізін қалаушылар қарызға батып бара жатқанда, олардың жағдайы нашарлап кетті.
Өлшемі маңызды
Хумбуг Курцман бұрын Mad және Trump журналдарында ұсынған осындай жоғары сатираны ұсынғанымен, кішкентай форматы нағыз проблема болды. Ол кейде журнал тіректеріндегі ең кішкентай басылым болып, нәтижесінде үлкен журналдардың арасында көрінбей қалатын. Оныншы санынан бастап журнал форматы үлкейтілгеніне қарамастан, 11-ші санынан кейін жабылды. "Хумбугқа" көптеген жарнамагерлер де қаржылай қолдау көрсеткен, бірақ журналдың таралымы нашар болғандықтан, олар салған ақшаларын жоғалтты. Курцман журналдың соңғы санында төмендегідей редакциялық мақаламен жабылды:
"Адам – жеңіліске ұшырадық! Сатира бізді жеңді. 1953 – біз комикс кітаптарын шығаратын баспагер үшін Mad журналын бастадық, жақсы сатира жасадық және ол жақсы сатылды. 1956 – біз Trump журналын бастадық, одан да көп жұмыс істедік, сатираны жақсырақ жасадық, бірақ сатуы нашар болды. 1957 – біз Humbug журналын бастадық, ең көп жұмыс істедік, ең жақсы сатира жасадық, бірақ қазір ең нашар сатылып жатыр. Ал қазір вице-президент Никсонға тас лақтырып жатқанда, ғарыш зымырандармен толып жатыр, ал біздің есімдеріміз Mad кітаптарындағы жұмыстарымыздан абайлап өшіріліп жатыр. Сатирикалық тамырларымыз бен капиллярларымызда жеңіліс сезімі пайда болып, Джордж С. Кауфманның бір сөзін еске аламыз: "Сатира – сенбі күні кешке жабылатын нәрсе".
Жариялану тарихы
+ Хумбугтың No. Жыл Ай Ескерту11957 тамыз2 қыркүйек3 қазан4 қараша5 желтоқсан61958 қаңтар7 ақпан8 сәуір9 мамыр10 маусым Журнал форматына көшу11 қазан 32 беттен 48 бетке дейін ұлғайтылды.
Журналдан алынған материалдың бір бөлігі The Humbug Digest (Ballantine Books) атты кітапшада жинақталды. Барлық 11 нөмірден тұратын толық Хумбуг жинағы 2008 жылдың ақпан айында Fantagraphics Books баспасынан екі томдық, сырғыма қаптамалы басылым түрінде қайта басылды. Онда Джон Бенсонның түсіндірмелері, 2005 жылы Арнольд Рот пен Аль Джаффимен жасалған ұзақ сұхбат, сондай-ақ журналды қалпына келтіру процесін Fantagraphics қалай жүзеге асырғаны туралы төрт беттік мәлімет бар.
Қабылдау және мұра
Хью Хефнер, Трампты жариялаған, "Humbug" журналында "ерекше жандарды" Playboy журналының 1957 жылғы желтоқсан санында тоғыз беттік мақаламен ұсынды. Подземдік карикатурашы Роберт Крамбтың айтуынша, Humbug журналының екінші санының Дэвис–Элдер салған мұқабасы оның өмірін өзгертіп жіберді. 1958 жылы Крамб пен оның інісі Чарльз, Humbug пен Mad журналына ұқсатып, Foo журналының үш санын өздері шығарды. Крамб 1980 жылдардағы Weirdo журналының әр мұқабасында Humbug журналының егжей-тегжейлі шекараларын бейнеледі. Диана Гриннің пікірінше, Humbug журналының юморы "сатираға тән" уақыттық байланысқа тәуелді болды, ол өз уақыты мен контекстінен тыс оқылғанда мәнін жоғалтады.