Қазақстандағы бүлікшілдік туралы: Англия заңнамасында үкіметке сын айту қылмыс болып саналған. Тарихы, себептері және қылмыстық жазалары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Жалпы құқық
Бүлік, яғни бүлікшіл ниетпен сөздерді немесе жазбаларды жариялау арқылы жасалатын қылмыс, ағылшын ортақ құқығы бойынша қылмыстық құқық бұзушылық болып саналды. Ол саяси зорлық-зомбылық үкіметтердің тұрақтылығына қауіп төндірген кезеңде пайда болды. «De Libellis Famosis» (1572) ісінде Жұлдыз палатасы бүлікшіл жала жабуды (яғни баспа түріндегі бүлік) мемлекеттік тұлғаларды немесе үкіметті сынау деп анықтады және оны қылмыс ретінде орнатып берді. Бүлік қылмысы үкімет пен оның өкілдеріне деген құрметті сақтау қажеттілігіне негізделген, себебі мемлекеттік тұлғаларды немесе үкіметті сынау мемлекеттік билік органдарына деген құрметті кемсітеді. Жұлдыз палатасы кейін таратылғанымен, бүлікшіл жала жабу ортақ құқық бұзушылығы ретінде бекітілді. Бастапқыда тәжді және үкіметті кез келген көтерілістен қорғау мақсатымен жасалған бүлік заңдары, бүлікшіл ниетпен жасалған кез келген әрекетті, сөзді, жариялауды немесе жазуды тыйым салады. «R. v. Chief Metropolitan Stipendiary, ex parte Choudhury» (1990) ісіндегі Жоғарғы сот бүлікшіл ниетті «демократиялық институттарды күшпен құлатуға шақыру» деп кеңінен анықтады. Маңызды ортақ құқық юрисдикцияларында «бүлікшіл жала – бұл мемлекеттік тәртіпке болжамды зиян келтіруге әкелетін құрылған билікке қарсылық немесе айыптау» дегенді білдіреді, ал «ex parte Choudhury» ісіндегі сот құрылған биліктің «мемлекеттік лауазымды атқаратын немесе мемлекеттің қандай да бір қоғамдық функциясын орындайтын тұлға немесе орган» екенін нақтылады.
Sedition, which is committed when spoken or written words are published with seditious intent, was a criminal offence under English common law. It emerged in an era where political violence threatened the stability of governments. The Star Chamber, in the case of De Libellis Famosis (1572), defined seditious libel (that is, sedition in a printed form) as the criticism of public persons or the government, and established it as a crime. The crime of sedition was premised on the need to maintain respect for the government and its agents, for criticism of public persons or the government undermines respect for public authorities. Even though the Star Chamber was later dissolved, seditious libel had become established as a common law offence. Originally designed to protect the Crown and government from any potential uprising, sedition laws prohibited any acts, speech, or publications or writing that were made with seditious intent. Seditious intent was broadly defined by the High Court of Justice in R. v. Chief Metropolitan Stipendiary, ex parte Choudhury (1990) as "encouraging the violent overthrow of democratic institutions". In the important common law jurisdictions, "seditious libel means defiance or censure of constituted authority leading to foreseeable harm to public order", and the Court in ex parte Choudhury clarified that constituted authority refers to "some person or body holding public office or discharging some public function of the state".
Заңнама
Көтеріліс туралы заңдар бастапқыда Сингапур және басқа да Малакка түрақты жерлерінде (S. S.) 1938 жылғы Көтеріліс туралы жарлық арқылы енгізілді. 1939 жылы Біріккен Малай штаттарында (F. M. S.) осыған ұқсас заңнама 1939 жылғы Көтеріліс туралы акті түрінде қабылданды. Сингапур 1946 жылы тәждік колонияға айналғаннан және 1959 жылы өздік басқарушы мемлекет болғаннан кейін 1938 жылғы Көтеріліс туралы жарлық (S. S.) күшінде болды, ал Малайя Федерациясында заң 1948 жылғы Көтеріліс туралы жарлықпен алмастырылды.
Sedition laws were initially introduced in Singapore and the other Straits Settlements (S. S.) through the Sedition Ordinance 1938. Similar legislation was introduced in the Federated Malay States (F. M. S.) in 1939, in the form of the Sedition Enactment 1939. While the Sedition Ordinance 1938 (S. S.) remained in force in Singapore after it became a Crown colony in 1946 and a self governing state in 1959, in the Federation of Malaya the law was replaced by the Sedition Ordinance 1948
2022 жылы жойылады
2021 жылдың 13 қыркүйегінде үкімет парламентке бүлік тудыру туралы заңды жою туралы заң жобасын енгізді. Ішкі істер министрлігі оның "шешімді қолданылуының" жоқтығын заңды жою себебі ретінде көрсетіп, діни келісімді сақтау туралы заң, 2019 жылғы Онлайндағы жалғандық пен манипуляциядан қорғау туралы заң, 2016 жылғы Әділет басқаруды (қорғау) туралы заң, Үгітсіз жарияланымдар туралы заң, Газеттер мен баспаханалар туралы заң және Қылмыстық кодекстің белгілі бір ережелері сияқты жаңа заңдар мәселелерді "көбірек мақсатты және салмақты түрде" шешуге жеткілікті дей отырып қосты. 2021 жылдың 5 қазанында Парламент Бүлік тудыру (жою) заң жобасын қабылдады. Оған президент Халима Якоб 2021 жылдың 29 қазанында қол қойды және ол 2022 жылдың 2 қарашасында күшіне енді.
On 13 September 2021, the government introduced a bill in parliament to repeal the Sedition Act. The Ministry of Home Affairs cited its "limited application" as a reason for its repeal, and added that new laws like the Maintenance of Religious Harmony Act, the Protection from Online Falsehoods and Manipulation Act 2019, the Administration of Justice (Protection) Act 2016, the Undesirable Publications Act, the Newspaper and Printing Presses Act, and specific provisions under the Penal Code were sufficient to address issues "in a more targeted and calibrated manner". On 5 October 2021, Parliament passed the Sedition (Repeal) Bill. It was assented to by President Halimah Yacob on 29 October 2021 and came into effect on 2 November 2022.
Жаман ниет пен жаулық сезімдері
Ко Сонг Хуат Бенджаминге қарсы сот ісінде (2005) айыпталушылар наразылық тудырып, жаулық сезімдерін қауқындатуға бағытталған қылмыстарға кінәлі екенін мойындады. Бұл қылмыстар интернетте малайлар мен мұсылмандарға қарсы айыптау және жағымсыз пікірлер жариялау болып табылды. "[Жариялық және діни араздық өзінен-өзі күш алады]" ескерілгенін ескере отырып, мұндай "сезімдер" таралып, көбейе бермеуі мүмкін және олар наразылықтың тікелей әсерімен ғана шектелуі қажет емес. Онг Киан Чонг ісінде айыпталушылар наразылық пен жаулық сезімдерін қауқындатуға бағытталған, атап айтқанда, протестанттық христиандықты насихаттап, исламды қаралаған евангелистік трактаттарды тарату фактісі үшін кінәлі деп танылды, олар "бір діннің екінші дінге қарсы тікелей шабуылы" ретінде сипатталды. Мұндай наразылықтық көзқарастар кез келген ақылды адамға анық көрінетін болса, трактаттарды алғандар оларды оқығаннан кейін ашуланғанын куәландырды. Аудандық судья Рой Гренвилл Нейбор куәгерлердің жауаптары "жазбалардың наразылық тудыруға бейім екенін анық көрсетеді" деген қорытындыға келді. Алайда, "жарыс" және "тап" сөздері Наразылық заңын қолдану кезінде өте еркін түсіндірілді. Осы екі сөз діни топтарды қамтуға және топтар арасындағы жаулықтың басқа түрлеріне бейімделуге жеткілікті икемді болып көрінеді. Мысалы, Онг Киан Чонг ісінде этникалық және діни жақтарын шатастыруға бейімділік байқалды. Бұл ұғымның себебі Сингапурда көптеген малайлардың мұсылман екені және керісінше болуы мүмкін. Сондықтан исламды қаралайтын діни жазбалар мұсылмандарға ғана емес, сонымен қатар малай қауымдастығында да жаулық сезімін тудыруы мүмкін. Сондай-ақ, айыпталушылар таратып жүрген Рим-католик шіркеуін және басқа да діндерді қаралайтын наразылық тудыратын жазбалар Сингапур халқының "әртүрлі жарыстары мен топтарының" мүшелеріне әсер еткені анықталды. Бұл заң, төңкерілгенге қарсы заңнаманы бекітеді, сонымен қатар "зорлық-зомбылыққа әкелуі мүмкін" деген қосымша сөздерді қамтиды, бұл 3(1)(e) тармағы 149-бапқа қарағанда төменгі шекті белгілейді дегенді білдіреді. Бұл соттардың 3(1)(e) тармағын түсіндіруімен сәйкес келеді, өйткені бұл істерде наразылық тудыратын әрекеттердің зиян келтіру ықтималдығы қарастырылмайды. Басқаша айтқанда, сөз бостандығы оның әлеуетті салдарына байланысты ғана шектеледі, оның ауқымы алдын ала болжанады. Алайда, зорлық-зомбылықты тудырмайтын таптық жеккөрушілікті насихаттайтын әрекеттерді "наразылық" деп санауға бола ма, жоқ па, бұл күмәнді. Бір әрекет тыңдаушылардың мінез-құлқына байланысты әртүрлі "сезімдерді" тудыруы мүмкін, өйткені "профессорлар немесе діни қайраткерлер жиналысында қолданылғанда зиянсыз болып көрінетін тіл, жас және білімсіз адамдардың алдында қолданылғанда басқа нәтижелерге әкелуі мүмкін". Мұндай түсініксіздік салдарынан адамдар наразылыққа бейімділікті анықтайтын нақты нұсқауларсыз қалады, бұл сөз бостандығын шектеуі мүмкін.
In Public Prosecutor v. Koh Song Huat Benjamin (2005), the accused persons pleaded guilty to doing seditious acts tending to promote feelings of ill will and hostility. The acts in question were the posting of invective and pejorative anti Malay and anti Muslim remarks on the Internet. Given that "[r]acial and religious hostility feeds on itself", such "feelings" may spread and multiply, and they need not be confined to the direct impact of the seditious act itself. In Ong Kian Cheong, the accused persons were convicted of distributing seditious publications tending to promote feelings of ill will and hostility, namely, evangelical tracts that promoted Protestant Christianity and denigrated Islam, and which were described as a "pointed attack by one religion on another". Not only would such seditious tendencies be obvious to any reasonable man, the recipients of the tracts testified that they felt angry after reading the publications. District Judge Roy Grenville Neighbour found that the recipients' testimony "clearly proves that the publications have a seditious tendency". However, the words races and classes have been interpreted rather loosely when applying the Sedition Act. It appears that the two words are sufficiently malleable to include religious groups and cater to other types of inter group hostility. For instance, in Ong Kian Cheong there was a tendency to conflate ethnicity with religious affiliation. This inclination to associate race with religion may stem from the fact that in Singapore, most Malays are Muslims and vice versa. Therefore, religious publications denigrating Islam would not only affect Muslims, but would undoubtedly cause feelings of ill will or hostility within the Malay community as well. Also, the seditious publications distributed by the accused persons which disparaged the Roman Catholic Church and other faiths were held to have affected followers comprising "different races and classes of the population in Singapore". which authorizes anti subversion legislation, contains the additional words "likely to cause violence", which implies that section 3(1)(e) sets a lower threshold than Article 149. This is consistent with how the courts have interpreted section 3(1)(e), as the cases do not address the likelihood of the seditious acts to cause harm. In other words, freedom of speech and expression is limited solely because of its potential consequences, the magnitude of which is categorically assumed. However, it is arguable whether acts promoting class hatred which do not incite violence should in themselves be termed "seditious". The same deed may produce different "feelings" depending on the temperament of the audience, as "language which would be innocuous, practically speaking if used to an assembly of professors or divines, might produce a different result if used before an excited audience of young and uneducated men". Due to such ambiguity, people are left without clear guidelines as to what constitutes a seditious tendency, which may result in the chilling of free speech.
Айыпсыз қабылдау
Седация туралы заңның 7-бабында, егер адамға "білімі немесе келісімі" болмастан бүлікшіл басылым жіберілсе, ол адам басылымның мазмұнымен танысқаннан кейін "бірден" оны полицияға тапсырса, басылымды иелену үшін жауапкершілікке тартылмайды делінген. Бірақ, егер адам басылымды иеленгені үшін айыпталып жатса, сот, оның айғақтарымен дәлелденгенге дейін, ол адам басылымды алғаш алғанда оның мазмұнын білген деп есептейді.
Section 7 of the Sedition Act provides that a person who is sent any seditious publication without his or her "knowledge or privity" is not liable for possession of the publication if he or she "forthwith as soon as the nature of its contents has become known" hands it to the police. However, when a person is charged with possession, the court will presume until the contrary is proved that the person knew the contents of the publication when it first came into his or her possession.
Жазалау мәселесі
Koh Song Huat Benjamin ісінде аудандық сот 4-тараудың 1-тармағы (а) бойынша сотталған жазаға қатысты, жазалау шарасы жалпы ескерту мақсатында болуы керек деп шешім қабылдады. Сол сияқты, Ong Kian Cheong ісінде аудандық судья Нейбор, Justice V. K. Rajah-ның "Мемлекеттік прокурор заңмен Law Aik Meng-ке қарсы" (2007) ісінде айтқан сөзіне сүйенді, онда жалпы ескертуді қамтамасыз ету маңызды және қажет болатын көптеген жағдайлар бар екені, ал олардың бірі – қоғамдық және/немесе нәсілдік қатынастарға қатысты қылмыстар екені айтылған. Аға аудандық судья Ричард Магнус Koh Song Huat Benjamin ісінде мұндай қылмыс үшін бас бостандығынан айыру жазасының орындылығын атап өтті. Судья 4(1)(а) бап бойынша жасалған қылмыстың өзінен-өзі дұрыс емес (malum in se) екенін қарастырды және 1950 жылдардағы Мария Гертог оқиғасы мен 1964 жылғы нәсілдік тәртіпсіздіктер, сондай-ақ "қазіргі ішкі және халықаралық қауіпсіздік ахуалы" ескеріліп, "біздің көпмәдени қоғамымыздағы нәсілдік және діни мәселелердің ерекше сезімталдығына" сілтеме жасады. Аудандық судья Магнус қылмыскердің моральдық кінәсін материалдың зияндылығымен теңестірді. Осылайша, бірінші айыпталушының "өте жаман сөздері", кең таралған және күшті реакция тудырып, қытайлар мен малайларға қатысты нәсілдік ұяттауға себеп болды, бұл жағдайды уақыттыратын фактор ретінде қарастырылды. Бас аудандық судья сондай-ақ, қылмыстық іс бойынша ерекше жағдайларды ескерді. Айыпталушылардың бірі кешірім сұрап, бұрыс материалды жұртшылықтан алып тастады, ал екіншісі бұрыс мәлімдемелерді қамтитын талқылау талқылауын тоқтатып, жазбаша түрде кешірім сұрады. Осы жеңілдететін жағдайлардың маңыздылығы Ong Kian Cheong ісінде аудандық судья Нейбор тарапынан ескерілді, олардың болуына қарамастан, жасалған қылмыстар Сингапурдағы нәсілдік және діни келісімді бұзу және ыдырату қабілетіне байланысты ауыр болып саналды. Ong Kian Cheong ісінде аудандық судья Нейбор адамдардың өз сенімдерін жариялап, таратуға құштар болуы мүмкін екенін, бірақ мұндай пікірлерді тарату құқығы шексіз болмауы керек екенін мәлімдеді. Ол айыпталушылардың екеуі де мұсылмандар мен жалпы жұртшылыққа бүлікшіл және наразылық білдіретін трактаттарды тарату арқылы Сингапурдың көпұлтты және көпдінді қоғамында нәсіл мен дінге қатысты нәзік мәселелерге төзімсіздік, сезімсіздік және бейхабарлық танытқандығын анықтады. Бұдан әрі, өз сенімдерін тарату үшін бүлікшіл және қорлаушы трактаттарды таратуда айыпталушылар өз мақсаттарына жету үшін пошта қызметін пайдаланды және тұтқындалғанға дейін анонимділікпен қорғалды. Бұл жағдай полицияға оларды іздеуді қиындатқаны сөзсіз. Осы жағдайларды ескере отырып, судья екі айыпталушыға да бас бостандығынан айыру жазасын тағайындады. Алайда, бір ғалым заңдық санкцияларды қолданудың орнына, мұндай қорлау сөздеріне назар аудармау керек екенін ұсынды. Себебі заңдық санкциялар сөз бостандығын шектейді, ал ол – қоғамдық игілік. Сонымен қатар, жарақаттану туралы шағымдар сыныптар арасындағы антагонизм мен жаман ниетті күшейтеді және шағымдар мен қарсы шағымдар мәдениетін тудырады, нәтижесінде сөзді одан әрі жоғалтуға әкеледі.
In Koh Song Huat Benjamin, the District Court held that a conviction under section 4(1)(a) of the Sedition Act will be met with a sentence that promotes general deterrence. Similarly, in Ong Kian Cheong District Judge Neighbour relied on Justice V. K. Rajah's statement in Public Prosecutor v. Law Aik Meng (2007) that there are many situations where general deterrence assumes significance and relevance, and one of them is offences involving community and/or race relations. Senior District Judge Richard Magnus noted in Koh Song Huat Benjamin the appropriateness of a custodial sentence for such an offence. The judge took the view that a section 4(1)(a) offence is malum in se (inherently wrong), and alluded to "the especial sensitivity of racial and religious issues in our multicultural society", in view of the Maria Hertogh incident in the 1950s and the 1964 race riots, as well as the "current domestic and international security climate". Senior District Judge Magnus equated the moral culpability of the offender with the offensiveness of the materials. As such, the first accused's "particularly vile remarks", which had provoked a widespread and virulent response and sparked off the slinging of racial slurs at Chinese and Malays, was taken to be an aggravating factor. The Senior District Judge also took into account mitigating factors specific to the case – the offending acts by the accused persons were halted early on, and they had taken action to reduce the offensiveness of the acts. One of the accused persons issued an apology and removed the offending material from public access, while the other locked the discussion thread containing the offending statement and also tendered a written apology. The significance of these mitigating factors was downplayed in Ong Kian Cheong, District Judge Neighbour observing that despite their presence the offences committed were serious in that they had the capacity to undermine and erode racial and religious harmony in Singapore. In Ong Kian Cheong, District Judge Neighbour stated that while people may have a desire to profess and spread their faith, the right to propagate such opinions cannot be unfettered. He found that both the accused persons, by distributing the seditious and objectionable tracts to Muslims and the general public, clearly reflected their intolerance, insensitivity and ignorance of delicate issues concerning race and religion in Singapore's multiracial and multi religious society. Furthermore, in distributing the seditious and offensive tracts to spread their faith, the accused persons used the postal service to achieve their purpose and so were shielded by anonymity until the time they were apprehended. There is no doubt that this must have made it difficult for the police to trace them. In view of these circumstances, his Honour found that custodial sentences were warranted for both accused persons. One academic has, however, suggested that rather than invoke legal sanctions, offensive speech of this nature should just be ignored. This is because legal sanctions chill free speech, which is a social good. Furthermore, complaining about wounding speech fuels inter class hostility and ill will and generates a culture of escalating complaints and counter complaints, resulting in a further net loss of speech.
Сөз бостандығынан басқа құндылықтарды басым ету
Профессор Тио Лианн Сингапурда сөз бостандығы негізгі құқық емес, бірақ "расалық және діни келісім" тұрғысынан қарастырылатын қоғамдық тәртіп талаптарымен шектеледі деген пікірін білдірді. Заңдық жүйе әртүрлі этникалық және діни қауымдастықтардың үйлесімді өмір сүруі сияқты маңызды міндеттемелерді қамтамасыз етуге басымдық береді, себебі "қоғамдық немесе расалық келісім Сингапурдағы бейбітшілік пен дамудың негізі болып табылады". 2009 жылғы Ұлттық күн митингінде Премьер-министр Ли Сянь Лунг расалық және діни бөліністерді Сингапур қоғамындағы "ең сезімтал және қауіпті жарық" деп сипаттады, ал бұрын "біз бір-біріміздің діндеріне құрмет көрсетуіміз керек, басқалар қасиетті санайтын нәрселерді әдейілеп қорламауымыз керек, себебі біз тату-тәтті өмір сүргіміз келсе, онда өмір сүруге және өмір сүруге мүмкіндік беруіміз керек, төзімділік пен өзара құрмет болуы тиіс" деген еді. Ong Kian Cheong ісінде аудандық судья Neighbour сөз бостандығын, оның бүлік тудыратын түрінде болса да, қорлаудан қорғану және этникалық және діни топтар арасындағы әлеуметтік келісімді сақтау мүдделерінен жоғары қоймады. Ол қоғамдық және/немесе расалық қатынастарға қатысты құқық бұзушылықтарға қатысты жалпы ескерту қажет деген пікірді қолдады.
Professor Thio Li ann has expressed the opinion that in Singapore free speech is not a primary right, but is qualified by public order considerations couched in terms of "racial and religious harmony". It seems that the legal framework prefers to serve foundational commitments such as the harmonious co existence of different ethnic and religious communities, because "community or racial harmony form the bedrock upon which peace and progress in Singapore are founded". In his 2009 National Day Rally speech, Prime Minister Lee Hsien Loong characterized racial and religious divides as "the most visceral and dangerous fault line" in Singapore society, and earlier he had said that "we must respect one another's religions, we must not deliberately insult or desecrate what others hold sacred because if we want to live peacefully together, then we must live and let live, there must be tolerance, there must be mutual respect". In Ong Kian Cheong, District Judge Neighbour did not treat free speech in the form of seditious speech as trumping the competing interests of ensuring freedom from offence, as well as protecting social harmony between ethnic and religious groups. He approved the view that offences involving community and/or race relations warrant general deterrence.
Басқа жарғылар
Сингапурда қоғамдық тәртіпсіздікті шектеу үшін "күрделі заңнамалық жүйе" қалыптасқан, ол Парламенттің бір-бірін толықтыратын шаралар жиынтығын жасау және тиімді жауапты прокурордың дискрециясына қалдыру ниетін іске асырады деуге болады.
There is an "intricate latticework of legislation" in Singapore to curb public disorder, which arguably gives effect to Parliament's intent to configure an overlapping array of arrangements, and to leave the choice of a suitable response to prosecutorial discretion.
Діни келісімді сақтау туралы заң
"Қозбылыс туралы" заң кез келген әрекетті немесе қозбылысқа ұқсас сөздерді қылмыс деп жариялап, сондай-ақ қозбылыс тудыратын жариялымдармен айналысу арқылы өзінің рөлін атқарады. Діни келісімді сақтау туралы заң ("MRHA") осы заңнамалық жиынтықтың тағы бір бөлігі болып табылады. Ол әртүрлі діни топтардың жақтастарының төзімділік пен шамалылық танытуын қамтамасыз ету және дінді саясаттан алшақтату үшін қабылданды. Ішкі істер министрі С. Джаякумар MRHA алдын ала шаралар қолданатынын және тиімді әрекет ету үшін шектеулі түрде қолданылуы мүмкін екенін мәлімдеді. "Қозбылыс туралы" заңның бұзушылығы қылмыстық жауапкершілікке әкелетін жазалау тәсіліне қарағанда, MRHA бойынша түрлі діни топтар арасында адірнелік, жек көрушілік, жаман ниет немесе жаушылық сезімін тудырған адамдарға тыйым салу бұйрықтары қолданылуы мүмкін, басқа да нәрселермен қатар. Қылмыстық санкциялар тек осындай бұйрықтарды бұзған жағдайда ғана қолданылады. MRHA діни сипаттағы зиянды әрекеттерді тиімді түрде тоқтатуға бағытталған, ал "Қозбылыс туралы" заң одан да кең ауқымды зиянды әрекеттерді қамтиды. Заңның қарапайым түсіндірмесінен көрініп тұрғанындай, "Қозбылыс туралы" заңның 3-бабы нәсілдік және әлеуметтік топтардың әрекеттерін реттейді. Алайда, MRHA-ның зияндылығы "Қозбылыс туралы" заң шеңберінде қарастырылады деген пікір бар. Өйткені "Кох Сонг Хуат Бенджамин" ісінде Аудандық соттың аға судьясы Магнус "мұсылманға қарсы" және "малайға қарсы" терминдерін бір-бірімен ауыстырып қолданды және "Қозбылыс туралы" заң діни сезімдерге қарсы әрекеттерді реттейтінін ұсынды. "Қозбылыс туралы" заңнан айырмашылығы, MRHA "бетегелік" деген сөзді қамтымайды, яғни адамның зиян келтіруге бейімділігі болудың орнына, діни келісімге зиян келтіретін әрекетті "істегенін" немесе "істеуге тырысқанын" дәлелдеу қажет.
The Sedition Act plays its part by criminalizing the doing of any act or the uttering of any words having a seditious tendency, and dealings with seditious publications. The Maintenance of Religious Harmony Act ("MRHA") is another piece of this legislative jigsaw. It was introduced to ensure that adherents of different religious groups exercise tolerance and moderation, and to keep religion out of politics. Minister for Home Affairs S. Jayakumar stated that the MRHA takes a pre emptive approach and can be invoked in a restrained manner to enable prompt and effective action. In contrast with the punitive approach of the Sedition Act where a breach of the statute carries criminal liability, under the MRHA restraining orders may be imposed upon people causing feelings of enmity, hatred, ill will or hostility between different religious groups, among other things. Criminal sanctions only apply if such orders are contravened. While the MRHA is meant to efficiently quell mischief of a religious nature, the Sedition Act encompasses a broader category of mischief. A plain reading suggests that section 3 of the Sedition Act governs racial and class activities. However, it has been argued that the mischief of the MRHA is subsumed under the Sedition Act. This is because in Koh Song Huat Benjamin, Senior District Judge Magnus employed the phrases "anti Muslim" and "anti Malay" interchangeably and suggested that the Sedition Act governs acts which connote anti religious sentiments. Unlike the Sedition Act, the MRHA excludes the word "tendency", which means there must be evidence that the person has "committed" or "is attempting to commit" an act that harms religious harmony, instead of having a mere tendency cause such harm.
Қылмыстық кодекстің 298А бөлімі
Бұл заңға қатысты тағы бір заңдық норма – Қылмыстық кодекстің 298-А бабы. Ол 2007 жылы «расалық немесе діни негізде әртүрлі нәсілдік және діни топтар арасындағы алауыздық, жек көрушілік немесе жаман ниетті қасақана тудыруды қылмыстық қылмыс деп тану» мақсатымен енгізілді. Сондай-ақ, кейбір шын ниетпен жасалған әрекеттерді қылмыстан босататын ереже алынып тасталды. Дегенмен, 298-А бапты бүлік туралы заңға балама ретінде қараса да, қандай жағдайларда осы бапты, ал қандай жағдайларда бүлік туралы заңды қолдану керектігін заңда нақтырақ көрсету қажет деп ұсынылған.
Another statutory counterpart to the Sedition Act is section 298A of the Penal Code, which was introduced in 2007 to "criminalise the deliberate promotion by someone of enmity, hatred or ill will between different racial and religious groups on grounds of race or religion". and excludes a proviso which decriminalizes certain bona fide acts. Nonetheless, even though section 298A is regarded as an alternative to the Sedition Act, it has been proposed that the law should make clearer when section 298A, instead of the Sedition Act, should be employed.
Топтар арасындағы қақтығыстарға қатысты заң жобасы
Қазіргі уақытта, "Қозғытушылық туралы" заңның "тік" және "көлденең" өлшемдері бар. Заңның тік әсері бар, себебі ол мемлекеттік институттарға қарсы зорлық-зомбылықты қоздыратын мәлімдемелерді қылмыстық санайды, ал көлденең әсері бар, себебі ол қоғамның түрлі салалары арасындағы қарым-қатынастарға зиян келтіретін мәлімдемелерді қылмыстық санайды. Профессор Тио "Қозғытушылық туралы" заңның мемлекеттің және оның институттарының өмірін қауіпке ұшырататын саяси мақсаттағы зорлық-зомбылықты қоздыру үшін ғана қолданылуы керек екенін, ал түрлі нәсілдер мен топтар арасындағы жаулық сезімдерінің тудырған қоғамдық тәртіпсіздіктер "қозғытушылық" парақшасы аясында қудаланбауы керек екенін айтты. Басқаша айтқанда, қозғытушылықтың тік аспектісі сақталса, көлденең аспекті үшін жеке заңнама қабылдалуы керек. Мұндай жеке заңдық нормалар этникалық қатынастарды басқару және ұлттық бірегейлікті нығайту мақсатында зиянды, саяси сипаты жоқ сөздерді реттеу үшін нақты талаптарды белгілей алады. Бұл сөз бостандығы теорияларына қатысты түсініктілікке әкеледі. Бұл ұсынысты профессор Тан Йок Лин де қолдайды, ол 3-баптың 1(e) тармағын алдыңғы төрт тармаққа сәйкес қарастырғанда, оның мақсаты қозғытушылық жаланың көптеген түрлерінің бірін қамту болғанын және оны құрылған билікке қарсылықты дәлелдеуді талап ететіндей түсіндіру қажет екенін айтты. "Барисан Социалис" партиясының екі депутаты, Чья Тхье Пох және Ку Ёнг, партияның органы "Барисан" газетінің қытай тіліндегі басылымы "Черн Сын Паудың" 1965 жылғы 11 желтоқсандағы санында жарияланғаннан кейін, "Барисан Социалис" партиясын құрған солшыл саясаткер Лим Чин Сионгты "өлтіруге қастандық жасап жатыр" деген мәлімдеме жасағандары үшін қозғытушылық жасады деген айып тағылды. 1966 жылғы 26 шілдеде айыпталушылар кінәлі деп танылып, әрқайсысына 2000 доллар айыппұл салынды. Олар сот шешіміне шағымданып, кейіннен шағымдарын кері қайтарды. 1960 жылдардан бері "Қозғытушылық туралы" заң бойынша алғашқы сот ісі 2005 жылдың қазан айында болды, онда екі адам, Бенджамин Кох және Николас Лим, 2005 жылғы 14 шілдеде "The Straits Times" газетінде жарияланған хатқа жауап ретінде интернетте малайлар мен мұсылмандарға қарсы пікір білдіргені үшін 4(1)(a) бабы бойынша айыпталып, кінәларын мойындады. Хатта мұсылман әйел такси компанияларының тасымалдауға рұқсат бермейтін үй жануарларын таксиде тасымалдауға бола ма деп сұрады, себебі ол иесінің жанында таксиде отырған итті көрген. Ол "иттер орындықтарға сілекей шашуы немесе тырнақтарымен ластауы мүмкін" деді. Оның алаңдаушылығы діни негізде болды, себебі Хадиджа мешітінің төрағасы Устаз Али Хажи Мохамедтің айтуынша: "Ислам дінінде әртүрлі мектептер бар, олардың пікірлері әртүрлі. Бірақ Сингапурдағы мұсылмандардың көпшілігі Шафии мектебінен. Бұл олардың ылғал иттерге, соның ішінде иттің сілекейіне де тиісуіне тыйым салады дегенді білдіреді. Бұл діни талап". Лимнің мәлімдемесінің ауырлығы төмен болғандықтан, ол бір күндік түрмеге қамалып, 5000 доллар айыппұл төледі. Үшінші адам, 17 жасар Ган Хуай Ши, 2005 жылдың сәуір және шілде айлары аралығында "Екінші Холокост" атты блогында малайлар туралы қорлаушы пікірлер жариялағаны үшін "Қозғытушылық туралы" заң бойынша айыпталды. Ган екі рет қозғытушылық жасады деп танылды және 2005 жылғы 23 қарашада оған 24 айлық бақылаудағы сынақ мерзімі берілді, оған кеңес беру сессиялары мен малай қауымдастығында жұмыс істеу кірді. 2006 жылдың маусым айында "Char" деген лақап атымен танылған 21 жасар блогер Иса Мәсіхтің қорлаушы карикатураларын өзінің блогында жариялағаны үшін полиция тарапынан тергеу жүргізілді. Оған қатаң ескерту жасалды. Прокурор Онг Киан Чонгқа қарсы іс-қимыл Бұл еңбектер Chick Publications компаниясының мұсылмандарға жіберген трактаттары болды, ал айыптаулар трактаттар христиандар мен мұсылмандар арасындағы жаулық сезімдерін оятуға бейім екенін мәлімдеді. Соттан кейін жұп кінәлі деп танылып, 2009 жылғы 6 тамызда әрқайсысы сегіз аптаға бас бостандығынан айырылды. 2015 жылы екі бөлек оқиғаға қатысты "Қозғытушылық туралы" заң қолданылды. 7 сәуірде Эло Эд Мундел Белло есімді филиппиндік медбике 2 қаңтарда филиппиндіктер мен сингапурлықтардың арасындағы жеккөрушілік пен жаулық сезімдерін оятуға бейім Facebook-те пікір жариялағаны үшін айыпталды. Бір жазбасында ол Сингапурды "жеңілістер" деп атады және оларды елден "қууды" уәде етті. Ол "апаттар" Сингапурды соққыға ұшырасын және "көбірек сингапурлықтар өлгенде" қуансын деді. Жазба соңында: "Пиной жақсырақ және Сингапурлықтардан күшті". Күнінің соңында жазылған тағы бір жазбасында ол "барлық сингапурлықтарды қуамын" және ел жаңа "филиппин мемлекетіне" айналады деді. Белло айыптаманы мойындап, қозғытушылық мәлімдемелері үшін үш ай түрмеге жазаланды, ал полиция тергеушілеріне жалған мәлімдеме жасағаны үшін тағы бір ай жазаланды. 14 сәуірде Сингапурлық ер адам Ян Кайхенг және Австралиялық әйел Ай Такаги, олардың басқаратын "The Real Singapore" веб-сайтында сингапурлықтар мен шетелдіктер арасындағы жаулық сезімдерін тудыруға бейім бірнеше мақалалар жариялағаны үшін жеті айыптама тағылды. Оларға филиппин отбасының Thaipusam шеруіне қатысушылар мен полиция арасындағы оқиғаны тудырғаны туралы жалған хабарлама, сондай-ақ Сингапурда тұратын филиппиндіктер Сингапурлықтардың есебінен өз азаматтарын жақсы көреді деген мәлімдеме кірді. 2015 жылғы 3 мамырда "The Real Singapore" веб-сайты MDA лицензиясын тоқтатқаннан кейін өшірілді және редакторларына оны тоқтатуға бұйрық берілді. Ай кінәсін мойындап, 2016 жылдың наурыз айында он ай түрмеге жазаланды. Ян сотқа шақырды және де кінәлі деп танылды; ол 2016 жылдың маусым айында сегіз ай түрмеге жазаланды.
Currently, the Sedition Act has both "vertical" and "horizontal" dimensions. The Act has vertical effect in that it criminalizes statements which incites violence against government institutions, and horizontal effect because it criminalizes statements which harm the relationships between sectors of the community. Professor Thio has argued that the Sedition Act should be reserved for politically motivated incitements of violence which threaten the life of the state and its institutions, and that public order problems of feelings of ill will and hostility between different races or classes should not be prosecuted under the umbrella of sedition. In other words, the vertical aspect of sedition should be retained, but there should be separate legislation for the horizontal aspect. Such a separate statutory provision could set out precise norms to regulate harmful non political forms of speech with the goal of managing ethnic relations and promoting national identity. This would bring clarity to the underlying free speech theories involved. The proposal is supported by the view of Professor Tan Yock Lin that when construing section 3(1)(e) in the light of the preceding four limbs, it could only have been intended to embody one of the many forms of seditious libel and must be construed so as to require proof of defiance of constituted authority. Two Barisan Sosialis Members of Parliament, Chia Thye Poh and Koo Young, were charged with sedition after publishing the 11 December 1965 issue of the Chern Sien Pau, the Chinese edition of the party organ The Barisan, which claimed that the People's Action Party government was "plotting to murder" Lim Chin Siong, a left wing politician who had founded the Barisan Sosialis. On 26 July 1966, the defendants were found guilty and sentenced to a fine of $2,000 each. They appealed against their convictions but subsequently withdrew the appeals. The first convictions under the Sedition Act since the 1960s took place in October 2005, and involved two men, Benjamin Koh and Nicholas Lim, who pleaded guilty to charges under section 4(1)(a) for making anti Malay and anti Muslim remarks on the Internet in response to a letter published in The Straits Times on 14 July 2005. In the letter, a Muslim woman asked if taxi companies allowed uncaged pets to be transported in taxis, as she had seen a dog standing on a taxi seat next to its owner. She said that "dogs may drool on the seats or dirty them with their paws". Her concerns had a religious basis as, according to Ustaz Ali Haji Mohamed, chairman of Khadijah Mosque: "There are various Islamic schools of thought which differ in views. But most Muslims in Singapore are from the Shafi'i school of thought. This means they are not allowed to touch dogs which are wet, which would include a dog's saliva. This is a religious requirement." As Lim's statements were not as serious, he was sentenced to one day in jail and the maximum fine of $5,000. A third person, a 17 year old youth named Gan Huai Shi, was also charged under the Sedition Act for posting a series of offensive comments about Malays on his blog entitled The Second Holocaust between April and July 2005. Gan pleaded guilty to two counts of sedition, and on 23 November 2005 he was granted 24 months' supervised probation that included counselling sessions and service in the Malay community. In June 2006, a 21 year old blogger who used the moniker "Char" was investigated by the police for posting offensive cartoons of Jesus Christ on his blog. He was let off with a stern warning. The case of Public Prosecutor v. Ong Kian Cheong The works were tracts by Chick Publications which the couple had posted to Muslims, and the charges alleged that the tracts had the tendency to promote feelings of ill will and hostility between Christians and Muslims. Following a trial, the couple were found guilty and sentenced on 6 August 2009 to eight weeks' jail each. In 2015, the Sedition Act was invoked in respect of two separate incidents. On 7 April, a Filipino nurse named Ello Ed Mundsel Bello was charged with posting comments on Facebook on 2 January that had a tendency to promote feelings of ill will and hostility between Filipinos and Singaporeans. In one post he allegedly called Singaporeans "loosers" (losers) and vowed to "evict" them from the country. He prayed that "disators" (disasters) would strike Singapore, and that he would celebrate when "more Singaporeans will die". The post concluded, "Pinoy better and stronger than Stinkaporeans". In another post made later that day, he said he would "kick out all Singaporeans" and that the country would be a new "filipino state" Bello pleaded guilty to the charge and was sentenced to three months' jail for the seditious statements, and another month for lying to police investigators. On 14 April a couple, a Singaporean man named Yang Kaiheng and an Australian woman named Ai Takagi, were charged with seven counts of posting on a website operated by them called The Real Singapore a number of articles that could lead to ill will and hostility between Singaporeans and foreigners. These included an untrue story about a Filipino family who had supposedly provoked an incident between participants of the annual Thaipusam procession and the police by complaining about musical instruments being played during the event, and a claim that Filipinos living in Singapore were favouring fellow citizens to the detriment of Singaporeans. On 3 May 2015 The Real Singapore website was disabled after the MDA suspended the statutory class licence applicable to the site and ordered its editors to cease operating it. Ai pleaded guilty and was sentenced to ten months' imprisonment in March 2016. Yang claimed trial and was also convicted; he was sentenced in June 2016 to eight months' imprisonment.
Басқа юрисдикциялардағы өзгерістер
Ұлыбританияда 2009 жылғы «Coroners and Justice Act» заңының 73-бабы бойынша бүлік тудыру және бүлікшіл жала жабу сияқты ортақ құқық бойынша жасалған қылмыстар жойылғаннан кейін, Малайзия мен Үндістанды қоса алғанда, Ұлттар Достастығы елдерінде азаматтық қоғам тарапынан бұл қылмыстарды жоюға қысым күшейді. 2012 жылдың шілдесінде Малайзияның премьер-министрі Нажиб Разак 1948 жылғы «Үкімсіздік туралы» заңды жою жоспарларын жариялады. Бірақ 2014 жылы өзінің «Біріккен малайлар ұлттық ұйымы» саяси партиясының бас құрылында бұл саясаттан бас тартқанын мәлімдеді. 2015 жылдың наурыз айында өткен шарада ол: «Біз өтініш етуіміз керек емес. Кейбіреулер бұл демократиялық емес, бостандық құқығын бұзады дейді, бірақ мен абсолютті бостандық жоқ дегім келеді. Бұл елде жауапкершіліксіз абсолютті бостандыққа орын жоқ» деді. 2015 жылдың 10 сәуірінде 12 сағаттық парламенттік пікірсайыс өткеннен кейін 2015 жылғы «Үкімсіздік (өзгерту) туралы» заң қабылданды. Заңға енгізілген өзгерістерге: діни негізде сепаратистік шақырулар жасау және адамдар немесе адамдар тобы арасында дұшмандық, аділсіздік және жеккөрушілік сезімдерін қоздыруды бүлік тудыру деп қарастыру; мемлекеттік прокурорға бүлік тудыру қылмысымен айыпталған адамдарға кепілдік беруден бас тартуға және олардың елден кетуіне кедергі келтіруге өкілеттік беру; ең төменгі жаза мерзімін үш жылға белгілеу және ең жоғары мерзімді 20 жылға дейін ұзарту; сондай-ақ соттарға интернеттегі бүлік тудыратын материалдарды алып тастау немесе бұғаттау туралы бұйрық беруге мүмкіндік беру кірді. Екінші жағынан, үкіметті сынау енді қылмыс болып саналмайды. Малайзия заңы Малайзия Конституциясының 10-бабында кепілденген сөз бостандығы құқығын бұзу-бұзбау туралы Федералды соттың шешімін күтіп тұрғанда өзгертілді. Бұл істі Малайя университетінің заң профессоры доктор Азми Шаром қозғады. Ол 2009 жылғы Перак конституциялық дағдарысы туралы пікірлерін 2014 жылдың 14 тамызында «The Malay Mail» веб-сайтында жариялағандықтан бүлік тудыру қылмысымен айыпталды. 6 қазанда Федералды сот даулы «Үкімсіздік туралы» заңның ережелері конституцияға қайшы емес деп шешті. Сондықтан Азми бастапқы айып бойынша сотқа тартылады.
Following the abolition of the common law offences of sedition and seditious libel in the United Kingdom by section 73 of the Coroners and Justice Act 2009, there has been mounting civil society pressure for Commonwealth countries including Malaysia and India to repeal their sedition laws. In July 2012, Malaysia's Prime Minister Najib Razak announced plans to repeal the Sedition Act 1948. However, at the 2014 general assembly of his political party, the United Malays National Organisation, he announced a reversal of this policy. At an event in March 2015 he said, "We should not be apologetic. Some may say this is not democratic, this [violates] rights to freedom, and more, but I want to say that there is no absolute freedom. There is no place for absolute freedom without responsibility in this country." On 10 April 2015, following a 12 hour parliamentary debate, the Sedition (Amendment) Act 2015 was enacted. Changes to the law included clarifying that calling for secession and promoting feelings of ill will, hostility and hatred between people or groups of people on religious grounds amount to sedition; empowering the Public Prosecutor to call for bail to be denied to persons charged with sedition and for them to be prevented from leaving the country; introducing a minimum jail term of three years and extending the maximum term to 20 years; and enabling the courts to order that seditious material on the Internet be taken down or blocked. On the other hand, criticizing the government is no longer an offence. The Malaysian Act was amended while a decision by the Federal Court on whether the Act violated the right to freedom of speech guaranteed by Article 10 of the Constitution of Malaysia was pending. The case was brought by Dr. Azmi Sharom, a law professor from the University of Malaya who had been charged with sedition for comments he made on the 2009 Perak constitutional crisis which were published on the website of The Malay Mail on 14 August 2014. On 6 October, the Federal Court ruled that the provision of the Sedition Act challenged was not unconstitutional. Azmi will therefore stand trial on the original charge.
Істер
Р. қарсы Бас Метрополитендік стипендиялық судья, экс-парте Чоудхури [1991] 1 Q. Б. 429, Жоғары сот (Королеваның тағы) (Англия және Уэльс). Мемлекеттік прокурор Кох Сонг Хуат Бенджаминге қарсы [2005] SGDC 272, Аудандық сот (Сингапур). Мемлекеттік прокурор Онг Киан Чонға қарсы [2009] SGDC 163, Аудандық сот (Сингапур).
R. v. Chief Metropolitan Stipendiary Magistrate, ex parte Choudhury [1991] 1 Q. B. 429, High Court (Queen's Bench) (England and Wales). Public Prosecutor v. Koh Song Huat Benjamin [2005] SGDC 272, District Court (Singapore). Public Prosecutor v. Ong Kian Cheong [2009] SGDC 163, D. C. (Singapore).
Заңнама
, 14-бап. ("MRHA"). 1948 жылғы Қырғыздық қозғалыс туралы заң (2020 жылғы түзетілген басылым) ("SA").