Чарльз Бакстон: Сыра қайнатушы, қайырымдылық жасаушы және саяхатшы
Charles Buxton
Чарльз Бакстон (1822-1871) – ағылшын сыра қайнатқышы, қайырымдылық жасаушы, жазушы және парламент мүшесі. Әкесінің ізін басқан саясаткер мен әлеуметтік реформатор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын сыра қайнатушы, қайырымдылық жасаушы, жазушы және саясаткер. Ағылшын қайырымдылық жасаушы және саясаткер Чарльз Бекстон (18 қараша 1822 – 10 тамыз 1871) – ағылшын сыра қайнатушы, қайырымдылық жасаушы, жазушы және Парламент мүшесі.
English brewer, philanthropist, writer and politician
the English philanthropist and politician
Charles Buxton (18 November 1822 – 10 August 1871) was an English brewer, philanthropist, writer and member of Parliament.
Жеке өмірі мен сәулет мұрасы
Букстон 1822 жылғы 18 қарашада Норфолк графтығының Кромер қаласында, атақты сыра өндіруші, парламент депутаты және әлеуметтік реформатор сэр Томас Бакстонның үшінші ұлы болып дүниеге келді. Ол әкесінің жолын жалғап, Брик-Лейнде орналасқан Трумэн, Ханбери, Бакстон және компаниясының серіктесі болды. Содан кейін ол Ньюпорт (Уайт аралы, 1857–1859), Мейдстоун (1859–1865) және Шығыс Суррей (1865–1871) округтерінен парламент депутаты болып сайланды. Оның ұлы Сидни Бакстон да парламент депутаты және Оңтүстік Африканың губернаторы болды. 1850 жылғы 7 ақпанда патшайым Викторияның жеке дәрігері және кейіннен Корольдік институттың президенті болған Генри Холландтың үлкен қызы Эмили Мэри Холландқа үйленді. Шамамен 1850 жылы ол патшайым Викторияның капелланы үшін Редхилл жолында, алғаш Вислиде, кейін Кобхемде орналасқан, сәнді әрі кішкентай Фоксхолм үйін (сәулеттік жағынан ІІ санаттағы ескерткіш) салуға тапсырыс берді. 1860 жылғы 4 мамырда ол немересі сэр Фоуэлл Бакстонның, үшінші баронеттің бастамасымен, отбасылық сыра зауытының қызметкерлерінен құралған 3-ші (Трумэн, Ханбери, Бакстон) Тауэр-Хэмлетс ерікті атқыштар корпусына лейтенант болып тағайындалды. Бұл бөлім Тауэр-Хэмлетс ерікті атқыштар корпусының 1-ші әкімшілік батальонының құрамына кірді, онда Чарльз Бакстон майор, ал 1 маусымда подполковник атанды. Ол 1860 жылдардың соңында бөлімнен кетіп, 1870 жылғы 15 тамызда 1-ші (Поплар) Тауэр-Хэмлетс артиллерия ерікті корпусының құрметті полковнигі болып тағайындалды. 1860 жылы ол гольф алаңы мен Окхам және Уизли Коммонс арнайы ғылыми қызығушылық танытатын аймағының жанында, көршілес иелікте Фоксваррен Паркі атты жеке үй салдырды. Бұл ғимарат ІІ* санаттағы ескерткіш болып табылады. Ғимараттың сәулеттік стилі неоготикалық: көк өрнекпен қызыл кірпіш қабырғалары, терракоталық әрлеулері, қайта жаңартылған қарапайым плиткалы шатырлары және қақпақ тәрізді габелдері бар. Ол 1871 жылғы 10 тамызда қайтыс болды. Оның мұрагерлік ісі 1871 жылы "under" көрсеткішімен расталды. Оның кіші ұлы – бірінші және соңғы Бакстон графы: Сидни Бакстон, 1-ші Бакстон графы.
Buxton was born on 18 November 1822 in Cromer, Norfolk, the third son of Sir Thomas Buxton, 1st Baronet, a notable brewer, MP and social reformer, and followed in his father's footsteps, becoming a partner in the brewery of Truman, Hanbury, Buxton, & Co in Brick Lane, Spitalfields, London, and then an MP. He served as Liberal MP for Newport, Isle of Wight (1857–1859), Maidstone (1859–1865) and East Surrey (1865–1871). His son Sydney Buxton was also an MP and governor of South Africa. On 7 February 1850, he married Emily Mary Holland, the eldest daughter of physician Henry Holland (physician to Queen Victoria and later president of the Royal Institution). Around 1850, he commissioned construction of a small detached, but ornate, house, Foxholm (Grade II listed architecturally) on Redhill Road, then in Wisley but now in Cobham, for the Chaplain to Queen Victoria. On 4 May 1860 he was commissioned Lieutenant in the part time 3rd (Truman, Hanbury, Buxton) Tower Hamlets Rifle Volunteer Corps raised by his nephew Sir Fowell Buxton, 3rd Baronet from employees of the family brewery. The unit became part of the 1st Administrative Battalion, Tower Hamlets Rifle Volunteer Corps in which Charles Buxton became Major and then Lieutenant Colonel on 1 June 1861. He left the unit in the later 1860s but was appointed Honorary Colonel of the 1st (Poplar) Tower Hamlets Artillery Volunteer Corps on 15 August 1870. In 1860 he had his own house, Foxwarren Park, built on the neighbouring estate between a golf course and the Site of Special Scientific Interest which is Ockham and Wisley Commons. It is a Grade II* listed building. The building is stark Neo Gothic: polychrome brickwork, red with blue diapering, and terracotta dressings, renewed plain tiled roofs with crow stepped gables. He died on 10 August 1871. His probate was sworn in 1871 in a broad bracket of "under ". His younger son was first and last Earl Buxton: Sydney Buxton, 1st Earl Buxton.
Құлшылыққа қарсы парламенттік науқаншылардың ескерткіш фонтаны
Әкесінің қайтысынан кейін, Бакстон сәулетші Сэмюэл Сандерс Тюлонданға құлдықты жоюдағы әкесінің және тағы басқалардың атқарылған еңбегін еске алу үшін Бакстон ескерткіш су таратқышын (фонтаны) жобалауды тапсырды. Фонтан бастапқыда Парламент алаңында орнатылған, бірақ кейіннен Вестминстердегі Виктория мұнарасы бағындағы қазіргі орнына көшірілді. Онда мына жазу бар:
Following his father's death, Buxton commissioned architect Samuel Sanders Teulon to design the Buxton Memorial Fountain to commemorate his father's role, with others, in the abolition of slavery. The fountain was initially erected in Parliament Square but was later moved to its current position in Victoria Tower Gardens, Westminster. It carries the dedication:
Жарияланған еңбектер
Ол 1848 жылы алғаш жарық көрген Сэр Томас Фоуэлл Бакстонның естеліктері мен хаттарынан құрастырылған таңдамаларын жариялады. Кейіннен ол 1860 жылы жарық көрген "Британдық Батыс Үндістандағы құлдық және бостандық" тарихын жазды.
He produced Memoirs of Sir Thomas Fowell Buxton, Baronet, with Selections from his Correspondence, first published in 1848. He later wrote a history, Slavery and Freedom in the British West Indies, published in 1860.