Лиссабонның Әулие Бенедикт сарайы: Португалия Парламентінің тарихы
São Bento Palace
Лиссабонның Са́у Бенту сарайы – Португалия Парламентінің ресми орны. Тарихы 1598 жылға дейін барып жетеді, қазірде премьер-министр резиденциясы да орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Бенто сарайы (Palácio de São Bento, "Бендикт сарайы") Лиссабондағы Португалия Республикасы Парламентінің орны болып табылады. Алғаш рет 1598 жылы салынған Сан-Бенто 1834 жылдан бері Португалия парламенті ретінде қызмет етеді, осы жылы Либералды соғыстардан кейін бенедиктин орденінің бұрынғы монастыры таратылды. Португалияның конституциялық монархиясы кезінде сарай 1910 жылға дейін Португалияның дәстүрлі парламенті – Кортес Жерайс ордасы болды. Португалия Премьер-Министрінің ресми резиденциясы Сан-Бенто сарайы Сан-Бенто сарайының аумағында орналасқан.
The São Bento Palace (Palácio de São Bento, "Saint Benedict's Palace") in Lisbon is the seat of the Assembly of the Portuguese Republic, the parliament of Portugal. Originally constructed in 1598, São Bento has served as the seat of Portugal's parliament since 1834, when the former monastery of the Benedictine Order was dissolved after the Liberal Wars. During the Portuguese constitutional monarchy, the palace served as the seat of the Cortes Gerais, the traditional parliaments of Portugal, until 1910. São Bento Mansion, the official residence of the Prime Minister of Portugal, is located within the grounds of São Bento Palace.
Тарих
Сарайдың бастауы 1598 жылы құрылған Лиссабонның бірінші бенедиктиндік монастырында жатыр. 1615 жылы монахтар обамен ауыраған адамдарды қабылдаған Каса-да-Сауде (Денсаулық үйі) ауданына көшіп орналасты. Жаңа монастырь 17 ғасырда иезуит сәулетшісі Балтазар Альварестің манерлік стиліндегі жобасымен салынды, кейіннен Жоао Турриано осы жобаны жалғастырды. Үлкен, тіктөртбұрышты ғимаратта екі мұнарасы бар шіркеу, төрт дворик, жатақханалар, ас үй және басқа да құрылыстар болды. Жаңа ғимараттың құрылысы аяқталуға айналғанда, 1755 жылғы Лиссабон жер сілкінісі оған зардап келтірді.
The Palace has its origin in the first Benedictine monastery of Lisbon, established in 1598. In 1615, the monks settled in the area of the Casa da Saúde (Health House), that housed people sick with the plague. The new monastery was built during the 17th century following a Mannerist project by Jesuit architect Baltazar Álvares, later followed by João Turriano. The large building, of rectangular shape, had a church flanked by two towers, four cloisters, dormitories, kitchen, etc. When the construction works of the new building were almost finished, the destructive 1755 Lisbon earthquake damaged it.
Парламент
Либералды революциядан (1820) және Португалиядағы діни ордендердің таратылуынан (1834) кейін монахтар монастырьдан қуылды, ал Кортес Гераес (португал парламенті) ғимаратқа орналастырылды, кейін ол Паласио дас Кортес немесе Парламент деп аталды. Осыдан бастап ескі монастырь жаңа функцияларына қарай жүйелі түрде бейімделді. Алғашқы архитектор – алғашқы отырыс залдарының жобасын жасаған Поссидонио да Силва. Монастырьдің капитулярлық үйі (монахтардың жиналатын орны) 1867 жылы француз архитектор Жан Франсуа Колсонмен отырыс залына толығымен қайта жаңартылды. Португалияның Лордтар палатасы 1910 жылға дейін, содан кейін Сенат және кейін Корпоративтік палата осы залда 1976 жылғы Конституция бірпалаталы жүйені орнатқанға дейін отырды. 1895 жылы өрт төменгі палатаның отырыс залын қиратты, сондықтан Парламент ғимаратын жөндеу және кеңейту қажет болды. Португалиялық архитектор Мигель Вентура Терра 1940 жылдарға дейін жалғасқан қайта құру жобасын басқарды. Вентура Терра төменгі палатаға жаңа отырыс залын салды (1903 жылы ашылды) және ғимараттың фасадын өзгертті, бағаналары бар неоклассикалық портик пен үшбұрышты фронтон қосты. Ол сондай-ақ атриумды, монументалды ішкі баспалдақты және көптеген басқа бөлмелерді қайта жаңғыртты. Жұмыс 1920 жылдары архитектор Адольфо Маркес да Силвамен жалғасты. 1940 жылдары, Салазардың «Жаңа мемлекет» режимі кезінде Парламент портигінің алдындағы монументалды баспалдақ аяқталды. Бұл баспалдақты Кристино да Силва жобалаған, ол сонымен қатар сарайдың арт жағындағы бақтар жобасына да жауапты болды. Португалия 1974 жылғы Гвоздика революциясынан кейін демократиялық ел болғаннан бері сарай алдындағы аудан Лиссабондағы демонстрациялардың ең танымал орнына айналды. 1994–1997 жылдары ескі сарайдың жанына қосымша ғимарат салынды. Бұл заманауи құрылысты Фернандо Тавора жобалаған, ол Португалия Парламентінің кеңістігін кеңейтуге мүмкіндік берді, бірақ оның тарихи келбетін өзгертпеді. Сент-Бенедикт сарайы 2002 жылдан бері Ұлттық ескерткіш ретінде тіркелген.
After the Liberal Revolution (1820) and the suppression of religious orders in Portugal (1834), the monks were expelled from the monastery and the Cortes Geraes (Portuguese parliament) was installed in the building, then called Palácio das Cortes or Parlamento. From then on, the old monastery was systematically adapted to its new functions. The first architect in charge was Possidónio da Silva, who designed the first session rooms. The Chapter house (meeting place of the monks) of the monastery was totally remodeled by French architect Jean François Colson into a session room in 1867. The Portuguese Chamber of Peers met here until 1910, followed by the Senate and later the Corporative Chamber in this room, until the 1976 Constitution established unicameralism. In 1895, a fire destroyed the session room of the lower house, and it was necessary to repair and expand the Parliament building. Portuguese architect Miguel Ventura Terra was put in charge of the remodeling project, which lasted until the 1940s. Ventura Terra built a new session room for the lower house (inaugurated in 1903) and altered the facade of the building, adding a neoclassical portico with columns and a triangular pediment. He also remodeled the atrium, the monumental inner stairway and many other rooms. The works were continued in the 1920s by architect Adolfo Marques da Silva. In the 1940s, during Salazar's Estado Novo regime, the monumental stairway in front of the portico of the Parliament was completed. The stairway was designed by Cristino da Silva, who was also responsible for the project of the gardens in the back of the Palace. Since Portugal became a democracy after the 1974 Carnation Revolution the area in front of the palace has been the most popular location for demonstrations held in Lisbon. In 1994–1997 an annex building was constructed near the old Palace. This modern structure was designed by Fernando Távora and allowed for an expansion of the space of the Portuguese Assembly without altering its historical outlook. The Palace of Saint Benedict has been classified as a National Monument since 2002.
Премьер-Министрдің резиденциясы
Негізгі ғимараттың тікелей артында Португалия Премьер-Министрінің тұрақты мекені қызмет ететін сарай орналасқан. 1877 жылы салынған бұл сарай, ежелгі монастырь бағының ішінде бой көтерген. 1938 жылдан бері, Салазар көшіп келген сәттен бастап, ол Премьер-Министрдің ресми резиденциясы болып табылады.
Just behind the main building there is a mansion that serves as residence for the Prime Minister of Portugal. The mansion, dated from 1877, was built within the garden of the old monastery. It has been the Prime Minister's official residence since 1938, when Salazar moved in.