Кіріспе

Американдық қуыршақ шебері (2023 жылы қайтыс болды)

Ральф Майнор Ли (9 шілде, 1935 – 12 мамыр, 2023)

АҚШ-қа оралғаннан кейін Нью-Йорк қаласына көшіп келген Ли Бродвейде және Бродвейден тыс, аймақтық театрларда, сондай-ақ 1967 жылдан 1973 жылға дейін Джозеф Чайкин басқарған The Open Theatre ұжымының мүшесі ретінде сахнада өнер көрсетті. Осы кезеңде ол La MaMa эксперименталды театр клубында Бродвейден тыс көптеген қойылымдарға қатысты. 1967 жылы Леонард Мелфидің «Ниагара шарлауы» спектакліне декорация жасады. 1969 жылы Мария Ирен Форнастың «Вьетнамдық үйлену тойы» және «Америкалық өмір салтының қызыл жарығы» атты екі пьесасында ойнады. 1974 жылы Нэнси Фейлстің «Құты» спектаклін қойып, оның дизайнын жасады, онда Сонелиус Смиттың музыкасы қолданылды. 1976 жылы «La MaMa» театрында Адриен Кеннедидің «Тышқанның миссасы» қойылымына маскалар мен реквизиттер жасады. Он жыл өткен соң, 1986 жылы Гендзи Итоның музыкасын, Морин Уильямстың хореографиясын және La MaMa негізін қалаушы Эллен Стюарттың режиссерлігімен қойылған «Орфей» спектакліне маскалар жасады. 1988 жылы Дейв Хунсакер жазған және Беринг теңізі туралы алеут мифіне негізделген «Жазғы бет әйел» спектакліне маскалар жасады. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында ол театр, би және теледидар өндірістері үшін маскалар, ерекше реквизиттер, қуыршақтар және ірі тұлғалар жасауды бастады. 1974 жылы Беннингтон колледжінде оқыта жүріп, Ли өзінің алғашқы ашық аспан астындағы қойылымын сахналады. Қойылым кампустың барлық жерінде өтті, онда алып қуыршақтар мен маска киген кейіпкерлер, көптеген актерлер мен музыканттар қатысты.

Ауылдағы Хэллоуин парадтары

1974 жылы Ли Гринвич Виллидждегі алғашқы Хэллоуин парадын ұйымдастырды және 1985 жылға дейін оны басқарды. Парад Вестбет суретшілер қауымының ауласынан басталды. Оның директорлық қызмет еткен кезінде парад кішкентай қоғамдық шарадан Нью-Йорк қаласының маңызды оқиғаларының біріне дейін өсті. Парад 250 мыңнан астам адамды тартты және әлемнің бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ілікті. Ли 1975 жылы "Village Voice Obie" сыйлығын және 1985 жылы Мүнисипалды өнер қоғамынан парадтағы еңбегі үшін мақтау қағазы алды. 1993 жылы ол "City Lore People's Hall of Fame" құрметті залына енгізілді. Оның басшылығымен парад Нью-Йорк қаласының мәдени істер департаменті (1974–1985), Ұлттық өнер қоры (1977–1982), Каплан қоры (1977, 1978, 1983), Нью-Йорк штатының өнер жөніндегі кеңесі (1979–1984), Con Edison (1980–1985), Қоғамдық театр (1983, 1984), American Express (1983–1985) және Жақсырақ Нью-Йорк қауымдастығы (1985) тарапынан қаржыландырылды.

Меттуи өзен театры

1976 жылы Ли Меттауи өзен театры компаниясының көркемдік директоры болды. Меттауидің қойылымдары жаратылыс мифтеріне, алаяқтық әңгімелерге, суфилік оқиғаларға, әңгімелер мен көптеген басқа мәдениеттердің фольклорына негізделген. Көптеген қойылымдар ашық ауада – саябақтарда, қоғамдық жасыл алаңдарда, далаларда және қалалық скверлерде өтеді, олар маскалар, қуыршақтар, көрікті эффектілер мен тікелей музыканы қамтиды. Әр жазда Меттауи Нью-Йорк штатының солтүстігі мен Жаңа Англияда жиырма бес қойылымнан астам қойылым қояды, көбінесе тірі театрмен таныспаған ауылдық қауымдастықтарға саяхаттайды. Компания сонымен қатар көптеген фестивальдерде өнер көрсетті, оның ішінде 1991 жылғы Нью-Йорк халықаралық өнер фестивалі, Балтимордағы Жаңа Театр фестивалі, Эдмонтон қаласындағы Универсиада, Калифорния штатының Сан-Луис-Обиспо қаласындағы Ұлттық қуыршақ фестивалі, Пенсильвания штатының Брин-Маур қаласы және Аляскада бір айлық гастрольдік сапар. 1984 жылдан бері компания жазғы гастрольдерін Нью-Йорк қаласындағы Әулие Иоанн соборының бағында қойылыммен аяқтап келеді.

Белгілі шығармалары

1986 жылы компания "La MaMa" театрында "Солтүстік жел" атты қойылымын сахнаға қойды. Бұл туынды Дэйв Хунсакер жазған Юпик эскимосының әңгімесіне негізделген, ал музыкасын Барбара Поллитт жазған. Ол кезде компания құрамында Валоис Миккенс, Уилли С. Барнс, Ленни Барт, Кристин Кэмпбелл, Шелли Файн және Эллиот Скотт болды. 1993 жылы компаниямен бірге Ли дамытқан "Жердің жүрегі" спектаклі 1994 жылы Хенсон фестивалінде INTAR театры тарапынан қойылды. Содан кейін INTAR театрында көрсетіліп, Линкольн орталығы институтының қолдауымен жергілікті мектептерде көрсетілді. Сценарий авторы Черри Морага, ал музыкасын Глен Велез жазды. Бұл қойылым Opera America, Ұлттық өнер кеңесі және Хенсон қорынан қаржылық қолдау алды. Меттавидің 1999/2000 жылғы Мольердің "Психо" қойылымы Нью-Йорктегі Хенсон халықаралық қуыршақ өнері фестивалінде және Ньюарк қаласындағы Нью-Джерси өнер орталығында ұсынылды.

Қаржыландыру және сыйақылар

Компания 1980 жылдан қазірге дейін Ұлттық өнер қорынан, ал 1978 жылдан қазірге дейін Нью-Йорк штатының өнер жөніндегі кеңесінен қаржыландырылды. Компания сонымен қатар Нью-Йорк қаласының Мәдениет істері департаментінен (1980 және 1981 жылдары), Meet the Composer (1984–1986, 1988), Хенсон қорынан (1985, 1987, 1994, 2000, 2001, 2004, 2005, 2007), Мерк отбасы қорынан (1986), Бикфорд қорынан (1991–2008), Агостино қорынан (2000–2007) және Фан Фокс және Лесли Р. Самуэлс қорынан (2000–2008) қосымша гранттар алды. Mettawee Оби сыйлығына, UNIMA USA-дан екі «Үздік» аталымына және екі Америка театр қанатының дизайн сыйлығына ие болды.

Майя жазушылары ұжымымен жұмыс

Ли 1989 жылдың ақпан айында Сан-Кристобаль-де-лас-Касас, Чиапас штатына барып, майя жазушыларының Sna Jtz ‘Ibajom ұжымдық тобымен жұмыс істеді. Оны Смитсондар институтының антропологы Роберт Лафлин шақырған. Содан кейін ол он екі жыл бойы жыл сайын сол жерге барып, әр жылы топпен бірге олардың фольклорлық материалдарынан немесе қазіргі саяси ахуалдан жаңа театрлық қойылым жасайтын. Осы қойылымдар сол қауымдастықта, сондай-ақ Мексиканың түкпір-түкпірінде, Гондураста, Флоридада және Чикагодағы Мексика музейі мен мәдени орталығында кеңінен қойылды. 2001 жылдың қаңтар айында ол 2000 жылғы El Origin de Maiz пьесасының екі тілді нұсқасын қойды. Бұл қойылым Ла-Холла театрының қоғамдық жұмыс бағдарламасымен Оңтүстік Калифорниядағы мектептер мен қоғамдық орталықтарды аралап, сегіз апталық тур жасады. Ли осы жұмысы үшін Fideicomiso Para la Cultura Comision (1993), Arts International (1992, 2002) және DTW-нің Suitcase Fund (1992) гранттарын алды.

Қасиетті Иоаннның соборы

Ли 1984 жылдан бері Әулие Иоанн соборында тұрақты суретші болып жұмыс істеді. Соборда ол Шошқабас фестивалі үшін Муммер ойынына режиссура қойып, декорациясын жасады, Әулие Франциск мерекесіне пьесалар қойды, Иоганн Себастьян Бахтың «Иоанн құмарлығы» мен Пол Винтердің карнавалының сахналық безендісін жасады. Оның алып жандар жыл сайынғы Хэллоуин іс-шарасының финалында соборды аралайды. «Жабайы адам» – Меттауи өзен компаниясы мен собордың бірлескен туындысы, 1987 жылдың күзінде соборда қойылды.

Қосымша жобалар

Лидің туындылары 1980 жылдан 1984 жылға дейін Бронкс зообағының жыл сайынғы Пасха мерекесінің маңызды бөлігі болды. Ол сондай-ақ, 1974–1980 жылдары Орталық саябақта Жаңа жылдық тойларда, ал 1975 жылы Федералдық залдағы Ұлттық ескерткіштің сатыларындағы 4 шілде мерекесінде алып фигуралар жасады. 1993 жылдан бері оның туындылары Бронкстағы Нью-Йорк ботаникалық бағындағы шараларда көрсетілуде, оның ішінде «Хэллоуин перлигіндегі серуен» (1993–2005) және «Бұл шағын локомотив» (1995 жылдан қазірге дейін) іс-шаралары бар. Ли ірі театр және би ұйымдары үшін маскалар жасады, олардың ішінде Метрополитен операсы, Нью-Йорк қалалық операсы, Нью-Йорк қалалық балеті, Джоффри балеті, Феникс театры, Уэверли консорты, «Тірі театр», Шари Льюис, Ерте музыка ансамблі, Нью-Йорк Шекспир фестивалі, «Шекспир және компания», Эрик Хокинс би тобы, Жан Эрдманның «Ашық көз театры», «Сенбі күні түнгі тікелей эфир» (жер акуласы) және Йошико Чуманың «Қатты соққылар мектебі» кіретін.

Көрмелер, оқыту, резиденция және танылу

1998 жылдың ақпан айынан мамыр айына дейін Линкольн орталығындағы Нью-Йорк өнер орталығы Лидің маскалары, қуыршақтары, алып фигуралары және сахналық элементтерінің ретроспективті көрмесін ұсынды, бұл галереяға рекордтық көп көрерменді әкелді. Оның өнер туындылары Гленс-Фолс қаласындағы Төменгі Адирондак аймақтық өнер кеңесінде (Нью-Йорк, 2004), Коннектикут штатының Уотертаун қаласындағы Тафт мектебінде (2003), Нью-Йорктегі Дүниежүзілік қаржы орталығының галереясында (1999) және Нью-Йорктегі Сити университетінің аспирантура орталығында (1976 және 1987) көрсетілді. Беннингтон колледжінен басқа, Ли Амхерст колледжінде, Гэмпшир колледжінде, Смит колледжінде, еврей теологиялық семинариясында, Одақ теологиялық семинариясында және Boys and Girls Republic ұйымында оқытты, сондай-ақ 1988 жылдан бері Нью-Йорк университетінің профессоры болып жұмыс істейді. Ли Флорида штатының Иммокали қаласындағы Иммокали жұмысшыларының коалициясында, Колгейт университетінде, Гамильтон колледжінде, Аризона штатының Рок-Пойнт қаласындағы Навахо қорығында, Рио-Гранде университетінде және Гринсборо қаласындағы Солтүстік Каролина университетінде стажировкадан өтті. 2007/2008 жылдары Ли Мэриленд университетінің Колледж-Парк қаласында Джим Хенсонның резидентуралық суретшісі болды. Ли бірнеше сыйлықтар алды, оның ішінде 2003 жылғы Гуггенхайм стипендиясы, 1996 жылғы Нью-Йорк штатының губернаторының өнер сыйлығы және 1996 жылғы DTW Bessie сыйлығы бар. Оның жеке гранттары: "Dancing in the Streets" (1996), "Art Matters" (1995), "Beard's Fund" (1980) және CAPS гранты (1975) болды.

Өлім

Ли 2023 жылдың 12 мамырында Манхэттенде 87 жасында дүние салды.