Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Горипалайам мешіті – Горипалайамдағы (Мадурай қаласының бір бөлігі) ірі мешіт. Онда Йемен сұлтандарының, атап айтқанда Хажа Сәйед Сұлтан Алауддин Бадуша Рази мен Хажа Сәйед Сұлтан Шамсуддиннің екі қабірі (безі) орналасқан. Ислам дінін тарату үшін Үндістанға келген Хажа Сәйед Сұлтан Хабибуддин Разидің, сондай-ақ Ғайби Сұлтан деп белгілі болған, көрінбейтін қабірі де бар. Мешіттің күмбезінің диаметрі 21 метр, биіктігі 6 метр және ол Ажага тауынан әкелінген бір тас блоктан тұрғызылған. Оны Тирумалай Наяк өзінің мұсылман халқы үшін салған деген әңгіме бар.
Goripalayam Mosque is a large mosque in Goripalayam (part of Madurai City) containing two graves (tombs) of Sultans of Yemen namely Khaja Syed Sultan Alauddin Badusha Razi and Khaja Syed Sulthan Shamsuddin of the Madurai Sultanate. There is also one invisible grave of Khaja Syed Sultan Habibuddin Razi who is also known as Ghaibi Sulthan who came to India to spread Islam. Its dome is 70 feet (21 m) in diameter and 20 feet (6 m) in height and made of a single block of stone which was brought from the Azhaga Hills. It is said that it was built by Thirumalai Nayak for his Muslim subjects.
Шығу тегі
Горипалайам атауы парсы тіліндегі "гор" сөзінен шыққан, яғни "қабір" дегенді білдіреді. Осы аймақ Горипалайам деп аталуына себеп – мұнда исламның екі белгілі әулиесі және Мадурай сұлтандары Алауддин Бадуша (Радиаллаху анху) мен Шамсуддин Бадушаның (Радиаллаху анху) қабірлері орналасқан. Вайгай өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан Горипалайам дарғасының әдемі жасыл қабірін А. В. көпірінен көруге болады. Тамил Надудың түкпір-түкпірінен адамдар бата сұрап келіп, қанағатты оралады. Бұл екі билеуші – ағайындылар, 13 ғасырда Оманнан келіп, Құтб Сұлтан Сәйед Ибрагим Шахид Бадушаның (Радиаллаху анху) Ервадидегі саяхаты мен Оңтүстік Үндістандағы жеңісі туралы естігеннен кейін Мадурайдың солтүстік бөлігін билеген. Олар ислам дінін тарату мақсатымен Мадурай және Раманатурам провинцияларында ислам үкіметін орнатқан. Қазимар Ұлы мешітінің негізін салған және Қазимар көшесінде тұрған Қази Сәйед Тәжуддин (Радиаллаху анху) сұлтандардың мемлекеттік қазиі (Ислам құқығы бойынша кеңесші және сот судьясы) болған. Қази Сәйед Тәжуддиннің ұрпақтары әлі де Қазимар көшесінде тұрады және Қазимар Ұлы мешітін олар күтіп ұстап келеді. Сұлтан тұсында Мадурай қаласына қазилер Қази Сәйед Тәжуддиннің ұрпақтарынан тағайындалған. Бұл дәстүрді Пандия билеушілері, Наяк билеушілері, Наваб билеушілері және британ билеушілері де сақтаған. Күнге дейін тәуелсіз Тамил Наду мемлекеттік үкіметі Мадурай қаласына қазиді тек Мадурай сұлтандарының қазиі болған Қази Сәйед Тәжуддиннің ұрпақтарынан тағайындайды. Дарғаның мақбарасының сыртқы аумағында ежелгі тамил жазу табылуда:
The name Gorippalayam comes from the Persian word gor which means grave. This area is called as Goripalayam because the graves of the two famous saints of Islam and rulers of Madurai Sulthan Alauddin Badusha (Radiyallah) and Sulthan Shamsuddin Badhusha (Radiyallah) are here. A beautiful green tomb can be seen from the A. V. Bridge, which is the Gorippalayam Dargah located in the northern banks of Vaigai River. People from all over Tamil Nadu come here to seek blessings and go back fruitfully. The two rulers were brothers who ruled the northern part of Madurai after coming from Oman during the 13th century to spread Islam after hearing about the travel of Qutb Sulthan Syed Ibrahim Shaheed Badusha of Erwadi and his victory in south India followed by the established Islamic rule in Madurai and Ramanathapuram provinces. Kazi Syed Tajuddin Radiyallah, the founder of Kazimar Big Mosque and who lived in Kazimar Street was government Kazi (Islamic legal advisor and jury) to the Sultans. The descendants of Kazi Syed Tajuddin are still living in Kazimar Street and the Kazimar Big mosque is being maintained by them. From the time of Sultans the Kazis to Madurai city are appointed from the descendants of Kazi Syed Tajuddin and this tradition was followed by the Pandiya Rulers, the Nayak rulers, the Nawab rulers and the British rulers. Even today the post independent democratic state government of Tamil Nadu appoints Kazi to Madurai only from the descendants of Kazi Syed Tajuddin who was the Kazi to the Madurai Sultans. An ancient Tamil inscription can be found planted on the outer campus of the Maqbara of the dargah campus:
Жазуы
Сұлтан Алауддин Бадуша мен Сұлтан Шамсуддин Бадушаның ұрпақтары (Оман сұлтандары деп аталады) сол кездегі патша Кун Пандияннан Горипалайам дарғасының жерін бір алтын таяқшасына және басқа алты ауылды (атап айтқанда Биби Кулам, Чоккикулам, Чоликуди, Чирудур, Каннанендал, Тируппалай) дарғаның күтімі үшін 14 000 алтыннан сатып алды. Мадурай наяк билеушілерінің патшасы Вераппа Наяккардың тұсында дарғаның хукдарлары мен Наяккар үкіметінің қызметкерлері арасында алты ауылға байланысты дау туындады. Бұл мәселе патша Вераппа Наяккарға жеткізілді, ол патша Кун Пандиянның жазған құжаттарын тексеріп, растады және 1573 жылы алты ауыл мен дарға жері сұлтанның ұрпақтарына тиесілі екенін және күн мен ай бар болғанша олардың пайдалануында болуы керек деген үкім шығарды. Егер осы үкімді бұзса, Ганг өзенінің жағасында сиыр союдың күнәсіне жауапкер болады. Бұл жазу дарғаның 13 ғасырдан бері бар екенін дәлелдейтін куәліктердің бірі саналады.
The descendants of Sulthan Alauddin Badusha, and Sulthan Shamsuddin Badusha (called as Sultans of Oman) purchased from the then King Koo(n) Pandiyan the land of Gorippalayam Dargah for a Feet of Gold piece and other six villages (namely Bibi Kulam, Chokkikulam, Cholikudi, Chirudoor, Kannanendal, Thiruppalai) at the rate of 14,000 Gold pieces for the maintenance of Gorippalayam Dargah. During the reign of King Veerappa nayakkar of the Madurai Nayak rulers, a dispute arose between the Huqdars of the Durgah and the employees of the Nayakkar Government regarding the six villages. The case was taken to King Veerappa Nayakkar, who inquired and verified the documents written by King Koo(n) Pandiyan and gave his verdict in the year 1573 A. D. as the Six villages and the Dargah land belongs to the Descendants of Sultans and it should be in their enjoyment till the existence of Sun and Moon and who violates this will be liable for the sin of slaughtering a cow in the bank of river Ganga. This inscription is considered a piece of evidences to prove the existence of the Dargah since 13th century.
Ұрыс мерейтойы
Бұл дарғаның жылдық Урус фестивалі әр хижри жылы Раби әл-аувал ислам айының 15-і түнінде тойланады.
The anniversary Urus festival of this dargah is held on 15th night of the Islamic month of Rabi al awwal on every hijri year.