Кіріспе

Париждегі американдық соборы, ресми түрде Қасиетті Үштік шіркеуі деп аталады, Париждегі ең көне ағылшын тілді шіркеулердің бірі. Ол Еуропадағы Епископтық шіркеулер жиыны үшін басқару орталығы болып табылады және бүкіл әлемдік Англикандық қауымның бір бөлігі. Шіркеу Париждің орталық бөлігінде, Елисей алаңы мен Сена өзені арасында, 8-ші округтегі Жорж V даңғылының 23-үйінде орналасқан. Ең жақын метро станциялары – Альма-Марсо және Жорж V.

Тарих

Американың Киелі Үштік соборының тарихы 1830-шы жылдарға дейін барып жетеді, осы кезде американдық епископальдықтар Парижде ағылшын тіліндегі епископтық шіркеу құру үшін жинала бастады. Олардың алғашқы кездесулері қазіргі Франция премьер-министрінің резиденциясы болып табылатын, сол кезде американдық экспат полковник Герман Торнға (1783–1859) тиесілі болған Отель Матиньонның бақшасындағы павильонда өтті. 1859 жылы шіркеу ресми түрде құрылды, ал 1864 жылы Баяр көшесінде алғашқы шіркеу ғимараты қасиеттіленді. 1870-ші жылдары Джон Б. Морган, ол Ж. П. Морганның туысы, Киелі Үштік шіркеуінің пасторы болды. Ол қауымға үлкенірек шіркеу қажет деп шешіп, қажетті қаражатты жинау үшін қайырымдылық шарасын бастады. Құрылыс үшін сатып алынған жер Георг V даңғылында (бұрын Альма даңғылы деп аталған) орналасқан және бастапқыда император Наполеон III-нің жартылай бауыры, Морни герцогінің меншігіне кірген. Жоспарлар 1882 жылдың қазан айында бекітілді және құрылыс төрт жылдан кем уақыт ішінде аяқталды. Шіркеудің алғашқы қызметтері 1886 жылдың қыркүйегінде өтті. Шіркеудің қасиеттіленуі 1886 жылдың 25 қарашасында, Алғыс айту күнінде болды, бұл Нью-Йорктегі Азаттық мүсінінің ашылуымен бірге орын алды. Киелі Үштік 1922 жылы собор мәртебесін алды, сонымен қатар шіркеу ретінде жұмыс істеуін жалғастырды және Еуропадағы епископтық шіркеулерге жауапты епископтың ресми резиденциясы қызметін атқарды. Собор Жан Бероның «Après l'Office à l'Église de la Sainte Trinité, Noël 1890» («Киелі Үштік шіркеуіндегі қызметтен кейін, 1890 жылғы Рождество») атты картинасында бейнеленген. Түпнұсқа картина 3-ші округтегі Карнавале мұражайына уақытша берілген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1940–1944) Францияның неміс оккупациясы кезінде собор неміс әскери капелланының басқаруына өтті. Америка соборының қауымы шамамен төрт жүз тұрақты қауым мүшелерінен, сондай-ақ көптеген студенттерден, туристерден және іскерлік сапармен келгендерден тұрады. Шіркеудің қызметтеріне қауымдық өмір, христиандық білім беру, даму, қаржы, миссионерлік және әлеуметтік жұмыс, қоғамдық әлеуметтік жұмыс, басқару, 20 және 30 жастағы жастар тобы және музыка кіреді. Ғимаратта екі тілді Монтессори мектебі, АА сияқты өзін-өзі қолдау топтары, Les Arts George V ұйымдастырған жексенбілік тегін концерттер және көптеген басқа да қоғамдық қызметтер орналасқан.

Сәулет

Қазіргі ғимаратты ағылшын сәулетшісі Джордж Эдмунд Стрит жобалаған, ол сонымен қатар Готикалық жаңғыру стилінде Римдегі американдық шіркеуді де жобалаған. Ол өзі "этикалық сәулет" деп атаған қағиданы қолданды, яғни егер бірдеңе мәрмәрден жасалған бағана сияқты көрінсе, онда ол нақты мәрмәрден жасалған, құрылымдық қажеттілік үшін қолданылатын бағана болуы керек. Стрит 1881 жылдың желтоқсанында жоспарлар аяқталмас бұрын қайтыс болды, ал оның ұлы Артур Э. Стрит және Артур Бломфилд жұмысты өздеріне алды. Хоры мен наулыстардың қақпалары тастан жасалған, ал неф дубтан жасалған қақпалармен жабдықталған, бұл, мүмкін, тас төбе салмағын көтеретін тіреулерді орнатуға мүмкіндік бермейтін тар аумаққа байланысты болған. Құрылысты Вулвергемптондық Генри Ловат жүзеге асырды. Шіркеудің негізгі бөлігі 1886 жылы аяқталса, мұнара және басқа жұмыстар 20 жылдан астам уақыт бойы жалғасты. Витражды терезелерді Джеймс Белл жобалап, 1883 және 1893 жылдар аралығында орнатқан. Олардың саны 42, ал тақырыбы – "Te Deum" әнінің мәтіні. 85 метр биіктігі бар мұнара Париждегі ең биік құрылыстардың бірі болып есептеледі және ол 1909 жылғы Пасха күні салтанатты түрде ашылды.