Александр Гоури: Британдық саяхатшы және ақсүйек өмірі
Grey Gowrie
Александр Гоури (1939-2021) – британдық саяхатшы, саяси қайраткер, 2-ші граф. Өмірбаяны, отбасы тарихы, білімі және редакторлық қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық теңдес және саясаткер (1939–2021)
British peer and politician (1939–2021)
Александр Патрик Грейстейл Хор Рутвен, Гоуридің 2-ші графы, майор Патрик Хор Рутвен мен Памела Маргарет Флетчердің үлкен ұлы. Оның әкесі Александр Хор Рутвеннің, кейін Гоуридің 1-ші графы аталған, және оның әйелі Зараның жалғыз тірі баласы болды. Оның ата-анасы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Каирде белсенді қызмет етті, әкесі, отбасында "Пэт" деп аталған, отбасы бір кезде Виндзор сарайындағы мұнараға, содан кейін Гвидоредегі Улы Гленнің шетіндегі Дунлеви ауылына көшті. Итоннан кейін Гоури Оксфордтың Баллиол колледжіне түсті, онда ол Пол Футтан кейін "The Isis Magazine" журналының редакторы болды. Кейін журнал 13 800 фунт стерлингке сатылды.
Alexander Patrick Greysteil Hore Ruthven, 2nd Earl of Gowrie, the elder son of Major the Hon. Patrick Hore Ruthven and Pamela Margaret Fletcher. His father was the only surviving son of Alexander Hore Ruthven, later the 1st Earl of Gowrie in its new creation, and his wife Zara. His parents were both active in Cairo during the Second World War, his father, "Pat" to the family, His family moved for a time to a tower at Windsor Castle, at Dunlewey, a village at the edge of the Poisoned Glen in Gweedore, County Donegal. After Eton, Gowrie attended Balliol College, Oxford, and while there he succeeded Paul Foot as editor of The Isis Magazine. it was later sold for £13,800.
Академик және өнер сатушы
Гоури қысқа уақыт бойы «Таймс әдеби қосымшасында» жұмыс істеді және қыздар мектебінде жұмыс істеген кезде болашақ әйелімен танысып, сабақ берді. Некеден кейін ол АҚШ-қа көшіп, 1963-1964 жылдары Буффалодағы Нью-Йорк мемлекеттік университетінде (SUNY) қонақ оқытушы болып жұмыс істеді, содан кейін 1965-1968 жылдары Гарвард университетінде сабақ берді, сонымен қатар ақын Роберт Лоуэллмен жұмыс істеді. Ол ерте кезеңде ескі шеберлердің туындыларымен, Пикассо және Дэвид Хокнидің картиналарымен айналысты, бірде ол Джексон Поллоктың суретін Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясына 2 миллион долларға сатты. 1972 жылы ол өзінің алғашқы поэзия жинағын – «Дон Джованниден пошта карточкасы» жариялады. 1972 жылы Тед Хиттің үкіметінде Лорд-күзетші және Лордтар палатасындағы консервативті ұйымдастырушы болып консерваторлардың алдыңғы қатарына қосылды, ол 1974 жылға дейін осы лауазымдарда қызмет етті. Консерваторлар 1974 жылдан 1979 жылға дейін оппозицияда болған кезде ол экономикалық мәселелер жөніндегі өкіл болды. Ол «Ирландияның біртүтас болуын қолдауын жасырмады» және Солтүстік Ирландия халқы үшін британдық және ирландтық азаматтықтың қосымша опциясын ұсынды, бұл мүмкіндік «Жұма келісімінде» де бекітілді. Ол сондай-ақ «Оранж және Гриннің екеуі де Грантхам мен Финчли есімдерімен байланысты емес мемлекеттік шығындарға құмарлық танытқан» деді. Ол Ливерпуль аймағындағы көптеген галереялар мен музейлерді жабылу қаупі төнген кезде Мерсисайдтағы Ұлттық музейлер мен галереялар ретінде мемлекеттік меншікке беру схемасын жасады. Ол Тэтчердің өнерге қаржыландыруды қысқартуды жақтағаны туралы қауесеттердің жалған екенін айтты: «Біздің келісіміміз болды, мен патшаға шағымданып, ақша туралы арыздануым керек еді, бірақ ол маған тымыздан ақша жеткізді. Бізде үлкен қысқартулар болған жоқ, бұл тек аңыз ғана». Ол құпия кеңеске ант берді және министрлікке кірді. 1984 жылдан бастап Ланкастер герцогтігінің канцлері болды, сонымен қатар мемлекеттік қызметкерлерді басқаруға және оларды жабдықтауға жауапты болды. Бұл мәлімдеме сол кездегі Лондонның орташа жалақысынан үш есе жоғары болғандықтан, қоғамдық пікірде кейбір наразылықтарды тудырды. Ұлыбританияның өнер кеңесі жұмысының бөлінуінен кейін 1993 жылдың желтоқсанында Гоури Англияның жаңа өнер кеңесінің бірінші төрағасы болып тағайындалды. Бірақ комиссия 1993 жылғы жүлдесін Родди Дойлдың «Пэдди Кларк Ха Ха Ха» романына берді. Гоури Coral Ladbrokes ірі букмекерлік компаниясының атқарушы емес директоры болып жұмыс істеді, ал 1995 жылы Development Securities plc жылжымайтын мүлік компаниясының атқарушы емес төрағасы болды. Ол Гарвард және Лондон университетінің колледжінде ағылшын және американ әдебиетінен дәріс берді. Гоури 1988 жылы Мәскеудегі Орталық суретшілер үйінде Совет Одағындағы алғашқы Фрэнсис Бэкон көрмесін ашты, сонымен қатар көрменің каталогына кіріспе жазды. Ол сондай-ақ бірқатар телешоуларға қатысты, соның ішінде 2017 жылы ағылшын-ирланд суретшісі Фрэнсис Бэкон туралы деректі фильмге, ирландтық өнер коллекционері Гарех Браун туралы бағдарламаға және 2009 жылы суретші және британдық халықтық музыканы жаңғыртушы, блюздің пионері Рори МакЭуэн туралы деректі фильмге қатысты. Ол сондай-ақ Корольдік Ұлттық театрдағы бағдарламада және 1980 жылдардағы «Сұрақ уақыты» эпизодтарында пайда болды. Гоури Элтон Джонның СПИД-ке қарсы күресу қорының меценаты болды. Роуэн Уильямс пен Дэниел Дей Льюиспен бірге ол 1989 жылы құрылған, Бірінші дүниежүзілік соғыстың танымал ақыны Уилфред Оуэннің өмірі мен шығармашылығын еске алуға арналған Уилфред Оуэн қауымдастығының демеушісі болды. Ол 1996 жылдан 2000 жылға дейін Ирландияның Ұлттық галереясы үшін Британдық қордың (кейіннен Ирландияның Ұлттық галереясының халықаралық достары) құрылтайшы директоры болды, 2003 жылы қайтадан төрағалық етті және 2011 жылы орнынан кетті. 2008 жылы ол Иран мұрасы қорының жаңа құрылған кеңесші кеңесін төрағалық етуге бас директор Фарад Азиманың шақыруын қабылдады. Ол сондай-ақ Лондон симфониялық оркестрінің кеңесші кеңесінің мүшесі болды.
Gowrie worked for the Times Literary Supplement for a short time, and taught, meeting his future wife while working in a girls' school. After marriage, he moved to the US, working as a visiting lecturer at the State University of New York (SUNY) at Buffalo from 1963 to 1964, then tutoring at Harvard University from 1965 to 1968, while also working with poet Robert Lowell. He dealt in Old Masters, Picassos, and David Hockney at an early stage, and on one occasion sold a Jackson Pollock to the National Gallery of Art in Washington, D. C., for $2 million. He produced his first volume of poetry, A Postcard from Don Giovanni, in 1972; He joined the Conservative front bench under Ted Heath in 1972 as a Lord in waiting and Conservative whip in the House of Lords, posts he held until 1974. While the Conservatives were in opposition from 1974 to 1979, he was spokesperson on economic affairs. He is said to have "made little secret of his support for Irish unity" and he proposed joint British and Irish citizenship for Northern Irish people, the option of which was also enshrined in the Good Friday Agreement. He also commented that "Orange and Green both had an appetite for public spending undreamed of by Grantham or Finchley". He was credited with the scheme to nationalise many of the galleries and museums of the Liverpool areas, as National Museums and Galleries on Merseyside, when they were threatened with closure. He said that rumours that Thatcher favoured cuts to arts funding were false: "We had this deal that I was to complain royally and whinge about money, but she’d smuggle me some. And we didn’t have great cuts; that’s all a myth.” He was sworn of the Privy Council and entered the Cabinet. He was Chancellor of the Duchy of Lancaster from 1984, with additional responsibility for personnel and management of the Civil Service. This claim that caused some negative public comment, as it was three times the average London wage of the time. Following the division of the work of the Arts Council of Great Britain, it was announced in December 1993 that Gowrie would be the first chairperson of the new Arts Council of England The panel instead awarded the 1993 prize to Roddy Doyle's Paddy Clarke Ha Ha Ha. Gowrie took up a role as a non executive director of major betting firm Coral Ladbrokes and in 1995 he became non executive chairman of property company Development Securities plc. He lectured on English and American literature at Harvard and University College, London. Gowrie opened the first Bacon exhibition in the Soviet Union, in 1988 at the Central House of Artists in Moscow, for which he also wrote the catalogue introduction. He also made a number of television appearances, including in a 2017 documentary on the Anglo Irish artist Francis Bacon, a programme on the Irish art collector Garech Browne, and a 2009 documentary on artist and British folk revivalist and blues pioneer Rory McEwen, the Poet Laureate. He also appeared in a programme on the Royal National Theatre, as well as multiple episodes of Question Time in the 1980s. Gowrie was a patron of the Elton John AIDS Foundation. Together with Rowan Williams and Daniel Day Lewis, he was also a patron of the Wilfred Owen Association, formed in 1989 to commemorate the life and work of the renowned First World War poet Wilfred Owen. He was a founding director of the British Fund for the National Gallery of Ireland (later the International Friends of the National Gallery of Ireland), from 1996 to 2000, rejoining in 2003, serving as co chairman, and stepping down in 2011. In 2008, he accepted an invitation from CEO Farad Azima to chair the newly formed Advisory Board of the Iran Heritage Foundation. He was also a member of the Advisory Council of the London Symphony Orchestra.
Алғашқы жазбалар
Гоури 20 жасында американдық ақын Роберт Лоуэллдің көмекшісі болып жұмыс істегеннен кейін "Дон Джованниден хат" атты бір том өлеңдер жинағын жариялады, ал кейіннен 1975 жылы жарық көрген "Британдық сурет салу генийі" кітабына 20 ғасыр сурет салуы туралы тарауын қосты. 1987 жылы ол суретші Дерек Хиллдің өмірбаяны мен көркемдік портретін жариялады, "Дерек Хилл: құрметпен".
Gowrie published one volume of poetry in his 20s, A Postcard from Don Giovanni, after a period working as an assistant to American poet Robert Lowell, and later contributed the chapter on 20th century painting to a book on British painting, The Genius of British Painting, published in 1975. In 1987 he published a biography and artistic profile of the artist Derek Hill, Derek Hill: An Appreciation.
Денсаулық және кейінгі жазбалары
1999 жылдың жазында оған қауырсын жүрек ауруы диагнозы қойылды, содан кейін Харфилд ауруханасында жүрек трансплантациясы жасалды. Ұзақ емделуден кейін 2000 жылы ауруханадан шықты, бірақ денсаулығы содан кейін де нашар болып қалды. Ол бас хирургі Магди Якубпен дос болып, оның атымен аталған институттың төрағасы болды. Ауруханадан шыққаннан кейін ол ондаған жылдардан кейін алғашқы поэзия кітабын – «Домино гимнін» жариялады, онда оның ауруы туралы айтылады. Кітап атауының мәні – ол «домино пациенті» болған, яғни жүрек және өкпе трансплантациясынан өткен басқа пациенттен жүрек алған адам. Кейін ол жаңа және бұрынғы өлеңдерінен құралған «Үшінші күн» атты кітабын да шығарды. 2003 жылы ол Корольдік әдебиет қоғамының мүшесі болып сайланды.
In the summer of 1999, having been diagnosed with a serious heart condition, he received a heart transplant at Harefield Hospital and, after a long recovery, left hospital in 2000; his health remained frail thereafter. He became friends with his principal surgeon, Magdi Yacoub, and chaired the institute named for him. Following his release from hospital, he published his first book of poetry for decades, The Domino Hymn, which contains references to his illness — the title refers to the fact that he was a "domino patient", i. e. one who received a heart from a fellow patient undergoing a heart and lung transplant. He later also released Third Day with a mix of new and collected poetry. In 2003, he was elected a Fellow of the Royal Society of Literature.
Тұрғын үйлер
Гоури 1967 жылы Ирландияның Килдар графтығындағы Килкүллендегі Кастлмартин үйі мен меншігін үлкен әпкесі Шила Блэкерден мұраға алды, кейін оны Тони О'Райлиге сатты. Бұрын Монтгомеришир болған аймақта ол облыстық әдеби фестивальге қатысты.
Gowrie inherited Castlemartin House and Estate at Kilcullen in County Kildare, Ireland, from his great aunt, Sheelagh Blacker, in 1967, and later sold it to Tony O'Reilly. in what was formerly Montgomeryshire. and attended the regional literary festival.
Отбасы
1962 жылы 1 қарашада Гоури полковник Роберт Бинглидің қызы Ксандра (Александра) Бинглиге үйленді. Олардың Патрик Лео Брер Хоре Рутвен есімді 1964 жылы 4 ақпанда туған ұлы болды. Көпшілікке Брер Рутвен ретінде танымал болған ол деректер базасын жасаушы және музыкант болды. Ол өзін "неміс әйеліне үйленген, шотланд ақсүйегіне ие ирландтық" деп сипаттаған.
Gowrie married Xandra (Alexandra) Bingley, daughter of Colonel Robert Bingley, on 1 November 1962. They had one son, Patrick Leo Brer Hore Ruthven, born 4 February 1964. Generally known as Brer Ruthven, he became a database developer and musician. He was known to describe himself as "an Irishman with a Scots title, married to a German"
Достар
Лоуэллдің ақындық ұстазы Гоуримен достығын сақтап, оның жаназасына қабірге көтерушілердің бірі болды. Ол сондай-ақ ағылшын-ирланд суретшісі Эдвард Планкеттпен жақын байланыста болды. Маргарет Тэтчер, Фрэнсис Бэкон және Эндрю Ллойд Веберді ең жақын достарының қатарында санады. Бэконмен өмірінің кейінгі жылдары танысқан, бірақ олардың екеуі де Килдар округіндегі Килкуллен деген шағын қаланың маңында өскенін білді. Тағы бір досы, Гиннес мұрагері Гарек Браун туралы теледокументальды фильмге қатысты. Ауберон "Брон" Уо Оксфордтағы романтикалық бәсекеде жеңіске жеткені үшін Гоуриге қарсы ондаған жылдар бойы ашық соғыс жариялады; дегенмен, Уо қайтыс болғанда, Гоури оны "өзімнің буынымның ең ұлы журналисі" деп атады.
Gowrie remained friends with Lowell, his poetic mentor, and was a pallbearer at his funeral. He has also been closely associated with Edward Plunkett, the Anglo Irish painter. He described Margaret Thatcher, Francis Bacon and Andrew Lloyd Webber as among his best friends. He had come to know Bacon later in life, but discovered that they had both partly grown up around the same small town, Kilcullen in County Kildare. He participated in a television documentary about another friend, Guinness heir Garech Browne. Auberon "Bron" Waugh pursued a decades long public vendetta with Gowrie, over a romantic competition at Oxford which Gowrie had won; despite this, when Waugh died, Gowrie described him as "the greatest journalist of my generation".
Өлім
Лорд Гоури 2021 жылдың 24 қыркүйегінде Уэльстегі Ланфечейн, Поуис қаласындағы үйінде 81 жасында COVID-19 пандемиясы кезінде COVID-19 салдарынан қайтыс болды. Оның әйелі, Адельхайд "Нейти" Гоури графесі одан аман қалды, ал оның ұлы титулдарға және клан басшылығына мұрагер болды.
Lord Gowrie died at his home in Llanfechain, Powys, Wales, on 24 September 2021, at the age of 81, from COVID 19 during the COVID 19 pandemic in Wales. His widow, Adelheid "Neiti", Countess of Gowrie, survived him, and his son succeeded to the peerages and the clan chieftainship.