Кіріспе

Өліп кеткен түпкілікті американдық тіл, бұрын Калифорнияда сөйленген.

Винту /w//ɪ//n/'/t//uː/ – Солтүстік Калифорниядағы Винту халқының сөйлеген Винту тілі. Бұл тіл Винтун тілдер тобының ең солтүстік мүшесі болған. Винтун тілдері тобы Шаста округінде, Тринити округінде, Сакраменто өзені аңғарында және Сан-Франциско шығанағының Каркинес бұғазына дейінгі жақын аудандарда қолданылған. Винтун – Солтүстік Американың батысындағы Пенотия тілдерінің гипотетикалық филомының немесе тілдер тобының бір тармағы. Бұл тіл Калифорнияда сөйленетін Пенотия тілдерінің төрт басқа отбасысымен тығыз байланысты: Майдуан, Мивокан, Йокутс және Костаноан. Винту халқы Хокан тілдерін сөйлейтін адамдармен де байланыста болды, оларға Оңтүстік-шығыс, Шығыс және Солтүстік-шығыс Помо тілдері; Атабаскан тілдері, мысалы, Вайлаки және Хупа; Юки және Ваппо сияқты Юкий тілдері; сондай-ақ Мивок, Майду, Йокутс және Саклан сияқты басқа Пенотия тілдері жатты. Бұлардан өзге, Винтун аймағын қоршаған аумақтарда орыс, испан және ағылшын тілдерінде сөйлейтін адамдармен де кең байланыс болды. 2011 жылдан бері Виннем Винту тайпасының басшысы Марк Франко Түпкілікті тілдер институтымен бірлесіп Виннем Винту тілін жаңғырту жұмыстарын жүргізіп келеді.

Фонологиялық процестер

Винту тілінде көптеген фонетикалық процестер жүзеге асады. Көмекейлік велярлар белгілі бір контекстегі әлдебір дауыстылармен тігіскенде тілдің сәл үйкелісімен айтылады. Мысалы, /k'/ /i/ және /e/ алдында превелярға айналады, бірақ /ʔa/ алдында веляр болып, /u/ және /o/ алдында артқа жылғады. Сол сияқты, көмекейлік веляр /q'/ /q'ˣ/ ретінде артикуляция нүктесінде күшті үйкеліспен айтылады. Ол /i/ және /e/ алдында алдыңғы жағдайда орналасады, ал қалған дауыстылардың бәрімен бірге артқа жылғады. Тоқтау дауыссыздардың ішінде тек /p/, /t/ және /k/ сөз басында да, соңында да кездеседі. Еріндік тісті /f/ – ерекше фонема, ол тек қана екі қарыз сөзde – /foriĴulay/ (Fourth of July – Тәуелсіздік күні) немесе /frihoꞏ lis/ (бұршақ) сөздерінде қолданылады. Ескі буын өкілдері /s/ ды /ṣ/ деп атайды, ол /a/, /o/ және /u/ дауыстыларының алдында немесе артында ретрофлексті пост-альвеолярлық тілшелік болып келеді, ал жас буын өкілдері /s/ ды барлық жерде қолданады. /h/ /u/, /o/ және /a/ дауыстыларының алдында көмекейлік спирантқа айналады, мысалы, /haꞏsma/ (зеуіп тұру үшін). /r/ – дыбысты трель, бірақ дауыстылар арасында пайда болғанда дыбысты жалауға айналады, мысалы, /yor/ (жар – бұйрық сөз) және /yura/ (жару – есімше). /l/ – бүйірлік апикальді альвеоляр, кейде /r/ мен шатасады, мысалы, /lileter/ (жүгері ұны) сөзінде.

Морфология

Винту тілінде күрделі морфология бар, сонымен қатар кейбір полисинтетикалық ерекшеліктері де кездеседі. Морфемалардың сөздерге бірігуіне суффиксация, префиксация, қосылыс, қайталау және дауыссыз және дауысты аблаут сияқты бірнеше процестер қатысады. Бірақ, ең көп қолданылатын процесс – суффиксация, ол негізінен етістіктерде кездеседі.

Ауысты үндеу

Дауыстық түрлену – түбір буынындағы дауыстылардың биіктігінің (градациясының) өзгеруі, ол дауысты мөлшеріне әсер етеді. Винту тілінде дауыстық түрлену тек кейбір етістік түбірлерінің дауыстыларының өзгерісінде (диссимиляция деп аталады) немесе кейбір түбірлік жұрнақтарда (ассимиляция) ғана кездеседі. Түбір дауысты диссимиляциясы келесі буынның дауыстысының биіктігімен шартталса, жұрнақ дауысты ассимиляциясы алдыңғы буынның дауыстысының мөлшерімен шартталды. Диссимиляцияның мысалы ретінде, тек түбір буындарында кездесетін /e/ және /o/ дауыстары, бір дауыссыз дыбыспен алдын ала түсіп, келесі буындағы төмен дауысты /a/ дауысымен жалғасқанда биіктігі көтеріледі. Мысалы: lEla /lila/ "өзгерту" және lElu /lelu/ "өзгерту". Диссимиляцияның тағы бір мысалы, морфофонема [V] алдыңғы буынның дауыстысының сапасына толыққандай бейімделген кезде болады. Мысалы: cewVlVlVha=/ceweleleha/ "көптегенін кең жаю".

Абылай дауыссыз

Винту тілінде де дауыссыз дыбыстардың аблауты аз мөлшерде кездеседі, мысалы, сөз шектесінде /cʼ/ және /b/ дыбыстары /p/ дыбысына ауысады.

Есімдіктер

Есімдер кейіп және жақ бойынша жіктеледі. Есімдердің екі түрі бар: тікелей түбірден жасалғандары (есімдіктер, иеленбеген зат есімдер, туыстық атаулар) және түбір мен сабақтан күрделі туындылар негізінде құралғандары (көбінесе зат есімдер). Есімдіктер жеке, жұп және көп сан болуы мүмкін. Оларда ерекше жұрнақтар болады (инструментальдық функциялар үшін және көптеген адамдарды көрсету үшін иелік жұрнақтары). Олар сондай-ақ етістіктерге өте ұқсас. Зат есімдерде әртүрлі түбірлер бар, олар ашық класс болып табылады, сирек жағдайларда санды көрсете алады және иеленуші функцияларды инструментальдық функциялардан ажыратпайды. Зат есімдер иеленуші және иеленбеген болып жіктеледі. Зат есім екі элементтен тұрады: түбір және жұрнақ. Түбір көбінесе түбір болып табылады. Жұрнақтар санды, жандылықты, жекелендіруді немесе ерекшелендіруді көрсетеді. Кейбір зат есімдердің түбірі бірдей болса да, жалпы және нақты мағынасы әртүрлі болуы мүмкін. Мысалы, /tu/ (нақты кейіп) – көз; (жалпы кейіп) – бет. Зат есімдердің жұрнақтары әртүрлі жақтарды білдіре алады: объект [um] (sedem coyote), меншік [un] (seden), орналасқан жер [in], құрал [r], иеленуші [t], күшейтілген иеленуші (соңғы буынның қайталануы).

Синтаксисі

Винту тілінде сөздердің негізгі реті өте икемді. Морфологиялық сөз – негізгі синтаксистік бірлік. Кейбір жағдайларда фонемалық тұрғыдан бір сөз болып табылатын морфологиялық сөз, синтаксистік тұрғыдан екі түрлі сөз болуы мүмкін. Морфологиялық сөз клитикалық немесе клитикалық емес болуы мүмкін. Клитикалық сөз әрқашан клитикалық емес сөзден тәуелді. Клитикалық сөздер орналасуына қарай проклитикалық және постклитикалық болуы мүмкін. Кейбір морфемикалық сөздер клитикалық және толыққанды сөздер болып табылуы мүмкін. Мысалы: /ʔel/ морфемикалық сөзі, «ішінде» мағынасында, /qewelʔel/ – «үй ішінде» толық сөзі және /ʔel qewel/ – проклитикасы, екеуінің де мағынасы бірдей. Синтаксистің ең ірі бірлігі – сөйлем. Сөйлемдер толық сөздердің /./ нүктесімен аяқталатын тізбегі ретінде қарастырылады. Егер сөйлемде етістік болса, ол сөйлем, ал есім болса, ол да сөйлем болып есептелуі мүмкін. Сөйлемдерде негізгі етістіктер кездеспейді. Сөйлемдер тәуелді немесе тәуелсіз болуы мүмкін, бұл етістікті құрайтын жұрнақтың түріне байланысты. Тәуелсіз етістіктер жеке инфлекциялық жұрнақтарды қабылдаса, тәуелді етістіктер {r}, {tan}, {ʔa], {n}, {so} және {ta} бағынышты жұрнақтарымен сипатталады. Сөйлемде толық сөздер мен клитика арасындағы синтаксистік қатынастар сөздердің ретімен және инфлекциялық, туынды жұрнақтармен көрсетіледі. Сөйлемдер үшін төрт түрлі функцияны ажыратуға болады: бас, анықтауыш, серік және қосылыс. Бас әдетте зат есім болып табылады және ол басқа формаларға тәуелді емес, мысалы, /winthu/ – «Винту халқы». Анықтауыш басқа сөздің алдында тұрып, оны анықтайды, мысалы, /winthun qewelin/ – «Винту үйінде». Ал серік тек сөйлемдерде ғана кездеседі. Серік етістіктің жолдасы немесе толықтығы болуы мүмкін. Егер серік етістіктің жолдасы болса, ол етістіктен бұрын келеді, мысалы, /po m yel hura/ – «жер қирады», бірақ егер серік толықтық болса және ол тәуелді сөйлемде немесе иелік анықтауышы бар зат есім тіркесінде болса, онда етістіктен кейін келеді. Мысалы: /sedet ʔelew'kiyemtin/ – «қоян ақылмен сөйлемейді» немесе /wayda mem hina/ – «солтүстіктен су тасқыны келеді».