Томас Конект – 15 ғ. француз уағызшысы, дін қызметкерлерінің әдепсіздігін айыптаған, Рим Католик шіркеуін сынаған. Өмірі мен реформалары туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз уағыздаушысы, 15 ғасырда қызмет еткен Томас Коннект (1434 жылы қайтыс болды) – француз кармелиттік монах және уағызшы.
French preacher active in the 15th century
Thomas Conecte (died 1434) was a French Carmelite friar and preacher.
Өмірбаян
Ренн қаласында туған Коннект Камбрей, Турне, Аррас, Фландрия және Пикардия аймақтарын аралап, уағыздарында дін қызметкерлерінің әрекетсіздігін және әйелдердің шамдан киімдерін, әсіресе олардың биік сәукелелерін (хенниндерін) қатты сынады. Ол, Құдайға шын ниетпен қызмет ететін адамның паптың қарғысынан сескенуінің қажеті жоқ екенін, Рим-католик шіркеуінің басшыларының бұзыққа толы екенін және дін қызметкерлеріне үйленуге рұқсат етілетінін, олардың тек бір бөлігі ғана өздерін ұстау қабілетіне ие екенін айтты. Кейбір дін қызметкерлерінің өміріне сын көтеріп, ол Франциядан қашып, Италияда қауіпсіздік іздеді. Оның уағыздарына көптеген адамдар құлақ қойды. Италияда, ағылшын кармелиттерінің провинциалы Николас Кенттонның (1468 жылы қайтыс болған) қарсылығына қарамастан, ол осы орденнің ережелеріне бірнеше өзгеріс енгізді. Флоренция маңындағы монастырда қатаң діни салттарды енгізді, ол біртіндеп Мантуя қауымына айналды. 1432 жылы ол осы монастырға барып, содан кейін Венецияға, ал соңында Римге жетті. Рим Куриясының әдепсіздігі оның қайтадан тіл тиек етуіне себеп болды және папаға қарсы құйрық сөз айтқан деген айыптау туды. Ақырында, Евгений IV папаның бұйрығымен тұтқындалып, ерестік үшін айыпталып, өрттен өлім тапты. Фриар Томас уағыздағандары мен оның әсері туралы Камбрейдің провосты (1453 жылы қайтыс болған) Энгерран де Монстреле, Фройссардың хроникасын жалғастыра отырып жазған.
Born in Rennes, Conecte travelled through Cambrai, Tournai, Arras, Flanders, and Picardy, his sermons vehemently denouncing the vices of the clergy and the extravagant dress of the women, especially their lofty head dresses, or hennins. He ventured to teach that he who is a true servant of God need fear no papal curse, that the Roman Catholic hierarchy is corrupt, and that marriage is permissible to the clergy, of whom only some have the gift of continence. Having inveighed against the disedifying life of certain priests, he had to seek safety in flight and left France for Italy. He was listened to by immense congregations, and in Italy, despite the opposition of Nicholas Kenton (died 1468), provincial of the English Carmelites, he introduced several changes into the rules of that order. He introduced a strict observance in the convent near Florence, which gradually developed into the Congregation of Mantua. He visited this latter convent in 1432 and then proceeded to Venice, and finally to Rome, where the manners of the Curia provoked anew his violent language and occasioned a charge of conspiracy against the pope. He was finally apprehended by order of Pope Eugene IV, condemned and burnt for heresy. An account of Friar Thomas's preaching and its effect is given by Enguerrand de Monstrelet, provost of Cambrai (died 1453), in his continuation of Froissart's chronicles.