Калао пещеры Филиппин: археология, ископаемые Homo luzonensis, древние люди, культурное наследие. Откройте для себя уникальные достопримечательности Кагаяна!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филиппиндегі үңгір және археологиялық орын
Cave and archaeological site in the Philippines
Каллао үңгірі – Филиппиндегі Лусон аралында орналасқан Солтүстік Сьерра-Мадре тауларының батыс етегіндегі Пенабланка қорғалған ландшафты мен теңіз көрінісі шегінде, Кагаян провинциясының астанасы Тугегарао қаласының солтүстік-шығысындағы Пенабланка және Кибал қалаларының Барангайларында орналасқан 300 әктас үңгірдің бірі. Пенабланка (lang es) атауы аймақтағы ақ әктас тау жыныстарының басымдылығын көрсетеді. 1980 жылы Махарлика Куэвас алғаш қазған жеті камералы үңгір, Кагаян провинциясының ең танымал табиғи туристік орны болып табылады және 2020 жылдың ақпан айында Филиппиннің маңызды мәдени мұрасы ретінде ресми түрде танылды. Кейінгі Плейстоцен дәуірінде өмір сүрген архаикалық адамдардың қазба қалдықтары алғаш рет осы үңгірде табылып, 2007 жылы Филиппин университетінің Арманд Сальвадор Михарес басқаратын экспедициясы құжаттады, ал 2019 жылы бұрын белгісіз және қазір жойылған адамның бір түрі – Каллао адамы немесе Homo luzonensis екені расталды.
Callao Cave is one of 300 limestone caves located in the Barangays of Magdalo and Quibal in the municipality of Peñablanca, about northeast of Tuguegarao City, the capital of Cagayan province within the Peñablanca Protected Landscape and Seascape in the western foothills of the Northern Sierra Madre Mountains on Luzon island in the Philippines. The town Peñablanca's (lang es) name refers to the predominance of white limestone rock formations in the area. First excavated in 1980 by Maharlika Cuevas, the seven chamber show cave is the best known natural tourist attraction of the Cagayan province and in February 2020 has officially been recognized as an important cultural property of the Philippines. Fossils of archaic humans, that lived during the Late Pleistocene were first discovered in the cave and documented in 2007 by a team led by Armand Salvador Mijares from the University of the Philippines and eventually confirmed in 2019 to belong to a previously unknown and now extinct human sub species Callao Man or Homo luzonensis.
Қорғау мәртебесі
Каллао үңгірін 1932 жылы американдық генерал-губернатор Теодор Рузвельт кіші барды, ол өкіметтік өкілеттігі кезінде 1932 жылғы №3195 заңды қабылдау арқылы елде Ұлттық парктің жүйесін құрды. Каллао үңгірі 1935 жылғы 16 шілдеде №827 жарлықпен құрылған елдегі ең алғашқы ұлттық парктерінің бірі болды. Каллао үңгірінің ұлттық паркінің ауданы белгілі бір жерді қамтиды. 1992 жылғы NIPAS заңымен елдің қорғалатын аумақтары жаңартылып, Каллао ұлттық паркі 1994 жылғы 29 маусымдағы №416 жарлықпен қайта жіктелді және кеңейтілді. Қорғалатын аймақ Пенабланка қорғалатын ландшафты ретінде қайта құрылды. 2003 жылы Қоршаған орта және табиғи ресурстар министрлігінің (DENR) ұсынысы бойынша қорғалатын аймақ мемлекеттік меншіктегі бірнеше жер учаскелерін қоса кеңейтілді. №416 жарлық №484 жарлықпен өзгертілді, ол президент Арройо 2003 жылғы 6 қазанда қол қойды. Заң парктің ауданын кеңейтіп, Пенабланка қорғалатын ландшафты және теңіздік көрініс (PPLS) деп атады. Қорғалатын аймақ, атап айтқанда, 1940 жылғы 8 шілдедегі №584 жарлыққа сәйкес FR 1011 бойынша мемлекеттік орманның солтүстігі мен шығысымен шектелген; оңтүстігінде Каллао орманын қалпына келтіру жобасы және батысында Кагаян жобасының №I блогы, иеліктен шығарылатын және пайдаланылатын жер, 1923 жылғы 27 ақпанда куәландырылған.
Callao Cave was visited by American Governor General Theodore Roosevelt Jr. in 1932 who, during his term, created the National Park system of the country with the passing of Act No. 3195 in 1932. Callao Cave was one of the earliest national parks of the country when it was established on July 16, 1935, by Proclamation no. 827. The Callao Cave National Park encompassed an area of of land. With the passing of the NIPAS Act of 1992 that revamped the protected areas of the country, the Callao National Park was reclassified but enlarged by Proclamation no. 416 on June 29, 1994. The protected area was reestablished as the Peñablanca Protected Landscape. In 2003 upon the recommendation of the Department of Environment and Natural Resources (DENR), the protected area was further enlarged to include certain parcels of land in the public domain. Proclamation 416 no. was amended by Proclamation no. 484, signed by President Arroyo on October 6, 2003. The law enlarged the park to and renamed as the Peñablanca Protected Landscape and Seascape (PPLS). The protected area is particularly described as bounded on the North and East of Public Forest under FR 1011 per Proclamation No. 584 dated July 8, 1940; on the South by Callao Reforestation Project and on the West by Block I, Alienable and Disposable of Cagayan Project No. 13 C, Certified on February 27, 1923.
Ерекшеліктері
Қорғалған аумақта 300-ден астам үңгір бар, олардың 75-ін Ұлттық музей 1977 жылдан бері тіркеген. Кальяо үңгірі – Пенабланка қорғалған ландшафты мен теңіздің ең басты көрікті жері. Бұл барлық үңгірлердің арасында ең оңай қолжетімдісі, оның кіреберісіне 184 бетон баспақышпен көтерілу керек. Кальяо үңгірі жүйесі жеті камерадан тұрады, әрқайсысының үстінде жарық сәулесін үңгірге кіргізіп, қараңғы аймақтарды жарықтандыратын табиғи жарықтар бар. Бұрын жүйеде тоғыз үңгір болғаны хабарланған, бірақ 1980 жылдардағы жер сілкінісі соңғы екі камераны бөліп тастады. Көрме үңгірінің бірінші камерасы ең үлкен бөлме, ені шамамен және биіктігі шамамен. Собор сияқты бөлме жергілікті тұрғындармен шіркеуге айналдырылған. Жарқыраған жарық шатырдан түсіп, шіркеудің құрбандық алтаріна айналған тас формациясын жарықтандырады. Үңгірлердің ішіндегі жағдайлар сталактиттер мен сталагмиттердің пайда болуына, әсіресе терең камераларда себеп болды. Үңгірдің ішінде ағын тастар, жылтыраған тамшы тастар, үңгір перделері, кристалл геликтиттер, бағаналар және т.б. сияқты бірнеше тамаша спелеотемдер немесе формациялар табылды.
More than 300 caves dot the protected area, 75 of which have been documented by the National Museum since 1977. The Callao Cave is the premier attraction in the Peñablanca Protected Landscape and Seascape. It is the most accessible of all the caves, its entrance is reached by climbing 184 concrete steps. The Callao Cave system is composed of seven chambers, each with natural crevices above that let streams of light to get into the cave, serving as illumination for the otherwise dark areas of the place. Previously, there were reported nine caves in the system, but an earthquake in the 1980s cut off the last two chambers. The first chamber of the show cave is the largest room with a width of about and a height of The cathedral like room has been turned into a chapel by the local people. A rock formation serves as the altar of the chapel lit by a stream of light coming from a rooftop opening. The conditions inside the caves have caused the formation of stalactites and stalagmites, more so in the deeper chambers. Several spectacular speleothems or formations are found inside the cave like flowstones, glittering dripstones, cave curtains, crystal helictites, columns, etc.
Қабаттастыру
Үңгірдегі шөгінділер мен қабаттардың талдауы адамның 67 000 жыл бұрын үңгірді мекендегенін растайды. Дегенмен, мәдени қабаттар (көмір, ошақтар және шерт қабыршақ құралдары) бар және шамамен 25 000 жыл бұрынғы кезеңге жататын келесі адам қоныстанған қабат, тек қалың, көбінесе құрғақ қабаттың үстінде орналасқан. Ең жаңа қоныс деңгейі, вулкандық шөгінділер қабатының үстінде, неолит дәуіріне (шамамен 3 600 жыл бұрын) жатады және онда керамика сынықтары, тас құралдарының бөліктері, жануарлар сүйектері мен адам жерленген жерлері табылды. Нәтижелер Каллао үңгірінің соңғы 70 000 жыл ішінде үзіліспен мекенделгенін көрсетеді.
The analysis of the sediments and depositions in the cave confirm human occupation of the cave as early as 67,000 years B. P. However, the next human habitation strata, that contains cultural depositions (charcoal, hearths and chert flake tools) and dates to ca. 25,000 years B. P. only lies on top of a thick almost completely sterile layer. The most recent occupation horizon, on top of a layer of volcanic depositions dates to the Neolithic (around 3,600 years B. P.) and contained ceramic shards, stone tool fragments, faunal remains and human burials. The results demonstrate, that the Callao cave was only intermittently occupied during the last 70,000 years.
Жіктеу
Каллао үңгірін Қоршаған орта және табиғи ресурстар департаменті ІІ сыныпты үңгір ретінде жіктемелейді. Бұл қауіпті жағдайлары бар және геологиялық, археологиялық, мәдени, тарихи және биологиялық құндылықтары немесе жоғары сапалы экожүйелері сақталған үңгірлерді сипаттайды. Мұндай үңгірлер тәжірибелі үңгір зерттеушілеріне немесе үңгірлерге қызығушыларға және гидтік сапарларға ашық, бірақ консервация мақсатында кейбір бөліктері маусымдық немесе толығымен жабылуы мүмкін.
Callao Cave is classified by the Department of Environment and Natural Resources as a Class II cave. This describes caves with areas that have hazardous conditions and contain sensitive geological, archaeological, cultural, historical, and biological values or high quality ecosystems. Such caves are open to experienced spelunkers or caving enthusiasts and guided visits, although some portions may be closed seasonally or permanently for conservation purposes.
Homo luzonensis (адамзаттың түрі)
Homo luzonensis – 2007 жылы Арман Сальвадор Михарес басқарыған филиппин, француз және австралиялық археологтар тобының Каллао үңгірінде алғаш рет тапқан адам қаңқасының қалдықтары. Ғалымдар бұл табылды бастапқыда Homo sapiens (адамзат) қалдықтары деп есептегенмен, бір метатарсал сүйегін (аяқ сүйегін) «Каллао адамы» деп атады. Уран сериясымен сынау арқылы жасалған мөлшерлеу көрсеткендей, оның жасы кем дегенде 67 000 жыл. Бұл 47 000 жыл бұрын табылған Палаван Табон адамының қалдықтарынан едәуір ертерек. Бұл Филиппинде табылган ең көне адам қаңқасы және Оңтүстік-Шығыс Азия мен бүкіл Азия-Тынық мұхиты аймағында адамның болғанына ең ерте дәлелдердің бірі. 2010 жылы тағы да көптеген қазбалар табылды, ал Арман Сальвадор Михарес пен оның командасы 2015 жылы қосымша материал (жеті тіс және алты кішкентай сүйек) тапқаннан кейін, толыққанды антропологиялық және генетикалық зерттеулер жүргізілді. 2019 жылдың 10 сәуірінде палеоантропологтар Флорен Детройт және Арман Сальвадор Михарес Nature журналында зерттеулерінің қорытындыларын жариялап, жаңадан анықталған адам түрінің таксономиялық атауын Homo luzonensis деп атады, ол 50 000 мен 67 000 жыл бұрын Лусон аралында өмір сүрген. Антропологиялық зерттеулер көрсеткендей, Индонезиядағы Homo floresiensis сияқты, Каллао адамының бойы 4 футтан (шамамен 122 см) төмен болған. Зерттеушілер сонымен қатар Лусон аралының тауларында тұратын түпкілікті Аэта халқы Каллао адамының ұрпақтары болуы мүмкін екенін атап өтті.
Homo luzonensis refers to human fossils first discovered inside Callao Cave in 2007 by a team made up of Filipino, French and Australian archeologists led by Armand Salvador Mijares. Although tentatively considered by the scientific community as remains of Homo sapiens, the find, that consisted of a single metatarsal (foot bone) was dubbed as Callao Man. When dated using uranium series ablation, it was found to be at least 67,000 years old. This significantly antedates the 47,000 year old remains of the Palawan Tabon Man and represents the earliest human fossil yet found in the Philippines and it also ranks among the oldest traces of human presence in Southeast Asia and the entire Asia Pacific region. In 2010, more fossils were unearthed and after Armand Salvador Mijares and his team discovered further material in 2015 (seven teeth and six small bones) a thorough anthropological and genetic study was undertaken. On April 10, 2019, the team of paleoanthropologists Florent Détroit and Armand Salvador Mijares published the conclusions in the journal Nature, announcing the taxon of this newly identified human species to be Homo luzonensis, which definitely lived on Luzon island between 50,000 and 67,000 years ago. Anthropological studies suggested, that Callao Man, like Homo floresiensis from Indonesia was less than four feet tall. Researchers have also noted, that the indigenous Aeta people, who live in the mountains of Luzon Island, might be descendants of Callao Man.
Басқа үңгірлер
Ермосо Тульяо үңгірінен адамға ұқсас сурет салынған тас өрнегі табылды. Шамамен 3500 жыл бұрын жасалған бұл тас суретінде қолдары жоғары көтерілген, аяқтары екі жаққа жайылып тұрған адамға ұқсас бейне бейнеленген. Оны ерте австронезиялықтар немесе Мұз дәуірінде көшіп келген Агта негритолары салған деп саналады.
A rock art of a human like figure is found in Hermoso Tuliao Cave. The rock art, about 3,500 years old, shows a human like figure with arms up and legs spread open. It is believed to have been created by either early Austronesians or the Agta Negritos who migrated during the Ice Age.