Кіріспе

Сүтқоректілер түрі, "Индиялық кірпі" деп аталатын ген мен белок.

Индиялық кірпі (Paraechinus micropus) – Үндістан мен Пәкістанға тән кірпінің бір түрі. Ол негізінен құмды шөлді аймақтарда тіршілік етеді, бірақ басқа да орталарда кездесе алады. Олар жылдам, бірақ ұзын құлақты кірпідей емес. Индиялық кірпінің сопақ миында және көпіршесінде көп мөлшерде қышқыл фосфатаза бар, ол мидағы қан капиллярларының жұмысына әсер ете алады. Олардың миында ацетилхолинэстеразаның болуынан ферменттік белсенділік жоғары болады.

Мінез-құлық

Эринасеидтер тұқымдасына жататын үнді тырнашы өте алуан түрлі тамақтанады: жәндіктермен (көбінесе қоңыздармен), құрттармен, шұжықтармен, бақалармен, жабайы құстармен, құс жұмыртқаларымен, жыландармен және сарышаяндармен. Ол қыстамаса да, тамақ азайғанда метаболизмін баяулатуға қабілетті. Қауіп сезгенде, үнді тырнашы дөңгелене жиырылады. Денесінің үстіңгі жағында жыртқыштардан қорғайтын тікендер болады. Үнді тырнашы шамамен 45 см-ге дейін жететін қуыстар қаза алады. Олар оларды ұйықтау үшін және қауіптен жасыру үшін пайдаланады. Кез келген ашық қуыс пайдалануға болады және бос тұрған қуыстарды мекендейді. Барлық тырнашылар сияқты, бұл жануарлар да өзін-өзі майлау процесінен өтеді. Олар өздеріне беймәлім нәрсенің дәмін татып немесе иісін сезгеннен кейін тікендеріне және терісіне өз сілекейін жағады. Бұл мінез-құлық екі жыныста да, кез келген жаста және жылдың кез келген уақытында кездеседі.

Көбею

Еркек және әйел индиялық кірпік шошқалары тек көбейіп, ұрпақ беру үшін ғана кездеседі. Аналық кірпік шошқасы үшке дейін балалайды және оларды аталықтың көмегінсіз өзі тәрбиелейді.

Жыртқыш жануарлар

Үнді тұмсығының белгілі жыртқыштарына түлкілер, үнді сұр мангусталары (Herpestes edwardsi) және тау мүйізді соулары (Bubo bubo turcomanus) жатады. Жыртқыштардың тұмсықты орамды шарға айналдырып, қорғанып алмас бұрын, оны ұстап алу үшін жылдам әрі епті болуы керек.