Кіріспе
Камбро-нормандық дворян
Роберт ФицСтефан (1183 жылы қайтыс болды) – камбро-нормандық әскербасы, Ирландияға жасалған нормандық шапқыншылықтың басшыларының бірі. Осы үшін оған Ирландияда кең аумақты жерлер берілді. Ол Дехьюбарттың (Оңтүстік Уэльс) соңғы патшасы Рис ап Тедвордың қызы, әйгілі Несттің ұлы еді. Оның әкесі – Несттің екінші күйеуі, Кардиганның (Абертефи) констеблі Стивен. Бірінші күйеуі Джеральд де Виндзор қайтыс болғаннан кейін, оның ұлдары анасын Кардиган констеблі Стивенге үйлендірді. Стивеннен оның тағы бір ұлы болды, мүмкін екі ұлы болған; үлкені Роберт, ал кішісі – Хайвел болған деседі.
Уэльсте
Роберт әкесінен кейін (Custos Campe Abertivi) лауазымын мұрагерлік етті. Ол 1157 жылы Англия королі Генрих II Гвинедке жорық жасағанда тарихта алғаш рет көзге түседі. Басты корольдік әскер Конви өзенінің шығысында Оуэйн Гвинед күштерімен шайқасқанда, Роберт пен оның жартылай бауыры Генри Фицрой (Нест пен король Генрих I-нің заңсыз ұлы) теңіз арқылы Англсиге шабуыл жасады. Бірақ бұл күштер шайқаста жеңіліске ұшырады, сол шайқаста Роберт ауыр жарақат алды, ал Генри қаза тапты. 1165 жылдың қараша айында Робертті анасы Нестің туысы Рис ап Груффид (Рис лорд) тұтқынға алды. Ленстер королі Риске (1167 жылы) Робертті Ирландияға жорық үшін босатуды сұрады. Рис сол кезде келіспеді, бірақ 1168 жылы тағы да бір сұранысқа жауап ретінде Робертті тұтқындықтан босатты.
Ирландияда
1167 жылы Ленстер королі Диармит Мак Мурчада Ирландияның Жоғарғы королінен патшалығын жоғалтты. Патшалығын қайтару үшін, шет елде жүрген король Уэльске, содан кейін Англияға және Францияның Аквитаниясына қашып, Англия королі Генрих II-нің әскер жинауға келісімін алуға тырысты. Уэльске оралғаннан кейін Фиц Стивен нормандық және уэльстік сарбаздардан тұратын жалдамалы әскер ұйымдастыруға көмектесті, соның ішінде Пемброктың 2-ші графы Ричард де Клэр, сондай-ақ Стронгбоу деп танылған. 1169 жылдың 1 мамырында Роберт Диармит Мак Мурчаданың камбро-нормандық қосымша күштерінің алғы шебін Ирландияға бастап, осылайша Ирландияға нормандық шапқыншылықты бастады. Басты шабуыл жасаушы топ 30 салт атты, 60 қарулы адам және 300 садақшыдан тұратын күшпен Уэксфорд округіне жақын Банноу-Страндқа қонды. Ертесі күні Морис де Прендергаст 10 салт атты және 60 садақшымен бірге сол шығанаққа келді. Бұл күш Диармит басқаруымен 500-ге жуық сарбазбен бірікті. МакМурроу Вексфордты басып алғаны үшін Фиц Стивенге Барги мен Форт аймақтарының үлесін берді, ол Банноу мен Вексфорд қаласы арасындағы барлық жерді қамтыды. Аймақтар Ланстефан лорды Морис Фицджеральд, оның туған інісімен бірлесіп басқарылатын болды. Вексфордты қоршау екі күнге созылды. Бірінші шабуыл 18 нормандық және 3 қорғаушының қазасына байланысты кері қайтарылды. Бұл қоршау кезіндегі жалғыз өлім-жұлым деп саналады. Фиц Стивен өз әскерлеріне қаладағы барлық кемелерді өртеп жіберуді бұйырды. Ертесі күні таңертең Вексфордқа шабуыл қайта басталды. Біраз уақыттан кейін қорғаушылар Диармитқа елшілерді жіберді. Қорғаушылар капитуляцияға келісіп, Диармитқа адалдықтарын жаңартты. Олардың сол кезде қалада болған екі епископтың ықпалымен капитуляцияға көндірілгені айтылады. Оған қоршауда оның жартылай әпкесі Ангарад де Виндзордың үлкен ұлы Роберт де Барри еріп жүрді. Роберттің анасы Морис пен Ангарад болды. Ирландиялықтар 1171 жылдың жазында қарсы шабуылға шықты. Дублин Ирландия королі Руадри Уа Кончобэйр басқаратын үлкен әскермен қоршауға алынды. Фицстефен Дублиндегі қоршаудағы гарнизонға көмектесу үшін ең жақсы әскерлерін жіберді, бірақ бұл Вексфордты шабуылға бейім қалдырды. Қаланы қорғауға жеткілікті күші болмағандықтан, Фицстефен Каррикке шегінді. Вексфордты алғаннан кейін, ирландиялықтар оны Каррикке дейін қуып жетіп, қоршауға алды. Ақырында ол капитуляциялауға мәжбүр болды. Алайда, Дублиндегі нормандық гарнизоны қоршауды бұзғаннан кейін, ирландиялықтар Фицстефен мен оның әскерлерін тұтқынға алып, Вексфордты өртеп, кері шегінді. 1171 жылы Маккарти Риг тұтқынға алғаннан кейін, ол Англия королі Генрих II-ге өткізілді, ол оны Ирландияның Justiciar Хью де Лейсидің лейтенанты етіп тағайындады. Роберт 1173 жылғы қиындықтарда жақсы қызмет етті және 1177 жылы Англия королінен Майлз де Коганмен бірге Корк патшалығын "Лисмордан теңізге дейін" алды, Корк қаласын қоспағанда. Коган Роберттің туғаннан туған әпкесі Гвадистің ұлы болды. Бұл өлкедегі жергілікті билеушілер корольдің аумақты иеліктен шығару құқығын, олар король Генрихқа қарсылық көрсетпегендіктен немесе жерлерін тартып алуды ақтауға болатын ешқандай әрекет жасаған жоқ деп таласты. Нәтижесінде Фиц Стефан өзінің позициясын сақтауда қиындықтарға тап болды және 1182 жылы Десмонд патшалығындағы көтеріліспен күресті. Тірі еркек мұрагерлері болмағандықтан, Фиц Стефан ақырында бұл аумақтарды 1180 жыл шамасында өзінің жартылай інісі Филипп де Барриге берді: "Роберт Фиц Стефан барлық лордтарына, достарына және оның тәуелділеріне, француз, ағылшын, уэльс және ирландтарға сәлем. Сіздерге мәлім болсын, мен менің немере інім Филип де Барриге Корк жерімдегі үш аймақты бердім, атап айтқанда, Олетан, оның барлық қосымшаларымен және Корк патшалығындағы тағы екі аймақ, олар оған жеребе арқылы беріледі, он салт аттыға қызмет ету үшін, өзіне және оның мұрагерлеріне, мен және менің мұрагерлерімнен, жоғарыда аталған қызмет үшін, құрлықта, теңізде, суларда, жолдарда және т.б., менің алдымдағыдай еркін ұстауға, менің алдымдағы он салт аттының қызметін қоспағанда." Оның жартылай әпкесі Ангарад де Виндзордың екінші ұлы Филипп де Барри 1183 немесе 1185 жылы туғаннан туған ағасына көмектесу үшін Ирландияға келді. Олар басқа туысымен бірге, Реймонд Фицджеральдпен (сондай-ақ Реймонд Ле Грос деп танылған) қазіргі Корк графтығындағы жерлерін, атап айтқанда Килледе, Олетан және Мускаридонеган барондықтарын қайтарып алды. Барондарға Корк маңындағы жеті аймақты ұстауға мүмкіндік беретін келісімге қол жеткізілді, ал қалған жиырма төрт аймақ жергілікті билеушілерде қалды. Оның қайтыс болған күні белгісіз.
The Irish launched a counteroffensive in the summer of 1171. Dublin was besieged by a large army under the command of the King of Ireland, Ruadhrí Ua Conchobhair. Fitzstephen sent his best troops to assist the besieged garrison in Dublin, however this left Wexford vulnerable to attack. Lacking the strength to defend the town, Fitzstephen withdrew to Carrick. After taking Wexford he was pursued by the Irish to Carrick where he was besieged. Eventually he was forced to surrender. However, after the Norman garrison in Dublin managed to break the siege, the Irish took Fitzstephen and his men prisoner and retreated, burning Wexford as they withdrew. Taken prisoner by the MacCarthy Reagh in 1171, he was by then surrendered to Henry II of England, who appointed him lieutenant of the Justiciar of Ireland, Hugh de Lacy. Robert rendered good service in the troubles of 1173 and was rewarded in 1177 by receiving from the king of England, jointly with Miles de Cogan, a grant of the kingdom of Cork, "from Lismore to the sea". with the exception of the city of Cork. Cogan was the son of Robert's half sister Gwladys. The native princes of that province disputed the king's right to dispose of the territory on the grounds that they had not resisted king Henry, or committed any act that would have justified the forfeiture of their lands. In consequence, Fitz Stephen had difficulty in maintaining his position and was nearly overwhelmed by a rising in the Kingdom of Desmond in 1182. Having no living male heirs, Fitz Stephen eventually ceded these territories to Philip de Barry, his half nephew around 1180:"Robert FitzStephen to all his lords, friends, and dependents, French, English, Welsh, and Irish, greeting. Be it known to you that I have given and granted to my nephew, Philip de Barri, three cantreds in my land of Cork, namely, Olethan, with all its appurtenances, and two other cantreds in the kingdom of Cork, just as they shall come by lot to him, for ten knights' service, to himself and his heirs, to be held of me and my heirs, for the service aforesaid, in land, in sea, in waters, in ways, etc., to be held as freely of me as I hold of our lord the King, save to me the service of the aforesaid ten knights. The second son of his half sister Angharad de Windsor, Philip de Barry came to Ireland in 1183 or 1185 to assist his half uncle. Together with another relative, Raymond FitzGerald (also known as Raymond Le Gros), they recovered their lands in the modern county of Cork, specifically the baronies of Killede, Olethan and Muscarydonegan. A compromise agreement was reached that allowed the barons to hold seven cantreds near Cork with the remaining twenty four being retained by the native princes. The date of his death is uncertain.