Миоцен эпохасының соңғы кезеңі – Мессин заманы (7-5 млн жыл бұрын). Геологиялық уақыт шкаласы, Туролиядан кейін, Занклеанға дейін. Палеонтологиялық мағлұматтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Миоцен дәуірінің алтыншы және соңғы кезеңі, шамамен 7-5 миллион жыл бұрын.
Sixth and last age of the Miocene Epoch, about 7 to 5 million years ago
Мессиан геологиялық уақыт шкаласында Миоценнің соңғы кезеңі немесе ең жоғарғы сатысы болып табылады. Ол 7.246 ± 0.005 млн жыл бұрын мен 5.333 ± 0.005 млн жыл бұрын аралығын қамтиды. Ол Тортоннан кейін келеді және одан кейін Плиоценнің бірінші кезеңі – Занклеан келеді. Мессиан Туролиялық Еуропалық құрлық сүтқоректілерінің мега аймағымен (әсіресе MN 12 және 13) және Понтиялық Орталық Еуропалық Паратетис сатысымен бірдей кезеңде өтті. Бұл кезең Оңтүстік Американың соңғы Хуайкерия және ерте Монтегермоза құрлықтық сүтқоректілер дәуірімен де, Солтүстік Американың кең таралған Гемфиллиан құрлықтық сүтқоректілер дәуірінің ішіне де кіреді. Мессиан кезеңінде, шамамен 6 миллион жыл бұрын, Мессиан тұздылық дағдарысы болды, ол Жерорта теңізінің бірнеше рет құрғауына әкелді.
The Messinian is in the geologic timescale the last age or uppermost stage of the Miocene. It spans the time between 7.246 ± 0.005 Ma and 5.333 ± 0.005 Ma (million years ago). It follows the Tortonian and is followed by the Zanclean, the first age of the Pliocene. The Messinian overlaps the Turolian European Land Mammal Mega Zone (more precisely MN 12 and 13) and the Pontian Central European Paratethys Stage. It also overlaps the late Huayquerian and early Montehermosan South American Land Mammal Ages, and falls inside the more extensive Hemphillian North American Land Mammal Age. During the Messinian, around 6 million years ago, the Messinian salinity crisis took place, which brought about repeated desiccations of the Mediterranean Sea.
Анықтама
Мессианды 1867 жылы швейцариялық стратиграф Карл Майер Эймар енгізді. Оның аты Италияның Сицилиядағы Мессина қаласынан алынған, онда Мессиан кезеңіне тән булану шөгінділері осы жаста кездеседі. Мессианның негізі – планктондық фораминиферлер түрі Globorotalia conomiozea-ның алғашқы пайда болуымен және C3Br.1r магниттік хронозонының ортасында анықталады. Мессианның ғаламдық шекаралық стратотиптік бөлімі мен нүктесі Марокконың астанасы Рабатқа жақын Уэд Акрехте орналасқан. Мессианның жоғарғы шегі (Занклен қабатының және плиоцендік шынжырдың негізі) Cr3 магниттік хронозонының жоғарғы шегімен сәйкес келеді (Thvera қалыпты субхронозонасы C3n.4n шамамен 100 000 жыл бұрын). Бұл шек Triquetrorhabdulus rugosus (CN10b биозонының негізі) кальцит нанопланктонының жоғалу деңгейіне және Ceratolithus acutus нанопланктонының алғашқы пайда болуына жақын орналасқан.
The Messinian was introduced by Swiss stratigrapher Karl Mayer Eymar in 1867. Its name comes from the Italian city of Messina on Sicily, where the Messinian evaporite deposit is of the same age. The base of the Messinian is at the first appearance of the planktonic foram species Globorotalia conomiozea and is stratigraphically in the middle of magnetic chronozone C3Br.1r. The Global Boundary Stratotype Section and Point for the Messinian is located in a section at Oued Akrech, near the Moroccan capital Rabat. The top of the Messinian (the base of the Zanclean Stage and Pliocene Series) lies with the top of magnetic chronozone Cr3 (about 100,000 years before the Thvera normal subchronozone C3n.4n). The top is also close to the extinction level of the calcareous nanoplankton species Triquetrorhabdulus rugosus (the base of biozone CN10b) and the first appearance of nanoplankton Ceratolithus acutus.